در کنار ورزش، آبرسانی و خواب کافی، غذاهایی که می‌خورید نقش اساسی در افزایش انرژی شما دارند. به این ترتیب، ممکن است تعجب کنید که کدام غذاها ممکن است به حفظ هوشیاری و تمرکز شما در طول روز کمک کنند. این مقاله توضیح می‌دهد که آیا غذاهای خاص می‌توانند سطح انرژی شما را افزایش دهند یا خیر.

چگونه برخی غذاها بر سطح انرژی شما تأثیر می‌گذارند؟

اولین چیزی که باید بدانید این است که همه غذاها به صورت کالری به شما انرژی می‌دهند که معیاری برای سنجش انرژی هستند. یک کالری مقدار انرژی مورد نیاز برای افزایش دمای 1 گرم آب به میزان 1 درجه سانتیگراد را اندازه گیری می‌کند. گفته می‌شود، همه غذاها به یک اندازه روی سطح انرژی شما تأثیر نمی‌گذارند.

از بین سه درشت مغذی، کربوهیدرات‌ها منبع انرژی سریع‌تری را در مقایسه با پروتئین‌ها و چربی‌ها فراهم می‌کنند، زیرا آنها منبع انرژی ترجیحی بدن شما هستند. با این وجود، کربوهیدرات‌ها به دو دسته ساده و پیچیده دسته بندی می‌شوند و همچنین دارای شاخص گلیسمی بالا یا پایین (GI) هستند و بر سطوح انرژی شما تأثیر متفاوتی می‌گذارند.

کربوهیدرات‌های ساده در مقابل کربوهیدرات‌های پیچیده

کربوهیدرات‌های ساده شامل یک یا دو مولکول قند هستند و به ترتیب به عنوان مونوساکارید و دی ساکارید شناخته می‌شوند. از آنجایی که ساختار آنها بسیار کوچک است، هضم آنها آسان‌تر است و بنابراین به راحتی برای انرژی استفاده می‌شود. با این حال، سرعت هضم سریع آنها به این معنی است که آنها باعث افزایش سریع سطح قند خون شما و در نتیجه افزایش انرژی شما می‌شوند که ممکن است احساس تنبلی را در شما ایجاد کند.

برخی از نمونه‌هایی از کربوهیدرات‌های ساده که ممکن است بخواهید برای جلوگیری از چنین تأثیری محدود کنید عبارتند از: نان سفید، غلات صبحانه، آب نبات، آب میوه و غلات فرآوری شده یا تصفیه شده با قندهای افزوده شده.

در مقابل، کربوهیدرات‌های پیچیده شامل سه یا چند مولکول قند هستند و به عنوان الیگوساکارید و پلی ساکارید شناخته می‌شوند. از آنجایی که ساختار آن‌ها پیچیده‌تر است و معمولاً غنی از فیبر هستند، هضم آنها زمان بیشتری می‌برد و در نتیجه باعث افزایش تدریجی سطح قند خون می‌شوند. این بدان معناست که کربوهیدرات‌های پیچیده منبع انرژی ثابتی را در طول روز به شما می‌دهند. نمونه‌هایی از منابع غذایی با کربوهیدرات پیچیده که می‌توانید سعی کنید در رژیم غذایی خود بگنجانید شامل غلات کامل تصفیه نشده، جو، حبوبات و نشاسته است.

شاخص گلیسمی

راه دیگری برای تعیین اینکه چگونه کربوهیدرات‌ها ممکن است بر سطح انرژی شما تأثیر بگذارند، از طریق شاخص گلیسمی آنها است که به شما می‌گوید چگونه یک غذای حاوی کربوهیدرات ممکن است بر سطح قند خون شما تأثیر بگذارد.

غذاهایی که GI بالایی دارند، مانند کربوهیدرات‌های ساده، تمایل به افزایش و سپس کاهش سطح قند خون دارند. در مقابل، غذاهایی با GI پایین – مانند کربوهیدرات‌های پیچیده – نمی‌توانند باعث تغییرات ناگهانی در سطح قند خون شما شوند. تحقیقات نشان می‌دهد که رژیم‌های غذایی با GI بالا که حاوی قند بالا و فیبر کم هستند، با کاهش هوشیاری و افزایش خواب‌آلودگی همراه هستند.

از نظر ساختاری، کربوهیدرات‌های موجود در میوه‌ها و لبنیات – به ترتیب فروکتوز و لاکتوز – ساده هستند. با این حال، هر دوی آنها غذاهای غنی از مواد مغذی و GI پایین هستند که ممکن است منبع انرژی سریعی را بدون به خطر انداختن کیفیت رژیم غذایی شما فراهم کنند. با این وجود، به خاطر داشته باشید که آب میوه‌ها و محصولات لبنی طعم‌دار دارای قندهای افزوده‌شده و در نتیجه GI بالا هستند.

 غذاهای کافئین دار

کافئین پرمصرف‌ترین محرک در جهان است. اگرچه فواید و کاربردهای زیادی دارد، اما در درجه اول برای کمک به مبارزه با خستگی و خواب آلودگی مورد توجه قرار می‌گیرد. غذاها و نوشیدنی‌های حاوی کافئین مانند قهوه، چای، نوشابه‌های کافئین‌دار، نوشیدنی‌های انرژی‌زا، ماچا، شکلات، گوارانا و یربا میت نیز ممکن است به کاهش علائم خستگی و بهبود هوشیاری و هوشیاری کمک کنند.

این اثر در درجه اول به دلیل تأثیر کافئین بر مغز است که با مسدود کردن گیرنده‌های آدنوزین عمل می‌کند و منجر به افزایش ترشح دوپامین و نورآدرنالین می‌شود. آدنوزین ترکیبی با اثرات خواب‌آور است، در حالی که دوپامین و نورآدرنالین دو ماده شیمیایی هستند که قلب و سیستم عصبی مرکزی شما را تحریک می‌کنند و در نتیجه هوشیاری و تمرکز را افزایش می‌دهند.

با این وجود، در مورد نوع محصولات کافئین دار که انتخاب می‌کنید مراقب باشید. برخی از آنها، مانند نوشیدنی‌های انرژی زا و نوشابه‌های کافئین دار، دارای قندهای افزوده بالایی هستند که ممکن است خطر چاقی، دیابت نوع 2 و بیماری قلبی را افزایش دهد.

به علاوه، در حالی که مصرف کافئین به طور کلی ایمن شناخته می‌شود، برخی از افراد ممکن است عوارض جانبی را در مصرف کافئین تجربه کنند که علائم آن از خفیف تا شدید متغیر است.

علائم ممکن است شامل اضطراب، بی قراری، بی خوابی، ضربان قلب نامنظم و لرزش باشد.

ورزش، آبرسانی و خواب را فراموش نکنید

ورزش، آبرسانی و خواب کافی نیز کلید افزایش انرژی شما هستند.

هدف از انجام توصیه‌های فعالیت بدنی

تحقیقات نشان می‌دهد که رعایت توصیه‌های فعالیت بدنی با افزایش انرژی و کاهش خستگی همراه است، حتی زمانی که سبک زندگی غیرفعال دارید.

در واقع، ورزش اغلب به عنوان بخشی از درمان سندرم خستگی مزمن توصیه می‌شود. سندرم خستگی مزمن وضعیتی است که با خستگی طولانی مدت، درد مفاصل، سردرد، مشکلات خواب، تمرکز ضعیف و مشکلات حافظه کوتاه مدت مشخص می‌شود.

دستورالعمل‌های فعلی فعالیت بدنی توصیه می‌کند که بزرگسالان 150 تا 500 دقیقه یعنی 2.5 تا 5 ساعت در هفته فعالیت بدنی هوازی با شدت متوسط، مانند دویدن، رقصیدن، شنا و دوچرخه سواری داشته باشند.

اگر در حال حاضر از نظر بدنی غیر فعال هستید، در نظر بگیرید که با فعالیت‌های با شدت کمتر شروع کنید و به تدریج تعداد و مدت تمرینات خود را افزایش دهید.

برای افزایش انرژی بدن، سعی کنید هیدراته بمانید

آبرسانی مناسب در طول روز می‌تواند به شما انرژی بدهد و به مبارزه با احساس خستگی کمک کند. نوشیدن به اندازه کافی آب می تواند منجر به کم آبی خفیف تا متوسط شود که ممکن است منجر به مشکل در تمرکز، سردرد، تحریک پذیری، بی حالی و خواب آلودگی شود.

طبق گزارش موسسه پزشکی، مردان به حدود 15.5 فنجان لیترآب در روز نیاز دارند، در حالی که زنان به 11.5 فنجان (2.7 لیتر) در روز نیاز دارند. با این حال، نیازهای شما ممکن است بسته به آب و هوا و سطح فعالیت بدنی شما تغییر کند.

یکی از راه‌های آسان برای حفظ وضعیت هیدراتاسیون، نظارت بر رنگ ادرار است. رنگ روشن یا کم رنگ، شاخص خوبی برای هیدراتاسیون بهینه است.

خواب کافی داشته باشید

وقتی صحبت از سطح انرژی و سلامت عمومی به میان می‌آید، باید نسبت به خواب هم به اندازه ورزش کردن و رژیم غذایی اهمیت بدهید. بدن شما برای بازیابی و حفظ انرژی به خواب نیاز دارد؛ بنابراین، کمبود خواب ناشی از خواب ناکافی منجر به کاهش هوشیاری، عملکرد و به طور کلی بدتر شدن سلامت می‌شود. خواب کافی نه تنها سطح انرژی شما را بهبود می‌بخشد، بلکه به طور بالقوه سلامت کلی و کیفیت زندگی شما را نیز بهبود می‌بخشد.

بهترین غذاها برای افزایش انرژی کدامند؟

فهرستی که در اینجا ارائه می‌دهیم بر روی غذاها و نوشیدنی‌هایی تمرکز دارد که انرژی پایدارتری در طول روز فراهم می‌کنند.

میوه‌ها

میوه‌های زیر ممکن است به افزایش انرژی کمک کنند:

موز

موز سرشار از پتاسیم است. موز ممکن است بهترین میان وعده سریع برای انرژی پایدار باشد. در حالی که موز منبع طبیعی خوبی از قند است، اما سرشار از فیبر است که به کند کردن هضم آن قند کمک می‌کند. موز حاوی مواد مغذی مفیدی است که بدن را پر از انرژی می‌کند.

 آووکادو

آووکادو از نظر ارزش‌های سلامتی و مواد مغذی میوه‌ای کامل است. آن‌ها حاوی مواد مغذی، پروتئین و فیبر هستند که ممکن است به حفظ سطح انرژی در طول روز کمک کند. آووکادوها همچنین حاوی چربی‌های خوبی هستند که ممکن است سطح انرژی را افزایش دهند و مواد مغذی محلول در چربی بیشتری را برای بدن فراهم کنند.

سیب

سیب ممکن است یکی دیگر از میان وعده‌های ساده باشد که به بدن انرژی ماندگاری می‌دهد. سیب آنتی اکسیدان بالایی به نام فلاونوئید دارد که این ماده ممکن است به کاهش اکسیداتیو کمک کند و با استرس و التهاب در بدن مبارزه ‌کند.

توت فرنگی

 توت فرنگی منبع خوبی از مواد معدنی، ویتامین C و فولات است. آن‌ها همچنین حاوی فنل هستند که آنتی اکسیدان های ضروری هستند که ممکن است به بدن در ایجاد انرژی در سطح سلولی کمک کنند.

 پرتقال

پرتقال حاوی آنتی اکسیدان و ویتامین C است. ویتامین C ممکن است به کاهش استرس اکسیداتیو در بدن و جلوگیری از خستگی کمک کند. مطالعه ای در خصوص آنتی اکسیدان ها خاطرنشان می‌کند که دانش‌آموزان پسر جوان که سطوح بالاتری از ویتامین C دارند، ممکن است خلق و خوی بهتری داشته باشند و کمتر دچار سردرگمی، عصبانیت یا افسردگی شوند.

 توت‌های سیاه

توت‌ها، از جمله زغال اخته، تمشک و شاه توت، ممکن است یک غذای تقویت کننده برای افزایش انرژی در زمانی که بدن هوس چیزی شیرین می‌کند، باشد. انواع توت‌های تیره نسبت به انواع توت های دیگر دارای آنتی اکسیدان‌های طبیعی بیشتری هستند که ممکن است التهاب و خستگی را در بدن کاهش دهد. آن‌ها همچنین قند کمتری نسبت به میوه‌های شیرین دارند و می توانند میل به خوردن چیزهای شیرین را برآورده کنند.

محصولات حیوانی

محصولات حیوانی زیر ممکن است به افزایش انرژی کمک کند:

افزایش انرژی با مصرف ماهی چرب

ماهی سالمون حاوی اسیدهای چرب امگا 3 است که ممکن است عملکرد مغز را بهبود بخشد و خستگی را کاهش دهد. ماهی به طور کلی منبع عالی و سبکی از پروتئین و ویتامین‌های B است که ممکن است در طول روز انرژی پایداری به بدن بدهد. ماهی‌های آب سرد چرب مانند سالمون، ساردین و ماهی تن، دارای اسیدهای چرب امگا 3 بیشتری هستند. اسیدهای چرب امگا 3 ممکن است عملکرد مغز را بهبود بخشد و التهاب را در بدن کاهش دهد. التهاب ممکن است در برخی افراد باعث خستگی شود.

جگر گاو

جگر گاو یکی از بهترین منابع گوشتی برای ویتامین B-12 است که بدن را پر انرژی نگه می‌دارد. در حالی که بسیاری از گوشت ها حاوی ویتامین B-12 هستند، تفاوت آن در این است که جگر گاو دارای مقدار زیادی از این ویتامین است.

یک برش جگر گاو حاوی 60 میکروگرم از ویتامین B-12 است. همچنین دارای مقادیر زیادی پروتئین است که شما را برای مدت طولانی انرژی نگه می‌دارد. اگر نمی‌توانید جگر بخورید، می‌توانید B12 خود را از گوشت، مرغ، ماهی و تخم مرغ دریافت کنید.

