علم ثابت کرده است که التهاب مزمن و با درجه پایین می تواند به یک قاتل خاموش تبدیل شود که به بیماری های قلبی عروقی، سرطان، دیابت نوع 2 و سایر شرایط کمک می کند. این واقعیت که از هر پنج نفر سه نفر در سراسر جهان بر اثر بیماری مرتبط با التهاب جان خود را از دست می دهند، پرچم های قرمز جدی را برمی انگیزد. خوشبختانه، کارهای زیادی وجود دارد که می توانید برای مبارزه با التهاب انجام دهید.

کارشناسان دانشکده پزشکی مشهور هاروارد به تازگی تحقیقات در ارتباط با مبارزه با التهاب را منتشر کرده اند. گزارش بهداشتی ویژه که به وضوح تهدیدی را که التهاب مزمن برای سلامتی و رفاه شما ایجاد می کند افشا می کند و اقدامات پزشکی و شیوه زندگی را که می توانید برای محافظت از خود انجام دهید را نشان می دهد.

باید نسخه‌ای از مبارزه با التهاب را برای شما داشته باشد که استراتژی‌های بسیار مؤثر و مبتنی بر شواهد را نشان ‌دهد که می‌توانید قبل از اینکه فرصتی برای به خطر انداختن سلامتی شما پیدا کند، برای کاهش التهاب درجه پایین استفاده کنید.

این مراحل را از امروز شروع کنید. مبارزه با التهاب راه را به شما نشان می دهد!

مرحله اول

برای غلبه بر التهاب غذا بخورید. کارشناسان هاروارد هشدار می‌دهند که بسیاری از رژیم‌های ضدالتهابی مبتنی بر علم نیستند. در این گزارش ویژه، سه گزینه رژیم غذایی را کشف خواهید کرد به علاوه غذاهای ضروری “بایدها و نبایدها” برای کمک به سرکوب سطوح التهاب را باید در نظر بگیرید.

مرحله دوم

ورزش کنید و تحرک داشته باشد. مبارزه با التهاب  نشان می دهد که چقدر ورزش هوازی به طور شگفت انگیزی برای کاهش سطح التهاب لازم است و اینکه   ورزش  بیش از حد ممکن است در واقع  واکنش التهابی را  تحریک کند .

مرحله سوم

وزن خود را مدیریت کنید. راهبردهای ساده ای را کشف کنید که به شما کمک می کند تا در کاهش  چربی شکم – نوعی که مواد شیمیایی پیش التهابی تولید می کند – جلوگیری کنید. به عنوان مثال در مدیریت وزن، شما رازهای شگفت انگیز بدون درد را یاد خواهید گرفت که به کاهش قند در رژیم غذایی خود کمک می کند.

مرحله چهارم

به اندازه کافی بخوابید. خواب ناکافی نه تنها انرژی و بهره وری را از شما می گیرد، بلکه التهاب را نیز افزایش می دهد که به ویژه برای سلامت قلب خطرناک است. مبارزه با التهاب  4 مرحله ساده را نشان می دهد که به شما کمک می کند خواب شبانه سالم تر و با طراوت بیشتری داشته باشید.

مرحله پنجم

سیگار را ترک کنید. به گفته کارشناسان، ترک این عادت می تواند منجر به  کاهش چشمگیر سطح التهاب در عرض چند هفته شود. حتی اگر قبلاً سعی کرده اید سیگار را ترک کنید، مراحل نشان داده شده در این گزارش ویژه می تواند به موفقیت شما کمک کند.

مرحله ششم

مصرف الکل را محدود کنید. وقتی نوبت به التهاب می رسد، الکل می تواند دوست یا دشمن شما باشد. در این تحقیق ویژه محققان دریافتند که چرا کمی الکل ممکن است مفید باشد و چه مقدار از آن برای کنترل التهاب، بیش از حد مجاز است.

مرحله هفتم

بر استرس مزمن غلبه کنید. استرس مزمن می تواند باعث ایجاد التهاب شود و باعث تشدید مشکلاتی مانند آرتریت روماتوئید، بیماری قلبی عروقی، افسردگی و بیماری التهابی روده شود. مبارزه با التهاب راههای قدرتمند برای کمک به کاهش استرس ناسالم را نشان می دهد.

