سلامت روانی به معنای بهزیستی شناختی ، رفتاری و احساسی است. همه چیز در مورد نحوه تفکر ، احساس و رفتار مردم است. برخی اوقات افراد از اصطلاح “سلامت روان” به معنای عدم وجود یک اختلال روانی استفاده می کنند.

سلامت روانی می تواند بر زندگی روزمره ، روابط و سلامت جسمی تأثیر بگذارد. با این حال ، این پیوند در جهت دیگری نیز کار می کند. عوامل زندگی افراد ، ارتباطات بین فردی و عوامل جسمی می توانند در اختلال در سلامت روان موثر باشند.

مراقبت از سلامت روان می تواند توانایی فرد را در لذت بردن از زندگی حفظ کند. انجام این کار مستلزم دستیابی به تعادل بین فعالیت های زندگی ، مسئولیت ها و تلاش برای دستیابی به تاب آوری روانی است.

شرایطی مانند استرس ، افسردگی و اضطراب همگی می توانند بر سلامت روانی تأثیر بگذارند و روال زندگی فرد را مختل کنند. اگرچه اصطلاح سلامت روان رایج است ، بسیاری از شرایطی که پزشکان آن را به عنوان اختلالات روانی تشخیص می دهند ریشه فیزیکی دارند.

سلامت روانی چیست؟

اختلالات سلامت روانی یکی از علل اصلی ناتوانی است. بر اساس سازمان بهداشت جهانی (WHO)سلامت روان حالتی از سلامتی است که در آن فرد به توانایی های خود پی می برد ، می تواند با استرس های عادی زندگی کنار بیاید ، می تواند به طور موثر کار کند و می تواند به جامعه خود کمک کند.

WHO تأکید می کند که سلامت روانی چیزی فراتر از عدم وجود اختلالات یا معلولیت های روانی است. اوج سلامت روانی نه تنها از اجتناب از شرایط فعال بلکه مراقبت از سلامتی و شادی مداوم است. آنها همچنین تأکید می کنند که حفظ و بازیابی سلامت روانی به صورت فردی و همچنین در جوامع و جوامع مختلف در سراسر جهان بسیار مهم است.

عوامل خطرساز بیماری های روانی

هر فردی بدون توجه به سن ، جنس ، درآمد یا قومیت خود در معرض خطر ابتلا به اختلال سلامت روانی است. در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای توسعه یافته ، اختلالات روانی وجود دارد یکی از علل اصلی منبع معتبر از ناتوانی شرایط اجتماعی و مالی ، عوامل بیولوژیکی و انتخاب شیوه زندگی همگی می توانند سلامت روانی فرد را شکل دهند.

بخش بزرگی از افراد مبتلا به اختلال سلامت روانی به طور همزمان بیش از یک بیماری دارند. توجه به این نکته ضروری است که سلامت روانی خوب به تعادل ظریف عوامل بستگی دارد و چندین عنصر زندگی و جهان به طور کلی می توانند برای ایجاد اختلالات همکاری کنند. عوامل زیر ممکن است باعث اختلال در سلامت روانی شوند.

فشار مستمر اجتماعی و اقتصادی

داشتن امکانات مالی محدود یا تعلق به یک گروه قومی حاشیه نشین یا تحت تعقیب می تواند خطر اختلالات بهداشت روانی را افزایش دهد. مطالعه 2015منبع معتبر از 903 خانواده در ایران چندین علت اجتماعی و اقتصادی برای شرایط روانی ، از جمله فقر و زندگی در حومه یک شهر بزرگ شناسایی شده است.

محققان همچنین تفاوت در دسترس بودن و کیفیت درمان سلامت روانی برای گروه های خاص را از نظر عوامل قابل تغییر ، که می توانند در طول زمان تغییر کنند ، و عوامل غیر قابل تغییر ، که دائمی هستند ، توضیح دهند.

عوامل قابل اصلاح اختلالات سلامت روانی عبارتند از:

• شرایط اجتماعی و اقتصادی ، مانند اینکه آیا کار در منطقه موجود است
• اشتغال
• سطح مشارکت اجتماعی فرد
• تحصیلات
• کیفیت مسکن
• عوامل غیر قابل تغییر عبارتند از:
• جنسیت
• سن
• قومیت

در این مطالعه جنسیت به عنوان یک عامل قابل تغییر و غیر قابل تغییر ذکر شده است. محققان دریافتند زن بودن خطر ابتلا به وضعیت روانی پایین را 3.96 برابر افزایش می دهد. افراد دارای “وضعیت اقتصادی ضعیف” نیز در این مطالعه بالاترین نمره را برای شرایط سلامت روانی کسب کردند.

عوامل بیولوژیکی

NIMH نشان می دهد که سابقه خانوادگی ژنتیکی می تواند افزایش احتمالمنبع معتبر شرایط روحی روانی ، زیرا ژن ها و انواع ژنی خاصی فرد را در معرض خطر بیشتری قرار می دهد. با این حال ، بسیاری از عوامل دیگر در ایجاد این اختلالات نقش دارند.