جوجه

جوجه اگر بدون پوست باشد، منبع عالی پروتئین بدون چربی است. یک تکه مرغ کبابی با مقداری سبزی بخار پز یا کمی سبزی خام، یک ناهار عالی را فراهم می‌سازد که شما را سنگین نمی‌کند و تا شام به طور پیوسته به شما انرژی می‌دهد و مرغ نسبت به سایر گوشت‌ها مانند گوشت گاو و بره کمتر از این چربی اشباع شده ناسالم دارد.

ماست

ماست نیز ممکن است یک منبع افزایش انرژی باشد. ماست طبیعی سرشار از پروتئین، چربی و کربوهیدرات‌های ساده است که انرژی بدن را تأمین می‌کند.

تخم مرغ

تخم مرغ پروتئین و مواد مغذی زیادی را برای انرژی پایدار به بدن می‌رساند. یک تخم مرغ بزرگ آب پز حاوی حدود 6 گرم پروتئین و 5 گرم چربی و همچنین ویتامین‌ها و مواد معدنی برای کمک به حفظ انرژی بدن و احساس سیری طولانی‌تر از سایر میان وعده‌ها هستند.

صدف

آن‌ها علاوه بر اینکه منبع خوبی از پروتئین کم چرب هستند، سرشار از روی هستند. روی به بدن شما کمک می‌کند تا با میکروب‌هایی که می‌توانند شما را از بین ببرند و احساس خستگی کنید، مبارزه کند. آن‌ها را به صورت خام و با لیمو امتحان کنید، یا در فر یا روی گریل کباب کنید.

ساردین

آن‌ها برای همه مناسب نیستند، اما ساردین پروتئین حیوانی با کیفیت بالا را برای تامین انرژی پایدار فراهم می‌کند. آن‌ها همچنین دارای مقادیر زیادی اسیدهای چرب امگا 3 هستند که به پیشگیری از بیماری قلبی کمک می‌کند. اگر آنها برای شما خیلی سنگین هستند، ماهی سالمون، ماهی تن یا ماهی خال مخالی را امتحان کنید.

سبزیجات

سبزیجات زیر گزینه‌های خوبی برای افزایش انرژی هستند:

سیب زمینی شیرین

 سیب زمینی شیرین منابع مفید کربوهیدرات هستند که انرژی را تأمین می‌کنند. با این حال سیب زمینی شیرین همچنین دارای فیبر بالایی است که ممکن است به کاهش جذب این کربوهیدرات‌ها در بدن کمک کند. این ممکن است آنها را به گزینه خوبی برای افزایش انرژی در طول روز تبدیل کند.

چغندر

چغندر ممکن است منبع خوبی از آنتی اکسیدان ها و مواد مغذی برای بدن فراهم کند که به بهبود جریان خون و انرژی کمک می‌کند. می‌توانید چغندر را به عنوان چیپس چغندر خشک، چغندر پخته یا به عنوان یک بطری آب چغندر مصرف کنید.

سبزی با برگ‌های تیره

سبزی‌های تیره و برگ‌دار مانند کلم پیچ، اسفناج و سبزی‌های کولارد دارای مواد مغذی متراکم هستند و حاوی پروتئین‌ها و همچنین مواد مغذی و آنتی‌اکسیدان‌ها هستند که به افزایش انرژی کمک می کند.

هضم سبزیجات خام ممکن است برای برخی افراد سخت باشد، بنابراین ترکیب آنها با کمی سرکه یا آب لیمو می‌تواند کمک کننده باشد.

شکلات تلخ

شکلات تلخ ممکن است راهی آسان برای افزایش انرژی باشد. شکلات تلخ و غنی معمولاً قند بسیار کمتری نسبت به شکلات شیری دارد. کاکائوی تلخ منبع مهمی از ویتامین ها از جمله آنتی اکسیدان های مفید مانند فلاونوئیدها است.

شکلات تلخ ممکن است با کمک به پمپاژ بیشتر خون در بدن برای سیستم قلبی عروقی مفید باشد. این خون حامل اکسیژن تازه است که ممکن است باعث شود فرد احساس بیداری و هوشیاری بیشتری کند. اگر فقط یک تکه کوچک بخورید انتخاب خوبی است. قند کمتری نسبت به آب نبات و شکلات شیری دارد. همچنین نشان داده شده است که خلق و خو و عملکرد مغز را بهبود می‌بخشد. آنتی اکسیدان های موجود در کاکائو می‌توانند به محافظت از سلول‌ها، کاهش فشار خون و بهبود جریان خون کمک کنند و می‌تواند شما را سالم و پر انرژی نگه دارد.

شکلات تلخ چربی دارد، بنابراین برچسب آن را بررسی کنید و مقدار کمی از آن را مصرف کنید.

دانه‌ها

غلات زیر ممکن است به افزایش انرژی کمک کنند:

بلغور جو دوسر

یک کاسه بلغور جو دوسر سبوس دار ممکن است راهی عالی برای تأمین انرژی بدن باشد. جو دوسر سرشار از فیبر است و ممکن است بدن را برای مدت طولانی‌تری نسبت به سایر گزینه‌های صبحانه سیر نگه دارد. جو سبوس دار همچنین منبعی از مواد معدنی ضروری، ویتامین‌ها و ترکیبات فنلی است که همگی به انرژی بخشیدن به بدن کمک می‌کنند.

برای افزایش انرژی پاپ کورن بخورید

پاپ کورن سرشار از کربوهیدرات است. با این حال، حاوی فیبر برای کمک به کند کردن هضم است. پاپ کورن ممکن است باعث شود فرد برای مدت طولانی‌تری احساس سیری کند.

افرادی که به جای چیپس سیب زمینی پاپ کورن می‌خوردند احساس سیری بیشتری می‌کنند. این خوراکی ممکن است برای افرادی که رژیم دارند مفید باشد، زیرا ذرت بو داده معمولاً کالری کمتری نسبت به چیپس سیب زمینی دارد.

کینوا

کینوا یک دانه است، اما بیشتر مردم آن را به عنوان یک غله می‌دانند. کینوا سرشار از پروتئین، کربوهیدرات و فیبر است. ترکیبی از اسیدهای آمینه و کربوهیدرات‌های آهسته رهش ممکن است انرژی پایداری را نسبت به سایر دانه‌ها ایجاد کند.

برنج قهوه‌ای

یکی از فواید برنج قهوه‌ای ممکن است این باشد که پوسته آن مقدار زیادی فیبر را حفظ می‌کند. پوسته در برنج سفید وجود ندارد که این موضوع ممکن است باعث شود بدن محتوای کربوهیدرات را به سرعت جذب کند و منجر به افزایش و سپس کم شدن سطوح انرژی شود. برنج قهوه‌ای با داشتن پوسته می‌تواند به کند کردن هضم این کربوهیدرات‌ها کمک کند، بنابراین انرژی را آهسته‌تر آزاد می‌کند.

لوبیا و حبوبات

لوبیا و حبوبات زیر ممکن است به افزایش انرژی کمک کنند:

عدس

عدس منبع عالی پروتئین و فیبر است. عدس فرم نسبتاً ارزانی از پروتئین و فیبر است که میتواند گزینه‌ای عالی برای افراد کم درآمد باشد. توجه داشته باشید که 1 فنجان عدس حاوی حدود 18 گرم پروتئین، 40 گرم کربوهیدرات، 15 گرم فیبر و کمتر از 4 گرم قند است. فیبر به مدیریت هضم کربوهیدرات‌ها کمک می کند، بدن را سیر نگه می‌دارد و منبع انرژی پایدار را فراهم می‌کند.

بلغور جو دوسر

بلغور یک کربوهیدرات پیچیده است یعنی پر از فیبر و مواد مغذی است. بلغور جو دوسر کندتر هضم می‌شود و انرژی را به طور یکنواخت تأمین می‌کند. یک کاسه بلغور در صبح شما را برای ساعت‌ها سیر نگه می‌دارد.

آجیل

بسیاری از آجیل‌ها حاوی ترکیبی از پروتئین، چربی و مقداری کربوهیدرات هستند تا انرژی را در طول روز تأمین کنند. آجیل معمولاً منابع غنی ویتامین‌ها و مواد معدنی مانند منیزیم، کلسیم یا فسفر نیز هستند.

آجیل‌ها معمولاً سرشار از اسیدهای چرب ضروری هستند. این اسیدهای چرب ممکن است به کاهش التهاب کمک کند که ممکن است خستگی را نیز کاهش دهد. آجیل‌ها نیز کالری بالایی دارند، بنابراین افراد باید مراقب باشند که زیاد مصرف نکنند.

 دانه‌ها

بسیاری از دانه‌ها، مانند دانه کدو تنبل، دانه چیا و دانه کتان، منابع غنی اسیدهای چرب و فیبر هستند که ممکن است به افزایش انرژی روزانه کمک کنند.

نوشیدنی

نوشیدنی‌های زیر می‌توانند به افزایش انرژی کمک کنند:

قهوه

قهوه یک تقویت کننده انرژی است. کافئین موجود در قهوه باعث هوشیاری بدن و ذهن می‌شود و ممکن است باعث بهره وری بیشتر افراد شود. قهوه همچنین حاوی آنتی اکسیدان هایی به نام پلی فنول است که ممکن است استرس اکسیداتیو در سلول‌ها را کاهش دهد و به عملکرد بهتر بدن کمک کند. با این حال، قهوه یک محرک است، بنابراین افراد باید آن را در حد اعتدال مصرف کنند. مصرف قهوه بیش از حد ممکن است منجر به از دست دادن انرژی شود زیرا مقدار کافئین بدن افزایش می یابد.

 چای سبز

چای سبز حاوی مقادیر کمی کافئین است، اما دارای ترکیباتی است که ممکن است به کاهش استرس اکسیداتیو و التهاب در بدن کمک کند و باعث افزایش انرژی شود، اما نسبت به قهوه افزایش انرژی کمتری دارد.

چای

یک فنجان چای ساده راهی کم کالری برای جایگزینی نوشابه‌های گازدار است که می‌تواند به شما کمک کند خودتان را در طول روز هوشیار و پرانرژی نگه دارید. برخی از چای‌ها دارای کافئین هستند که می‌تواند به افزایش انرژی شما کمک کند.

غذاهایی که باید از خوردنشان اجتناب کنید

در حالی که بیشتر غذاها انرژی را تأمین می‌کنند، غذاهای فوق بر افزایش انرژی پایدار تمرکز دارند.

غذاهایی که باید از آنها اجتناب کرد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• فست فودها یا غذاهای سرخ شده
• قندهای اضافه شده
• تنقلات بسته بندی شده و آب نبات
• شیرینی‌های پخته شده مانند کیک

کلام آخر

ویتامین‌ها، فیبر، چربی‌ها و پروتئین‌ها همگی برای انرژی ضروری هستند، اما یافتن تعادل بین آنها بسیار مهم است. افراد باید سعی کنند رژیم غذایی متنوعی را انتخاب کنند که حاوی بسیاری از غذاهای مختلف و مغذی است که به بدن انرژی پایدار می‌دهد.

منابع

https://www.medicalnewstoday.com/articles/323947#foods-to-avoid

https://www.webmd.com/diet/ss/slideshow-food-energy-boost

https://www.healthline.com/nutrition/energy-boosting-foods#bottom-line

The post مواد غذایی مفید برای افزایش انرژی appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

پارکینسون در همه افراد شایع است ولی در مردان 50 درصد بیشتر از زنان دیده می‌شود. برخی از علائم پارکینسون عبارت‌اند از: لرزش، سفتی و سختی، مشکل در راه‌رفتن، مشکلات حفظ تعادل و مشکلات هماهنگی بین اعضا. بیماری پارکینسون به‌تدریج پیشرفت می‌کند و ممکن است در ابتدا فقط خود را در یک لرزش جزئی دست و احساس سفتی عمومی نشان بدهد.

 داشتن رژیم غذایی پارکینسون از فاکتورهای بالقوه است که ممکن است خطر ابتلا به پارکینسون را کاهش دهد و یا روند آن را کندتر کند. در این مقاله رژیمی که پارکینسون را تشدید کرده و یا به بهبود وضعیت کمک می‌کنند مورد بررسی قرار گرفته است. 

غذاهایی برای بهبود پارکینسون 

غذاهایی که در ادامه نام خواهیم برد برای کاهش بیماری و یا کاهش خطر ابتلا به آن بسیار مفید هستند. 

روغن ماهی و اسیدهای چرب امگا 3 

برخی تحقیقات نشان می‌دهد که روغن ماهی ممکن است به کند شدن پیشرفت پارکینسون کمک کند. مطالعات همچنین نشان می‌دهند که چربی‌های امگا 3 می‌توانند به کاهش التهاب عصب، انتقال عصبی و بازسازی عصبی آهسته کمک کنند؛ بنابراین، مصرف بیشتر امگا 3 یا مصرف مکمل امگا 3 در رژیم غذایی پارکینسون ممکن است برای بیماران مبتلا به پارکینسون مفید باشد. 

ماهی و غذاهای دریایی حاوی مقادیر بالای امگا 3 هستند که از جمله آنها می‌توان به ماهی خال‌مخالی، ماهی سالمون، شاه‌ماهی، صدف خوراکی و ساردین اشاره کرد. 

روغن ماهی نیز منبعی غنی از اسیدهای چرب امگا 3 لازم برای رژیم غذایی پارکینسون است. علاوه بر کاهش التهاب عصبی به بهبود سلامت قلب، عروق و عملکرد مغز کمک می‌کند. همچنین اسیدهای چرب امگا 3 به کاهش خطر ابتلا به منبع زوال عقل و سردرگمی کمک می‌کند. مواردی که جزو علائمی ثانویه پارکینسون هستند. 

باقلا 

موثرترین دارو برای پارکینسون لوودوپا است که باقلا حاوی مقدار زیادی از آن است و احتمال می‌رود به بهبود این بیماری کمک می‌کند. درست است که این خوراکی به بهبود پارکینسون کمک می‌کند ولی افراد نباید آن را جایگزین درمان و داروهای تجویزی کنند. یک تحقیق معتبر نشان می‌دهد که باقلا بدون عوارض جانبی میتواند در رژیم غذایی پارکینسون به بهبود و کندتر کردن روند پارکینسون کمک می‌کند. 

