تمام افرادی که اضافه وزن دارند یا چاق هستند وقتی به کاهش وزن فکر می کنند ، اغلب اوقات  تمایل به رسیدن به وزن ایده آل دارند و موفقیت را در رسیدن به وزن ایده آل تصور می کنند، به همین دلیل فکر می کنند تا ده ها کیلو کم کنند به سلامتی دست پیدا نمی کنند. صرف نظر از هدف نهایی شما برای کاهش وزن ، شروع کار با یک عدد کوچک و قابل کنترل یک استراتژی هوشمندانه برای داشتن انگیزه است در این حالت نه تنها پایبندی به برنامه کاهش وزن را آسان می کند ، بلکه از دست دادن فقط 5 درصد از وزن بدن یا 5 کیلوگرم برای فردی که 90 کیلوگرم وزن دارد ، مزایای سلامتی زیادی به همراه دارد.  فواید کاهش وزن به شرح زیر می باشد: 

فواید کاهش پنج درصدی وزن بدن

• کاهش فشار بر روی زانو: از فواید کاهش وزن میتوان گفت هر کیلوگرم کاهش وزن 4 کیلوگرم فشار روی زانوها را کاهش می دهد. به همین دلیل اضافه وزن فشار زیادی بر روی زانو و  سایر مفاصل پایین تنه شما وارد می کند در نتیجه  آنها سریعتر فرسوده می شوند. چربی اضافی همچنین می تواند باعث التهاب شود در نتیجه به مرور زمان به بافت ها  از جمله مفاصل آسیب می رساند. کاهش حتی کمی وزن می تواند این اثرات را کاهش دهد. اگر وزن را کاهش ندهید به احتمال زیاد در آینده به آرتروز مبتلا می شوید.
• کاهش ابتلا به سرطان: زنان مسن که حداقل 5٪ از وزن بدن خود را کم کرده اند احتمال ابتلا به سرطان پستان در آنها  12٪ کاهش پیدا کرده است.  تحقیقات نشان داده افراد دارای اضافه وزن که وزن خود را کاهش می دهند ، برخی از هورمون های مرتبط با سرطان مانند استروژن ها ، انسولین و آندروژن ها کاهش می یابند. 
• احتمال ابتلا به دیابت نوع 2 را کاهش می دهد : اگر احتمال ابتلا به این بیماری در شما وجود دارد  کاهش وزن یکی از دو روش پیشگیری یا به تأخیر انداختن آن است ، روش دیگر  داشتن فعالیت بدنی به صورت متوسط است( 30 دقیقه 5 روز هفته)می باشد . اگر دیابت نوع دو دارید  ، کاهش وزن می تواند به شما کمک کند تا دارو کمتری مصرف کنید ، قند خون خود را کنترل کنید و احتمال ایجاد مشکلات دیگر در سلامتی را کاهش دهید.
• افزایش چربی خوب ( HDL):  چربی بد( LDL ) با رژیم غذایی سالم و داروها کاهش می یابد،  اما افزایش سطح چربی خوب دشوارتر است. چربی خوب باعث کاهش چربی بد در خون می شود ، بنابراین هر چه میزان آن بیشتر باشد بهتر است. ورزش و کاهش چربی بدن می تواند شما را در محدوده ایده آل HDL قرار دهد به همین دلیل کاهش وزن برای افزایش چربی خوب خون موثر است. 
• تری گلیسیرید را کاهش می دهد: تری گلیسیرید ها ذراتی در بدن هستند که چربی را برای ذخیره و انرژی حمل می کنند. سطح بالای (بیش از 200 میلی گرم در دسی لیتر) به این معنی است که احتمال حمله قلبی یا سکته مغزی افزایش پیدا می کند. کاهش وزن به کاهش سطح تری گلیسیرید کمک می کند. 
• کاهش فشارخون از فواید کاهش وزن : اضافه وزن  باعث می شود خون شما بیشتر به دیواره رگ ها فشار بیاورد که این مسئله باعث افزایش فشار به قلب می شود. اگر 5٪ از وزن بدن خود را کاهش دهید  ، می توانید فشار را حدود 5 درجه  کاهش دهید. در کنار کاهش وزن محدود کردن مصرف نمک و افزایش مصرف  سبزیجات ، میوه ها و لبنیات کم چرب می تواند در کاهش بیشتر فشارخون در افرادی که از فشار خون بالا رنج می برند موثر باشد.
• کاهش آپنه در خواب: افرادی که دارای اضافه وزن هستند ، بافت اضافی در پشت گلو خود پیدا می کنند. بدن در  هنگام خواب شل می شود در نتیجه این بافت پایین می آید  و راه هوایی را مسدود می کند که این مسئله باعث توقف تنفس در طول شب می باشد  ، که نتیجه آن انواع مشکلات سلامتی ، به ویژه برای قلب می باشد. از فواید کاهش وزن میتوان به میزان کم آپنه یا وقفه تنفسی در خواب اشاره کرد. 
• کاهش مقاومت به انسولین: چربی بدن ، به ویژه در ناحیه شکم ، مواد شیمیایی ایجاد می کند که باعث می شود بدن نسبت به ترشح انسولین واکنش کمتری نشان دهد.  انسولین ، هورمونی که سطح قند خون را در حد طبیعی نگه می دارد. حتی اگر پانکراس بیشتر کار کند و انسولین بیشتری تولید کند باز هم قند خون به صورت غیر نرمال افزایش می یابد. . کمی کاهش وزن می تواند به معکوس کردن این اثر کمک کند.
• خواب طولانی تر و بهتر از فواید کاهش وزن : مطالعات نشان داده اند که نداشتن خواب کافی باعث چاقی می شود. برخی دیگر نشان می دهند که از دست دادن حداقل 5٪ از اضافه وزن می تواند منجر به خواب بهتر شود. اما دقت کنید در خوابیدن زیاده روی نکنید خواب زیاد برای سلامتی مفید نیست.

• التهاب را کاهش می دهد: سلول های چربی ، به ویژه سلول های اطراف شکم ، می توانند مواد شیمیایی آزاد کنند و بافت های بدن را تحریک کرده و ملتهب کنند. این مسئله با مشکلات سلامتی مانند آرتروز ، بیماری های قلبی ، حمله قلبی و سکته در ارتباط است. با کاهش وزن  می توانید مقدار این مواد را کاهش داده و احتمال ابتلا بیماری جدی را کاهش دهید. 
• بهبود حالت روحی از فواید کاهش وزن : دانشمندان هنوز در حال تلاش برای فهمیدن علت آن هستند که چرا کاهش وزن باعث بهبود حالت روحی می شود. ممکن است  تصویر بدنی بهتر و خواب بهتر بخشی از این علت باشند. در یک مطالعه، افراد مبتلا به افسردگی که اضافه وزن زیادی داشتند با کاهش به طور متوسط 9% وزن بدن شان احساس خیلی بهتری داشتند. پژوهش دیگر نشان می دهد اگر این کاهش وزن را حفظ کنید حتی تا 2 سال دیگر هم ممکن است این حال بهترتان ادامه داشته باشد.

رژیم غذایی مناسب

 به صورت کلی افرادی که تمایل به کاهش وزن دارند باید به صورت اصولی وزن خود را کاهش دهند. در حقیقت هیچ رژیم کاهش وزنی کامل و تمام عیار نیست، اما بعضی قوانین پایه ای وجود دارند که شامل :

• سعی کنید نصف بشقاب خو را از میوه و سبزیجات پر کنید.
• از منابع پروتئینی بدون چربی و فرآوری نشده استفاده کنید.
• غلات تصفیه شده مانند برنج و نان سفید را با غلات کاملی مثل نان چندغله، برنج قهوه ای و جودوسر جایگزین کنید.