کلام پایانی

اگر قصد دارید از سرطان، بیماری قلبی، دیابت، زوال عقل یا سایر شرایط مرتبط با التهاب مزمن جلوگیری کنید، هر چه زودتر این هفت مرحله را در زندگی خود بگنجانید، بهتر است!

منبع

https://www.health.harvard.edu/promotions/sumo/fighting-inflammation?utm_campaign=Inflammation_site_ad_new_image

The post 7 مرحله برای مبارزه با التهاب appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

التهاب بخشی از مکانیسم دفاعی بدن است و در روند بهبودی نقش دارد. هنگامی که بدن فرد عامل خارجی را تشخیص می دهد ، یک واکنش بیولوژیکی را برای از بین بردن آن آغاز می کند. مهاجم می تواند یک جسم خارجی مانند خار ، محرک یا عامل بیماری زا باشد. عوامل بیماری زا شامل باکتری ها ، ویروس ها و سایر ارگانیسم ها هستند که باعث عفونت می شوند. گاهی بدن به اشتباه سلول ها یا بافت های خود را مضر می داند. این واکنش می تواند منجر به بیماری های خود ایمنی مانند دیابت نوع یک شود. ایجاد التهاب باعث طیف وسیعی از بیماری های مزمن می شود. نمونه هایی از این موارد سندرم متابولیک است که شامل دیابت نوع 2 ، بیماری های قلبی و چاقی می شود. افراد مبتلا به این شرایط اغلب سطوح بالاتری از نشانگرهای التهابی در بدن خود دارند.

انواع و نشانه های التهاب

فرد مبتلا به التهاب حاد ممکن است در ناحیه آسیب دیده احساس درد کند. دو نوع اصلی التهاب وجود دارد که شامل حاد و مزمن است. 

التهاب حاد

آسیب یا بیماری می تواند باعث ایجاد التهاب حاد یا کوتاه مدت شود. پنج نشانه اصلی التهاب حاد وجود دارد که شامل :

• درد

درد بطور مداوم یا تنها زمانی رخ می دهد که فرد ناحیه آسیب دیده را لمس می کند.

• قرمزی

قرمزی به دلیل افزایش خون رسانی به مویرگ به وجود می آید. 

• از دست دادن عملکرد

ممکن است در حرکت مفصل ، تنفس ، حس بویایی و غیره مشکل ایجاد شود.

• تورم

در صورت تجمع مایع ، ادم می تواند ایجاد شود.

• گرما

افزایش جریان خون ممکن است ناحیه آسیب دیده را گرم کند.

این علائم همیشه وجود ندارند. گاهی اوقات ایجاد التهاب بدون علامت است. علائم التهاب حاد چند روز طول می کشد. 

التهاب مزمن

التهاب مزمن می تواند ماه ها یا سال ها ادامه یابد. التهاب مزمن با بیماری های مختلف همراه است. بیماری هایی مانند:

• دیابت
• بیماری قلبی عروقی (CVD)
• آرتریت و سایر بیماری های مفصلی
• آلرژی
• بیماری انسدادی مزمن ریوی (COPD)
• پسوریازیس
• روماتیسم مفصلی

علائم بستگی به نوع بیماری دارد .

اندازه گیری التهاب

هنگامی که التهاب در بدن وجود داشته باشد ، سطوح بالاتری از نشانگرهای زیستی شناخته شده وجود دارد. نمونه ای از نشانگرهای زیستی پروتئین واکنشی (CRP) است. پزشک برای بررسی التهاب سطح CRP را ارزیابی می کند. سطوح CRP در افراد مسن و کسانی که بیماری هایی مانند سرطان و چاقی دارند بیشتر است. 

علل ایجاد التهاب

التهاب زمانی رخ می دهد که یک عامل فیزیکی باعث واکنش ایمنی شود. التهاب لزوماً به این معنی نیست که عفونت وجود دارد ، اما عفونت می تواند باعث ایجاد التهاب شود.

التهاب حاد

التهاب حاد می تواند ناشی از موارد زیر باشد:

• قرار گرفتن در معرض ماده ای ، مانند نیش زنبور یا گرد و غبار
• آسیب
• عفونت

هنگامی که بدن آسیب ببیند یا عوامل بیماری زا وارد آن شود ، سیستم ایمنی تعدادی از واکنش ها را تحریک می کند:

• بافت ها پروتئین های پلاسما را جمع می کنند و منجر به تجمع مایع می شود که نتیجه آن ایجاد تورم است.
• بدن نوتروفیل ها ، نوعی گلبول سفید یا لکوسیت ها را آزاد می کند که به سمت ناحیه آسیب دیده حرکت می کنند. لکوسیت ها حاوی مولکول هایی هستند که می توانند به مبارزه با عوامل بیماری زا کمک کنند.
• عروق خونی کوچک بزرگ می شوند. به دلیل  این که لکوسیت ها و پروتئین های پلاسما بتوانند راحت تر به محل آسیب برسند.