غذای حاوی مواد مغذی 

منبع معتبری نشان می‌دهد که افراد مبتلا به پارکینسون اغلب کمبود مواد مغذی خاصی دارند، از جمله آهن، ویتامین B1، ویتامین C روی و ویتامین D. این مطالعه نشان می‌دهد که کمبود این مواد منجر به التهاب عصبی و تخریب عصبی می‌شود که خود عامل پارکینسون است؛ بنابراین افراد مبتلا باید در رژیم غذایی پارکینسون خود این موارد را مصرف کنند: 

• غذاهای حاوی آهن: کبد، گوشت قرمز، آجیل، لوبیا
• غذاهای حاوی ویتامین B1: نخود فرنگی، موز، پرتقال، آجیل، سبوس
• غذاهای حاوی ویتامین C: مرکبات، فلفل، توت فرنگی، کلم بروکلی، سیب‌زمینی
• غذاهای حاوی روی: گوشت، صدف، نان، غلات و جوانه گندم
• غذاهای حاوی ویتامین D: ماهی روغنی، گوشت قرمز، زرده تخم‌مرغ، غذاهای غنی شده 

همچنین بخوانید: رژیم غذایی Mind رژیم ویژه سلامت مغز

غذاهای حاوی آنتی‌اکسیدان 

رادیکال‌های آزاد مولکول‌های ناپایدار در بدن هستند. وجود آنها برای بدن لازم‌اند. با این حال اگر مقدار این رادیکال‌ها بیش از اندازه باشد می‌تواند به بافت چربی، DNA و پروتئین‌های بدن آسیب برساند. آسیبی که این رادیکال‌ها وارد می‌کنند، تنش اکسایشی نامیده می‌شود که مقدار زیاد آن مضر و مرتبط با پیشرفت پارکینسون است.

آنتی‌اکسیدان‌ها رادیکال‌های آزاد را کنترل می‌کنند. بنابراین داشتن رژیم غذایی پارکینسون که حاوی آنتی اکسیدان است به بهبود و کنترل پارکینسون کمک می‌کند. برخی از منابع مهم آن عبارت‌اند از: زغال اخته، انگور، گیلاس، توت فرنگی، تمشک، اسپند، گردو، آجیل، ادویه‌جات، جعفری، محصولات کاکائو، کلم بروکلی، اسفناج، مرکبات و انواع لوبیا. 

داشتن رژیم سالم بسیار مهم است. بنیاد پارکینسون پیشنهاد می‌کند که افراد مبتلا این نکات را همیشه در نظر داشته باشند که غلات و سبزیجات زیاد مصرف کنند، مصرف قند را محدود کنند و رژیم‌های غذایی کم‌چرب و بدون کلسترول و چربی اشباع داشته باشند. 

غذاهایی که باید از آنها اجتناب شود

برخی از غذاها باعث تسریع پیشرفت بیماری پارکینسون می‌شوند و در رژیم غذایی پارکینسون باید از آنها دوری شود. 

غذاهای فراوری شده

برخی مطالعات نشان می‌دهد که خوردن “به سبک رژیم غذایی غربی” ممکن است باعث تشدید این بیماری شود. زیرا این رژیم غذایی سرشار از غذاهای فراوری شده است؛ مانند نوشابه‌های گازدار، غذای کنسرو شده، غلات صبحانه، چیپس، بیکن، کیک‌ها و… است. مطالعات بیان می کنند که استفاده از غذای کنسرو شده و نوشابه باعث تشدید پارکینسون می‌شوند.

علائمی چون مشکل در بلع و مشکلات گفتاری و بویایی در پارکینسون شایع است. همچنین خوردن مقدار زیاد غذاهای فراوری شده به دلیل رشد بیش از حد باکتری‌های گرم منفی به نفوذپذیری و دیس بیوسیس (عدم تعادل میکروب های داخل بدن) کمک می‌کنند. این ممکن است به دلیل عبور مولکول‌های نوروتوکسیک تولید شده از این باکتری‌ها در جریان خون و ایجاد علائم مرتبط با روده که به مری و حفره حلقی منتهی می‌شود گسترش یابد. 

همچنین بخوانید: میکروب های مفید برای بدن

غذاهای خاص لبنی 

مصرف لبنیات ممکن است در روند بیماری تأثیر بگذارد. به عنوان مثال در رژیم غذایی پارکینسون مصرف شیر بدون چربی و کم‌چرب، مصرف ماست و پنیر ممکن است با تشدید بیماری همراه باشد؛ بنابراین افرادی که دچار این بیماری هستند باید از لبنیات پرهیز کنند. 

غذاهای حاوی چربی اشباع و کلسترول 

اگرچه مصرف بیشتر کلسترول می‌تواند خطر پارکینسون را افزایش دهد، اما مصرف بیشتر اسیدهای چرب اشباع نشده بالعکس، می‌تواند خطر پارکینسون را کاهش دهد؛ بنابراین در یک رژیم غذایی پارکینسون افراد مبتلا می‌توانند مقدار چربی‌های اشباع و کلسترول موجود در رژیم خود را کم کنند و از سمت دیگر از چربی‌های اشباع نشده که برای آنها خطری نخواهد داشت استفاده کنند. 

غذاهایی که برای جویدن سخت هستند 

همان‌طور که گفته شد علائمی چون مشکل در بلع و مشکلات گفتاری و بویایی در پارکینسون شایع است و بسیاری از مبتلایان به پارکینسون در جویدن و بلعیدن غذا با مشکل روبه‌رو هستند. در این صورت پزشک به آنها پیشنهاد گفتاردرمانی خواهد داد تا بتوانند با این مسئله مقابله کنند.

با این حال این افراد که در جویدن و بلع غذا مشکل دارند، ممکن است مایل باشند از این غذاهای سفت، خشک و ریز، گوشت‌های سخت یا جویدنی بپرهیزند. این افراد می‌توانند از سس و آب برای نرم کردن این غذاها استفاده کنند. همچنین می‌توانند گوشت را به قطعات کوچک‌تر تقسیم کرده و یا در ظرف‌های مخلوط‌کن بریزند و همچنین می‌توانند از گوشت چرخ‌کرده استفاده کنند.

The post دانستنی های رژیم غذایی پارکینسون appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

فشار خون بالا به چه معناست؟

در اکثر منابع، فشار خون بالاتر از ۱۳۰ بر روی ۸۰ تحت عنوان فشار خون بالا در نظر گرفته می‌شود. بالا بودن هر یک از فشارهای سیستولی (عدد اول) یا دیاستولی (عدد دوم) می‌تواند در تعریف فشار خون بالا جای گیرد. 

فشار خون بالا یکی از علل مهم بروز بیماری‌های قلبی و انواع سکته‌های مغزی محسوب می‌گردد و بنابراین اندازه گیری و درمان آن از اهمیت بسزایی برخوردار خواهد بود. همان طور که گفتیم کاهش سریع فشار خون در بسیاری از موارد امکانپذیر نیست؛ اما با رعایت نکاتی می‌توان از حملات فشار خون بالا جلوگیری نمود.

فشار خون من بالا اندازه گیری شده؛ آیا بیماری فشار خون دارم؟

بالا بودن فشار خون در اندازه گیری‌ها همواره به معنای وجود بیماری مزمن پرفشاری خون نیست و گاهی اوقات ممکن است اشتباه در اندازه گیری وجود داشته باشد. عواملی که باعث می‌شوند دقت این اندازه گیری افزایش یابد عبارتند از:

• اندازه گیری صحیح فشار خون: کاف‌های فشار خون بسیار کوچک و یا بستن کاف بر روی لباس موجب می‌شود که فشار خون به طور کاذب عدد بزرگتری را نشان دهد. علاوه بر آن فرد نباید پاهای خود را روی هم بیندازد و بایستی در هنگام اندازه گیری فشار خون در وضعیتی بدون تنش و با آسودگی نشسته باشد. 
• آرام نشستن قبل از گرفتن فشار خون: ایستادن یا راه رفتن درست بلافاصله قبل از گرفتن فشار می‌تواند اعداد نشان داده شده را به طور کاذب بالاتر ببرد.
• مدیریت اضطراب و استرس: استرس بالا به طور طبیعی فشار خون فرد را افزایش می‌دهد. بنابراین، بهتر است اندازه گیری فشار بعد از اطمینان بخشی به بیمار و در محیطی آرام و بدون تنش صورت گیرد. 
• نکشیدن سیگار: نیکوتین موجود در سیگار باعث بالا بردن فشار خون تا فاصله نیم ساعت پس از مصرف می‌گردد. بنابراین بهتر است در این فاصله اندازه گیری فشار خون انجام نشود.
• خالی کردن مثانه: مثانه پر میزان فشار خون اندازه گیری شده را اندکی افزایش می‌دهد.
• عدم مصرف کافئین یا الکل:‌ کافئین و الکل هر دو می‌توانند فشار خون فرد را افزایش دهند. بنابراین بهتر است در روزی که اندازه گیری فشار خون صورت می‌گیرد، از مصرف این مواد خودداری شود.

در ادامه راه‌هایی برای کاهش سریع فشار خون و کنترل آن را معرفی می‌کنیم.

تغییر رژیم غذایی

یک رژیم غذایی متعادل و غنی از ترکیبات مغذی می‌تواند در کاهش سریع فشار خون نقش بسزایی داشته باشد.

• کاهش مصرف سدیم: سدیم یک عامل خطر جدی در بیماری پرفشاری خون به شمار می‌آید. سدیم نه تنها در ترکیب نمک که در بسیاری از مواد غذایی دیگر نیز به وفور یافت می‌شود. بنابراین همواره باید به برچسب محصولات غذایی و میزان سدیم به کار رفته در آن‌ها توجه کنید. پزشکان مصرف حداکثر ۲۳۰۰ میلی گرم سدیم در روز را پیشنهاد می‌کنند.
• مصرف کمتر چربی: اگر می‌خواهید میزان چربی دریافتی خود از مواد غذایی را کاهش دهید، سعی کنید از مصرف چربی‌های ترانس و اشباع شده خودداری کنید. 
• مصرف کمتر قند: غذاهای سرشار از قند و شکر می‌توانند باعث بالا رفتن فشار خون و افزایش وزن شوند. به علاوه میزان سدیم این غذاها نیز اغلب زیاد است. 
• پرهیز از مصرف چاشنی‌ها: بسیاری از این چاشنی‌ها حاوی مقادیر زیادی سدیم هستند و بنابراین بهتر است به جای آن‌ها از ادویه‌‎جات و ترکیبات گیاهی استفاده کنید.
• پرهیز از مصرف گوشت قرمز: کاهش مصرف گوشت قرمز، فشار خون شما را کاهش می‌دهد.

مصرف مکمل‌ها

برخی از مکمل‌ها می‌توانند باعث کاهش سریع فشار خون و کنترل بیماری‌ پرفشاری خون گردند. برای مثال مکمل‌های حاوی پتاسیم در پایین آوردن فشار سیستولی و دیاستولی مؤثر شناخته شده‌اند. باید توجه داشته باشید که همواره مصرف مکمل‌ها باید زیر نظر پزشک صورت گیرد. هم چنین به کارگیری روش‌های دیگر در کنار مصرف این ترکیبات می‌تواند سودمندی آن‌ها را دوچندان سازد. 

همچنین بخوانید: آیا پتاسیم در کاهش سریع فشار خون نقش دارد؟

حذف نوشیدنی‌های بالابرنده فشار خون

کاهش مصرف کافئین و یا حذف آن از رژیم غذایی می‌تواند فشار خون شما را در اندازه گیری‌های روتین فشار خون پایین‌تر بیاورد. الکل نیز نوشیدنی دیگری است که مصرف زیاد و طولانی مدت آن موجب بالا رفتن فشار خون، افزایش وزن و افزایش خطر ابتلای فرد به بیماری‌های قلبی می‌گردد.

مصرف داروهای مناسب

داروهای فشار خون مانند بتابلوکرها یا مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین، در پایین آوردن فشار خون و نیز حفظ آن در طولانی مدت نقش دارند. مصرف این داروها زیر نظر پزشک و در مواردی که سایر اقدامات کاهنده فشار خون کارساز نباشند، توصیه می‌شود و اغلب بهتر است درمان دارویی با دیگر راهکارهای تغییر سبک زندگی همراه گردد.

مدیریت استرس در کاهش سریع فشار خون

استرس به طور حاد فشار خون فرد را افزایش می‌دهد. به همین دلیل چنان که پیش‌تر گفتیم، در برخی موارد اندازه گیری‌های فشار خون دستخوش خطای محاسباتی گردیده و حالتی به نام فشار خون روپوش سفید ایجاد می‌شود. استرس طولانی مدت و مزمن نیز در بالا بودن دائمی عدد فشار خون نقش دارد.

برخی از تکنیک‌های مدیریت استرس در زیر آورده شده‌اند:

• روان درمانی
• تکنیک‌های تنفس عمیق
• حتی الامکان دوری از موقعیت‌های استرس آور
• استراتژی‌های مدیریت زمان
• مراقبه و تمرین‌های ذهن آگاهی
• یوگا

همچنین بخوانید: راه‌های مدیریت استرس

عادات رفتاری

برخی از عادات رفتاری سالم می‌توانند مانع از حملات فشار خون و کاهش سریع فشار خون بالا گردند. چند مورد از این دستورالعمل‌ها در زیر آورده شده است:

• ورزش و فعالیتی فیزیکی روزانه: بالا بردن فعالیت فیزیکی روزانه برای سلامت جسمی و روحی افراد مفید است. هر گونه فعالیتی که موجب بالا بردن ضربان قلب شود،‌ به مرور زمان در کاهش فشار خون مؤثر خواهد بود. توصیه پزشکان این است که تمامی افراد بالغ دست کم دو و نیم ساعت در هفته فعالیت فیزیکی با شدت متوسط داشته باشند.
• حفظ وزن متعادل: بی تحرکی و مصرف بیش از حد چربی‌های ناسالم باعث چاقی و متعاقباً افزایش فشار خون افراد می‌شود.
• درمان سایر بیماری‌ها: درمان بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت و بیماری‌های کلیوی و قطع مصرف داروهایی که موجب افزایش فشار خون می‌شوند، می‌تواند خطر بروز پرفشاری خون را در فرد کاهش دهد.

