بخشی از حفظ سلامت شامل داشتن اشتها به غذا است. غذا برای قوی نگه داشتن بدن مواد مغذی لازم و انرژی لازم برای فعالیت های روزانه را فراهم می کند. از دست دادن اشتها می تواند باعث شود که غذا ناخوشایند به نظر برسد. عدم دریافت کافی انرژی و مواد مغذی لازم از طریق غذاها سلامتی را به خطر می اندازد و در پی آن کاهش وزن را به همراه دارد. محرک های اشتها برای درمان کم اشتهایی افراد استفاده می شود و عموماً توسط پزشکان تجویز می شود.

برخی از شرایط  مانند سرطان، شرایط روانی و افزایش سن می توانند به دلیل کاهش اشتها منجر به کاهش وزن ناخواسته شوند. کاهش وزن بیش از حد می تواند بر کیفیت زندگی افراد تأثیر بگذارد و خطر ابتلا به بیماری را افزایش دهد. در این مقاله چندین مورد از محرک های اشتها را برای شما بیان کرده ایم .

چه چیزی باعث از دست دادن اشتها می شود؟

از دست دادن اشتها ممکن است به دلایل مختلفی رخ دهد. می تواند به دلایل پزشکی یا در مراحل مختلف زندگی رخ دهد. گاهی اوقات هیچ دلیل آشکاری وجود ندارد. شایع ترین دلایل کاهش اشتها عبارتند از:

• افسردگی
• احساسات شدید مانند غم و اندوه
• سه ماهه اول بارداری
• حالت تهوع
• زوال عقل
• سرطان روده بزرگ، تخمدان، معده یا پانکراس
• بیماری کبد یا کلیه
• ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV)
• هپاتیت
• بیماری انسدادی مزمن ریه (COPD)
• استفاده مواد مخدر
• استفاده از داروها یا درمان های خاص
• تیروئید کم کار (کم کاری تیروئید)

از دست دادن اشتها در افراد مسن و کودکان شایع است. کودکانی که بیماری های حاد دارند اغلب اشتها ندارند و دچار کاهش وزن می شوند. افراد مسن اغلب ناخواسته وزن کم می کنند،ممکن است به دلیل از دست دادن اشتها یا دلایل پزشکی دیگر رخ دهد. برخی از پزشکان ممکن است محرک های اشتها را برای کمک به افزایش وزن تجویز کنند.

محرک های اشتها چیست؟

انواع مختلفی از محرک های اشتها وجود دارد و حاوی داروها یا مواد شیمیایی مختلف است. همه آنها یک هدف را دنبال می کنند: ایجاد تمایل دوباره برای خوردن. انواع مختلف محرک ها یا درمان های اشتها عبارتند از:

کورتیکواستروئیدها 

محرک های اشتها حاوی کورتیکواستروئیدها نسبتاً رایج هستند و به دلیل افزایش وزن شناخته شده هستند. 

داروهای سیستم عصبی مرکزی 

درونابینول دارویی است که حاوی دلتا-9-تتراهیدروکانابینول می باشد، یک ماده فعال موجود در پزشکی است. سایر داروهای رایج سیستم عصبی مرکزی میرتازاپین، سیپروهپتادین و اولانزاپین هستند.

درمان هورمونی 

مژسترول استات دارویی است که هورمون ها را برای افزایش وزن تحریک می کند.

عوامل رشد یا هورمونی

یک عامل هورمونی نوظهور که در حال مطالعه است، گرلین است. گرلین به طور طبیعی در بدن وجود دارد و وظیفه آن ارسال سیگنال به بدن برای ترشح هورمون های رشد است. مصرف مکمل گرلین نیز همین کار را انجام می دهد و می تواند به افزایش وزن کمک کند.

طب جایگزین 

درمان‌های جایگزین، عمدتاً به شکل درمان‌های طبیعی، در دسترس هستند. چربی های ماهی چند غیراشباع با زنجیره بلند به عنوان یک محرک طبیعی اشتها مورد مطالعه قرار می گیرند.

مکمل ها 

برخی مکمل ها مانند امگا سه می توانند به افزایش اشتها کمک کنند. برخی ویتامین ها و مواد معدنی از جمله روی و ویتامین B-1 می توانند اشتها را افزایش دهند. با این حال، معمولاً فقط در صورتی کار می کنند که فرد کمبود این مواد مغذی را داشته باشد.سایر مکمل ها مانند اسیدهای چرب امگا سه ممکن است اشتها را افزایش دهند.

روی (زینک)

کمبود روی می تواند علائمی مانند از دست دادن اشتها و عملکرد ضعیف سیستم ایمنی ایجاد کند. همچنین ممکن است باعث تغییر در حس چشایی و ریزش مو شود. مصرف مکمل‌های روی می تواند اشتها را در افراد مبتلا به کمبود روی تحریک کند.

ویتامین B-1

ویتامین بی یک یا تیامین برای رشد و نمو ضروری است. کمبود ویتامین B-1 معمولاً باعث کاهش اشتها، کاهش وزن، سردرگمی و سایر علائم عصبی می شود.

اسیدهای چرب امگا سه

اسیدهای چرب امگا سه از چربی های ضروری در رژیم غذایی انسان هستند.چربی های امگا سه بر پایه دریایی ممکن است اشتها و میل فرد به خوردن را بهبود بخشد. روغن ماهی و ماهی های چرب مانند سالمون منابع عالی اسیدهای چرب امگا سه هستند.

نکاتی جهت افزایش اشتها 

تغییرات سبک زندگی و رژیم غذایی می تواند به برخی افراد کمک کند اشتهای خود را به طور طبیعی افزایش دهند.

ورزش

ورزش منظم میزان انرژی سوزانده شده را افزایش می دهد. در نتیجه  نیاز بدن به سوخت را افزایش دهد که نتیجه آن افزایش سطح گرسنگی است. 