بسته به علت ایجاد التهاب ، علائم التهاب حاد می تواند ظرف چند ساعت یا چند روز ظاهر شود. در برخی موارد ، علائم به سرعت شدید می شوند. چگونگی رشد آنها و مدت زمان ماندگاری آنها بستگی به علت ایجاد التهاب ، ناحیه درگیر شده  و عوامل فردی دارد.

التهاب مزمن

ایجاد التهاب مزمن می تواند در صورت بروز موارد زیر ایجاد شود:

• حساسیت

التهاب زمانی اتفاق می افتد که بدن چیزی را احساس می کند که نباید وجود داشته باشد. حساسیت بیش از حد به یک محرک خارجی می تواند منجر به آلرژی شود.

• قرار گرفتن در معرض محرک 

گاهی اوقات ، قرار گرفتن طولانی مدت و سطح پایین در معرض یک محرک ، مانند یک ماده شیمیایی صنعتی ، می تواند منجر به ایجاد التهاب مزمن شود.

• اختلالات خود ایمنی

سیستم ایمنی به اشتباه به بافت سالم طبیعی حمله می کند ، مانند پسوریازیس.

• بیماری های التهابی خودکار

یک عامل ژنتیکی بر عملکرد سیستم ایمنی بدن تأثیر می گذارد ، مانند بیماری بهجت ( بیماری راه ابریشم)

• التهاب حاد مداوم

در برخی موارد ، ممکن است فرد به طور کامل از التهاب حاد بهبود نیابد. گاهی اوقات ، این می تواند منجر به ایجاد التهاب مزمن شود.

عواملی که ممکن است خطر التهاب مزمن را افزایش دهند عبارتند از:

• سن بالا
• چاقی
• رژیم غذایی سرشار از چربی های ناسالم و قند اضافه شده
• سیگار کشیدن
• پایین بودن سطح هورمون های جنسی
• استرس
• مشکلات خواب

بیماری های طولانی مدت نیز باعث ایجاد التهاب می شوند. عبارتند از:

• آسم
• زخم معده مزمن
• بیماری سل
• روماتیسم مفصلی
• پریودنتیت
• کولیت اولسروز و بیماری کرون
• سینوزیت
• هپاتیت فعال

التهاب مزمن ممکن است خطر ابتلا به بیماری های مختلف ، از جمله برخی سرطان ها ، آرتریت روماتوئید ، تصلب شرائین ، پریودنتیت و تب یونجه را افزایش دهد.

درمان های رایج

درمان های التهاب بستگی به علت و شدت آن دارد. اغلب ، نیازی به درمان نیست.با این حال ، گاهی اوقات ، عدم درمان التهاب می تواند منجر به علائم تهدید کننده زندگی شود.به عنوان مثال ، در طول یک واکنش آلرژیک ، التهاب می تواند تورم شدیدی ایجاد کند که ممکن است مجاری تنفسی را ببندد و تنفس را غیرممکن کند. در صورت بروز این واکنش ، انجام درمان ضروری است.بدون درمان ، برخی از عفونت ها می توانند وارد خون شوند و منجر به سپسیس می شوند که یکی دیگر از شرایط تهدید کننده زندگی می باشد که نیاز به درمان فوری پزشکی دارد.

التهاب حاد

پزشک درمانی را برای از بین بردن علت التهاب ، مدیریت علائم یا هر دو تجویزمی کند. به عنوان مثال ، برای عفونت باکتریایی یا قارچی ، ممکن است آنتی بیوتیک یا درمان ضد قارچی تجویز شود. 

داروهای ضد انعقادی غیراستروئیدی

داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAIDs) علت التهاب را از بین نمی برند ، اما می توانند به تسکین درد ، تورم ، تب و سایر علائم کمک کنند. آن ها این کار را با مقابله با آنزیمی که باعث التهاب می شود ، انجام می دهند. نمونه هایی از NSAID ها عبارتند از ناپروکسن ، ایبوپروفن و آسپرین. 