جمع بندی

فشار خون بالا یک بیماری مزمن بوده و در اغلب موارد نیازمند درمان‌های دارویی طولانی مدت خواهد بود. با این حال اتخاذ برخی از عادات سالم در زندگی روزمره می‌تواند در کاهش سریع فشار خون و پیشگیری از بالا رفتن آن نقشی حیاتی را ایفا کند. در این مقاله سعی کردیم برخی از این موارد را به شما معرفی کنیم. با این حال، مؤثرترین راه برای درمان بیماری پرفشاری خون مراجعه به پزشک و عمل بر طبق توصیه‌های وی خواهد بود.

The post آیا کاهش سریع فشار خون امکان پذیر است؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

شاخص گلیسمی اکثر میوه‌ها پایین است و باعث ایجاد نوسان در سطح قند خون نمی‌شوند. اگر به اندازه کنترل شده‌ای مصرف شوند، از بسیاری جهات می‌توانند برای بدن مفید نیز باشند و این حتی در مورد بیماران دیابتی نیز صادق است.

 در این مقاله ما در مورد موز صحبت خواهیم کرد، میوه‌ای که در تمام فصول سال یافت می‌شود و این مسئله را که آیا موز برای افراد دیابتی مضر است نیز بررسی خواهیم کرد. 

چرا در دیابت قند خون بالا می رود؟

اگر دیابت دارید، آگاهی از میزان و نوع کربوهیدراتی که در رژیم غذایی مصرف می‌کنید مهم است. این بدان دلیل است که کربوهیدرات‌ها میزان قند خون شما را بیش از سایر مواد مغذی افزایش می‌دهند، یعنی تا حد زیادی روی قند خون شما تاثیر می‌گذارند.

زمانی که سطح قند خون در افرادی که دیابت ندارند افزایش می‌یابد، بدن انسولین تولید می‌کند. این انسولین کمک می‌کند تا قند از خون خارج شده و به سلول‌هایی منتقل شوند که در آنجا مورد استفاده قرار گرفته یا ذخیره می‌شوند.

 با این حال، این روند در افراد دیابتی به صورت معمول کار نمی‌کند؛ یا بدن انسولین کافی تولید نمی‌کند یا سلول‌ها در برابر انسولین ساخته شده مقاومت می‌کنند. در صورتی که این مشکل به صورت صحیح مدیریت نشود، غذاهای کربوهیدرات‌دار می‌توانند حتی منجر به افزایش قند خون موقت یا مزمن شوند که هر دو مضر هستند.

همچنین بخوانید: دیابت چیست؟ اثر چاقی و سندرم متابولیک بر دیابت

چند گرم قند در یک موز وجود دارد؟

مقدار قند به اندازه میوه بستگی دارد:

• یک موز متوسط، 14.4 گرم قند دارد
• یک موز بسیار بزرگ، 18.6 گرم قند دارد
• یک موز بسیار کوچک، 9.9 گرم قند دارد

اثر موز بر قند خون

علاوه بر کربوهیدرات و قند، یک موز با اندازه متوسط حاوی 3 گرم فیبر است. همه افراد، از جمله دیابتی‌ها، به دلیل فوایدی که فیبر ممکن است برای سلامتی داشته باشد، باید مقدار کافی فیبر خوراکی مصرف کنند.

 مصرف فیبر برای افراد دیابتی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا می‌تواند به کاهش هضم غذا و جذب کربوهیدرات کمک کند. این می‌تواند باعث کاهش جهش ناگهانی قند خون و بهبود مدیریت کلی قند خون شود.

 یکی از راه‌های تعیین میزان تاثیر یک ماده غذایی حاوی کربوهیدرات بر قند خون، مشاهده شاخص گلایسمی آن است. شاخص گلیسمی، غذاها را بر اساس میزان و سرعت بالا بردن سطح قند خون، رتبه‌بندی کرده اند:

• گلیسمی پایین: 55 یا کمتر
• گلیسمی متوسط: 56 تا 69
• گلیسمی بالا: 70 تا 100

همچنین بخوانید: بار گلایسمی مواد غذایی

تصور می‌شود رژیم‌های غذایی که شاخص گلیسمی آنها پایین است برای افرادی که دیابت نوع 2 دارند بسیار مناسب هستند. دلیلش این است که غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین آهسته‌تر جذب شده و به جای جهش ناگهانی سطح قند خون، باعث افزایش تدریجی سطح قند خون می‌شوند.

 به طور کلی شاخص گلایسمی موز در رده پایین و متوسط شاخص گلیسمی قرار می‌گیرد (بسته به رسیده بودن موز، شاخص گلیسمی آن بین 42 تا 62 خواهد بود).

موزهای سبز (نارس) حاوی نشاسته مقاوم هستند

نوع کربوهیدرات موجود در موز به رسیده بودنش بستگی دارد. موز سبز یا نارس حاوی قند کمتر و نشاسته مقاوم بیشتری است. نشاسته‌های مقاوم زنجیره‌های بلندی از گلوکز می‌باشند که در برابر هضم مواد غذایی در قسمت فوقانی دستگاه گوارش “مقاوم” هستند.

 این بدان معنی است که آنها عملکردی مشابه فیبر دارند و باعث افزایش سطح قند خون نمی‌شوند. آنها همچنین ممکن است غذای باکتری‌های مفید روده شوند، که این باکتری‌ها باعث بهبود سلامت متابولیسم و مدیریت بهتر قند خون می‌شوند.

تاثیر موز بر قند خون به رسیده بودن آن بستگی دارد

موزهای زرد یا رسیده حاوی نشاسته مقاوم کمتری نسبت به موزهای سبز هستند و همچنین قند بیشتری دارند که سریعتر از نشاسته جذب می‌شود. این بدان معنی است که موزهای کاملاً رسیده شاخص گلیسمی بالاتری دارند و باعث می‌شوند قند خون شما سریعتر از موزهای سبز یا نارس افزایش یابد.

اندازه موز مهم است

رسیده بودن موز تنها عامل اصلی افزایش سطح قند نیست بلکه اندازه آن نیز مهم است. هرچه موز بزرگتر باشد، کربوهیدرات بیشتری وارد بدنتان خواهد شد. این بدان معنی است که یک موز بزرگتر تاثیر بیشتری بر روی سطح قند خون شما خواهد گذاشت.

 این اثری که اندازه بخشی از موز می‌تواند روی قند خون بگذارد را بار گلیسمی می‌نامند. بار گلیسمی با ضرب شاخص قند خون یک ماده غذایی در تعداد کربوهیدرات‌های موجود در یک وعده محاسبه می‌شود، سپس عدد حاصل بر 100 تقسیم می‌شود.

همچنین بخوانید: مقدار شاخص گلایسمی و بار گلایسمی مواد غذایی

 امتیاز کمتر از 10 کم، 11 تا 19 متوسط و بیش از 20 بالا در نظر گرفته می‌شود. اندازه و وزن موز از 18.5 تا 35 گرم متغیر است. اگر یک موز کاملاً رسیده باشد (شاخص گلیسمی 62)، بار گلیسمی آن از 11 تا 22 متغیر خواهد بود که 11 برای موزهای بسیار کوچک و 22 برای موزهای بسیار بزرگ است. 

آیا مصرف موز برای افراد دیابتی مناسب است؟

موز قطعاً می‌تواند بخشی از رژیم غذایی سالم کسی باشد که سعی در کنترل قند خون خود دارد. موز به دلیل داشتن نشاسته مقاوم و پکتین که باعث تعدیل سطح قند خون می‌شوند، شاخص گلیسمی زیاد بالایی ندارد. ابتدا این که اگر شما دیابت دارید یا در مرحله پیش‌دیابت هستید، باید طبق دستورالعمل‌هایی که پزشک و متخصص تغذیه در رابطه با مواد غذایی مشخص کرده است عمل کنید.

 کسانی که مبتلا به دیابت هستند می‌بایست یک رژیم غذایی سالم داشته باشند که این شامل مصرف میوه‌هایی مانند موز نیز خواهد بود.

نتیجه‌گیری

اگر دیابت دارید می‌توانید میوه‌هایی مانند موز را به عنوان یک خوراکی سالم میل کنید. اگر از مصرف موز لذت می‌برید، رعایت نکات زیر می‌تواند باعث به حداقل رسیدن تاثیر آن بر سطح قند خون شما شود:

• میزان مصرفتان را کنترل کنید: در یک وعده سعی کنید موز کوچکتری مصرف کنید تا میزان قند خونتان زیاد نشود.
• یک موز سفت و تقریباً رسیده انتخاب کنید: موزی انتخاب کنید که زیاد رسیده نباشد تا مقدار قند کمی داشته باشد.
• میوه را در طول روز مصرف کنید: میوه را به قسمت‌های مختلف تقسیم کرده و در طول روز مصرف کنید تا بار گلیسمی آن کاهش یافته و سطح قند خون ثابت بماند.
• موز را همراه با سایر غذاها مصرف کنید: موز را در کنار سایر غذاها مانند آجیل یا ماست پرچرب مصرف کنید تا به هضم و جذب قند کمک کنند.

The post موز چه تاثیری بر روی قند خون دارد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

علائم شایع روماتیسم مفصلی شامل موارد زیر است:

• درد مفصل یا التهاب
• خشکی بدن
• خستگی

شدت این علائم ‌‌می‌تواند متفاوت باشد و در دوران عود بیماری افزایش پیدا کند و در دوره‌های بهبود بهتر شود یا از بین برود. عود این بیماری می‌تواند از چند ساعت تا چند هفته یا بیشتر طول بکشد. تاثیرش نیز بر افراد مختلف متفاوت است.

دارو می‌تواند به بعضی افراد کمک کند از عود کردن بیماری یا بدتر شدن آن جلوگیری کنند. روش‌های درمانی پزشکی و خانگی نیز می‌توانند به مدیریت علائم در این دوران کمک کنند.

در این مقاله، درباره اینکه افراد چطور می‌توانند علائم بازگشت مجدد این بیماری را کاهش دهند یا مدیریت کنند، صحبت می‌کنیم.

کنار آمدن با روماتیسم مفصلی

عود روماتیسم مفصلی می‌تواند تاثیر چشمگیری بر سلامت روانی و جسمی فرد و کیفیت کلی زندگی او داشته باشد. رویکردها و نکاتی که در ادامه می‌آیند، می‌تواند به مدیریت برخی از مشکلاتی که ممکن است به وجود بیایند، کمک کنند.

درمان‌های خانگی

درمان‌های خانگی متعددی می‌توانند به مدیریت این بیماری کمک کنند. در زیر نکات را می‌بینید که می‌توانید در خانه رعایت کنید:

اولین نشانه‌ها را شناسایی کنید

شناسایی اولین نشانه‌های بازگشت بیماری می ‌تواند از شدت‌گرفتن آن جلوگیری کند. همیشه مشخص نیست که چه چیزی منجر به بازگشت مجدد بیماری می‌شود، اما ممکن است محرک‌های شایعی وجود داشته‌باشد.

یادداشت‌برداری می‌تواند به شناسایی الگوهای شایع کمک کند. این می‌تواند به فرد کمک کند جهت مدیریت  بیماری، مثلا با استراحت مجدد، اقداماتی انجام دهد.

استراحت

وقتی بیماری برمی‌گردد، فرد باید میزان فعالیتش را کم کند. ممکن است نیاز باشد برای مدتی استراحت مطلق کند.

داشتن استراتژی‌، پیش از آغاز عود بیماری ممکن است مفید باشد. این استراتژی‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• هماهنگی برای دورکاری، اگر شغل فرد اجازه این را بدهد
• آگاه‌کردن اعضای خانواده یا پرستار که بتوانند خود را برای وقوع این مشکل آماده کنند
• حصول اطمینان از اینکه تا زمانیکه علائم کاهش پیدا کنند غذا و داروی کافی در خانه هست

ورزش ملایم

فکر ورزش در هنگام اوج بیماری ممکن است اضطراب‌آور باشد اما ورزش آرام می‌تواند از خشکی بدن جلوگیری کند.

به عنوان مثال فرد می‌تواند تمرین‌های کششی ساده و زنجیره حرکات انجام بدهد و دست‌ها و پاهایش را به جنبش وا دارد.

ورزش‌های آبی و قدم‌زدن نیز برای بسیاری از افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی مناسب است. با این وجود ممکن است انجامش در دوران عود بیماری ممکن نباشد. متخصصان حوزه سلامت می‌توانند به فرد کمک کنند برنامه ورزشی خوبی تدارک ببیند.

همچنین بخوانید: تاثیر ورزش بر بیماری آرتروز

کیسه آب گرم یا سرد

کیسه‌های آب گرم یا سرد می‌توانند به کاهش درد مفصل و التهاب کمک کنند. افراد می‌توانند به محض مشاهده علائم بیماری، شروع به استفاده از این کیسه‌ها کنند و در طول مدت عود بیماری نیز به استفاده از آنها ادامه دهند.

هرگز کیسه آب گرم یا سرد را به صورت مستقیم روی پوست قرار ندهید. به جای آن، قبل از قرار دادن کیسه روی نقطه درد، دور آن حوله بپیچید.

رژیم غذایی

پیروی از رژیم غذایی ضد التهابی می‌تواند به پیشگیری از عود بیماری و بهبود علائم حین بیماری کمک کند.