برنامه ریزی و آماده سازی وعده های غذایی

برنامه ریزی صحیح می تواند به شما کمک کند تا کالری کافی در روز مصرف کنید. این برنامه ریزی شامل:

• خوردن شش تا هشت وعده غذایی کوچک در روز به جای سه وعده غذایی بزرگ
• زمانی از روز  که اشتها بیشتر است مشخص کنید و در آن زمان غذا بخورید
• وعده های غذایی و میان وعده ها را در ساعات مشخصی بخورید، حتی زمانی که گرسنه نیستید
• غذاها را هوشمندانه انتخاب کنید
• از کسی بخواهید که در برنامه ریزی و تهیه وعده های غذایی به شما کمک کند 
• از غذاهای پرفیبر و کم کالری کمتر استفاده کنید
• هر روز مقداری کالری بنوشید، به شکل اسموتی، شیک پروتئینی یا نوشیدنی های پرکالری 
• وعده های غذایی را لذت بخش تر کنید

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد؟

در صورت بروز علائم زیر باید به پزشک مراجعه شود:

• برای مدت طولانی کم اشتهایی غیر قابل توضیح وجود داشته باشد
• کاهش وزن بدون دلیل
• علائم کمبود مواد مغذی مانند خستگی، ریزش مو، ضعف، سرگیجه، یا کاهش توده عضلانی

کلام پایانی

از دست دادن اشتها می تواند در نتیجه افزایش سن، شرایط پزشکی یا عوارض جانبی داروها رخ دهد. با این حال، پرداختن به این موضوع مهم است، زیرا می تواند خطر ابتلا به بیماری و سایر عوارض را افزایش دهد.

امتحان کردن محرک های اشتها می تواند راهی موثر برای افزایش میل فرد به غذا خوردن باشد. گزینه‌ها شامل داروها، مکمل‌ها و تغییرات سبک زندگی است.برای از دست دادن اشتها که بیش از چند روز ادامه دارد، مراجعه به پزشک ضروری است. پزشک می‌تواند علت زمینه‌ای را تعیین کند و یک روش درمانی مناسب را توصیه کند.

منابع نوشته :

https://www.webmd.com/vitamins-and-supplements/what-to-know-about-appetite-stimulants

https://www.medicalnewstoday.com/articles/326142#summary

https://www.healthline.com/health/appetite-stimulant#seek-help

The post چگونه اشتهای خود را افزایش دهیم؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

غذا انرژی لازم برای فعالیت‌های مختلف بدن را فراهم می‌کند. تعیین گرسنگی و سیری تحت تأثیر فعالیت مشترک مغز و روده است. عدم یا کاهش اشتها می‌تواند نشانه بروز مشکلی در بدن باشد. عدم اشتها یا کم‌اشتهایی زمانی رخ می‌دهد که میل فرد به خوردن غذا کاهش ‌یابد که اصطلاحاً بی‌اشتهایی نامیده می‌شود.

شرایط بسیار متنوعی ازجمله بیماری‌های جسمی و روانی می‌توانند موجب بی‌اشتهایی شوند. بی‌اشتهایی منجر به بروز علائم مرتبطی همچون کاهش وزن یا سو‌ء‌تغذیه نیز می‌شود که در صورت عدم درمان به‌موقع می‌تواند صدمات جبران‌ناپذیری را بر بدن وارد کند، ازاین‌رو شناسایی علل بی‌اشتهایی و درمان آن دارای اهمیت بسیاری است.

 در ادامه به بررسی برخی از علل کاهش اشتها و روش‌های درمان آن خواهیم پرداخت.

عوامل جسمانی که باعث بی‌اشتهایی می‌شود

 کاهش اشتها یا بی‌اشتهایی معمولاً یک بیماری نیست و بیشتر نشان‌دهندۀ وجود مسئلۀ دیگری است. بی‌اشتهایی گاهی ممکن است زودگذر و گاهی طولانی و نیازمند درمان باشد. بیماری‌های نظیر بیماری‌های متابولیکی، بیماری مزمن کبدی، بیماری انسداد مزمن ریه، نارسایی مزمن کلیه، نارسایی قلبی و … می‌توانند موجب کاهش اشتها شوند، برخی از دلایل دیگر عبارت‌اند از:

• پیری: اشتها اغلب با افزایش سن تغییر می‌کند. افراد مسن ممکن است به دلایلی همچون تغییر جوانه‌های چشایی، زوال عقل، بیماری، عوارض جانبی دارو یا مشکلات روانی، میل به خوردن غذا را از دست بدهند. همچنین این افراد به دلیل کاهش فعالیت و نیاز به کالری کمتر، غذای کمتری می‌خورند.

• آنمی (کم‌خونی): کم‌خونی اغلب در اثر کاهش غیرطبیعی تعداد سلول‌های خونی رخ می‌دهد. بی‌اشتهایی و کاهش وزن به‌خصوص همراه با ضعف و خستگی می‌توانند نشانۀ کم‌خونی باشند.

• سرطان: کاهش اشتها در بین افراد مبتلا به سرطان شایع است. بی‌اشتهایی ارتباط مستقیمی با سرطان به‌ویژه سرطان‌های دستگاه گوارش مانند سرطان معده یا لوزالمعده دارد، اما می‌تواند در سرطان‌هایی مانند سرطان ریه یا تخمدان نیز بروز کند. کاهش اشتها می‌تواند از عوارض جانبی درمان‌ها و داروهای ضدسرطان نیز باشد.

• دیابت: افراد دیابتی ممکن است به دلایل متعددی احساس گرسنگی نکنند. گاهی دیابت موجب کاهش سرعت حرکت غذا در طول دستگاه گوارش می‌شود. عدم درمان قندخون بالا می‌تواند باعث ایجاد مقادیر زیادی کتون در خون و ادرار گردد.
• کم‌کاری تیروئید: کم‌کاری تیروئید می‌تواند میل به خوردن غذا را به‌شدت کاهش دهد. همچنین باوجود مصرف کالری کمتر می‌تواند منجر به افزایش وزن شود.

• عفونت: انواع مختلفی از عفونت‌های باکتریایی و ویروسی موجب کاهش اشتها می‌شوند. هپاتیت، ایدز، مننژیت، سرماخوردگی، آنفولانزا یا سایر عفونت‌ها می‌توانند روی میل افراد به خوردن غذا تأثیر بگذارند. با رفع عفونت، معمولاً اشتها به حالت طبیعی بازمی‌گردد.