تسکین درد

 استامینوفن ، از جمله پاراستامول یا تیلنول ، می تواند درد را تسکین دهد ، اما التهاب را کاهش نمی دهد. این داروها به التهاب اجازه می دهند تا نقش خود را در بهبود ادامه دهد.

کورتیکواستروئیدها

کورتیکواستروئیدها ، مانند کورتیزول ، نوعی هورمون استروئیدی هستند. آنها مکانیسم های مختلف دخیل در ایجاد التهاب را تحت تأثیر قرار می دهند. کورتیکواستروئیدها می توانند به مدیریت طیف وسیعی از شرایط کمک کنند ، از جمله:

• آرتروز
• آرتریت تمپورال
• درماتیت
• بیماری التهابی روده (IBD)
• لوپوس سیستمیک
• هپاتیت
• آسم
• عکس العمل های آلرژیتیک

رژیم ضد التهابی

برخی از غذاها حاوی مواد مغذی هستند که ممکن است به کاهش التهاب کمک کند. این مواد غذایی شامل:

• روغن زیتون
• غذاهای دارای فیبر بالا
• گوجه فرنگی
• آجیل ، مانند گردو و بادام
• سبزیجات برگ دار ، از جمله اسفناج و کلم پیچ
• ماهی های چرب مانند ماهی قزل آلا و ماهی خال مخالی
• میوه ، از جمله زغال اخته و پرتقال

مطالعات نشان داده اند افرادی که دارای سطح بالایی از CRP هستند ممکن است کمتر از رژیم غذایی غنی از محصولات تازه و روغن های سالم مانند رژیم مدیترانه ای پیروی کنند. مواد غذایی زیر ممکن است التهاب را تشدید کند:

• غذاهای سرخ شده
• غذاهای بسیار فرآوری شده
• غذاها و نوشیدنی ها با قند اضافه شده

• گوشت قرمز
• چربی های ناسالم ، مانند چربی های اشباع و ترانس

رژیم غذایی به تنهایی التهاب را کنترل نمی کنند ، اما انتخاب مناسب ممکن است از بدتر شدن آن جلوگیری کند.

کلام پایانی 

ایجاد التهاب بخشی از فرایندی است که طی آن سیستم ایمنی بدن را از عوامل مضر مانند باکتری ها و ویروس ها محافظت می کند. در کوتاه مدت ، می تواند خدمات مفیدی را ارائه دهد ، اگرچه ممکن است باعث ایجاد ناراحتی و درد نیز شود.با این حال ، التهاب طولانی مدت یا مزمن می تواند منجر به برخی از شرایط خطرناک و احتمالاً تهدید کننده زندگی شود.

منابع نوشته 

https://www.webmd.com/arthritis/about-inflammation

https://www.healthline.com/health/chronic-inflammation

https://www.medicalnewstoday.com/articles/248423#takeaway

The post انواع التهاب و علل ایجاد آن appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

همه افراد دچار التهاب می‌شوند، اما ممکن است از وقوع آن مطلع نشوند. سیستم ایمنی، با ایجاد این عارضه ،از بدن دربرابر بیماری‌ها، عفونت‌ها و آسیب‌های بافتی محافظت می‌کند. تاثیر التهاب در رهایی از این شرایط بسیار مهم و تعیین کننده است.

گاهی، در اثر ابتلا به برخی از بیماری‌های خودایمنی، مانند: بیماری‌های التهابی روده و آرتریت، سیستم ایمنی، بافت‌های سالم بدن را هدف حمله خود قرار می‌دهد.

این عارضه ، براساس زمان، به دو دسته کلی تقسیم می‌شوند:

التهاب حاد: علائم در کمتر از 2 هفته ناپدید شده و وضعیت بدن به‌طور کامل، به شرایط عادی و پیش از بیماری بازمی‌گردد.

التهاب مزمن: پیشرفت آهسته‌تر و شدت کمتری داشته و بیش‍تر از 6 هفته به‌طول می‌انجامد. ممکن است پس از پایان این نوع، بدن به‌طور کامل به شرایط پیش بازنگردد. این عارضه مزمن، ممکن است در زمینه‌ی بیماری‌های خودایمنی و استرس‌های طولانی مدت ایجاد شوند.