نکاتی که باید رعایت شوند شامل موارد زیر است:

• محدود کردن استفاده از غذاهای فرآوری شده، شکر تصفیه شده و چربی‌های اضافه
• مصرف انواع میوه و سبزیجات
• مصرف فیبر کافی
• محدود کردن مصرف الکل

غذاهای سودمند برای این افراد موارد زیر هستند:

• غذاهای سرشار از امگا-3 مانند بذرکتان، دانه‌‌های چیا، گردو، ماهی سالمون و ماهی تن
• غذاهای سرشار از آنتی‌اکسیدان مثل انواع میوه‌ها و سبزیجات
• غلات کامل که فیبر و سایر مواد مغذی بدن را تامین می‌کنند
• روغن‌های گیاهی مانند روغن زیتون
• آجیل و دانه‌ها
• ادویه‌هایی مانند زنجبیل، دارچین و زردچوبه

مکمل‌های غذایی

بر اساس اعلامیه بنیاد آرتریت آمریکا، بعضی مکمل‌های گیاهی می‌توانند به کاهش علائم روماتیسم مفصلی کمک کنند که شامل موارد زیر هستند:

• کورکومین، ماده سازنده زردچوبه
• زنجبیل
• روغن ماهی یا امگا-3 با EPA و DHA
• کپسایسین موجود در کرم‌ها و ژل‌ها جهت استفاده روی پوست
• گاما اسید لینولنیک (GLA) ، یک نوع اسید چرب امگا 6 با خواص ضد التهابی
• گیاه پنجه گربه (Uncaria tomentosa) ، که دارای خواص ضد التهابی است

ویتامین‌ها و مکمل‌های معدنی زیر نیز ممکن است مفید باشند:

• کلسیم
• کرومیوم
• مس
• آهن
• فولات
• منیزیم
• سلنیوم
• سدیم
• روی
• ویتامین‌های ب شامل: ب-1، ب-2، ب-3، ب-6 و ب-12
• ویتامین‌هایA،C، D، E و K  

اغلب، شواهد کافی برای اینکه نشان بدهد این محصولات برای بیماری خاصی ایمن یا مفید هستند وجود ندارد. مردم همیشه باید اطمینان حاصل کنند که این محصولات را منبعی قابل اطمینان خریداری می‌کنند.

هرکسی که می‌خواهد از مکمل استفاده کند باید با پزشک درباره مفید بودن آن مشورت کند به خصوص اگر داروهای دیگری نیز مصرف می‌کند.

همچنین بخوانید: همه چیز درباره ی آرتروز و استئوآرتریت

سلامت روان

تحقیقی که در سال 2017 انجام شد نشان داد بیش از 86% مبتلایان رماتیسم مفصلی، اضطراب و سایر عوامل روانی را محرک بازگشت بیماری می‌دانند.

کاهش سطح استرس تا حد امکان می‌تواند به مدیریت یا پیشگیری از عود بیماری کمک کند. بعضی از راه‌های انجام این کار شامل موارد زیر است:

• مدیتیشن
• نفس عمیق
• ورزش‌های ذهنی و بدنی مانند یوگا و تای‌چی
• گوش‌دادن به موسیقی یا انجام سایر فعالیت‌‌هایی که فرد از آن‌ها لذت می‌برد

افراد مبتلا به روماتیسم شانس بیشتری برای ابتلا به افسرگی و اضطراب دارند. کسانیکه احتمال ابتلا به افسردگی می‌دهند باید با پزشک مشورت کنند.

مشاوره می‌تواند موجب مدیریت استرس، اضطراب و افسردگی شود. برخی تحقیقات نشان می‌دهند، درمان افسردگی می‌تواند منجر به کاهش اثر روماتیسم مفصلی شود.

دارو

پزشکان می‌توانند انواع مختلفی از داروها را برای روماتیسم مفصلی تجویز کنند. بعضی از این داروها از عود کردن بیماری جلوگیری می‌کنند یا آن را کاهش می‌دهند. بعضی داروهای دیگر، علائم را هنگام وقوع بیماری مدیریت می‌کنند.

درمان علائم

داروهای کاهش التهاب و درد شامل موارد زیر می‌شوند:

• کورتیکواستروئید
• داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن
• استامینوفن
• داروهای ایمونوساپرسانت

این داروها پیشرفت روماتیسم مفصلی را می‌کاهند و با جلوگیری از پاسخ التهابی بدن از آسیب مفصلی جلوگیری می‌کنند. این داروها، به نام داروهای ضدروماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs)  نیز شناخته می‌شوند.

آمپول متوترکسات نیز به تنهایی یا در کنار سایر داروها پیشنهاد می‌شود. 

داروهای بیولوژیکی

این داروها نسل جدیدی از DMARD ها هستند که مانند مولکول‌های ایمنی بدن رفتار می‌کنند و شامل بازدارنده‌های فاکتور نکروز تومور و بازدارنده‌های غیر فاکتور نکروز تومور هستند. ‌ 

داروهای بیولوژیکی قسمت‌های مشخصی از سیستم ایمنی را جهت مهار پاسخ التهابی هدف می‌گیرند. 

عود روماتیسم مفصلی چگونه است؟

کسانی که روماتیسم مفصلی دارند، علائم بازگشت بیماری را به شکل‌های مختلفی تجربه می‌کنند اما معمولا این علائم می‌روند و بازمی‌گردند.

علائم عود بیماری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• افزایش درد مفصل
• خستگی
• ورم
• خشکی بدن
• مفاصل حساس
• التهاب
• خلق پایین
• احساس مریضی
• عرق شبانه یا تب
• کاهش وزن

علائم رماتیسم مفصلی ممکن است عصبی و گیج‌کننده باشند. ممکن است بر کیفیت خواب فرد و انجام کارهای روزمره‌اش تاثیر بگذارند.

دوره عود بیماری چقدر طول می‌کشد؟

مدت زمانی عود بیماری ممکن است از چند ساعت تا چند روز و هفته طول بکشد. اگر بعد از 7 روز خوب نشد، فرد باید به پزشک مراجعه کند. پزشک ممکن است داروهای فرد را تغییر بدهد.

قبل از عود روماتیسم مفصلی فرد ممکن است احساس خستگی کند یا حس کند حالش خوب نیست.

معمولا در دوره عود بیماری، علائم تا رسیدن به اوج رو به وخامت می‌روند. بعد از عبور از اوج بیماری، علائم کاهش می‌یابند و سپس کاملا از بین می‌روند.

تناوب و شدت بازگشت بیماری در افراد متفاوت فرق دارد. با روش‌های درمانی ممکن است فرد ماه‌ها یا سال‌ها بدون علائم باشد، در حالیکه بعضی افراد دیگر ممکن است در فراصل زمانی کمتر، عود مجدد بیماری را تجربه کنند.

همچنین بخوانید: 6 راه برای درمان آرتروز زانو

علل بازگشت بیماری روماتیسم مفصلی

بازگشت بیماری ممکن است قابل پیش‌بینی یا غیرقابل پیش‌بینی باشد. عود بیماری زمانی رخ می‌دهد که عاملی، فعالیت بیماری را تحریک کند یا به عبارت دیگر میزان التهاب افزایش پیدا کند.

بازگشت‌های قابل پیش‌بینی معمولا در پاسخ به یک یا چند محرک به وقوع می‌پیوندند.

برخی بازگشت‌ها هیچ دلیل واضحی ندارند و ممکن است فرد نتواند تشخیص بدهد چرا شروع شده‌اند. همین مسئله پرهیز از این مشکل را سخت می‌کند.

در سال 2017، پژوهشی که روی 274مبتلا به روماتیسم مفصلی در کلینیکی در ترکیه کار می‌کرد نشان داد موارد زیر به نظر، علائم افراد را تشدید می‌کنند:

• استرس روانی یا جسمی
• عفونت
• سانحه فیزیکی
• تغییرات فصلی
• برخی غذاها مانند گوشت قرمز و برخی ترکیبات موجود در غذاهای فرآوری‌شده
• سیگار
• اختصاص مدت زمان زیاد به ایستادن یا عدم تحرک

افرادی که عود بیماری‌شان قابل پیش‌بینی است، می‌توانند برای پیشگیری از آن یا کاهش شدتش احتیاط کنند.

چکیده

روماتیسم مفصلی یک بیماری مزمن است که در حال حاضر درمانی ندارد. علائمش می‌آیند و می‌روند و بنابراین دوره‌های عود بیماری و دوره بهبود مشاهده می‌شوند.

دارو و اصلاح سبک زندگی می‌توانند از عود بیماری جلوگیری کنند و همچنین در حین بیماری به مدیریت علائم یا کاهش آنها کمک کنند.

فرد می‌تواند با کمک پزشک برنامه متناسب با نیازهایش برای مدیریت علائم و شرایط ترتیب دهد.

The post نکاتی برای مقابله با عود کردن روماتیسم مفصلی appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

آسم، یک بیماری مزمن شایع است. بر اساس آمار معتبر مرکز کنترل و پیشگیری بیماری آمریکا، حدود 25 میلیون نفر در ایالات متحده آمریکا به آسم مبتلا هستند که یک-پنجم این تعداد را کودکان تشکیل می‌دهند. 

مقاله چاپ شده توسط Nutrition Reviews می‌گوید، آسم در آفریقایی-‌آمریکایی ها و کسانی که از نظر اجتماعی-اقتصادی در طبقه پایین‌تری قرار دارند بیشتر است.

مقاله‌ای که اکنون در حال خواندنش هستید به غذاهایی که بهتر است مبتلایان به آسم از خوردن آن بپرهیزند و غذاهایی که می‌توانند علائم بیماری را بهبود دهند یا از ابتلا به آن پیشگیری کنند و همچنین، عواملی که می‌توانند به افراد مبتلا به این بیماری مزمن کمک کنند، می‌پردازد.

غذاهایی که می‌توانند مفید باشند

غذاهایی که در ادامه می‌آیند ممکن است برای افراد مبتلا به آسم مفید باشند.

غذاها یا مکمل‌های حاوی ویتامین دی

شواهد نشان می‌دهند که کمبود ویتامین دی می‌تواند موجب بالارفتن شانس حمله آسم به کودکان و بزرگسالان شود. استفاده از مکمل ویتامین دی می‌تواند خطر حمله آسمی شدید منجر به بستری‌شدن در بیمارستان را تا حد زیادی کاهش دهد.

ویتامین دی عملکرد ریه را بهبود می‌بخشد و عفونت‌های بخش فوقانی مجرای تنفسی مانند سرماخوردگی را کاهش می‌دهد. 

منابع غنی از ویتامین دی شامل موارد زیر اند:

• ماهی چرب مانند سالمون، ماهی تن و ماکرل
• قارچ
• زرده تخم‌مرغ
• جگر
• پنیر

میوه و سبزیجات تازه

رژیم سالم و مغذی سرشار از میوه و سبزی، ممکن است خطر ابتلا به آسم را کاهش دهد.

مقاله‌ای که در سال 2020 و در نتیجه مطالعات فراوان چاپ شد، نشان می‌دهد مصرف زیاد میوه و سبزی، خطر ابتلای بزرگسالان و کودکان به آسم را کاهش می‌دهد.

مقاله‌ای مروری در سال 2017 که متشکل از بیش از 80 پژوهش بود، نشان داد بین مصرف زیاد میوه و سبزی و کاهش علائم آسم مثل خس‌خس سینه رابطه وجود دارد.

همچنین بخوانید: با این راهکار ها بیشتر میوه و سبزیجات بخورید

ویتامین‌ها

میوه و سبزیجات تازه، منابع غنی آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند ویتامین‌ث، ویتامین‌ E و بتاکاروتن هستند که به بدن کمک می‌کند با ترکیبات مضری که ممکن است به بافت‌های بدن آسیب بزنند مبارزه کند.

به علاوه، مصرف میوه و سبزی، موجب بهبود عملکرد شش و کنترل علائم آسم می‌شوند.

در لیست زیر، منابع غنی ویتامین‌ث را مشاهده می‌کنید:

• مرکبات مانند پرتقال و گریپ‌فروت
• کیوی
• توت‌فرنگی
• طالبی
• فلفل قرمز و سبز
• کلم بروکلی
• سیب‌زمینی پخته
• گوجه

منابع غنی ویتامین‌ E شامل موارد زیر است:

• انواع آجیل‌ها مانند بادام‌ درختی، بادام زمینی و فندق
• تخم آفتابگردان
• کلم بروکلی

بتاکاروتن

پرتقال و میوه‌ها و سبزیجات قرمز حاوی بتاکاروتن هستند. مثلا:

• هویج
• سیب‌زمینی شیرین
• کدو
• فلفل قرمز و زرد
• طالبی
• زردآلو
• سبزیجات دارای برگ سبز تیره مانند کاهو و اسفناج

فلاونوئیدها و سلنیوم

میوه‌ها و سبزیجات، همچنین دارای آنتی‌اکسیدان‌هایی به نام فلاونوئیدها و سلنیوم هستند که خاصیت ضد التهابی دارند. 

میوه‌های زیادی دارای فلانوئید هستند. مانند:

• سیب
• انواع توت‌ها
• انگور
• چای سیاه و سبز

غذاهای زیر حاوی سلنیوم هستند:

• غذاهای دریایی
• گوشت
• ماکیان
• تخم‌مرغ
• مواد لبنی
• نان
• غلات صبحانه

غلات کامل

غلات کامل نیز در کاهش علائم آسم نقش دارند.

تحقیقی که در سال 2017 انجام شد، نشان داد استفاده از غلات کامل در رژیم غذایی موجب کاهش علائم و کنترل بهتر این بیماری می‌شود.

غلات کامل، شامل جو دوسرکامل، ماکارونی سبوس‌دار، گندم‌ سیاه و بلغور گندم می‌شود.

همچنین بخوانید: تأثیر چاقی بر بیماری انسدادی مزمن ریه یا COPD

از چه غذاهایی باید پرهیز کرد؟

انجمن ریه آمریکا، غذاها و نوشیدنی‌هایی که ممکن است موجب تشدید علائم آسم شوند را شناسایی کرده‌است که شامل موارد زیر است:

غذاهای دارای سولفیت

سولفیت، نوعی نگهدارنده است که معمولا در غذاها و نوشیدنی‌های کنسروی و دارای ماندگاری طولانی مانند الکل، انواع ترشی‌ها، آبلیموی کارخانه‌ای، آب لیموترش و میوه‌های خشک شده یافت می‌شود.

مقدار زیاد سولفیت در رژیم غذایی مبتلایان به آسم، ممکن است موجب تشدید علائم این بیماری شود. انجمن ریه آمریکا هشدار می‌دهد غذاهای حاوی سولفیت، به‌خصوص شراب، حتی می‌توانند موجب حمله آسم شوند. تحقیقی که در سال 2018 انجام شد، آشکار کرد که شراب سفید می‌تواند در افراد مبتلا به این بیماری، حساسیت ایجاد کند. 