• دارو: هرچند بسیاری از داروها منجر به کاهش اشتها می‌شوند، اما داروهای خواب‌آور، آنتی‌بیوتیک‌ها، داروهای فشارخون، داروهای ادرارآور، استروئیدهای آنابولیک و داروهای مسکن ازجمله شایع‌ترین آن‌هاست. این داروها ممکن است موجب حالت تهوع و ضعف نیز بشوند.
• درد: درد شدید با ایجاد فشارزیاد بر بدن، موجب کاهش میل فرد به خوردن غذا می‌شود. میگرن و معده درد از آن جمله هستند.
• بارداری: مادران باردار به‌خصوص در اوایل بارداری ممکن است دچار تهوع و کاهش اشتها شوند.
• مشکلات معده: مشکلات معده، به‌ویژه بیماری‌های گوارشی مانند سندرم روده تحریک‌پذیر و بیماری کرون نیز می‌توانند موجب کاهش اشتها شوند.

بیماری‌های روانی که باعث بی‌اشتهایی می‌شوند:

ابتلا به برخی از بیماری‌های روحی نیز می‌تواند بر اشتهای افراد تأثیر بگذارد. هر مشکل روانی از افزایش استرس یا سوگ گرفته تا بیماری‌های روانی ممکن است موجب کاهش اشتها شوند.

بهسازی و درمان این مشکلات می‌تواند موجب بازگشت اشتها به حالت طبیعی شود. در ادامه به برخی از شایع‌ترین دلایل روان‌شناختی کاهش اشتها اشاره می‌کنیم:

• اضطراب: تنش و نگرانی ناشی از اضطراب ، باعث کاهش میل فرد به خوردن غذا می‌شود.
• افسردگی: افراد مبتلا به افسردگی اغلب علاقۀ خود را نسبت به هر‌چیز ازجمله غذا از دست می‌دهند. آن‌ها ممکن است فاقد انرژی لازم برای تهیه غذا و خوردن غذا باشند.

• استرس: واکنش فیزیولوژیک بدن در برابر استرس حاد اغلب موجب کاهش اشتها می‌شود (اگرچه برخی افراد هنگام استرس بیش‌ازحد غذا می‌خورند). علائم جسمانی شایع مرتبط با استرس، ازجمله حالت تهوع یا مشکلات معده موجب بی‌میلی به غذا می‌شوند.
• مصرف مواد یا الکل: مصرف مواد در برخی موجب افزایش وزن و در برخی دیگر موجب کاهش وزن می‌شود. مصرف مواد مخدر یا الکل می‌تواند اشتهای فرد را کاهش دهد.

کاهش یا از دست دادن اشتها برای چند روز، معمولاً مسئلۀ مهمی نیست و برخی تغییرات جزئی در عادات تغذیه‌ای طبیعی است؛ اما اگر بی‌اشتهایی بیش از چند روز طول بکشد و یا با علائم دیگری مانند خستگی، درد یا استفراغ همراه باشد، مراجعه به پزشک ضروری است.

روش‌های درمان بی‌اشتهایی

درمان بی‌اشتهایی به علت آن بستگی دارد. پزشک احتمالاً سؤالاتی راجع به سوابق پزشکی، نوع تغذیه، احساس فرد بعد از خوردن غذا ، تغییر وزن یا مدت‌زمان کاهش اشتها مطرح خواهد کرد.

پزشک بسته به برداشت‌های اولیه، بیمار را توصیه به انجام آزمایشاتی، مانند آزمایش خون، سونوگرافی از معده یا سایر روش‌های تشخیصی می‌کند. انجام برخی آزمایشات می‌تواند در تشخیص علت اصلی کاهش اشتها مؤثر باشد.

چنانچه کاهش اشتها در اثر یک بیماری جدی‌تر باشد، تغذیۀ صحیح و حفظ وزن متعادل می‌تواند به بهبود آن کمک کند.

بسته به تشخیص، پزشک ممکن است درمان‌های زیر را توصیه کند: 

• برنامه‌ریزی برای خواب بهتر
• رعایت رژیم‌های غذایی خاص برای برخورداری از تغذیۀ صحیح
•  خودمراقبتی
• افزایش فعالیت بدنی
• تجویز دارو برای افزایش اشتها
• گفتگو درمانی

در برخی موارد به‌منظور برنامه‌ریزی تغذیه‌ای صحیح و کنترل علائم، بیمار به یک متخصص تغذیه ارجاع داده می‌شود. ممکن است به بیمار توصیه شود که به‌جای وعده‌های غذایی حجیم، روزانه چندین جیرۀ غذایی کوچک صرف کند و یا درصورت افزودن برخی غذاها، مصرف غذاهای خاصی را متوقف سازد. متخصص تغذیه همچنین ممکن است بیمار را توصیه به مصرف مکمل‌های غذایی خاص برای تأمین مواد مغذی موردنیاز بدن بکند.

یادداشت غذاها و نوشیدنی‌های مصرف‌شده در طی چند روز تا یک هفته می‌تواند به پزشک در ارزیابی میزان و نوع تغذیه و اشتهای فرد کمک کند.

تحریک اشتها در مواردی که بی‌اشتهایی به دلایل خاصی همچون ابتلا به سرطان یا بیماری مزمن دیگری باشد، دشوار  است. بااین‌حال، لذت بردن از غذا با صرف غذا در کنار خانواده، دوستان و عزیزان، پختن غذاهای موردعلاقه، تنوع غذایی یا صرف غذا در رستوران‌ها می‌تواند در تحریک اشتها مؤثر باشد.

 سخن پایانی

پیش‌آگهی راجع به کاهش اشتها شدیداً به علت آن بستگی دارد. در برخی موارد، یک مشکل جزئی است که خودبه‌خود و به‌راحتی برطرف می‌شود. در مواردی نیز می‌تواند علامت یک مسئلۀ جدی و تهدیدکنندۀ حیات باشد که مستلزم مداخلات فوری پزشکی است.

بی‌اشتهایی، عدم علاقه به غذا و کاهش وزن چه در خود شما و چه در اطرافیانتان می‌تواند خطرناک و نشانه‌ای از یک بیماری زمینه‌ای باشد. تداوم بی‌اشتهایی بیش از چند روز را جدی بگیرید و در مورد هرگونه تغییر در اشتها با پزشک خود مشورت کنید.