میزان فعالیت بدنی به جهت کاهش وزن 

برای حفظ سلامتی حداقل 5 روز هفته 30 دقیقه فعالیت فیزیکی با شدت متوسط مانند دوچرخه سواری یا پیاده روی لازم است.  برای کاهش وزن و حفظ آن ممکن است به بیش از این مقدار نیاز باشد، همچنین حرکاتی که عضلاتتان را تقویت می کنند مانند شنا یا وزنه زدن سبک را نیز به آن اضافه کنید. اگر مشکلات زمینه ای دارید در مورد نوع و میزان ورزش با پزشک خود مشورت کنید. 

کلام آخر

کاهش وزن در حد 5-10 درصد در نهایت منجر به مزایای بسیار چشمگیری از جمله احتمال کمتر حمله قلبی یا سکته مغزی می شود. قدم اول در روند  کاهش وزن با تغییر سبک زندگی شروع می شود.که شامل رژیم غذایی و داشتن فعالیت بدنی است. متخصصین تغذیه بهترین افرادی هستند که در روند کاهش وزن باید از آنها کمک بگیرید . 

منابع نوشته :

https://www.everydayhealth.com/news/reasons-lose-5-percent-body-weight/

https://www.webmd.com/diet/ss/slideshow-five-percent-weight-loss

https://www.newtopia.com/what-5-weight-loss-can-do-for-you/

The post کاهش 5 درصد از وزن بدن چه فوایدی برای سلامتی دارد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

 آمار چاقی کودکان در سال های اخیر رو به افزایش است. طبق مطالعات مرکز کنترل بیماری‌های آمریکا تعداد کودکان و نوجوانان مبتلا به چاقی از دهه 1970 در برخی ایالات بیش از سه برابر افزایش یافته است. چاقی تهدیدی جدی برای سلامتی کودکان است. کودکان چاق در معرض خطر ابتلا به برخی از بیماری‌های مزمن مانند دیابت، بیماری‌های قلبی، آسم، مشکلات خواب و درد مفاصل قرار دارند. مشکلات ناشی از چاقی کودکان می‌تواند تا بزرگ‌سالی ادامه یابد.در این مقاله به بررسی روش های روش های درمان چاقی در کودکان می پردازیم.

چاقی تنها بر سلامت جسمی کودکان تأثیر نمی گذارد بلکه می‌تواند دربردارندۀ مشکلاتی همچون افسردگی، کاهش اعتماد به نفس و عزت نفس باشد. سابقه چاقی در خانواده، عوامل روانشناختی و سبک زندگی همگی در چاقی کودکان دخیل هستند. هرچند علل اصلی چاقی کودکان ترکیبی از پرخوری و کم‌تحرکی است.

 رژیم های غذایی نامرغوب و کم‌مغذی حاوی مقادیر زیادی چربی یا قند می‌تواند منجر به افزایش سریع وزن کودکان شود. غذاهای آماده مانند غذاهای منجمد، میان وعده‌های شور و کنسروی نیز می توانند در افزایش وزن ناسالم دخیل باشند.

کم‌تحرکی و عدم فعالیت بدنی کافی   از علل دیگر چاقی کودکان هستند. ورزش موجب سوختن کالری اضافی شده و به حفظ وزن سالم کمک می کند. مسائل روانشناختی همچون استرس و افسردگی نیز می‌تواند منجر به چاقی در برخی از کودکان شود. برخی کودکان برای کنار آمدن با این احساسات منفی غذای بیشتری صرف می‌کنند.

درمان چاقی کودکان

درمان چاقی کودکان به عوامل مختلفی از جمله سن کودک و بیماری‌های هم‌زمان مانند کلسترول، فشارخون، دیابت یا سایر بیماری‌های مرتبط با چاقی بستگی دارد و می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• تغییر رژیم و عادات غذایی کودک
• افزایش فعالیت‌های بدنی کودک
• جراحی یا دارو برای کاهش وزن (در شرایط خاص)
• مشاوره رفتاری

درمان فقط والدین (PO)

بر طبق مقالۀ منتشر شده در سال 2010 در مجلۀ چاقی: «استاندارد طلایی درمان چاقی کودکان» مشتمل بر برنامه‌ای با هدف مشارکت والدین و فرزندان و تمرکز بر موارد زیر بوده است:

• تغذیه و پرداختن به رژیم غذایی
• آموزش شامل تغذیه، تغییر عادات غذایی و میزان فعالیت
• تقویت رفتاری کودک و والدین

درمان چاقی کودکان از طریق هر یک از این عوامل، موفقیت‌های زیادی را در برداشته است. طبق نتایج مطالعه، درمان فقط والدین در کاهش وزن کودک و سایر مسائل مرتبط با آن، نتایجی مشابه درمان والدین و کودک ارائه می‌دهد، درعین‌حال مقرون‌به‌صرفه و ترویج آن آسان‌تر است.

درمان چندجانبه

نتایج یک مطالعۀ صورت‌گرفته در سال ،2015 حاکی از تغییرات قابل‌توجه در شاخص تودۀ بدنی پس از درمان فشردۀ چاقی کودکان از طریق یک روش چند جانبه بود. ازجمله:

• آموزش رژیم غذایی
• آموزش فعالیت بدنی
• آموزش گروهی کنترل رفتاری و فعالیت فیزیکی
• جلسات درمانی با روانشناس
• جلسات آموزش هفتگی در خانه، برای شناخت نواحی بازی کودکان و کمک به حذف غذاهای کم مغذی از محیط خانه
• جلسات فعالیت بدنی گروهی با سرپرستی متخصص فیزیوتراپی (متخصص فعالیت بدنی)

درمان دارویی

برای برخی از کودکان، دارو به‌عنوان بخشی از برنامۀ کاهش وزن مورداستفاده قرار می‌گیرد. دارو تنها در شرایط خاصی مانند کودکان چاق مبتلا به دیابت یا سایر بیماری‌های مرتبط با چاقی تجویز می‌شود.

جراحی برای کاهش وزن

جراحی به‌منظور کاهش وزن تنها گزینه‌ای برای نوجوانان است نه کودکان خردسال. جراحی کاهش وزن نیز مانند سایر جراحی‌ها می‌تواند خطراتی دربرداشته باشد؛ اما برای نوجوانانی که قادر به کاهش وزن از طریق تغییر رژیم غذایی و سبک زندگی نیستند، جراحی در درازمدت می‌تواند خطرات کمتری نسبت به چاقی داشته باشد.

متخصصین در مورد انتخاب جراحی برای کاهش وزن و با سایر متخصصان مانند متخصص تغذیه یا متخصص غدد درون‌ریز کودکان مشورت خواهد کرد. جراحی، جایگزین رعایت رژیم غذایی سالم و داشتن برنامه ورزشی منظم نیست، تنها یک روش کمکی برای کمک به آغاز روند کاهش وزن است.