سالیسیلات‌ها

سالیسیلات ها ترکیباتی هستند که در انواع چای، قهوه، غذاهای تند یا غذاهای ادویه‌دار یافت می‌شوند. در موارد نادر، برخی افراد مبتلا به آسم، به این ترکیبات حساس‌اند و ممکن است پس از مصرف، علائمشان عود کند.

دو پژوهش در سال 2014 دریافتند که آسپرین که دارای سالیسیلات است، در بعضی افراد، آسم را تشدید می‌کند.

فست‌فود

تحقیقی در سال 2013 که به بررسی میزان مصرف فست‌فود در کودکان و نوجوانان می‌پرداخت، نشان داد؛ کسانیکه سه بار در هفته یا بیشتر، از این دست غذاها ‌می‌خوردند، شانس بیشتری برای ابتلا به آسم و سایر بیماری‌ها دارند.

سایر محرک‌هایی که باید از آنها پرهیز کرد

مبتلایان به آسم باید محرک‌هایی که علائمشان را تشدید می‌کند یا موجب حمله‌اش می‌شوند را شناسایی و از آنها پرهیز کنند. انجمن ریه آمریکا، فهرستی از توصیه‌ها و اطلاعاتی از محرک‌های شایع را در اختیار مردم قرار داده‌است:

• داروهایی که خرید آن‌ها بدون نسخه پزشک مجاز است؛ مانند آسپرین و داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی
• آلرژی‌های غذایی شایع مانند حساسیت به بادام‌زمینی و صدف
• دود؛ مثل دود سیگار، دود آتش اردوگاه و دود شومینه‌هایی که با چوب می‌سوزند
• هوای نامساعد، مانند هوای طوفانی، بادی، سرد یا مرطوب
• آلودگی هوا، دود، گازهای خارجی از وسایل نقلیه و بخارات شیمیایی
• شوره یا بزاق حیواناتی که خز یا پر دارند
• قرار گرفتن در معرض ذرات خاک، قارچ، تخم قارچ و میکروب

نکات مفید دیگر برای کنترل علائم آسم

انجمن ریه آمریکا پیشنهاد می‌کند که مبتلایان، به صورت فعالانه به مدیریت این بیماری بپردازند. مشورت با یک متخصص حوزه بهداشت و درمان می‌تواند به آنها کمک کند به برنامه‌ای برای پرهیز از محرک‌ها و مصرف موثر داروها در زمان مناسب دست یابند. 

توجه به علائم و ثبت آنها به مبتلایان کمک می‌کند بفهمند چطور از غذاها، فعالیت‌ها و محیط‌هایی که موجب حمله آسم می‌شوند پرهیز کنند.

چاقی، می‌تواند علائم آسم را تشدید کند. فعالیت و تغذیه سالمی که چربی کمی دارد و سرشار از میوه و سبزیجات است، به افراد مبتلا کمک می‌کند، وزن خود را کنترل کنند.

مقاله‌ای که در سال 2019 منتشر شد نشان می‌دهد عفونت‌های ویروسی هم می‌توانند موجب بروز علائم آسم شوند. اقداماتی جهت جلوگیری از آلودگی به ویروس مانند شستن دست‌ها و واکسن‌زدن می‌توانند خطر حمله آسم را کاهش دهند.

چکیده

اگرچه رژیم دقیقی برای کاهش آسم یا پیشگیری از ابتلا به آن وجود ندارد، غذاهای زیادی هستند که می‌توانند علائم آن را کاهش دهند یا تشدید کنند.

رژیمِ سرشار از میوه و سبزیجات، با میزان چربی و غذاهای سرخ‌شده کم، می‌تواند به کنترل علائم بیماری کمک کند.

ردیابی محرک‌ها و علائم آسم و مشورت با متخصص حوزه امور بهداشت و درمان می‌تواند موجب کنترل موثرتر بیماری شود.

همچنین بخوانید: رژیمی برای سالم ماندن در تمام عمر

The post چند نکته رژیمی برای مبتلایان به آسم appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

هم سطح تری‌گلیسیرید و هم سطح کلسترول تعیین‌کننده خوبی برای نشان‌دادن میزان سلامتی هستند.  چند تفاوت اساسی بین این دو وجود دارد. نظارت بر میزان تری‌گلیسیرید و کلسترول و حصول اطمینان از اینکه در بازه طبیعی قرار دارند، می‌تواند به پیشگیری از بعضی بیماری‌ها کمک کند.

بین تری‌گلیسیرید و کلسترول چه تفاوتی وجود دارد؟

تری‌گلیسیرید و کلسترول، عملکرد متفاوتی در بدن دارند، دو عامل تعیین‌کننده سلامت عمومی هستند و نباید از بازه پیشنهادی فراتر روند.

تری‌گلیسیرید

بر اساس گفته انجمن قلب آمریکا،  تری‌گلیسیرید، شایع‌ترین نوع چربی در بدن است و انرژی اضافی حاصل از غذا را در خود ذخیره می‌کند. 

کلسترول

کلسترول، ماده‌ای موم‌مانند به نام لیپوپروتئین است. کلسترول توسط کبد تولید می‌شود و عملکردهای متفاوتی در بدن دارد که شامل تولید هورمون، هضم غذا و تولید ویتامین د می‌شود. افراد، از طریق غذا نیز کلسترول دریافت می‌کنند. 

بدن، تمامی کلسترولی که نیاز دارد را می‌سازد. به همین دلیل است که مرکز کنترل و پیشگیری بیماری پیشنهاد می‌کند تا جای ممکن، کمتر، غذاهای حاوی کلسترول بخوریم. 

دو نوع عمده کلسترول وجود دارد: لیپوپروتئین کم‌چگالی یا کلسترول بد و و لیپوپروتئین پرچگالی یا کلسترول خوب.

همچنین بخوانید: چربی های خوب و بد را بشناسید

بازه طبیعی تری‌گلیسیرید چیست؟

بررسی تری‌گلیسیرید بدن، نیاز به آزمایش خون دارد. نتیجه آزمایش خون میزان تری‌گلیسیرید بدن را نشان می‌دهد. این عدد معمولا با واحد میلی‌گرم در ‌دسی‌لیتر (mg/dL) مشخص می‌شود.

4 بازه برای تری‌گلیسیرید وجود دارد:

• طبیعی: کمتر از 150 mg/dL
• مرزی: 199-151 mg/dL
• بالا: بیشتر از 200 mg/dL
• خیلی بالا: بیشتر از 500 mg/dL

عوامل زیادی ممکن است بر میزان تری‌گلیسیرید بدن تاثیر بگذارند. به‌عنوان مثال؛ ممکن است بلافاصله بعد از صرف غذا، میزان تری‌گلیسیرید خون افزایش یابد چون بدن از کالری‌های اضافه غذا، تری گلیسیرید بیشتری می‌سازد.

بر اساس گفته انجمن قلب آمریکا، عوامل دیگری که بر سطح تری‌گلیسیرید خون اثر می‌گذارند، شامل موارد زیر است:

• رژیم غذایی
• کم‌تحرکی 
• ساعت روز
• دیابت
• بیماری‌های التهابی
• مصرف الکل
• قاعدگی
• دارو
• اضافه وزن و چاقی
• سن
• رابطه جنسی
• بارداری

بازه‌های کلسترول چیست؟

آزمایش خون می‌تواند میزان کلسترول بدن فرد را نشان دهد. نتیجه آزمایش، میزان کلسترول را بر حسب میلی‌گرم بر دسی‌لیتر (mg/dL) نشان می‌دهد. بازه‌های کلسترول برای بزرگسالان به صورت زیر است:

• طبیعی: 199 mg/dL یا کمتر
• مرزی: 239-200 mg/dL
• بالا: بیشتر از 240 mg/dL

با این وجود، ممکن است بسته به اینکه فرد در کجا زندگی می‌کند، دستورالعمل متفاوتی وجود داشته‌باشد. به عنوان مثال، سطح طبیعی پیشنهادی در آفریقای جنوبی زیر 5/189 mg/dL  یا 9/4 میلی‌مول بر لیتر است.

مرکز کنترل و پیشگیری بیماری پیشنهاد می‌کند، بزرگسالان هر 4 تا 6 سال یکبار، کلسترول خون خود را چک کنند. اگرچه بعضی افراد ممکن است به آزمایش‌های متناوب‌تری نیاز داشته باشند.

همچنین بخوانید: بهترین غذاها برای کاهش کلسترول

چه زمانی میزان کلسترول و تری‌گلیسیرید نگران‌کننده می‌شود؟

گاهی ممکن است، آزمایش خون، میزان نامطلوبی از تری‌گلیسیرید یا کلسترول را نشان بدهد.

تری‌گلیسیرید 

میزان بالای تری‌گلیسیرید ممکن است نشان‌دهنده وجود بیماری‌های زمینه‌ای یا خطر ابتلا به بعضی بیماری‌ها باشد. اگر تری‌گلیسیرید بالا درمان نشود، ممکن است خطر ابتلا به بیماری‌های جدی مانند بیماری قلبی-عروقی آترواسکلروتیک، سکته و التهاب لوزالمعده افزایش پیدا کند. 

میزان بالای تری‌گلیسیرید ممکن است نشان‌دهنده بیماری‌های دیگری مانند آنچه در ادامه می‌خوانید هم باشد:

• دیابت
• سندروم متابولیک
• بیماری کلیوی یا کبدی
• مشکلات تیروئیدی
• بیماری‌های ژنتیکی

به علاوه، بعضی داروها هم موجب افزایش سطح تری‌گلیسیرید در خون می‌شوند.

به گزارش موسسه ملی قلب، ریه و خون امریکا، تری‌گلیسیرید بالا، مجموعا، علائم خاصی ندارد. با این وجود، ممکن است دکتر بر اساس عوامل خطر، برای فرد آزمایش خون تجویز کند.

کلسترول

میزان بالای تجمع کلسترول در خون می‌تواند فرد را در معرض خطر سکته قلبی قرار دهد و یا باعث به وجود آمدن بیماری‌های قلبی شود. وقتی کلسترول در عروق خونی جمع می‌شود، بیماری به وجود می‌آورد که نامش تصلب شرایین یا گرفتگی عروق است. در این بیماری، تشکیل پلاک ها، جریان خون را محدود می‌کند.

میزان تری‌گلیسیرید و کلسترول؛ در مجموع

ترکیب تری‌گلیسیرید بالا با کلسترول متغیر می‌تواند جای نگرانی داشته‌باشد. انجمن قلب آمریکا توضیح می‌دهد، ترکیب تری‌گلیسیرید بالا و کلسترول خوب یا بد بالا می‌تواند به تجمع چربی در عروق خونی منتهی شود. این ترکیب، خطر ابتلا به حمله قلبی و سکته را افزایش می‌دهد.

همچنین بخوانید: کاهش کلسترول با ورزش

چگونه میزان تری‌گلیسیریدخون را کاهش دهیم؟

تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی، در مجموع، اولین گام‌هایی هستند که توسط پزشکان پیشنهاد می‌شوند. این تغییرات ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• خوردن غذای سالم
• حفظ وزن متعادل
• محدود کردن بعضی غذاها مانند غذاهای دارای چربی اشباع‌شده یا چربی‌های ترانس
• محدود کردن کربوهیدرات‌های ساده و شکر
• محدود کردن مصرف الکل
• ورزش کردن
• ترک سیگار
• مصرف دارو

در برخی موارد، پزشکان ممکن است دارو یا مکمل‌های خاصی را برای کاهش تری‌گلیسیرید تجویز کنند. مانند:

• نیاسین
• روغن ماهی
• استاتین
• فیبرات

ممکن است پزشکان برای افرادی که خطر بالا دارند داروهای دیگری نیز تجویز کنند. مراجعه متناوب به پزشک برای تحلیل و شناسایی تغییرات در سطح تری‌گلیسیرید فرد مهم است.

چگونه سطح کلسترول را پایین بیاوریم؟

همانند تری‌گلیسیرید، تغییر رژیم غذایی و سبک ‌زندگی در پایین آوردن سطح کلسترول نیز نقش اساسی دارند. این تغییرات شامل موارد زیر می‌شوند:

• رعایت رژیم غذایی سالم برای قلب
• ورزش به صورت منظم
• پرهیز از سیگار یا ترک آن
• حفظ وزن متعادل

با این وجود، بر حسب دستورالعمل‌های چاپ شده در مجله دانشکده قلب و عروق آمریکا، عواملی که می‌توانند منجر به افزایش کلسترول شوند، شامل موارد زیر است:

• سابقه خانوادگی و قومیتی
• بیماری‌هایی مانند بیماری‌های مزمن کلیوی
• بیماری‌های مزمن التهابی

این دستورالعمل‌ها پیشنهاد می‌کنند افرادی که در معرض خطر افزایش کلسترول ناسالم هستند، علاوه بر ارزیابی خطر، از سایرگزینه‌های درمانی استفاده کنند. 

دارو

پزشک ممکن است برای افرادی که در معرض خطر حمله قلبی هستند داروهایی مانند استاتین یا داروهای زیر را تجویز کند:

• نیاسین
• فیبرات
• رزین
• مهارکننده‌های انتخابی جذب کلسترول

چکیده

تری‌گلیسیرید و کلسترول دو عامل تعیین‌کننده سلامت عمومی افراد هستند. این دو ترکیب دارای چند شباهت و چند تفاوت کلیدی هستند. 

رژیم غذایی و سبک زندگی هم در سطح تری‌گلیسیرید و هم در سطح کلسترول نقش مهمی ایفا می‌کنند. بالا یا پایین‌بودن افراطی سطوح یا ترکیبی از هر دو می‌تواند نشان‌دهنده بیماری باشد و فرد را در معرض خطر بیماری‌های قلبی یا سایر بیماری‌ها قرار دهد.

The post آنچه باید درباره تری‌گلیسیرید و کلسترول خود بدانید appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

 هنگامی که سطح قند خون پایین می‌آید به درمان فوری نیاز است. در بسیاری از افرادی که قند خون ناشتای آنها از 70 میلی‌گرم در دسی‌لیتر یا 3.9 میلی‌مول در لیتر یا پایین‌تر می‌باشد، این یک زنگ هشدار است که افت قند خون را در آنها نشان می‌دهد. اما ممکن است معیار پایین بودن قند خون برای شما رقم متفاوتی باشد. 