منبع نوشته :

https://www.healthline.com/health/appetite-decreased

The post چه عواملی موجب کاهش اشتها می‌شوند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

کنترل میل و ولع غذا خوردن و مبارزه با پرخوری دشوار است. ناتوانی در پاسخ به میل، می‌تواند احساس ناتوانی، شکست خوردگی و عزت‌نفس شما را از بین ببرد. خبر خوب این است که تحقیقات روش‌هایی برای مدیریت محیط شما و جلوگیری از محرک‌های رایج در شکست رژیم غذایی را کشف کرده‌اند.

برای کاهش میل و ولع ناخواسته روش‌های مختلفی وجود دارد که در ادامه چند مورد از آن ها را بررسی میکنیم:

استرس را مدیریت کنید

استرس کنترل نشده می‌تواند بر سلامت کلی ما تأثیر بگذارد و به‌طور خاص می‌تواند باعث افزایش میل و ولع شود. استرس هورمون کورتیزول را بالا می‌برد که این موضوع باعث هوس غذاهای پرچرب و پر کربوهیدرات می‌شود. در دوران استرس مزمن، هر روز باید وقت خود را برای رفع استرس قرار دهید.

استفاده از یک برنامه مراقبه و برخی گزینه‌های خوب شامل گوش دادن به موسیقی، گردش با دوستان، حمام گرفتن یا ورزش کردن همه روش‌های خوبی برای کاهش احساس استرس هستند. عوامل استرس‌زا را بشناسید و روش‌های تسکین‌بخش برای شما در کنترل استرس مفید است.

خود را محروم نکنید

محرومیت کامل از کلیه شیرینی‌ها و چیزهای موردعلاقه شما می‌تواند به پرخوری منجر شود. به‌جای اینکه تمام غذاهایی را که دوست دارید از بین ببرید، از آن‌ها در وعده‌هایی که تحت کنترل هستند استفاده کنید. به‌عنوان‌مثال اگر به شکلات علاقه دارید، می‌توانید شکلات‌ها را بسته‌بندی کنید که تعداد کالری‌ها را کنترل می‌کنند و برای هوس بستنی، یک مینی فنجان بستنی وانیلی را انتخاب کنید که فقط 210 کالری دارد.

آب زیاد بنوشید

گرسنگی و تشنگی می‌تواند احساسات بسیار مشابهی را در ذهن ایجاد کند و باعث سردرگمی آن شود. یکی از ساده‌ترین راه‌ها برای کاهش میل و ولع، اطمینان از آب‌رسانی بدن در طول روز است. نوشیدن مقدار زیادی آب به پاک‌سازی سموم از بدن کمک می‌کند که همچنین می‌تواند باعث سلامت کلی فرد باشد.

به اندازه کافی بخوابید

یک مطالعه در سال 2013 نشان داد که نداشتن خواب کافی می‌تواند تعادل هورمونی بدن را تغییر دهد. این عدم تعادل باعث پرخوری، افزایش میل و ولع و افزایش وزن می‌شود. محققان خاطرنشان كردند، هنگامی‌که افراد محروم از خواب به برنامه خواب مناسب رسیدند، وزن خود را کاهش دادند و اين نشان می‌دهد كه هورمون‌های آن‌ها به تعادل بازگردانده شوند.

خوراکی هایی برای خواب بهتر!

پروتئین کافی بخورید

یک رژیم غذایی سالم باید دارای مقدار کافی پروتئین بدون چربی باشد زیرا ممکن است به کاهش میل و ولع کمک کند. یک مطالعه در ژورنال چاقی نشان داد که مردان دارای اضافه‌وزن با دریافت 25 درصد از کالری دریافتی روزانه خود از پروتئین، توانستند میل خوردن خود را تا 60 درصد کاهش دهند. همان مطالعه نشان داد که رژیم غذایی با پروتئین بالا به کاهش تمایل به تنقلات شبانه 50 درصد کمک می‌کند.

آدامس بجوید

آدامس دهان را مشغول نگه دارد و ممکن است به کاهش هوس خوردن شیرینی و شوری کمک کند. در یک مطالعه یک تفاوت کوچک اما معنادار در مصرف میان وعده شیرین و شور در بین افرادی که جویدن آدامس و کسانی که چنین نیستند، وجود دارد. کسانی که آدامس می‌خورند، کمتر گرسنه می‌شوند و اشتیاق کمتری به میان وعده‌ها دارند و نسبت به کسانی که آدامس نمی‌خورند احساس سیری بیشتری دارند.

تغییر عادت‌ها

تغییر عادت‌ها، مانند رفتن به پارک به‌جای پختن غذای فوری در خانه، می‌تواند در طولانی‌مدت میل و ولع را کاهش دهد. جایگزینی عادات می‌تواند دشوار باشد و برخی از هوس‌های غذایی ممکن است به دلیل عادت‌های طولانی‌مدت باشد. به‌عنوان‌مثال، اگر کسی روزانه از محل کار خود به رستوران برود، این عمل ممکن است هوس‌های آن‌ها را تقویت کند.

در موقعیت‌هایی مانند این، بهتر است عادت‌های جدیدی را شروع کنید. به‌عنوان‌مثال پیدا کردن یک مسیر جدید به خانه از محل کار یا توقف در پارک برای پیاده‌روی سریع. برای هوس در خانه، ممکن است پیاده‌روی در خانه، دوش گرفتن یا حتی تماس با یک دوست به شما کمک کند. این چیزها ممکن است به دور کردن فرد از اشتیاق کافی برای فروکش کردن آن کمک کند.

اجتناب از گرسنگی

یک رژیم غذایی سالم شامل مشکلات مکرر گرسنگی نیست .در حقیقت، کمبود غذا می‌تواند میل و ولع به غذا را بدتر کند. هنگامی‌که بدن بسیار گرسنه است، ممکن است غذاهای پرکالری نسبت به حد معمول ازجمله غذاهای سرخ‌شده و فرآوری شده میل کند. به‌جای انتظار برای احساس گرسنگی شدید، بهتر است یک الگوی منظم از وعده‌های غذایی و میان وعده‌های سالم برنامه‌ریزی‌شده در طول روز داشته باشید تا از هوس‌های احتمالی خودداری کنید.