نکات کلی برای والدین

 متخصصین، والدین را توصیه به رعایت رژیم غذایی سالم و افزایش فعالیت بدنی به‌منظور کاهش وزن سالم کودکان چاق می‌کنند. برخی از این دستورالعمل‌های توصیه‌شده برای کاهش وزن سالم کودکان عبارت‌اند از:

• مسئولیت خرید و طبخ غذا و نیز زمان صرف آن را بر عهده بگیرید.
• یک رژیم غذایی سالم شامل میوه‌های تازه، سبزیجات، گوشت بدون چربی، چربی‌های سالم (مانند آووکادو و روغن‌زیتون) و غلات کامل است.
• چربی‌های اشباع، چربی‌های ترانس، شیرینی‌ها و نوشیدنی‌های پرکالری (این شامل آب‌میوه هم هست)، غذاهای فرآوری شده و غذاهای سرخ‌شده باید از رژیم غذایی حذف شوند.
• میان وعده‌های سالم باید متشکل از مواد غذایی مانند میوه‌های تازه، آجیل و غذاهای کامل دارای فیبر بالا باشند.
•  تا حد امکان در منزل آشپزی کنید و از خوردن غذا بیرون از خانه به‌ویژه در رستوران‌های فست فودی خودداری کنید.
•  کودک نباید غذا را مقابل تلویزیون یا هر نوع وسیله الکترونیکی (مانند تلفن‌های هوشمند یا تبلت) صرف کند. غذا خوردن حین انجام بازی‌های ویدیویی یا جلوی رایانه یا تلویزیون می‌تواند باعث خوردن سریع و پرخوری شود.
• اندازه جیره‌ها را کنترل و از اجبار کودک به تمام کردن کل غذای داخل بشقاب اجتناب کنید.
• مدت ‌زمانی را که کودک صرف سرگرمی‌های کم‌تحرک مانند بازی‌های رایانه‌ای و تلویزیون می‌کنند، محدود نمایید.
• هرروز کودکان را ترغیب به انجام یک ساعت بازی فعال و سایر فعالیت‌های بدنی (مانند دوچرخه‌سواری) در فضای باز نمایید.

 کنترل وزن در اوایل کودکی برای کودکانی دارای اضافه‌وزن یا چاقی، امری حیاتی است. مطالعات نشان می‌دهد که وضعیت وزن کودک در اوایل کودکی، شاخصی قوی برای پیش‌بینی مشکلات مربوط به اضافه‌وزن و بیماری‌هایی مانند دیابت، کلسترول بالا، فشارخون و سایر موارد در بزرگ‌سالی است.

بر اساس شواهد موجود، دستیابی به نتایج مثبت و طولانی‌مدت در درمان چاقی كودكان، مستلزم رعایت برنامۀ فشردۀ چندجانبه است.

https://www.healthline.com/health/weight-loss/weight-problems-in-children#causes

The post درمان چاقی در کودکان appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

افزایش چربی دور شکم بسیار برای سلامتی خطرناک است.

با افزایش چربی دور شکم، ریسک ابتلا به بیماری‌هایی مانند: سندروم متابولیک، دیابت نوع 2، بیماری‌های قلبی و عروقی و انواع سرطان‌ها افزایش پیدا می‌کند.

چربی احشایی، واژه‌ا‌ی پزشکی است، که برای توصیف افزایش ناسالم چربی دور شکم استفاده می‌شود. چربی احشایی، برای توصیف چربی تجمع یافته دور کبد و سایر ارگان‌های داخل شکمی استفاده می‌شود.

حتی افرادی که وزن مناسب داشته اما از افزایش چربی دور شکم رنج می‌برند، در خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری‌های گفته شده هستند.

در ادامه، به 12 موردی، که می‌تواند باعث افزایش چربی دور شکم شود می‌پردازیم:

نوشیدنی‌ها و غذاهای قندی

بسیاری از افراد، روزانه بیشتر از آن چیزی که فکر می‌کنند، شکر و مواد قندی مصرف می‌کنند. 

از غذاهای حاوی قند بالا، می‌توان به کیک‌ها و آب‌نبات، و انتخاب‌های به اصطلاح سالم‌تری، مانند: مافین و ماست منجمد اشاره کرد. نوشابه‌های گازدار، قهوه‌های طعم‌دار و چای شیرین، از محبوب‌ترین نوشیدنی‌های حاوی قند بالا هستند.

مطالعات، از رابطه‌ی معنادار میان دریافت مقادیر بالای قند و افزایش چربی دور شکم خبر می‌دهند. این امر، می‌تواند به‌‌علت سطح بالا فروکتوز در شیرین‌کننده‌های مصنوعی و افزودنی باشد.

هر دوی شکر معمولی، و شربت ذرت با فروکتوز بالا، سرشار از فروکتوز هستند. این میزان در شکر معمولی 50 درصد و در شربت ذرت 55 درصد است.

با اینکه، مصرف قند فراوان، به هر شکلی، می‌تواند باعث افزایش وزن و افزایش چربی دور شکم شود، اما، نوشیدنی‌های شیرین، مانند: نوشابه، به‌علت این‌که مصرف مقادیر زیاد قند در مدت زمانی کوتاه را ممکن می‌سازند، مشکل‌سازتر هستند.

همچنین، مطالعات نشان داده‌اند، که کالری‌های ناشی از نوشیدنی‌ها و مایعات، اثر مشابه با کالری‌های ناشی از غذاهای جامد را ندارند. تامین کالری بدن از طریق مایعات، باعث عدم ایجاد احساس سیری، و عدم دست‌کشیدن از غذا خوردن می‌شود.

الکل

مصرف زیاد الکل، می‌تواند ریسک ابتلا به بیماری‌های کبدی، التهاب‌ها و سایر مشکلات سلامتی را افزایش دهد.

مطالعات، از تاثیر الکل در مهار چربی‌سوزی، و ذخیره‌ی بخشی از کالری ناشی از مصرف الکل، به‌شکل چربی شکمی، و در نتیجه، افزایش چربی دور شکم، خبر می‌دهند. شکم آبجو، واژه‌ای است، که برای توصیف این وضعیت به‌کار می‌رود.

چربی‌های ترانس

چربی‌های ترانس را می‌توان مضرترین نوع چربی‌ها دانست.

چربی‌های ترانس، با افزودن هیدروژن، به چربی‌های اشباع نشده، در جهت افزایش پایداری آن‌ها ساخته می‌شوند.

از این چربی‌ها، اغلب، برای افزایش ماندگاری غذاهای بسته‌بندی‌شده، مانند: کلوچه‌ها، مخلوط‌های پخت و کراکر استفاده می‌شود.

مصرف چربی‌های ترانس، باعث ایجاد شرایط التهابی در بدن شده، که خود ریسک مقاومت به انسولین، بیماری‌های قلبی و سایر مشکلات سلامتی را افزایش می‌دهد.

مطالعات حیوانی، از تاثیر مصرف چربی‌های ترانس، در افزایش چربی دور شکم حکایت دارند. در یک مطالعه‌ی 6 ساله، میمون‌هایی که 8 درصد از کالری موردنیاز خود را به شکل چربی‌های ترانس دریافت می‌کردند، وزن بیشتر و 33 درصد چربی دور شکمی بیشتری، در مقایسه با میمون‌هایی که به‌جای چربی‌های ترانس، با چربی‌های اشباع نشده تغذیه می‌شده‌اند، داشته‌اند.

کم‌تحرکی

کم‌تحرکی، یکی از بزرگترین ریسک فاکتورها، برای ابتلا به انواع بیماری‌ها و مشکلات سلامتی است.

در دهه‌های گذشته، با تغییر سبک زندگی، کم‌تحرکی بسیار افزایش یافته است. این امر خود، یکی از دلایل اصلی افزایش میزان چاقی و چربی دور شکمی در افراد است.

در مطالعه‌ای، زنانی که بیشتر از 3 ساعت تلویزیون تماشا می‌کنند، با زنانی که کمتراز یک ساعت در روز تلویزیون تماشا می‌کنند، مقایسه شدند، گروهی، که بیشتراز 3 ساعت در روز به تماشای تلویزیون می‌پرداختند، حدود دو برابر بیشتر در ریسک ابتلا به چاقی شکمی شدید قرار داشتند.