در رابطه با این موضوع از دکتر خود سوال کنید. برای درمان آن و بازگشت سریع قند خون به حالت عادی از غذاها یا نوشیدنی‌های پر قند یا داروها استفاده می‌شود. برای درمان طولانی مدت این بیماری می‌بایست علت افت قند خون مشخص شود.

دلایل افت قند خون

پایین بودن قند خون در افراد مبتلا به دیابت نوع 1 معمول است و می‌تواند در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 که انسولین یا داروهای خاصی مصرف می‌کنند نیز ایجاد شود. یک فرد معمولی مبتلا به دیابت نوع 1 ممکن است هر هفته حداکثر دو بار افت قند خون جزئی را تجربه کند و البته این تنها شامل مواردی می‌شود که همراه با علائم هستند. اگر مواردی که بدون علائم هستند و یا مواردی که زمان خواب اتفاق می‌افتند را بخواهید بشمارید، بدین ترتیب تعداد دفعات افت قند خون بیشتر خواهند بود. 

همچنین بخوانید: دیابت چیست؟ اثر چاقی و سندرم متابولیک بر دیابت

انسولین

انسولین زیاد دلیل اصلی افت قند خون است. یکی از دلایل ارجحیت انسولین‌های جدید نسبت به انسولین‌های اِن‌پی‌اچ و انسولین رگولار این است که احتمال افت قند خون به ویژه در طول شب در آن کمتر می‌شود. پمپ‌های انسولین نیز ممکن است بتوانند خطر ابتلا به قند خون پایین را کاهش دهند. تزریق اشتباه نوع انسولین، انسولین بیش از حد یا تزریق مستقیم به عضله (به جای اینکه زیر جلدی تزریق شود)، می‌تواند باعث کاهش قند خون شود.

غذا

چیزی که می‌خورید ممکن است باعث افت قند خون شما شود که این شامل:

• کمبود کربوهیدرات کافی در خوراکی مصرفی.
• خوردن غذاهایی با کربوهیدرات کمتر از حد معمول بدون کاهش میزان انسولین دریافتی.
• زمان تزریق انسولین بر اساس اینکه کربوهیدرات شما از مایعات به دست آمده‌اند یا جامدات می‌تواند بر سطح قند خون تاثیر بگذارد. مایعات بسیار سریعتر از مواد جامد جذب بدن می‌شوند، بنابراین تنظیم زمان‌بندی تزریق دوز انسولین با جذب گلوکز غذاها می‌تواند مشکل ایجاد کند.
• ترکیبات وعده‌های غذایی (مقدار چربی، پروتئین و فیبر موجود در آنها) نیز می‌تواند بر جذب کربوهیدرات‌ها تاثیرگذار باشند.

علائم همیشگی و عادی

• لرزش
• گرسنگی
• ضربان تند قلب 
• اضطراب یا وحشت
• احساس سوزن‌سوزن شدن اطراف دهان 
• تعریق
• سردرد
• خستگی
• تمرکز نداشتن
• مردمک گشاد چشم 
• زودرنجی
• بی‌قراری
• حالت تهوع
• سرگیجه
• ضعف
• از دست دادن کنترل عضلات

علائم شدید

هنگامی که قند خون شما به اندازه خطرناکی پایین می‌آید، یعنی کمتر از 54 میلی‌گرم در دسی‌لیتر که این پارامتر توسط انجمن دیابت آمریکا تعریف شده است و آن را هایپوگلایسمی شدید یا “سطح 2” می‌دانند، ممکن است هر یک از این علائم را داشته باشید:

• گیجی
• تغییرات رفتاری
• لکنت زبان
• حرکات غیر طبیعی (به نحوی که انگار مست هستید)
• تاری دید یا دوتایی دیدن
• تشنج
• از دست دادن هوشیاری

همچنین بخوانید: تأثیرات روانی دیابت بر بیماران (دیابت و سلامت روان

علائم شبانه

در طول شب، ممکن است قند خونتان چند بار افت کند و از آن آگاه نباشید. این موضوع در دیابت نوع 1 بیشتر دیده می‌شود و در دیابت نوع 2 کمتر. بدن شما دو هورمون گلوکاگون و اپی‌نفرین تولید می‌کند که باعث می‌شود قند خون شما در حد طبیعی باقی بماند. در زمان خواب تولید گلوکاگون در بدن کاهش می‌یابد. علاوه بر این خود دیابت نوع 1 نیز باعث اختلال در تولید گلوکاگون می‌شود و گلوکاگون نیز با هر بار افت قند خون کاهش می‌یابد. علائم افت قند خون شبانه عبارتند از: 

• تعریق شبانه
• کابوس
• در خواب حرف زدن یا فریاد زدن
• بی‌قراری
• سردرد
• هنگام بیدار شدن از خواب احساس می‌کنید به اندازه کافی نخوابیده‌اید
• سطح گلوکز در صبح بالاتر از حد طبیعی باشد

اگر این علائم را در خود مشاهده کردید، با پزشک خود صحبت کنید. در صورت درمان نکردن افت قند خون شبانه این می‌تواند بعدها به نوعی از افت قند خون تبدیل شود که زندگی شخص را به خطر بیندازد و در نتیجه منجر به بروز علائم شدیدی که بالاتر ذکر شد گردد. 

همچنین بخوانید: جدول راهنمای سطح قندخون و چگونگی اندازه‌گیری قند خون

بی‌خبری از افت قند خون

هنگامی که به دیابت مبتلا هستید و طی دوره‌های مکرر قند خون شما افت می‌کند، مغز شما کمتر این موضوع را تشخیص می‌دهد که شما قند خون دارید، زیرا بدن شما دیگر علائمی بروز نمی‌دهد. به چنین چیزی بی‌خبری از افت قند خون می‌گویند و اغلب شب هنگام خواب اتفاق می‌افتد. این بی‌خبری در دیابت نوع 1 بیشتر از نوع 2 است و در صورتی که ادامه پیدا کند سطح قند خون شما به طور خطرناکی پایین می‌آید و منجر به کما یا حتی مرگ می‌شود.

عوارض

اگر مشکل افت قند خون درمان نشود می‌تواند منجر به بروز علائم شدید ذکر شده مانند تشنج، بیهوشی و در نهایت مرگ شود. به همین دلیل مهم است که سریعاً و بدون توجه به علت، قند خون پایین می‌بایست درمان شود. همچنین هایپوگلایسمی می‌تواند در بروز سوانحی مانند سقوط، تصادفات وسایل نقلیه موتوری و صدمه زدن به خود شخص نیز تاثیر داشته باشد.

 از آنجا که هایپوگلایسمی درست همانند زمانی که تب دارید به خودی خود یک بیماری محسوب نمی‌شود بلکه نشانه‌ای از بروز یک مشکل دیگر است، بسیار مهم است که شما و پزشکتان علت قند خون پایین را پیدا کنید، خصوصاً اگر دیابت ندارید یا دیابتی هستید و مرتباً دچار افت قند خون می‌شوید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر دیابت ندارید و علائم افت قند خون دارید، حتی اگر به واسطه مصرف کربوهیدرات‌های ساده مانند نصف لیوان آب‌میوه یا نوشابه غیر رژیمی، تهیه یک وعده آبنبات ژله‌ای، یک موز، یک لیوان شیر، 1 قاشق غذاخوری عسل یا شربت ذرت، یا 2 قاشق غذاخوری کشمش بتوانید علائم خود را کمتر کنید، باز هم می‌بایست فوراً به پزشک مراجعه کنید.

کاهش قند خون بدین معنی است که مشکل دیگری وجود دارد و شما باید به دنبال یافتن آن باشید، بنابراین قبل از این که قند خون شما به خطری جدی برای زندگیتان تبدیل شود، می‌توانید آن را درمان کنید. اگر بعد از درمان قند خون پایین خود توسط اقدامات فوق هنوز علائمی داشتید، سریعاً به اورژانس مراجعه کنید.

چطور می‌توان از افت قند خون جلوگیری کرد؟

بهترین کار این است که دیابت خود را به خوبی کنترل کنید و تشخیص هایپوگلایسمی را یاد بگیرید تا بتوانید قبل از بدتر شدن آن را درمان کنید. نظارت بر قند خون با دستگاه سنجش قند یا به واسطه کنترل مداوم قند خون (CGM)، روشی امتحان شده و صحیح برای جلوگیری از افت قند خون است.

تحقیقات همواره نشان داده است که هرچه فرد بیشتر قند خون خود را بررسی کند، خطر افت قند خون کاهش می‌یابد. دلیلش این است که می‌توانید ببینید چه زمانی سطح قند خون شما کاهش یافته و قبل از این که سطح آن تا حدی زیادی افت کند، درمانش کنید. اگر می‌توانید سعی کنید اغلب سطح قند خونتان را بررسی کنید.

• قبل و بعد از غذا بررسی کنید.
• قبل و بعد از ورزش (یا اگر یک جلسه تمرین طولانی یا خسته‌کننده داشتید اواسط آن) بررسی کنید.
• قبل از خواب بررسی کنید.
• بعد از ورزش شدید، نیمه شب قندتان را بررسی کنید.
• اگر شرایط اطراف شما مانند روال تزریق انسولین، برنامه‌کاری متفاوت، افزایش فعالیت بدنی یا مسافرت به مناطق دیگر تغییر می‌کند، در این صورت قندتان را بیشتر بررسی کنید.

The post علائم افت قند خون در مبتلایان به دیابت (هایپوگلایسِمی) appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

بنابراین، یکی از بهترین راه‌های کنترل زخم معده، حذف غذاها و نوشیدنی‌هایی است که باعث تشدید وضعیت این زخم‌ها می‌شوند. در اینجا مروری خلاصه بر دلایل و علائم زخم معده آورده شده است، به علاوه لیستی از مواد غذایی که برای زخم معده خوب یا بد هستند نیز ذکر شده‌اند.

چه چیزی باعث زخم معده می‌شود؟

مردم تصور می‌کردند که استرس یا برخی غذاها باعث ایجاد زخم معده می‌شوند. اما محققان هیچ مدرک علمی برای اثبات این نظریه‌ها پیدا نکرده‌اند. مطالعات دو علت اصلی زخم را موارد زیر می‌دانند:

• باکتری‌های هلیکوباکتر پیلوری
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تسکین‌دهنده درد

باکتری‌ هلیکوباکتر پیلوری

هلیکوباکتر پیلوری معمولا معده را آلوده می‌کند. حدود 50٪ از جمعیت جهان به عفونت هلیکوباکتر پیلوری مبتلا هستند و اغلب هیچ علائمی در آنها پدیدار نمی‌شود. محققان بر این باورند که افراد خصوصاً در دوران کودکی می‌توانند هلیکوباکتر پیلوری را از شخصی به شخص دیگر منتقل کنند.

باکتری‌ هلیکوباکتر پیلوری به لایه مخاط دستگاه گوارش می‌چسبند و باعث التهاب می‌شوند و این می‌تواند باعث از بین رفتن این پوشش محافظ شود. به دلیل این که معده شما حاوی اسید قوی برای هضم غذا است، از بین رفتن این پوشش محافظ مشکل‌ساز خواهد بود.

 بدون وجود لایه مخاط محافظ، اسید می‌تواند به بافت معده نفوذ کند. با این حال در اکثر افراد وجود هلیکوباکتر پیلوری تاثیر منفی نخواهد گذاشت. تنها 10٪ تا 15٪ افراد مبتلا به پیلوری در نهایت دچار زخم معده می‌شوند.

مسکن‌ها

یکی دیگر از دلایل عمده بروز بیماری زخم معده استفاده از داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی است؛ گروهی از داروها هستند که برای تسکین درد استفاده می‌شوند. این داروها روی لایه مخاط در دستگاه گوارش تجزیه می‌شوند. داروهای زیر می‌توانند زخم معده ایجاد کنند:

• آسپرین (حتی آنهایی که روکش خاصی دارند).
• ناپروکسن (آلیو، آناپروکس، ناپروسین و غیره).
• ایبوپروفن (موترین، ادویل، میدول و غیره).
• داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی تجویزی (سلبرکس، کامبیا و غیره).

همچنین بخوانید: درد قفسه سینه و مشکلات گوارشی

علائم زخم معده

متداول‌ترین علامت زخم معده سوزش و درد شکم است که از ناف تا سینه را در بر می‌گیرد و ممکن است خفیف یا شدید باشد. برخی مواقع ممکن است از شدت درد از خواب بیدار شوید. زخم‌های کوچک معده ممکن است در مراحل اولیه علائمی نداشته باشند. علائم رایج دیگر زخم معده شامل موارد زیر است:

• تغییر در اشتها
• حالت تهوع
• مدفوع سیاه یا تیره (به دلیل خونریزی گوارشی)
• کاهش وزن بدون دلیل
• سوء هاضمه
• استفراغ
• درد قفسه سینه

رژیم غذایی

اسیدهایی که توسط معده ترشح می‌شوند هنگام مصرف برخی از غذاها می‌توانند باعث سوزش زخم معده شوند، بنابراین مصرف نکردن آن مواد غذایی، راه حل جلوگیری از سوزش معده خواهد بود. همچنین مهم است که بدانید خالی بودن معده می‌تواند درد را بدتر کند، بنابراین انتخاب غذاهایی که مانند یک سپر در برابر اسید معده عمل می‌کنند می‌‌تواند یک راهکار مفید برای مدیریت زخم باشد.

مصرف داروهایی که اسید معده را کاهش می‌دهند نیز می‌تواند مفید باشد. همانطور که غذا در بروز علائم زخم معده نقش دارد، نحوه غذا خوردن نیز در آن تاثیر می‌گذارد. با داشتن عادات غذایی بهتر، می‌توانید شدت زخم معده را به میزان قابل توجهی کاهش دهید.

نکاتی برای مصرف غذا

• روزانه به جای مصرف سه وعده غذایی مفصل، پنج یا شش وعده غذایی مختصر بخورید.
• هنگام غذا خوردن به جای خم شدن روی مبل، دراز کشیدن در تخت‌خواب، یا غذا خوردن حین حرکت، روی صندلی به صورت راست بنشینید.
• چند دقیقه قبل و بعد از هر وعده غذایی استراحت کنید.
• به آرامی غذا بخورید و هر لقمه را کاملا بجوید.
• حداقل سه ساعت قبل از خواب، آخرین وعده غذایی یا میان وعده خود را بخورید.