همچنین بخوانید: اهمیت زمان بندی در وعده های غذایی

تغییر هوس

در برخی موارد، افراد با انتخاب گزینه‌ای مغذی‌تر، می‌توانند به‌راحتی هوس‌های غذایی خود را برآورده کنند. گزینه‌های جایگزین برای برخی از رایج‌ترین غذاهایی که مردم میل دارند عبارت‌اند از:

چیپس سیب‌زمینی

برای جلوگیری از خوردن چیپس سیب‌زمینی، آن‌ها را با یک میان وعده شور که دارای چربی‌ها و پروتئین‌های سالم از قبیل پنیر و گردو بالاتر است جایگزین کنید. بااین‌حال، آجیل‌ها کالری بالایی دارند و افراد باید با اعتدال مصرف کنند. پاپ کورن همچنین جایگزینی مناسب برای چیپس سیب‌زمینی است.

آب‌نبات یا شیرینی

میل و ولع به شکر را می‌توان به‌راحتی با میوه‌های کامل مانند هلو، گیلاس یا خربزه تغییر داد. نگه‌داشتن میوه‌های خشک مانند آلو یا کشمش نیز ممکن است برای مقابله با هوس‌ها در هنگام حرکت مفید باشد.

پنیر

با خرید پنیرهای کم‌چرب و کم‌سدیم، از قبل می‌توان به میل و ولع به مصرف پنیر کمک کرد. برخی افراد همچنین مخمرهای غذایی را روی غذای خود دوست دارند که عطروطعم خوش‌طعم، پنیری و کالری کمتری نسبت به پنیر دارد. مخمر تغذیه‌ای سرشار از ویتامین‌های پیچیده B و اسیدفولیک است و غالباً با ویتامین B12 تقویت می‌شود .

گرسنه به سوپرمارکت نروید

فروشگاه‌های مواد غذایی احتمالاً بدترین مکان‌هایی هستند که باید در هنگام گرسنگی یا با داشتن میل و ولع به آنجا بروید. در مرحله اول، آنجا تقریباً به هر غذایی که فکر می‌کنید دسترسی آسان دارید. دوم، سوپرمارکت‌ها معمولاً ناسالم‌ترین غذاها را در سطح دید قرار می‌دهند. بهترین راه برای جلوگیری از هوس در فروشگاه، خرید فقط زمانی است که سیر هستید. هرگز هنگام گرسنگی به سوپرمارکت نروید. خوردن غذا قبل از رفتن به سوپرمارکت به کاهش خطر تمایلات ناخواسته و خریدهای محرک کمک می‌کند.

خوردن ذهن آگاهانه را تمرین کنید

خوردن ذهن آگاهانه مربوط به تمرین ذهن آگاهی، نوعی مراقبه در رابطه با غذاها و خوردن است. این امر به شما می‌آموزد تا از عادت‌های غذایی، عواطف، گرسنگی، هوس و احساسات جسمی خود، آگاه شوید. خوردن ذهن آگاهانه به شما می‌آموزد که بین میل و ولع و گرسنگی جسمی تفاوت قائل شوید. این به شما کمک می‌کند که به‌جای اینکه بدون فکر رفتار کنید، پاسخ خود را انتخاب کنید. غذا خوردن آگاهانه شامل حضور ذهن در حین غذا خوردن، آهسته خوردن و جویدن کامل است. همچنین برای جلوگیری از حواس‌پرتی، از ابزاری مانند تلویزیون یا تلفن هوشمند خود دورباشید.

ذهن آگاهی چگونه باعث کنترل وزن ما می شود؟

کلام آخر

میل و ولع در غذا خوردن بسیار متداول است. در حقیقت، بیش از 50٪ از افراد به‌طور منظم میل و اشتیاق را تجربه می‌کنند. آن‌ها نقش عمده‌ای در افزایش وزن، اعتیاد به مواد غذایی و خوردن زیاد دارند. آگاه بودن از هوس و دلایل آن‌ها باعث می‌شود که آن‌ها از انجام آن‌ها راحت‌تر دور شوید. همچنین باعث می‌شود تغذیه سالم و کاهش وزن بسیار ساده‌تر شود. پیروی از نکاتی که در این لیست وجود دارد، مانند خوردن پروتئین بیشتر، برنامه‌ریزی وعده‌های غذایی و تمرین ذهن آگاهی، ممکن است به شما امکان دهد که هوس‌های خود را کنترل کنید.

The post 11 راه برای کاهش میل و ولع appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

گریپ‌فروت تازه و خوشمزه حاوی مواد مغذی مانند لیکوپن، پتاسیم، فسفر β-کاروتن است. این میوه به خاطر سلامتی منحصربه‌فرد خود و همچنین قدرتی که در پیشگیری از بیماری‌ها دارد به‌عنوان میوه بهشتی شناخته‌شده و در بین علاقه‌مندان به‌ سلامتی و تناسب‌اندام اهمیت ویژه‌ای دارد.

گریپ‌فروت گیاهی از خانواده بزرگ مرکبات است که برای اولین بار در جنگل‌های جزیره باربادوس، کشف شد و پس‌ازآن به‌طور گسترده در ایالات‌متحده و سایر کشورهای نیمه گرمسیری کشت گرید. میوه‌های زرد و نارنجی این گیاه همیشه‌سبز آبدار هستند و بسته به ارقام بخش آبدار میوه به رنگ‌های سفید، صورتی و قرمز و طعم ترشی متفاوتی دارند. گریپ‌فروت سفید آب مطلوب‌تری تولید می‌کند و میوه‌های صورتی شیرین‌تر هستند.

در جدول زیر ترکیبات موجود در 100 گرم میوه تازه گریپ‌فروت آورده شده است.

در ادامه مقاله شما را با خواص گریپ‌فروت آشنا خواهیم کرد.

خواص گریپ‌فروت برای سلامتی

گریپ‌فروت اغلب در رژیم غذایی لاغری وجود داشته، این میوه ترش‌مزه دارای بسیاری از کاربردها و منافع بهداشتی است که باعث شده در هر برنامه غذایی سالم قرار گیرید. در ادامه مقاله با خواص بی‌نظیر گریپ‌فروت آشنا می‌شوید.