در مطالعه‌ی دیگری، مشخص شد، که کم‌تحرکی، یکی از دلایل افزایش مجدد چربی شکمی پس از کاهش وزن است.

رژیم‌غذایی کم‌پروتئین

دریافت مقادیر مناسب پروتئین، از طریق رژیم‌غذایی، یکی از مهم‌ترین فاکتورها در پیشگیری از ابتلا به اضافه وزن است.

رژیم‌غذایی پرپروتئین، باعث ایجاد احساس پری و سیری شده و سرعت واکنش‌های متابولیک را افزایش می‌دهد. درنتیجه، میزان دریافت کالری، به‌شکل خودبه‌خودی کاهش پیدا می‌کند.

در مقابل، رژیم‌غذایی کم‌پروتئین، می‌تواند باعث تجمع چربی در ناحیه‌ی شکم، در زمان طولانی شود.

در بسیاری از مطالعات، مشخص شده است، افرادی که مقادیر بیشتری پروتئین در رژیم‌غذایی خود مصرف می‌کنند، در ریسک کمتری برای ابتلا به چاقی شکمی قرار دارند.

همچنین در مطالعات حیوانی، مشخص شده است، که میان ترشح هورمون القا کننده‌ی اشتها، یعنی نوروپپتید y و میزان پروتئین رژیم‌غذایی رابطه عکس وجود دارد.

یائسگی

با رسیدن به سن بلوغ، و افزایش ترشح هورمون استروژن در دختران، تجمع چربی‌ها در ران‌ها و باسن افزایش پیدا کرده، تا بدن را برای حاملگی احتمالی آماده کند. با رسیدن به سن یائسگی، ترشح هورمون استروژن به‌شدت کاهش پیدا کرده، و تجمع چربی‌ها در ناحیه‌ی شکم افزایش پیدا می‌کند.

برخی از زنان، در سنین یائسگی، به‌دلایلی مانند: عوامل ژنتیکی و سنی که یائسگی در آن اتفاق می‌افتد، ممکن است با شدت بیشتری به افزایش چربی دور شکم مبتلا شوند.

فلور نرمال روده

باکتری‌های فراوانی در روده‌ی بزرگ زندگی می‌کنند. بسیاری از این باکتری‌ها، برای سلامتی انسان ضروری و لازم هستند، در مقابل برخی از این باکتری‌ها، ممکن است باعث ایجاد بیماری‌ها و مشکلات سلامتی شوند.

برخی از تحقیقات، نشان داده‌اند، که نامتناسب بودن فلور نرمال روده‌ی بزرگ، می‌تواند، ریسک ابتلا به دیابت نوع 2، چاقی، بیماری‌های قلبی و انواع التهابات را افزایش دهد. براساس این مطالعات، افرادی، که از چاقی و اضافه وزن رنج می‌برند، تعداد و انواع بیشتری از باکتری‌های تخمیری را در روده‌ی بزرگ خود دارند.

مصرف آبمیوه‌ها

آبمیوه‌ها، نوشیدنی‌های قندی هستند، که کمتر به آن‌ها توجه می‌شود.

حتی آبمیوه‌های صددرصد طبیعی نیز، حاوی مقادیر زیادی قند، به‌شکل فروکتوز هستند. بااینکه مصرف آبمیوه‌ها، به تامین برخی از ویتامین‌ها و ریزمغذی‌های موردنیاز بدن کمک می‌کند، اما سطح بالای فروکتوز در آن‌ها، ریسک چاقی و افزایش چربی دوز شکم را افزایش می‌دهد.

استرس و افزایش ترشح هورمون کورتیزول

هورمون کورتیزول، هورمونی حیاتی برای ادامه‌ی زندگی است. این هورمون، بدن را برای پاسخ به شرایط استرس‌زا آماده می‌کند.

بااین‌حال، استرس مداوم، و افزایش بیش‌از اندازه‌ی هورمون کورتیزول، می‌تواند باعث چاقی و تجمع چربی در ناحیه‌ی شکمی می‌شود. برای مثال، استرس در بسیاری از افراد، باعث افزایش تمایل به خوردن غذا و افزایش دریافت کالری می‌شود. اما این کالری، به‌جای ذخیره در تمام بدن، بیشتر در ناحیه‌ی شکم تجمع پیدا می‌کند.

رژیم‌غذایی کم‌فیبر

برخی از انواع فیبر در غذا، می‌تواند باعث ایجاد احساس سیری، ایجاد تعادل در ترشح هورمون‌های تنظیم‌کننده‌ی اشتها و کاهش جذب کالری از مواد غذایی شود.

برخی از تحقیقات انجام شده، از نقش مهم رژیم‌غذایی با فیبر بالا، در کاهش و پیشگیری از ابتلا به افزایش چربی دور شکم خبر می‌دهند.

ژنتیک

ژنتیک نقش مهمی در چاقی و تجمع چربی در ناحیه‌ی شکمی دارد.

از ژن‌های دخیل در چاقی و اضافه وزن، می‌توان به ژن‌هایی که مسئول کد کردن رسپتورهای هورمون کورتیزول و لپتین هستند، اشاره کرد.

خواب نامناسب

خواب مناسب یکی از نکات مهم برای حفظ سلامتی است.

کم‌خوابی، و برخی از اختلالات خواب، مانند: آپنه‌ی خواب، می‌تواند باعث اضافه وزن و افزایش چربی دور شکم شود.

در یک مطالعه، در سال 2014، مشخص شد، افرادی که 5 ساعت یا کمتر در شبانه‌روز می‌خوابند، نسبت به افرادی که، خواب مناسب در حد 7 ساعت در شبانه‌روز دارند، بیشتر در ریسک ابتلا به چاقی و اضافه وزن قرار دارند. 

منبع نوشته :

https://www.healthline.com/nutrition/12-causes-of-belly-fat-gain

The post 12 موردی که باعث افزایش چربی دور شکم می‌شود. appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

چاقی شکمی یا چاقی مرکزی باعث افزایش مشکلات جسمی از جمله دیابت نوع 2، فشار خون بالا و بیماری قلبی می‌شود.

چه چیزی چاقی شکم را زیان‌آور می‌کند؟

دانشمندان جواب قطعی این سوال را نمی‌دانند اما با تحقیقات صورت گرفته دلایلی قوی پیدا شده‌اند. برای درک این دلایل، ابتدا باید بدانید که چربی شکم به دو شکل متفاوت است. 

مقداری از آن در بافت چربی ذخیره شده که درست در زیر پوست قرار دارد. عملکرد این چربی زیر پوستی مانند چربی در جاهای دیگر بدن است که ضرر خاصی هم ندارد. اما چربی داخل شکم داستان دیگری دارد. این چربی احشایی در اطراف اندام‌های داخلی جمع می‌شود و واقعا مضر است. اما چرا مضر است؟

افزایش واکنش بدن به استرس 

یکی از نظریه‌هایی که اخیراً بیان شده مشخص کرده است که چاقی شکم و چربی احشایی باعث افزایش واکنش بدن به استرس می‌شود. طبق این نظریه، فعالیت بیش از حد سیستم عصبی مرکزی و غدد فوق کلیوی منجر به افزایش سطح هورمون‌های استرس مانند آدرنالین و کورتیزول می‌شود و در نتیجه فشار خون، سطح قند خون و خطر قلبی افزایش می‌یابد.