داشتن ژنی که با اختلالات روانی مانند افسردگی یا اسکیزوفرنی ارتباط دارد ، تضمین کننده ایجاد بیماری نیست. به همین ترتیب ، افرادی که دارای ژن های مرتبط یا سابقه خانوادگی بیماری روانی نیستند ، هنوز می توانند مشکلات روانی داشته باشند. شرایط سلامت روانی مانند استرس ، افسردگی و اضطراب ممکن است به دلیل مشکلات اساسی جسمانی ، زندگی ، مانند سرطان ، دیابت و درد مزمن ایجاد شود.

اختلالات شایع سلامت روانی

شایع ترین انواع بیماری های روانی به شرح زیر است:

• اختلالات اضطرابی
• اختلالات خلقی
• اختلالات اسکیزوفرنی

طبق گزارش انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا ، اختلالات اضطرابی شایع ترین نوع بیماری های روانی هستند.

افراد مبتلا به این شرایط ترس یا اضطراب شدیدی دارند که مربوط به اشیا یا موقعیت های خاصی است. اکثر افراد مبتلا به اختلال اضطرابی سعی می کنند از قرار گرفتن در معرض هر چیزی که باعث اضطراب آنها می شود اجتناب کنند.

نمونه هایی از اختلالات اضطرابی عبارتند از:

• اختلال اضطراب فراگیر (GAD)
• انجمن روانپزشکی آمریکا به عنوان نامتناسب نگرانی که مختل روزمره زندگی تعریف GAD.
• افراد همچنین ممکن است علائم جسمی را تجربه کنند ، از جمله
• بی قراری
• خستگی
• ماهیچه های کشیده
• خواب قطع شده

یک سری علائم اضطراب لزوماً در افراد مبتلا به GAD به محرک خاصی نیاز ندارد.

آنها ممکن است در مواجهه با موقعیت های روزمره که خطری مستقیم ندارند ، مانند کارهای خانه یا انجام قرارهای ملاقات ، اضطراب زیادی را تجربه کنند. فرد مبتلا به GAD ممکن است گاهی بدون هیچ ماشه ای احساس اضطراب کند.

در اینجا اطلاعات بیشتری در مورد GAD پیدا کنید.

اختلالات هراس

افراد مبتلا به اختلال هراس به طور مرتب حملات پانیک را تجربه می کنند که شامل وحشت ناگهانی و قریب به اتفاق یا احساس فاجعه و مرگ قریب الوقوع است.

اطلاعات بیشتر در مورد حملات پانیک را اینجا بخوانید.

فوبیا

انواع مختلف فوبیا وجود دارد:

فوبیاهای ساده

اینها ممکن است شامل ترس نامتناسب از اشیا ، سناریوها یا حیوانات خاص باشد. ترس از عنکبوت ها یک مثال رایج است. در اینجا درباره فوبیاهای ساده بیشتر بدانید.

هراس اجتماعی

گاهی اوقات به عنوان اضطراب اجتماعی شناخته می شود ، این ترس از قرار گرفتن در معرض قضاوت دیگران است. افراد مبتلا به هراس اجتماعی اغلب تماس خود را با محیط های اجتماعی محدود می کنند. اینجا بیشتر بدانید.

آگورافوبیا

این اصطلاح به ترس از شرایطی گفته می شود که در آن دور شدن دشوار است ، مانند قرار گرفتن در آسانسور یا حرکت قطار. بسیاری از مردم این فوبیا را به عنوان ترس از بیرون بودن اشتباه می دانند. همه چیز درباره آگورافوبیا را اینجا بخوانید.

فوبیا عمیقا شخصی است و پزشکان انواع آن را نمی شناسند. ممکن است هزاران فوبیا وجود داشته باشد ، و آنچه ممکن است برای یک فرد غیرمعمول به نظر برسد ، ممکن است مشکلی جدی باشد که بر زندگی روزمره دیگران تسلط دارد.

اختلال وسواس جبری (OCD)

افراد مبتلا به OCD وسواس و اجبار دارند. به عبارت دیگر ، آنها افکار دائمی و استرس زا و انگیزه ای قوی برای انجام کارهای تکراری مانند شستن دست ها را تجربه می کنند. در اینجا اطلاعات بیشتری در مورد OCD بیابید.

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

PTSD می تواند پس از آن اتفاق بیفتد که شخص یک رویداد استرس زا یا آسیب زا را تجربه کرده یا شاهد آن باشد. در طول این نوع رویدادها ، فرد فکر می کند که زندگی او یا دیگران در خطر است. آنها ممکن است احساس ترس کنند یا اینکه هیچ کنترلی بر آنچه در حال رخ دادن است نداشته باشند. این احساسات ناشی از ضربه و ترس ممکن است در PTSD نقش داشته باشد.

اختلالات خلقی

همچنین ممکن است افراد از اختلالات خلقی به عنوان اختلالات عاطفی یا افسردگی یاد کنند.