کاهش اشتها

گریپ‌فروت به‌عنوان یک مهارکننده اشتها عالی عمل می‌کند. حتی استشمام بوی گریپ‌فروت احساس گرسنگی را کاهش می‌دهد، به همین دلیل گریپ‌فروت در برنامه‌های کاهش وزن قرا داده می‌شود.

مقادیر بالای فیبر در این میوه‌ها نیزمی‌تواند موجب سیری شود. ضمن اینکه این میوه با تحریک ترشح هورمون کوله سیتوکنین که معروف به پپتید سیری است به مهار گرسنگی کمک می‌کند.

درمان بیماری‌ها با گریپ‌فروت

گریپ فروت منبع طبیعی دارویی است که به بدن کمک می کند با بیماری های مختلف مبارزه کند. آنها بهتر از بسیاری داروهای شیمیایی هستند. این میوه کلسترول بدن را تنظیم میکند به این معنی که خطر ابتلا به بیماری های قلبی عروقی ناشی از کلسترول بالا را به حداقل می رسانند. خواص گریپ‌فروت فراتر از کنترل کلسترول است که مهمترین آن‌ها به شرح زیر هستند:

درمان آنفولانزا

گریپ‌فروت یک داروی ارزشمند برای آنفلوانزا است زیرا به کاهش اسیدیته در سیستم بدن کمک می‌کند. طعم تلخ گریپ‌فروت به علت وجود ترکیبی به نام نارینژین (naringin) است. نارینژین یک نوع فلاونوئید است که خاصیت آنتی‌اکسیدانی قوی دارد.

آنتی‌اکسیدان‌ها دارای ویژگی‌های ضدویروسی، ضد قارچی، ضد باکتری، ضد سرطان و ضدالتهابی هستند و آن‌ها یکی از مهم‌ترین خطوط دفاعی سیستم ایمنی بدن در مقابل آنفولانزا و همچنین بسیاری از شرایط جدی دیگر محسوب می‌شوند.

درمان مالاریا

میوه گریپ‌فروت حاوی آلکالوئیدی به نام کینین است (quinine). کینین با سابقه طولانی در درمان مالاریا استفاده می‌شود. علاوه بر این برای درمان لوپوس، آرتریت و گرفتگی عضلات پا نیز مفید است. کینین در هر ماده غذایی یافت نمی‌شود و گریپ‌فروت یک منبع مفید و نادر برای کینین است

برای به دست آوردن کینین از گریپ‌فروت کافی است میوه گریپ‌فروت را بجوشانید، سپس با فشار دادن میوه عصاره آن را استخراج‌کنید.

کاهش تب

پالپ یا آب میوه گریپ‌فروت به بهبود سریع تب و رفع احساس سوزش که هنگام بالا رفتن دمای بدن اتفاق می‌افتد، کمک می‌کند. هنگامی‌که آب گریپ‌فروت با آب ترکیب می‌شود، می‌تواند تشنگی را رفع کند و بدن را برای مدت طولانی هیدراته نگه دارد.

این فواید به دلیل وجود ویتامین C در گریپ‌فروت است که به‌عنوان یک سیستم دفاع عمومی عمل می‌کند و می‌تواند به بدن در مبارزه با تب کمک کند.

درمان سوءهاضمه

گریپ‌فروت برای سوءهاضمه مفید است. در مقایسه با غذاهای دیگر بسیار سبک است و بنابراین، با کاهش گرما و سوزش معده، به رفع سوءهاضمه کمک می‌کند.

گریپ‌فروت جریان شیره گوارش را بهبود می‌بخشد، حرکت روده را تسهیل می‌کند و سیستم دفع را تنظیم می‌کند. این خاصیت به علت حضور فیبر و پالپ در این میوه است.

کنترل دیابت

گریپ‌فروت با کاهش سطح نشاسته و تنظیم جریان قند خون به افراد دیابتی کمک می‌کند. این رابطه مفید بین دیابت و گریپ‌فروت به دلیل به محتوای فلاونوئید گریپ‌فروت بیان‌شده است.

درمان یبوست

نوشیدن یک لیوان آب گریپ‌فروت تازه، هنگام صبح، یک درمان عالی برای کنترل یبوست است؛ که موجب تحریک روده بزرگ و تضعیف سفتی دستگاه گوارش می‌شود.

رفع نفخ شکم

مصرف 10 تا 20 قطره آب گریپ‌فروت قبل از هر سه وعده غذا می‌تواند به‌عنوان یک پروبیوتیک و آنزیم گوارشی عمل کند و درنتیجه ناراحتی‌های معده و نفخ شکم را رفع می‌کند. این خاصیت گریپ‌فروت را به محتوای بالای فلاونوئید آن میوه نسبت داده‌اند.

درمان اختلالات ادراری

آب گریپ‌فروت غنی از پتاسیم و ویتامین C است، بنابراین یکی از بهترین درمان‌ها برای مشکلات ادراری است که اغلب به علت مشکلات کبدی، کلیه یا قلب وجود دارد. علاوه بر این، پتاسیم به‌عنوان یک وازودیلاتور عمل می‌کند، به این معنی که عروق خونی را آرام می‌کند، بنابراین فشارخون کاهش می‌یابد و خطر ابتلا به حمله قلبی و سکته را کاهش می‌دهد. همچنین افزایش سطوح پتاسیم بدن موجب افزایش عملکرد شناختی می‌شود زیرا جریان خون و اکسیژن به مغز افزایش می‌یابد!

رفع خستگی

از دیگر خواص گریپ‌فروت می‌توان به تاثیر آن در کاهش خستگی ناشی از کار روزمره یا فعالیت‌های خسته‌کننده اشاره کرد. نوشیدن آب گریپ‌فروت راه تازه و خوشمزه‌ای برای سرعت بخشیدن به افزایش سطح انرژی شما است. محققان ژاپنی دریافتند که ترکیب بسیار نادر و مهم در گریپ‌فروت به نام “nootkatone” است که از طریق فعال‌سازی AMPK (سنسور انرژي داخل سلولي) متابولیسم انرژی در بدن را بهبود می‌بخشد. این امر منجر به افزایش استقامت و افزایش انرژی، کاهش وزن و کاهش احتمال ابتلا به دیابت می‌شود.