همچنین بخوانید: بهترین راه‌های مدیریت استرس

تجمع سلول های چربی در اندام های حیاتی

 سلول‌های چربی احشایی اسیدهای چرب آزاد را به کبد منتقل می‌کنند. اسیدهای چرب آزاد همچنین در لوزالمعده، قلب و سایر اندام‌ها تجمع می‌یابند. در تمامی این اندام‌ها، اسیدهای چرب آزاد در سلول‌هایی جمع می‌شوند که برای ذخیره چربی ساخته نشده‌اند. در نتیجه عملکرد آن اندام مختل می‌شود و باعث بروز مشکل در تنظیم انسولین، قند خون، کلسترول و همچنین عملکرد طبیعی قلب می‌شود.

عملکرد شبه هورمونی ترشحات سلول های چربی 

نظریه سوم عملکرد پیچیده سلول‌های چربی یا آدیپوکین را به طرز جدید ارزیابی می‌کند. دانشمندان زمانی معتقد بودند که سلول‌های چربی شبیه به ظرف‌های غیر فعالی هستند که کالری‌های اضافی را به عنوان چربی ذخیره می‌کنند.

 اما اکنون مشخص شده است که سلول‌های چربی علاوه بر ذخیره انرژی اضافی، تعداد زیادی پروتئین نیز تولید می‌کنند که وارد جریان خون شده و بر عملکرد سایر اندام‌ها تاثیر می‌گذارند. در واقع این آدیپوکین‌ها مانند هورمون‌ها عمل می‌کنند.

 بسیاری از آنها مانند فاکتور نکروز تومور (TNF) و اینترلوکین ۶ (IL-6) به بروز ناهنجاری‌های متابولیک، التهاب و بیماری‌های قلبی عروقی کمک می‌کنند. 

همچنین بخوانید: چگونه چاقی شکم خود را کاهش دهیم؟

حداقل یکی از محصولات سلول چربی ممکن است باعث حفظ سلامت شود:

 به نظر می‌رسد آدیپونکتین باعث افزایش واکنش به انسولین، افزایش سطح کلسترول خوب بدن و کاهش خطر قلبی می‌شود. سلول‌های چربی احشایی مقدار زیادی آدیپوکین‌ مضر تولید می‌کنند اما تعداد کمی از آنها نیز مفید هستند. 

این سه تئوری بیان شده با یکدیگر در تضاد نیستند؛ همه آنها به خطرات چربی احشایی اشاره کرده‌اند و دانشمندان ممکن است در آینده مکانیسم‌های بیشتری نیز کشف کنند. در مجموع، مشاهدات بالینی و نتایج حاصل از تحقیقات به این نتیجه رسیده‌اند که چربی بیش از حد داخل شکم یکی از عوامل اصلی بروز بیماری قلبی عروقی است.

راه‌های ساده برای از بین بردن چاقی شکم

1- از مصرف شکر و نوشیدنی‌هایی که با شکر شیرین شده‌اند خودداری کنید

غذاهایی که به آنها شکر اضافه شده است برای سلامتی شما مضر هستند. خوردن مقدار زیادی از این نوع غذاها می‌تواند باعث افزایش وزنتان شود. تحقیقات نشان می‌دهند که شکر اضافه شده اثرات بدی بر روی سلامت سوخت‌وساز سلولی دارد.

بسیار از تحقیقات متعدد نشان داده‌اند که مقادیر زیادی فروکتوز می‌تواند منجر به چاقی شکم و تجمع چربی در اطراف شکم و کبد شود. نیمی از شکر را گلوکز و نیم دیگر آن را فروکتوز تشکیل داده است. وقتی مقدار زیادی قند اضافه می‌خورید، بیش از حد ظرفیت کبد فروکتوز وارد آن می‌شود و به اجبار آن را به چربی تبدیل می‌کند.

 برخی‌ها معتقدند که این دلیل اصلی مضر بودن قند برای سلامتی است. این فرآیند چربی شکم و کبد را افزایش می‌دهد و باعث مقاومت به انسولین و مشکلات مختلف سوخت‌وساز سلولی می‌شود

 به نظر می‌رسد که مغز به کالری مایع همانند کالری جامد واکنش نشان نمی‌دهد، بنابراین وقتی نوشیدنی‌های می‌خورید که با شکر شیرین شده‌اند، در نهایت کالری بیشتری مصرف خواهید کرد.

همچنین بخوانید: بهترین جایگزین‌های قند و شکر کدامند؟

 سعی کنید مقدار قند موجود در رژیم غذایی خود را به حداقل برسانید و نوشیدنی‌های شیرین را کاملاً حذف کنید. این موضوع شامل نوشیدنی‌های شیرین شده با قند، نوشابه‌های شیرین، آبمیوه‌ها و انواع نوشیدنی‌های انرژی زا پر قند می‌شود.

برای این که مطمئن شوید در محصولاتی که می‌خرید قند‌های تصفیه‌شده وجود ندارند، ابتدا نوشته روی برچسب محصول را بخوانید. حتی غذاهایی که به عنوان غذاهای سالم در بازار عرضه می‌شوند می‌توانند حاوی مقادیر قابل توجهی قند باشند.

 به خاطر داشته باشید که هیچ یک از ضررهای ذکر شده شامل شیرینی میوه‌ها نمی‌شود، زیرا میوه‌ها بسیار سالم و دارای فیبر زیادی هستند و اثرات منفی قند افزوده شده به خوراکی ها را ندارند.

2- ورزش منظم

ورزش یکی از بهترین مواردی است که باعث افزایش عمر، سلامت و جلوگیری از بیماری می‌شود. از جمله فواید شگفت‌انگیز ورزش برای سلامتی، کمک به کاهش چاقی شکم است. منظور تنها انجام تمرینات شکمی نیست، زیرا از بین بردن چربی در یک نقطه از بدن تنها با انجام یک ورزش خاص امکان پذیر نیست.

 در یک تحقیق، 6 هفته فقط روی عضلات شکم حرکات ورزشی انجام شد اما تاثیری قابل اندازه‌گیری بر روی اندازه دور کمر یا میزان چاقی شکم نگذاشت. تمرین با وزنه و انجام تمرینات قلبی عروقی باعث کاهش چربی بدن می‌شوند. 

ورزش‌های هوازی مانند پیاده‌روی، دویدن و شنا می‌توانند باعث کاهش عمده چاقی شکم شوند. تحقیق دیگری نشان داد که پس از کاهش وزن، ورزش از افزایش چربی شکم در افراد جلوگیری می‌کند، این بدان معناست که ورزش از اهمیت ویژه‌ای برای حفظ وزن برخوردار است. ورزش همچنین التهاب، سطح قند خون و سایر مشکلات متابولیکی که باعث چربی اضافه شکم می‌شوند را کاهش می‌دهد.

همچنین بخوانید: رژیم غذایی برای کاهش چاقی شکم

3. به کاهش استرس در زندگیتان بله بگویید!

حتی اگر غذای سالم بخورید و ورزش کنید، استرس می‌تواند احساس گرسنگی کاذب در شما ایجاد کند. چرا؟ به دلیل این که استرس سطح هورمون کورتیزول را که باعث افزایش اشتها و ذخیره چربی می‌شود افزایش می‌دهد. دفعه بعد که استرس شدید پیدا کردید، یک لیوان چای سیاه بنوشید. تحقیقات نشان داده است که این نوشیدنی می‌تواند میزان کورتیزول بدن را به حالت طبیعی برگرداند و به شما در کاهش وزن کمک کند.