علائم التهاب چیست؟

5 علامت اصلی مشخص کننده این عارضه، از قرار زیر است:

• گرما
• درد
• قرمزی
• تورم
• از دست رفتن عملکرد

علاوه‌بر این علائم، برخی علائم اختصاصی نیز، براساس محلی از بدن که درگیر التهاب شده و علت وقوع آن، ممکن است ایجاد شود.

التهاب مزمن، باعث ایجاد برخی علائم دیگر شده و انواع سیستم‌های بدن را به شکل‌های مختلف تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.

علائم شایع ناشی از التهاب مزمن، شامل موارد زیر است:

• بدن درد
• خستگی و بی‌خوابی
• افسردگی، اضطراب و سایر اختلالات خلقی
• مشکلات گوارشی، مانند: یبوست، اسهال و رفلاکس
• افزایش وزن
• ابتلا به عفونت‌ها

علائم ناشی از بیماری‌های شایع

علائم ناشی از آن، به شرایط ایجاد کننده آن نیز وابسته است. برای مثال، در برخی از بیماری‌های خودایمنی، با حمله سیستم ایمنی به پوست، علائمی مانند: راش و ضایعات پوستی ایجاد می‌شود. در برخی دیگر از بیماری‌های خوایمنی، با حمله سلول‌های ایمنی به غدد درون‌ریز بدن، اختلال در ترشح هورمون‌ها ایجاد می‌شود.

در روماتوئید آرترایتیس، سیستم ایمنی، به مفاصل بدن حمله کرده و در نتیجه‌ی آن علائم زیر ایجاد می‌شود:

• درد مفاصل، تورم، سفتی و از دست رفتن عملکرد مفصل
• خستگی
• بی‌حسی و گزگز
• کاهش محدوده حرکت

در بیماری‌های التهابی روده، التهابها در سیستم گوارش ایجاد می‌شود، در نتیجه فرد علائم زیر را تجربه می‌کند:

• اسهال
• درد شکم، کرامپ یا نفخ
• کاهش وزن و کم‌خونی
• زخم‌های خونریزی دهنده

در بیماری مولتیپل اسکلروزیس یا ام‌اس، سیستم ایمنی به غلاف اطراف آکسون‌های سلول‌های عصبی حمله می‌کند، در نتیجه‌ی تخریب این غلاف، که میلین نامیده می‌شود، علائم زیر در نتیجه تخریب میلین ایجاد می‌شود:

• احساس بی‌حسی و گزگز در بازوها، پاها و یک سمت صورت.
• مشکلات تعادل
• دوبینی، تاری دید یا از دست دادن بینایی در بخشی از میدان دید
• خستگی
• مشکلات شناختی، مانند: مه مغزی

علل ایجاد التهاب چیست؟

فاکتورهای زیادی می‌تواند به این عارضه منجر شود، مانند:

• شرایط مزمن یا حاد
• برخی از داروها
• تماس با مواد محرک خارجی، که بدن نمی‌تواند به سادگی آن‌ها را حذف کند

اپیزودهای مکرر نوع حاد نیز، می‌تواند در نهایت، باعث ایجاد التهاب مزمن می‌شود.

برخی از مواد غذایی، می‌تواند باعث ایجاد یا تشدید علائم، در افرادی که برخی از اختلالات سیستم ایمنی مبتلا هستند، شود:

• شکر
• کربوهیدرات‌های خالص
• الکل
• گوشت‌های پردازش شده
• چربی‌های ترانس

این عارضه چگونه تشخیص داده می‌شود؟

آزمایش مخصوصی، برای تشخیص بیماری های التهابی یا شرایط ایجاد کننده‌ی آن وجود ندارد. اما براساس علائم، پزشک می‌تواند، تست‌های زیر را برای تشخیص التهاب انجام دهد:

آزمایش خون

برخی از مارکر‌های غیراختصاصی، در نتیجه این بیماری، در خون افزایش پیدا می‌کنند. این مارکر‌ها نشان‌دهنده‌ی وجود این عارضه در بدن است، اما نمی‌تواند علت آن را مشخص کند:

• الکتروفورز پروتئین‌های سرم: بهترین روش، برای تشخیص التهاب مزمن، الکتروفورز پروتئین‌های سرم است. در این روش، مقادیر پروتئین‌های خاص، در سرم اندازه‌گیری می‌شود. مقادیر بالا یا پایین این پروتئین‌ها، می‌تواند نشان دهنده‌ی التهاب باشد.
• پروتئین واکنشی C (CRP): این پروتئین، در کبد و در پاسخ به این عارضه ساخته می‌شود، مقادیر بالای این پروتئین در خون، می‌تواند نشان دهنده‌ی وجود شرایط التهابی در بدن باشد. باوجود حساسیت بالای این تست، برای شناسایی این عارضه در بدن، اما نمی‌توان از آن برای افتراق نوع حاد از مزمن استفاده کرد. بالا بودن این پروتئین در خون، به‌همراه وجود سایر مارکرها، می‌تواند به پزشک، برای تشخیص صحیح کمک کند.
• سرعت رسوب گلبول‌های قرمز (ESR): این تست، بیان کننده‌ی سرعت رسوب گلبول‌های قرمز در لوله‌ی آزمایش است. از این تست، می‌توان در جهت شناسایی التهاب و بررسی وضعیت، و پیگیری درمان استفاده کرد. این تست نیز مانند: CRP، نمی‌تواند علت ایجاد کننده‌ی این بیماری را مشخص کند.
• ویسکوزیته‌ی پلاسما: این تست، میزان غلظت خون را مشخص می‌کند. این بیماری یا عفونت، باعث افزایش غلظت خون می‌شوند.
• سایر آزمایش‌های خون: در صورت شک به عفونت ویروسی یا باکتریایی خاص، ممکن است پزشک، آزمایش‌های اختصاصی را برای تشخیص این عوامل بیماری‌زا در بدن انجام دهد.

سایر تست‌های تشخیصی

در صورت وجود علائم خاص، مانند: اسهال مزمن، یا بی‌حسی در یک سمت از صورت، ممکن است پزشک، روش‌های تصویر برداری را، برای بررسی بخش‌های مختلف بدن درخواست کند.

در صورت وجود علائم گوارشی، انجام تست‌هایی مانند: کولونوسکوپی، سیگموئیدوسکوپی و آندوسکوپی نیاز است.

درمان‌های خانگی برای کاهش آن

گاهی می‌توان، با تغییرات ساده‌ی رژیم غذایی، و کاهش مصرف موادی مانند: شکر، با التهاب مبارزه کرد. مصرف برخی از مواد غذایی و نوشیدنی‌ها، می‌تواند باعث کاهش التهاب شود:

• چای سبز
• آواکادو
• بروکلی
• قارچ‌ها، مانند: شی-تا-که و پورتوبلو
• گوجه فرنگی

انجام اقدامات زیر، نیز به بهبود التهاب کمک می‌کند:

• مصرف مکمل‌های غذایی، این مکمل‌ها، بهتر است با توصیه و مشورت با پزشک مصرف شوند.
• استفاده از کمپرس‌های گرم و سرد، برای کاهش تورم و آسیب‌ها و تروماها
• اضافه کردن ورزش به برنامه روزانه
• کاهش مدیریت سطح استرس مزمن
• ترک سیگار

سایر درمان‌های موجود

داروهای ضدالتهاب غیر استروئیدی (NSAIDs)، اولین خط مبارزه با درد و این عارضه هستند. بسیاری از این داروها، بدون تجویز پزشک قابل تهیه هستند. ایبوبروفن، ناپروکسن و آسپیرین از این دسته داروها هستند. این داروها، می‌توانند در درمان آن بسیار موثر باشد، اما ممکن است باعث تداخل دارویی و بروز عوارض، به‌خصوص در مصرف طولانی مدت شوند، به همین دلیل پیش از مصرف پزشک خود را از سایر داروهایی که مصرف می‌کنید آگاه کنید.

کورتیکواستروئیدها، برای درمان هم این بیماری و هم تورم و واکنش‌های آلرژیک تجویز می‌شوند. این داروها، به شکل اسپری یا داروهای خوراکی قابل استفاده هستند.مصرف این داروها، ممکن است باعث ایجاد عوارض بسیاری شود، بنابراین باید با نظر پزشک انجام شود.

ضددردهای موضعی و سایر کرم‌ها، این داروها، برای کاهش درد در التهاب‌های حاد و مزمن تجویز می‌شوند. عوارض حاصل از این داروها، در مقایسه با داروهای خوراکی کمتر است.

منبع نوشته :

https://www.healthline.com/health/inflammation

The post التهاب و درمان آن appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.