همچنین بخوانید: عوامل خطر تهدیدکننده سرطان معده را بشناسید

خوراکی‌هایی که می‌توان مصرف کرد

غذاهای خاصی وجود دارند که در زمان زخم معده، مصرفشان برای معده راحت‌تر است. این غذاها چربی، اسیدیته و ادویه کمتری دارند، و برخی از آنها عبارتند از:

• سبزیجات و میوه‌های تازه، منجمد یا کنسرو شده
• شیر و فرآورده‌های لبنی شامل ماست کم‌چرب و بدون چربی، پنیر دلمه، پنیر ساده با کمتر از 5 گرم چربی در هر اونس
• نان و غلات سبوس‌دار کامل یا غنی شده مانند نان های سبوس دار، نان پیتا، نان کماج، نان رول، کراکرهای کم‌چرب، حبوبات، جو، برنج و ماکارونی
• نان تست فرانسوی، کلوچه، پنکیک و وافل درست شده با مواد کم‌چرب
• گوشت بدون چربی از جمله گوشت گاو، گوشت بره، گوساله، مرغ بدون پوست، بیکن ترد، ژامبون بدون چربی، ماهی تازه یا منجمد، ماهی کنسرو بسته‌بندی شده در آب
• تخم‌مرغ
• کره بادام زمینی، گردو و سایر کره‌های تصفیه شده
• پنیر سویا و سایر جایگزین‌های گوشت
• لوبیا و نخود‌فرنگی بدون چربی پخته شده 
• سوپ و آب‌گوشت با مزه معتدل
• سس مایونز بدون چربی یا کم‌چربی و سس سالاد و مارگارین کم‌چرب
• شیرینی مانند شکر، شربت، عسل، ژله، مربای بدون دانه، گل ختمی، آب‌نبات سفت، شربت، یخ‌های میوه‌ای، ژلاتین (مصرف خوراکی های این گروه به طور کلی باید محدود باشند ولی در زخم معده محدودیت کامل ندارند و مجاز به مصرف هستید)
• میان وعده‌های کم‌چرب مانند چوب‌شور و کیک‌های برنجی
• نمک، فلفل، ادویه‌جات، ترشیجات، بیشتر گیاهان ادویه‌ای، سس گوجه‌فرنگی، خردل و سرکه (در حد متوسط)
• نوشیدنی‌های بدون الکل

غذاهایی که می‌بایست از مصرف آنها اجتناب کنید

برای جلوگیری از بروز علائم زخم معده، باید میزان مصرف چربی را کاهش داده و از غذاهایی که اسید معده و زخم‌های باز را تحریک می‌کنند اجتناب کنید. این خوراکی‌ها شامل:

• غذاهای سرخ‌شده
• غذاهای ادویه‌دار
• قهوه (از جمله دکاف)، چای و کولا
• نوشیدنی‌های گازدار
• میوه‌های مرکباتی (مانند آناناس، انواع توت‌ها، انجیر)
• شکلات
• الکل
• کربوهیدرات‌های پرچرب مانند کروسان، بیسکویت، کلوچه، غلات گرانولا، نان‌های حاوی آجیل یا دانه، برنج وحشی و کراکر
• سبزیجات خام، ذرت، کلم بروکلی، کلم بروکسل، کلم، پیاز، گل کلم، خیار، فلفل سبز، روتاباگا، شلغم، کلم ترش، گوجه‌فرنگی و سبزیجات سرخ‌شده
• محصولات مبتنی بر گوجه‌فرنگی مانند سوپ‌ها و سس‌ها
• شیر پرچرب، شیر شکلات، دوغ تهیه شده با شیر پرچرب، خامه و پنیرهای قالبی
• گوشت، مرغ و ماهی پر ادویه از جمله گوشت گاو، گوشت پیش‌آماده، سوسیس و کالباس، ساردین و آنچوی
• گوشت‌های چرب
• لوبیا و نخود خشک شده با روغن پخته شده
• کره بادام‌زمینی 
• تخمه و آجیل
• آبگوشت
• سوپ خامه‌ای
• سس‌های سالاد پر ادویه
• تنقلات پرچرب مانند چیپس و ذرت بو داده 
• دسرهایی مانند کیک، کلوچه، پای، شیرینی، دونات، شکلات، آبنبات خامه‌ای و هر نوع شیرینی و دسر حاوی آجیل، نارگیل یا میوه
• ادویه‌جات طعم‌دهنده مانند روغن سیر، سس کباب، سس چیلی، فلفل چیلی، پودر چیلی، ترب کوهی و فلفل سیاه
• ترشی

علاوه بر پرهیز از مصرف برخی غذاها، سعی کنید سیگار نکشید و از داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی مانند آسپرین، ایبوپروفن و ناپروکسن خودداری کنید تا کاملاً بهبود یابید.

همچنین بخوانید: پیشگیری از سرطان معده

The post باید ها و نباید های غذایی در زخم معده appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

کبد دومین اندام بزرگ در بدن است. کبد به جذب مواد مغذی درون مواد غذایی و نوشیدنی کمک می‌کند و مواد مضر را از خون دفع می‌کند. چربی زیاد در کبد می‌تواند باعث التهاب آن شود، به کبد آسیب رسانده و زخم ایجاد کند.

 در موارد شدید، این زخم می‌تواند منجر به نارسایی کبدی شود. زمانی که کبد یک شخص الکلی چرب شود، به آن بیماری کبد چرب الکلی (AFLD) می‌گویند. در کسی که زیاد الکل مصرف نمی‌کند، به آن بیماری کبد چرب غیر الکلی (NAFLD) می‌گویند.

قندها چه تاثیری در ابتلا به کبد چرب دارند؟

به گفته محققان در مجله جهانی گوارش، 25 تا 30 درصد از مردم ایالات متحده و اروپا کبد چرب غیر الکلی دارند. بر اساس یک بررسی تحقیقاتی که در ژورنال چاقی کودکان منتشر شده، مصرف بیش از حد قند افزودنی می‌تواند کودکان را در معرض بیماری مزمن کبدی قرار دهد.

 با بررسی بیش از 20 تحقیق، محققان ارتباطی بین بیماری کبد چرب غیرالکلی و نوع قندهای افزودنی که در فرآیند تولید محصولات استفاده می‌شوند یافتند، این قندهای مصنوعی به جای قندهای طبیعی که در میوه‌ها، غلات کامل و لبنیات یافت می‌شوند، در محصولات استفاده می‌شوند. 

دکتر یوهانا دی‌استفانو، رئیس واحد دیابت و بیماری‌های فیبروتیک در پژوهشگاه ژنومیک می‌گوید مصرف زیاد فروکتوز بسیار مضر است. دلیلش این است که فروکتوز قبل از استفاده به عنوان یک منبع انرژی، باید توسط کبد به گلوکز تبدیل شود و تحقیقات نشان‌ داده‌اند که این فرآیند تبدیل می‌تواند عملکرد سلول و بیان ژن را تغییر دهد.

 با گذشت زمان چنین چیزی می‌تواند تاثیر جدی بر روی کبد بگذارد، به همین دلیل به نظر می‌رسد بیماری کبد چرب غیر الکلی عمدتا در میان بزرگسالان شایع است. اما با بیشتر شدن مصرف قندها توسط کودکان، این بیماری در حال تبدیل شدن به یک مشکل رو به رشد در میان کودکان است.

 دکتر یوهانا می‌گوید: “این بیماری شبیه به دیابت نوع 2 است که ابتدا تنها بزرگسالان مبتلا می‌شدند و به همین دلیل دیابت بزرگسالان نامیده می‌شد، اما همانطور که دیگر این بیماری مخصوص بزرگسالان نیست، همین اتفاق برای بیماری کبد چرب غیر الکلی افتاده است.”

همچنین بخوانید: تغذیه سالم کودکان.چگونه فرزندتان را به خوردن غذای سالم ترغیب کنید

نشانه‌های کبد چرب

در بسیاری از موارد، کبد چرب نشانه‌ خاصی از خود بروز نمی‌دهد. اما ممکن است احساس خستگی، ناراحتی یا درد در سمت راست و بالای شکم خود داشته باشید. برخی از افراد مبتلا به بیماری کبد چرب دچار عوارضی از جمله زخم کبد می‌شوند. زخم کبد را با نام فیبروز کبد می‌شناسند. اگر به فیبروز کبد شدید مبتلا شوید، به آن سیروز می‌گویند. فرد مبتلا به سیروز ممکن است علائم زیر را داشته باشد:

• از دست دادن اشتها
• کاهش وزن
• ضعف
• خستگی
• خون دماغ شدن
• خارش پوست
• زرد شدن پوست و چشم 
• نمایان شدن خوشه‌های شبکه‌ای مانند رگ‌های خونی زیر پوست 
• شکم درد
• تورم شکم 
• تورم پاها
• بزرگ شدن پستان در مردان
• گیجی

نحوه ارزیابی ابتلا به کبد چرب

در بسیاری از موارد، اگر در آزمایشات خون افزایش آنزیم‌های کبدی دیده شود، بیماری کبد چرب را می‌توان تشخیص داد. به عنوان مثال پزشک شما ممکن است آزمایش آلانین آمینوترانسفراز (ALT) و تست آسپارتات آمینوترانسفراز (AST) را برای بررسی آنزیم‌های کبدی تجویز کند.

 در صورت بروز علائم یا نشانه‌هایی از بیماری کبد، ممکن است از شما بخواهند آزمایش خون بدهید. افزایش آنزیم‌های کبدی نشانه ملتهب شدن کبد است. یکی از دلایل احتمالی التهاب کبد، بیماری کبد چرب است، اما این تنها دلیل نیست. در صورت مثبت بودن آزمایش آنزیم‌های کبدی، پزشک احتمالاً آزمایش‌های دیگری را برای شناسایی علت التهاب تجویز خواهد کرد.

همچنین بخوانید: آیا کودکان باید رژیم بگیرند؟ دستورالعمل‌هایی برای رژیم غذایی سالم (رژیم کودکان )

چه اقداماتی برای کنترل کبد چرب لازم است؟

محققان می گویند که هم در رابطه با سلامت عموم و هم سلامت فرد مهم است که به میزان بالای مصرف قندهای افزودنی در کودکان و بزرگسالان توجه شود. کاهش میزان مصرف غذاهای فرآوری شده و افزودن میوه و سبزیجات بیشتر به وعده‌های غذایی روزانه می‌تواند مفید باشد.

 یک گام بزرگ دیگر این است که افراد بیشتر تحرک کنند و این نه تنها برای بهبود بیماری کبد چرب غیر الکلی مفید است بلکه فواید کلی دیگری نیز برای سلامت انسان دارد، مانند:

• بهبودی سلامت روان
• عملکرد بهتر قلب و عروق 
• تحرک بیشتر 
• توده عضلانی و تراکم استخوان بالاتر
• افزایش توانایی پردازش افکار یا همان عملکرد شناختی
• خواب عمیق‌تر و سرحال کننده‌تر

همچنین بخوانید: چه بخوریم تا خواب راحت داشته باشیم؟

در یک پژوهش 24 فرد مبتلا به بیماری کبد به مدت 12 هفته ورزش هوازی کردند. پس از آن التهاب کبد افرادی که ورزش کرده بودند و شاخص‌های سلامت کبدشان در مقایسه با گروهی دیگر، بهبود یافت. به گفته دکتر فیلیپ اوگورمن که هنگام تحصیل در دانشکده فیزیوتراپی در کالج سلطنتی جراحان ایرلند این تحقیق را انجام داد، اگرچه سطح این تحقیقات متوسط بود، اما نتایج حاصل از آن امیدوار کننده است.

 یکی از برجسته‌ترین نتایج حاصل از تحقیق این است که مارکرهای کبدی حتی بدون کاهش وزن نیز بهبود می‌یابند. دکتر اگورمن می‌گوید این دستاورد قابل توجهی است زیرا رایج‌ترین توصیه برای بهبود بیماری کبد، کاهش وزن بود.

 وی گفت: “نکته مهم این است كه تمرینات ورزشی می‌توانند نتایج مربوط به بیماری كبد را بهبود بخشند، ولی این فقط به بیماری كبد محدود نمی‌شود. شما همچنین می‌توانید خطر ابتلا به بیماری قلبی عروقی را نیز کم کنید که خود این امر ممکن است حتی مهمتر از کاهش وزن باشد.”

تاثیر سبک زندگی بر سلامت کبد

اوگورمن می‌گوید، درس دیگری که از این تحقیق می‌توان گرفت این است که یک سال بعد از آن شرکت‌کنندگان در تحقیق مجدد ارزیابی شدند، در این ارزیابی محققان دریافتند کسانی که ورزش را متوقف کردند دوباره علائم مشکلات کبد در آنها ظاهر شد. 

کسانی که پس از آن مطالعه تناسب اندام خود را حفظ کردند، همچنان کبدشان سالم مانده بود. برای حفظ وضعیت سلامتی نیاز است که فعالیت‌های ورزشی همچنان ادامه پیدا کنند. 

برای تقویت سلامت کبد از طریق کسب عادات غذایی بهتر، این عادات نباید تنها یک مدت کوتاه رعایت شوند. با توجه به بسیاری از مزایای دیگری که کاهش مصرف قندهای افزودنی در بر دارد، این سبک زندگی باید به یک عادت طولانی مدت تبدیل شود که به افراد در سنین بزرگسالی می‌تواند کمک کند.

کلام آخر

هم در کودکان و هم در بزرگسالان، مصرف زیاد قندهای فرآوری‌شده و کم‌تحرکی می‌تواند باعث ایجاد چربی بیشتر در کبد شود و به طور قابل توجهی خطر ابتلا به بیماری را افزایش ‌دهد، اما خبر خوب این است که گاهی اوقات با تغییر در سبک زندگی می‌توان چنین بیماری را کنترل کرد.

The post مهمترین دلیل ابتلای کودکان به کبد چرب appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.