The post چرا چاقی شکم سلامتی شما را به خطر می اندازد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

مزایای جراحی بای پس معده

برخی از مزایای جراحی بای پس معده در زیر شرح داده شده است:

• میزان وزنی که بیماران پس از جراحی از دست می‌دهند اغلب قابل توجه است. کاهش وزن منجر به کاهش خطر ابتلا به بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند فشار خون بالا و بیماری‌های قلبی می‌شود. خطر مرگ ناشی از چاقی نیز پس از عمل بای پس معده تقریباً تا 40٪ کاهش می‌یابد.
• چاقی باعث افزایش خطر ابتلا به دیابت نوع 2 می‌شود. این خطر معمولاً با میزان کاهش وزنی که می‌توان پس از عمل بای پس معده به دست آورد، کم می‌شود.
• خطر ابتلا به چربی خون (کلسترول خون بالا و تری‌گلیسیرید) نیز کم می‌شود.
• بیماری آپنه انسدادی خواب و اختلال در خواب از دیگر عوارض شایعی است که اغلب پس از جراحی بای پس معده برطرف می‌شود.
• مشکل رفلاکس معده ممکن است پس از جراحی بای پس معده برطرف شود.
• کمردرد، مشکلات زانو و درد مفاصل همراه با کاهش اضافه وزن بدن نیز ممکن است بهبود یابند.
• خطر ابتلا به بیماری ترومبوآمبولی وریدی کاهش می‌یابد.

معایب جراحی بای پس معده

• تغییر دائمی در آناتومی بدن شما
• تا آخر عمر مصرف برخی از غذاها محدود می‌شود

جراحی‌هایی که ممکن است در آینده نیاز به انجام باشد

با وجود این که جراحی بای پس معده به عنوان یک عمل جراحی بی‌خطر در نظر گرفته می‌شود، اما در صورت بروز برخی عوارض بعد از عمل، ممکن است نیاز به انجام برخی از جراحی‌ها باشد. نمونه‌هایی از این عوارض عبارتند از:

• تشکیل زخم حاشیه‌ای: زخم حاشیه‌ای مانند زخم معده است. ممکن است در نزدیکی محلی که کیسه معده و روده کوچک در حین بای پس معده به هم متصل شده‌اند چنین زخمی به وجود بیاید. در صورت سوراخ شدن زخم (ایجاد سوراخ در روده)، یا اگر بیمار با وجود مداوا همچنان درد یا خونریزی مداوم داشته باشد، ممکن است نیاز به جراحی مجدد باشد.
• تشکیل فتق شکافی: نام دیگر آن فتق برشی است و ممکن است پس از بای پس معده ایجاد شود. اگر بیمار درد شدیدی احساس کند یا روده کوچک او مسدود شود، ممکن است نیاز فوری به جراحی باشد.

سندرم دامپینگ دیررس: سندرم دامپینگ هنگامی اتفاق می‌افتد که غذا به سرعت از معده به سمت روده کوچک حرکت می‌کند و باعث حالت تهوع و گرفتگی شکم می‌شود. این علائم با تغییر در رژیم غذایی و دارو بهتر نمی‌شوند بنابراین احتمالا نیاز به جراحی مجدد و بازگرداندن معده به حالت اولیه باشد.

یکی از مشکلات دیگری که نشان می‌دهد بیمار می‌بایست مجدد جراحی کند (جراحی ترمیمی چاقی) این است که بیمار نتواند وزن خود را کاهش دهد. این عارضه نادر است و معمولاً به دلیل داشتن عادات غذایی نامناسب پس از جراحی اتفاق می‌افتد.

مشکل دیگری که برای آن نیاز به جراحی مجدد می‌باشد این است که وزن بیمار مجدد 20 درصد افزایش پیدا کند. دلیل این برگشت وزن ممکن است عوامل زیر باشد:

• عدم رعایت رژیم غذایی سالم و تغییر ندادن سبک زندگی پس از جراحی
• به وجود آمدن فیستول معده، که دلیل آن ایجاد یک راه ارتباطی بین کیسه جدید معده و باقی مانده معده قدیمی است
• کشیده و بزرگ شدن کیسه جدید معده 
• گسترش ارتباط بین کیسه معده و روده‌های باریک

پس از کاهش وزن از طریق جراحی بای پس معده، به دلیل شل شدن بیش از حد پوست، بیماران ممکن است برای برداشتن پوست اضافه جراحی کنند.

کنترل سبک زندگی

پس از جراحی بای پس معده با لاپاراسکوپی، تقریباً 80 درصد بیماران بیش از 70 درصد از اضافه وزن خود را طی دو سال از دست می‌دهند. به منظور حفظ این وزن، باید سبک زندگی خود را تغییر داده و برخی مواردی را که در زیر بیان شده‌اند رعایت کنند.

درست خوردن و آشامیدن

روزهای ابتدایی پس از جراحی، به بیماران یک رژیم غذایی کاملا مایع همراه با نوشیدنی‌های پروتئینی داده می‌شود. معمولاً این رژیم را به مدت حدوداً دو هفته یا تا اولین بازدید مجدد پزشک می‌بایست ادامه دهند. پس از آن، یک رژیم غذایی نرم و در نهایت یک رژیم غذایی حاوی مواد غذایی که می‌بایست به طور منظم مصرف کنند به آنها داده می‌شود. در این مدت لازم است که بیماران مصرف مایعات را ادامه دهند.

برخی از دستورالعمل‌های مربوط به خوردن غذا که بیمار می‌بایست به صورت مادام العمر رعایت کند شامل موارد زیر است:

• گنجاندن پروتئین در هر وعده غذایی برای تامین نیاز روزانه بدن که حدود 60 گرم می‌شود. مصرف یک نوشیدنی پروتئینی یا یک غذای کم‌کالری پروتئینی (مثلاً پنیر کم‌چرب) در بین وعده‌های غذایی ممکن است برای برطرف کردن این نیاز لازم باشد.
• زمان سیر شدن، دست از غذا خوردن برداشته شود.
• حداقل 30 دقیقه قبل و بعد از غذا چیزی ننوشید.
• برای جلوگیری از کمبود آب بدن، به مقدار کافی در طول روز بنوشید. 
• از مصرف نوشیدنی‌های گازدار (حباب گاز می‌تواند باعث کشش معده شود) و غذاهای سرشار از قند یا چربی پرهیز شود.
• به صورت روزانه یک مولتی ویتامین دارای کلسیم، ویتامین D، آهن، ویتامین C و ویتامین B12 مصرف شود.

ورزش منظم

پس از جراحی، ورزش منظم (پنج تا هفت روز در هفته) برای چربی سوزی، حفظ قدرت عضلات، کنترل اشتها و کاهش استرس ضروری است. بیماران می‌توانند برای یافتن فعالیت‌های طولانی مدت لذتبخش مانند پیاده‌روی، شنا یا رقص، از یک مربی تناسب‌اندام یا فیزیوتراپیست کمک بگیرند.

به یک گروه حامی بپیوندید

جهت کمک به بیماران برای کنار آمدن با شرایط پس از جراحی، گروه‌های پشتیبانی بسیاری هستند که برنامه‌هایی را پس از جراحی ارائه می‌کنند. پیوستن به یکی از این گروه‌ها (چه به صورت حضوری و چه به صورت آنلاین) می‌تواند به بیماران کمک کند تا به عادات جدید زندگی خود (که ممکن است در ابتدا سخت به نظر برسند، اما در نهایت به مرور زمان تبدیل به عادت شوند) متعهد بمانند. در صورت بروز سوال یا نگرانی، این گروه‌های پشتیبانی می‌توانند از نظر عاطفی بیمار را حمایت کرده و همچنین برای یافتن پاسخ و رفع نگرانی مشاوره‌های تخصصی ارائه دهند.

ملاقات دکتر خود به طور منظم

حتی پس از بهبودی از عمل جراحی، مهم است که بیماران به طور منظم (طبق معمول هر سه ماه، شش ماه و سپس سالانه) با جراح متخصص و پزشک مراقبت‌های اولیه خود در ارتباط باشند.