بهبود خواب

نوشیدن یک لیوان آب گریپ‌فروت پیش از خواب، می‌تواند علائم آزاردهنده که موجب بی‌خوابی می‌شوند را کاهش دهد. این خاصیت گریپ فروت به دلیل حضور تریپتوفان در گریپ‌فروت است که کمک می‌کند به آرامش برسید و آسوده بخوابید. تریپتوفان اغلب پس از غذا خوردن غذای فراوان در بدن زیاد می‌شود و موجب خواب‌آلودگی میگردد.

کاهش اسیدیته

آب گریپ‌فروت تازه با ایجاد شرایط قلیایی در به عمل هضم کمک می‌کند. آب گریپ‌فروت برای جلوگیری از تشکیل اسید و بسیاری از بیماری‌های دیگر که به دلیل حضور اسیدیته بالا در بدن به وجود می‌آید مفید است.

در مصرف گریپ فروت احتیاط کنید

علیرغم تمام مزایای سلامتی و این واقعیت که گریپ فروت گاهی اوقات می تواند نسبت به سایر داروها کارایی بیشتری داشته باشد، باید هنگام مصرف همزمان دارو و مصرف آب گریپ فروت، بسیار مراقب باشید. بعضی از ترکیبات گریپ فروت مانند نارینین می توانند با داروهای مختلف تداخل  ایجاد کنند و سبب آسیب به بدن شوند. داروی سيلدنافيل، مونتلوکاست، آمیودارون ولوسارتان داروهایی هستند که بهتر است با گریپ فروت مصرف نشوند.

تداخل بين آب گريپ فروت و برخي از داروها «اثر آب گريپ فروت» ناميده ميشود. گاهی این تداخل موجب افزایش خاصیت درمانی یک دارو میشود و همیشه هم مضر نیست به همین دلیل برخي از داروسازان در تلاش هستند ترکيبات فعال گريپفروت را جدا کنند و آنها را جهت افزايش اثر بخشی دارو به تریکبات داروها اضافه کنند

بنابراین قبل از شروع هرگونه درمان جدید، از نظر تداخلات دارویی با آب گریپ فروت در رژیم غذایی خود مشورت کنید.

The post با خواص گریپ‌فروت آشنا شوید appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

چرا چاق می شویم؟

به نظر می‌رسد مشکل چاقی ، شیرینی و تنقلاتی که در اطرافمان هستند نیست بلکه نوعی بیماری ذهنی است که  در پی آن فرد تحریک به خوردن می‌شود و تمایل به کم‌تحرکی دارد.

ارتباط بین ذهن و جسم بسیار نزدیک است به عبارتی جسم و ظاهر ما از نوع برنامه‌ریزی ذهنی ما تبعیت می‌كند. در حقیقت كسانی كه تناسب اندام دارند، به خودشان سختی نمی‌دهند و همواره در حال پرهیز نمی‌باشند و كسانی هم كه چاق هستند، لزوماً همیشه در حال خوردن نیستند. در حقیقت قسمتی از رفتارهای ما به‌صورت ناخودآگاه انجام می‌شوند و اگر بخواهیم این رفتارها را تغییر دهیم، باید از طریق برنامه‌ریزی مجدد ذهن عمل کنیم.

با خوردن به مسائل خود پاسخ ندهیم!

معمولاً افراد چاقی که دست از پرخوری برنمی‌دارند، به‌صورت ناخودآگاه با خوردن به اکثر مسائل پاسخ می‌دهند و  برای برنامه‌ریزی مجدد ذهن به کمک احتیاج دارند.

شاید تابه‌حال بارها شنیده باشید که افراد تنها از ده درصد مغز خود استفاده می‌نمایند. باید توجه داشت که ضمیر ناخودآگاه بسیار بزرگ‌تر و نیرومندتر عمل می‌کند. و در حدود نود درصد دیگر از واکنش‌های ذهنی ما را نیز همین قسمت تحت کنترل خود دارد.

ذهن ناخودآگاه عملکردی استثنایی دارد، فرض کنید یک تجربه منفی را در زندگی خود به دست آورده‌اید. در این شرایط خاطره آن واقعه ناگوار در ذهن شما ثبت می‌شود. اگر در هر زمان دیگری با یک چنین رویدادی مواجه شوید، ضمیر ناخودآگاه به‌طور خودکار آن خاطره منفی را به یاد می‌آورد، و فوراً احساسات، تصاویر و خاطرات مشابه را به ذهن می‌فرستد. سپس کلیه خاطرات گذشته را به یاد شما می‌آورد و به شما آموزش می‌دهد که چگونه می‌توانید، با در نظر گرفتن کلیه احساسات و افکارتان، به آن پاسخ دهید.

افکاری که منجر به افسردگی و عدم رضایت در شما می‌شوند می‌توانند منجر به ‌اضافه‌وزن  در شما شوند بنابراین، اگر از خودتان راضی باشید، شرایطی ایجاد می‌شود كه وزن شما متعادل می‌گردد و رضایت از خودتان بیشتر می‌شود. یکی دیگر از مواردی که می‌تواند منجر به اضافه‌وزن شود ، نیاز به حمایت است. افراد چاق احساس می‌کنند نیاز به حمایت دارند. به همین دلیل، بزرگ می‌شوند تا بتوانند از خودشان دفاع كنند.

علت اصلی چاقی من چیست؟

درست است که چاقی تا حدودی تحت تأثیر وراثت است و به‌صورت ژنتیک به ما منتقل‌شده است، اما این فقط درصد بسیار کمی از مشکل چاقی ما را شامل می‌شود و بیشترین درصد این معضل به سبک زندگی، تصور منفی و انتخاب‌های اشتباه خود ما برمی‌گردد. همان‌طور که تمام کسانی که از تناسب‌اندام برخوردارند فاقد ژن چاقی نمی‌باشند و لزوماً ژنتیک علت چاقی و نمود آن در ما نیست.

زمانی که باور می‌کنیم که محکوم‌به چاقی هستیم، دست از تلاش برمی‌داریم درنتیجه، هر غذایی که به دستمان برسد می‌خوریم. درواقع، این ژنتیک ما نیست که باعث چاقی ما می‌شود. بلکه، یأس و دلسردی ماست که نحوه زندگی ما رو تحت تأثیر قرار داده و بدترین انتخاب‌های غذایی را برای ما رقم می‌زند. ما هم به دلیل باور اشتباهی که داریم، به اکثر این انتخاب‌های غلط، نه نمی‌گوییم چراکه یا خودمان را محکوم‌به چاقی می‌دانیم و یا حوصله تلاش و رژیم گرفتن و ورزش کردن را نداریم و خودمان را با این فکر که چاقی را به ارث برده‌ایم، گول می‌زنیم.

توجه کنید در طول روز بیشتر توجهتان به چیست؟

اگر مُدام در طول روزتان به اضافه‌وزن و چاقی فکر می‌کنید ، و مُدام با دیگران و با خودتان درباره چاقی و اضافه‌وزن و انواع رژیم صحبت می‌کنید، در حال دور شدن از مسیر تناسب‌اندام هستید! برای تناسب‌اندام، به لاغری، و وزنی که قرار است به آن برسید فکر کنید.

یعنی به خواسته‌تان نه ناخواسته‌هایتان.

اگر دوست دارید متناسب و لاغر شوید باید به آن فکر کنید و نسبت به آن آگاهی‌تان را افزایش دهید، نه یک دقیقه و نه یک ساعت و نه یک هفته، بلکه، برای تمام طول مسیر و در این مسیر برای تغییر عادت‌هایی که سال‌ها به انجام آن‌ها مشغول بوده‌اید به ارتباط با افکارتان و مهارت‌هایی نیاز دارید.

The post می خواهم تناسب اندام داشته باشم.(جایگزینی برای نمی خواهم چاق باشم) appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

چاقی یکی از مشکلات جدی بسیاری از افراد جامعه است که به دلایل متعددی رخ می‌دهد. بدن مکانیسم‌های پیچیده و تعاملی برای تنظیم وزن دارد. مصرف غذاهای پرکالری و متعادل نبودن غذای مصرف شده با کالری سوزانده شده در بدن، کم‌تحرکی، ورزش نکردن و برخی بیماری‌ها مانند دیابت، آرتروز، کم‌کاری تیروئید، کبد چرب، استرس و افسردگی باعث بروز چاقی در افراد می‌شود. افرادی که تمایل و نیاز به از دست دادن وزن دارند باید سبک زندگی خود را از طریق رژیم غذایی و ورزش مناسب تغییر دهند. زمانی که این رویکرد رفتاری کافی و عملی نباشد و سلامتی آن‌ها در معرض خطر است، درمان دارویی با داروهای کاهش وزن توصیه می‌شود.

سازمان غذا و دارو امریکا ( FDA) استفاده از داروهای کاهش وزن در افرادی که شاخص توده بدنی (BMI) 30 و بالاتر دارند و یا مبتلابه بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند دیابت و فشارخون بالا هستند را تائید کرده است. طبق مؤسسات ملی بهداشت، شاخص توده بدنی بین 18.5 تا 24.9 طبیعی است، بین 25 تا 29.9 دارای اضافه وزن است و هرچه بالاتر رود چاقی در فرد بیشتر می‌شود.

مقدار وزنی که افراد با مصرف داروهای کاهش وزن از دست می‌دهند متفاوت است.

در برخی به‌خوبی عمل می‌کند و در عده‌ای دیگر عمل نمی‌کند و به‌طور متوسط تا 10 درصد کاهش وزن اولیه رخ می‌دهد. این کاهش وزن در سه تا شش ماه اول مصرف دارو رخ می‌دهد و پس از آن روند ثابت و آهسته‌ای را طی می‌کند. ده درصد کاهش وزن ممکن است چشمگیر نباشد اما کارشناسان بر این باورند که کاهش وزن حتی به میزان 5 درصد می‌تواند در بهبود وضعیت سلامتی افراد تأثیر بگذارد. به‌عنوان‌مثال می‌تواند باعث کاهش فشارخون، سطح چربی، سطح قند خون و افزایش حساسیت به انسولین گردد.

مکانیسم داروهای لاغری:

داروهای لاغری در دو گروه داروهای شیمیایی و گیاهی تولید می‌شوند. نحوه عملکرد این داروها متفاوت است. برخی داروها کاهش دهنده اشتها هستند و با افزایش سطح نوروترانسمیترهای کاهنده اشتها در مغز، موجب کم خوراکی در فرد می‌گردند. دسته دوم متابولیسم سوخت‌وساز بدن را افزایش می‌دهند، دسته سوم باعث دفع آب بدن می‌شوند و دسته چهارم جذب چربی در بدن را کاهش می‌دهند و موجب دفع بیشتر چربی مواد غذایی می‌شوند.

انواع داروهایی که برای کاهش وزن استفاده می‌شوند

داروهای لاغری که برای از دست دادن وزن ترویج‌شده‌اند، شامل انواع کپسول، قرص، مایعات و پودر می‌شوند.

در جدول به معرفی متداول‌ترین داروهای لاغری موجود در بازار، نحوه عمل و عوارض جانبی احتمالی آن‌ها اشاره شده است.

نکاتی که درخصوص این داروهای باید درنظر گرفت

• درکنار مصرف داروهای لاغری باید عادت غذایی و سبک زندگی را تغییر داد و به فعالیتهای ورزشی روی آورد.
• داروهای کاهش وزن پاسخ سریع و دائمی به کاهش وزن نیستند و بسیاری افراد با تمام تلاشی که درمصرف این داروها داشته اند بعد از مدتی قادر به حفظ وزن خود نبوده و وزن آنها به حالت قبل برگشته است.
• بسیاری از داروهای لاغری هزینه بالایی دارند و تحت پوشش بیمه نیستند.
• با درنظر گرفتن عوارض جانبی این داروها ، باید تاییدیه پزشک را برای مصرف آنها دریافت کرد؛ زیرا برخی مردم از بیماریها و حساسیتهای خود آگاهی ندارند و مصرف خودسرانه داروهای لاغری برای آن‎ها مشکل‌ساز می‌شود.

همچنین بخوانید چرا بسیاری از پزشکان از تجویز داروی کاهش وزن امتناع می‌کنند؟

The post داروهای کاهش وزن چه عوارضی دارند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.