هدف از این ملاقات‌ها این است که:

• عوارض طولانی مدتی که ممکن است پس از جراحی به وجود بیایند زیر نظر گرفته شوند. 
• از طریق آزمایش خون (حداقل هر شش ماه)، کمبود مواد غذایی مشخص شود.
• شرایط کلی بیمار ارزیابی شده و در صورت لزوم دارو تجویز شود.

نتیجه‌گیری

از نظر بسیاری از بیماران، جراحی بای پس معده شروع یک زندگی جدید می‌باشد که سال‌ها است آرزوی آن را داشتند. با وجود این که جراحی راه مطمئنی برای کاهش وزن به میزان قابل توجه است، اما این تنها اولین قدم است. بیماران باید فعال بوده و مراقب شرایط بعد از عمل و عادات روزمره خود باشند.

The post مراقبت‌های طولانی مدت پس از جراحی بای پس معده appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

روش های مختلفی وجود دارد که اضافه وزن می تواند MS را تحت تأثیر قرار دهد. چاقی می تواند خطر ابتلا به ام اس را افزایش داده، علائم MS را شدیدتر و سخت تر کند، باعث عود مکرر MS شود و همچنین MS را به سمت افزایش ناتوانی جسمی و حرکتی سوق دهد. با آگاهی از وزن خود و انجام اقدامات لازم برای سالم ماندن، می توانید یک تفاوت واقعی در بیماری ام اس خود ایجاد کنید.

شاخص توده بدنی یا (BMI) روشی است برای دیدن اینکه وزن شما برای قد شما مناسب است یا خیر. BMI را می توان به چند دسته تقسیم کرد و به طور کلی هرچه BMI شما بیشتر باشد، خطر ابتلا به طیف وسیعی از مشکلات پزشکی از جمله MS بیشتر است.

دسته بندی BMI

• کمتر از 18.5: کم وزن
• 18.5 – 25: طبیعی
• 25 – 30: اضافه وزن
• بالاتر از 30: چاق

برای اندازه گیری شاخص نوده بدنی تان اینجا کلیک کنید

 اگر بدن شما عضلانی باشد و BMI بالا باشد، در دسته بندی افراد چاق قرار نمی گیرید؛ اما برای درک کلی اینکه وزن شما در محدوده سالم باشد، انجام BMI مفید است. نمودارهای BMI فقط برای بزرگسالان طراحی شده است و برای خانم هایی که باردار یا شیرده هستند یا برای افرادی که بسیار ضعیف هستند مناسب نیست.

چاقی و خطر ام اس

• مطالعات متعدد نشان داده اند که اگر چاق باشید، به خصوص در دوران کودکی یا در بزرگسالی، خطر ابتلا به بیماری ام اس افزایش می یابد. یک مطالعه در سال 2016 نشان داد که حرکت از اضافه وزن (BMI> 25) به سمت چاقی (BMI> 30) منجر به افزایش 41٪ خطر ابتلا به MS می شود.
• محققان تعداد انگشت شماری از ژن های مرتبط با چاقی که با بیماری ام اس نیز ارتباط دارند را شناسایی کرده اند. این بدان معنی است که اگر از نظر ژنتیکی احتمال چاقی بیشتری دارید، مستعد ابتلا به بیماری ام اس نیز هستید.
• برخی از علت های افزایش خطر ممکن است مربوط به نحوه برخورد بدن شما با عفونت ویروس اپشتین- بار در صورت اضافه وزن باشد. عفونت EBV ( ابشتین- بار) به طور مستقل علت بالقوه MS است، همچنین سیگار کشیدن و کمبود ویتامین D نیز علت ابتلا به ام اس هستند.
• ارتباط چاقی و بیماری ام اس در کودکان به ویژه در دختران بسیار زیاد است. این ممکن است مربوط به دختران دارای اضافه وزن باشد که در سن بلوغ هستند و هورمون های بالاتری در این مدت دارند.
• نظریه دیگر این است که بافت چربی اضافی، التهاب را تحریک می کند و احتمال ابتلا به ام اس را افزایش می دهد. اگرچه تأثیر چاقی بر خطر ابتلا به MS تنها با کمبود ویتامین D توضیح داده نشده است؛ اما بافت چربی تمایل دارد که ویتامین D را در بدن کاهش دهد.

اگر در خانواده شما ام اس وجود دارد، بنابراین به شما توصیه می شود که شما و فرزندانتان وزن سالم را حفظ کنید، مقدار زیادی ویتامین D دریافت کنید و از سیگار کشیدن خودداری کنید.

چاقی و علائم ام اس

• چاقی برخی از علائم ام اس را بدتر می کند و همچنین شما را در معرض خطر ابتلا به سایر بیماری های غیر مرتبط با MS قرار می دهد. این بیماریها، همبستگی نامیده می شوند و منجر به وضعیت پیچیده سلامتی می شود که درمان آن سخت تر و زندگی با آن دشوارتر است.
• افراد مبتلا به MS که اضافه وزن دارند به احتمال زیاد در ارزیابی ناتوانی (EDSS)، درصد ناتوانی آن ها نسبت به افراد لاغر، بالاتر است. داشتن EDSS بالا به معنای کاهش تحرک است و انجام ورزش مؤثر برای لاغری، برای این افراد می تواند سخت تر باشد.
• مشکلات مثانه با اضافه وزن افزایش می یابد. وزن بیش از حد، روی لگن شما فشار می آورد و می تواند منجر به بی اختیاری ادرار شود.
• درد نیز با چاقی بدتر می شود. اگر درد شما یک دلیل اسکلتی و عضلانی دارد، کاهش وزن ممکن است به کاهش استرس کمک کند. نشان داده شده است که کاهش وزن باعث کاهش علائم درد در MS، از جمله درد عصبی می شود.
• در بسیاری از افرادی که مبتلا به ام اس هستند، اضافه وزن یا چاق بودن می تواند بر روحیه و احساسات آنها تأثیر بگذارد. احساس شرم از چاقی و بی فایده بودن می تواند احساس مثبت بودن در زندگی را کاهش داده و به کار بردن عادت های سالم برای آنها سخت شود. از طرف دیگر، اگر بتوانید از برخی کارهای مفید برای لاغری را انجام دهید و شروع به انتخاب گزینه هایی برای زندگی سالم کنید، ممکن است دیدگاه کلی شما در مورد بیماری و اضافه وزنتان بهبود یابد.

اگر می خواهید وزن خود را کاهش دهید، در مورد دسترسی به پشتیبانی برای کاهش وزن با پزشک یا پرستار خود صحبت کنید. همچنین می توانید به رژیم و ورزش نیز توجه کنید.

چاقی و پیشرفت ام اس

چاقی با میزان عود بالاتر، پیشرفت سریعتر بیماری و افزایش ناتوانی در مبتلایان به MS در هر سنی همراه است. بسیاری از افراد مبتلا به ام اس به دنبال رژیم های غذایی خاص هستند تا به آنها در مدیریت بیماری ام اس کمک کند.

اگرچه اجزای خاص رژیم غذایی آنها ممکن است فوایدی داشته باشد؛ اما یکی از مزایای عمده رژیم های غذایی خاص برای MS، مدیریت وزن سالم است. حفظ وزن سالم خطر عود بیماری را کاهش می دهد و با درصد پایین تر ناتوانی جسمی همراه است.

کلام آخر

در حال حاضر ارتباطات بین چاقی و پیشرفت MS مورد بررسی قرار گرفته است. تصور می شود که بافت چربی در بدن ممکن است هورمون های اضافی را که می تواند منجر به التهاب بدن شود را آزاد کند، باعث آسیب عصبی و تداخل در ترمیم آنها شود. وزن بیش از حد همچنین می تواند استرس را روی عضلات و اسکلت بدن وارد کرده و منجر به تجمع ناتوانی فراتر از آن شود که ناشی از MS است.

با این حال، چاقی، درد و خلق و خوی عصبی می تواند یک چرخه مضر را تشکیل دهد که دور شدن از آن دشوار است. اگر درد یا افسردگی به عنوان موانعی برای ورزش و کاهش وزن شما است و مشکلات عاطفی و افسردگی نیز دارید، برای شکستن این چرخه مضر به دنبال کمک باشید. از یک دوست بخواهید تا شما را به ورزش کردن تشویق کند و به دنبال درمان مؤثر برای درد، اضطراب یا افسردگی باشید.

The post ارتباط چاقی و بیماری ام اس ( MS ) appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

میل به غذا خوردن تحت تأثیر عوامل مختلفی در بدن مثل فرهنگ و آداب و رسوم، ژنتیک، شرایط روحی، میزان فعالیت و… قرار می‌گیرد.

اشتها عمدتاً توسط هورمون‌های خاصی به نام هورمون‌های سیری و گرسنگی کنترل می‌شود. تنظیم هورمونی اشتها در قدم اول توسط هیپوتالاموس انجام می‌گردد. هورمون‌های سیری و گرسنگی شبیه سیگنال‌های هشداردهنده‌ای برای مغز عمل می‌کنند تا اطمینان حاصل کنند بدن به انرژی موردنیاز برای ادامه‌ی بقایش دسترسی دارد.

عدم تعادل در ترشح هورمون‌های سیری و گرسنگی می‌تواند منجر به چاقی، لاغری یا اختلالات خوردن گردد. دو هورمون مهم مؤثر در تنظیم اشتها لپتین و گرلین هستند.

لپتین

لپتین که نوعی هورمون سیری است توسط بافت چربی ساخته می‌شود و هر چه چربی بدن بیشتر گردد، لپتین بیشتری ساخته خواهد شد. لپتین باعث کاهش مصرف غذا و افزایش سوخت‌وساز بدن می‌شود.

شواهد حاکی از این است که لپتین می‌تواند ترشح دوپامین را کاهش دهد و از این طریق ولع فرد نسبت به خوردن را کنترل کند اما با گذشت زمان و طولانی شدن اضافه‌وزن و چاقی (پرخوری طولانی‌مدت) لپتین بیش‌ازحد ترشح‌ می‌شود و بدن به‌نوعی در مقابل آن مقاوم شده و لپتین دیگر نمی‌تواند به‌خوبی اشتها را مهار کند.

گرلین

برخلاف لپتین، گرلین مترشحه از معده است که در شرایط گرسنگی آزاد می‌شود و فرد را تحریک به غذا خوردن می‌کند. نکته‌ی جالب درباره‌ی گرلین این است که در پاسخ به دیدن تصاویر غذا نیز ترشح می‌شود و فرد را به خوردن تحریک می‌کند. گرلین باعث آزادسازی دوپامین و تحریک اشتها می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که در افراد چاق علاوه بر مقاومت به لپتین، حساسیت به گرلین نیز افزایش پیدا می‌کند و بنابراین پرخوری ادامه می‌یابد.

اثر استرس بر هورمون‌های سیری و گرسنگی

تحقیقات نشان داده است که بین اختلالات خلقی و چاقی ارتباط وجود دارد، بنابراین دور از ذهن نیست که استرس، الگوهای غذا خوردن و وزن بدن را تحت تأثیر قرار بدهد.

در استرس‌های طولانی مدت، لپتین کاهش و گرلین افزایش می‌یابد. این اتفاق نقش مهمی در تغییرات اشتها دارد و موجب افزایش دریافت غذایی می‌گردد؛ بنابراین برای افراد درخطر چاقی روان‌درمانی و مقابله با استرس نقش بسزایی در تنظیم الگوی غذا خوردن دارد.

اثر کم‌خوابی بر هورمون‌های سیری و گرسنگی

کم‌خوابی از ویژگی‌های بارز جوامع امروزی است که غالباً بی‌ضرر تصور می‌شود. وجود نورهای مصنوعی باعث به حداقل رسیدن میزان خواب و به حداکثر رسیدن ساعات کاری شده است. در جوامع امروزی بسیاری افراد شب‌کار هستند و در طول روز می‌خوابند که منجر به کمبود خواب عمیق می‌گردد. کم‌خوابی باعث از رفتن تعادل بین سیستم‌های سمپاتیک و پاراسمپاتیک می‌شود. ترشح بسیاری از هورمون‌ها تحت تأثیر این عدم تعادل قرار می‌گیرد.

در مطالعه‌ای محققان برای شش روز افراد را ملزم به 4 ساعت خوابیدن در شبانه‌روز کردند و مشاهده شد که سطوح لپتین کاهش و گرلین افزایش‌یافته بود و اشتهای افراد مخصوصاً برای غذاهای پر کربوهیدرات بیشتر شده بود.

واضح است تنها عضوی که از خواب سود می‌برد مغز نیست بلکه تمام سیستم بدن است و با کم‌خوابی احتمال بروز چاقی بیشتر می‌شود.

اثر فعالیت بدنی بر هورمون‌های سیری و گرسنگی

مطالعات نشان داده‌اند که افزایش فعالیت بدنی با گذر زمان موجب تنظیم هورمون‌های سیری و گرسنگی می‌گردند درنتیجه فرد وعده‌های غذایی سبک‌تری را برمی‌گزیند.

اثر رژیم غذایی بر هورمون‌های سیری و گرسنگی

رژیم غذایی تأثیر بسزایی بر هورمون‌های سیری و گرسنگی دارد. همان‌طور که گفتیم پرخوری باعث ترشح بیشتر لپتین و البته مقاومت به آن می‌شود و گرسنگی باعث افزایش گرلین می‌گردد تا حدی که قبل از خوردن وعده‌ی غذایی مقدار گرلین در خون دو برابر می‌شود و به محض غذا خوردن کاهش می‌یابد.

مقدار، تکرر و ترکیب وعده غذایی بر سطوح خونی لپتین و گرلین اثر دارد. مسلماً هر چه غذا دیرتر از معده تخلیه بشود افزایش گرلین دیرتر اتفاق می‌افتد و درنتیجه اشتها کمتر می‌شود.

به‌طورکلی هر چه پروتئین و چربی وعده‌ی غذایی بیشتر و کربوهیدرات آن (مخصوصاً کربوهیدرات ساده مثل شکر) کمتر باشد ترشح گرلین دیرتر اتفاق می‌افتد. البته باید توجه داشت که چربی‌ها از منابع سالم از قبیل مغزها و روغن‌های گیاهی تأمین گردد و از مصرف غذاهای سرخ‌شده و فست فود اجتناب شود.

مطالعات نشان داده‌اند که افراد چاق حساسیت بیشتری به گرلین دارند و همچنین طی فاز کاهش وزن سطح گرلین در خون افزایش می‌یابد.

بنابراین پیش‌بینی می‌شود گرلین مسئول بسیاری از بازگشت‌های وزن پس از رژیم گرفتن است. تکرر وعده‌های غذایی به پایین ماندن گرلین کمک می‌کند و به همین منظور توصیه می‌شود در رژیم‌های کاهش وزن خوردن میان وعده‌های سالم فراموش نشود تا از پرخوری در وعده‌های بعدی جلوگیری گردد.

The post هورمون‌های سیری و گرسنگی (لپتین و گرلین) چگونه تغییر می‌کنند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.