افرادی که این شرایط را دارند تغییرات قابل توجهی در خلق و خوی خود دارند ، به طور کلی شامل شیدایی ، که دوره ای از انرژی و نشاط بالا است ، یا افسردگی است . نمونه هایی از اختلالات خلقی عبارتند از:

افسردگی اساسی

فردی که دچار افسردگی اساسی است ، دارای خلق و خوی ثابت است و علاقه خود را به فعالیت ها و رویدادهایی که قبلاً از آن لذت می بردند از دست می دهد. آنها می توانند دوره های طولانی غم یا اندوه شدید را احساس کنند.

اختلال دوقطبی

فردی که دچار اختلال دوقطبی استتغییرات غیر معمول منبع معتبراز نظر روحیه ، سطح انرژی ، سطح فعالیت و توانایی ادامه زندگی روزمره. دوره های خلق و خوی بالا به عنوان مراحل شیدایی شناخته می شوند ، در حالی که مراحل افسردگی باعث ایجاد خلق و خوی پایین می شود. در مورد انواع مختلف دوقطبی اینجا بیشتر بخوانید.

اختلال عاطفی فصلی (SAD)

کاهش محرک های نور روز در طول ماه های پاییز ، زمستان و اوایل بهار باعث این امر می شودنوع افسردگی اساسیمنبع معتبربه بیشتر در کشورهای دور از خط استوا رایج است. در مورد SAD اینجا بیشتر بدانید.

اختلالات اسکیزوفرنی

مقامات بهداشت روانی هنوز در تلاش هستند تا تشخیص دهند که آیا اسکیزوفرنی یک اختلال واحد است یا گروهی از بیماری های مرتبط. این یک وضعیت بسیار پیچیده است. علائم اسکیزوفرنی معمولاً بروز می کند بین سنین 16 تا 30 سالمنبع معتبر، با توجه به NIMH. افکار متفاوتی به نظر می رسند و همچنین ممکن است پردازش اطلاعات برای آنها مشکل باشد.

اسکیزوفرنی علائم منفی و مثبت دارد. علائم مثبت شامل هذیان ، اختلالات فکری و توهم است. علائم منفی شامل کناره گیری ، نداشتن انگیزه و خلق و خوی مسطح یا نامناسب است.در اینجا درباره بیماری اسکیزوفرنی بیشتر بدانید.

علائم اولیه

هیچ آزمایش یا اسکن فیزیکی وجود ندارد که به طور موثری نشان دهد که آیا فرد دچار بیماری روانی شده است یا خیر. با این حال ، افراد باید به عنوان علائم احتمالی اختلال سلامت روان به موارد زیر توجه کنند:

• کناره گیری از دوستان ، خانواده و همکاران
• اجتناب از فعالیتهایی که معمولاً از آنها لذت می برند
• زیاد یا خیلی کم خوابیدن
• خوردن زیاد یا خیلی کم
• احساس ناامیدی
• دارای انرژی کم به طور مداوم
• استفاده مکرر از مواد تغییر دهنده روحیه ، از جمله الکل و نیکوتین
• نشان دادن احساسات منفی
• گیج بودن
• ناتوانی در انجام کارهای روزانه ، مانند سر کار یا پختن غذا
• داشتن افکار یا خاطرات مداوم که به طور منظم دوباره ظاهر می شوند
• فکر می کنند باعث آسیب جسمی به خود یا دیگران می شوند
• شنیدن صداها
• تجربه توهم
• رفتار

روش های مختلفی برای مدیریت مشکلات سلامت روان وجود دارد. درمان بسیار فردی است و آنچه برای یک فرد مفید است ممکن است برای شخص دیگر مثر نباشد. برخی از استراتژی ها یا درمان ها در ترکیب با سایر روش ها موفق تر هستند. فردی که با اختلال روانی مزمن زندگی می کند ممکن است در مراحل مختلف زندگی گزینه های متفاوتی را انتخاب کند. فرد باید از نزدیک با یک پزشک همکاری کند که می تواند به او در شناسایی نیازهای خود و ارائه درمان مناسب کمک کند.

درمان می تواند شامل موارد زیر باشد:

روان درمانی یا گفتار درمانی

این نوع درمان یک رویکرد روانشناختی برای درمان بیماری های روانی دارد. درمان شناختی رفتاری ، مواجهه درمانی و رفتار درمانی دیالکتیکی نمونه هایی هستند. روانپزشکان ، روانشناسان ، روان درمانگران و برخی از پزشکان مراقبت های اولیه این نوع درمان را انجام می دهند.

این می تواند به مردم کمک کند تا ریشه بیماری روانی خود را درک کنند و شروع به کار بر روی الگوهای فکری سالم تری کنند که از زندگی روزمره حمایت می کند و خطر انزوا و آسیب به خود را کاهش می دهد.

دارو

برخی افراد داروهای تجویز شده مانند داروهای ضد افسردگی ، داروهای ضد روان پریشی و داروهای ضد اضطراب مصرف می کنند. اگرچه اینها نمی توانند اختلالات روانی را درمان کنند ، برخی از داروها می توانند علائم را بهبود بخشند و به فرد کمک کنند تا در هنگام کار بر سلامت روانی خود ، روابط اجتماعی و روال عادی را از سر گیرد.

برخی از این داروها با افزایش جذب مواد شیمیایی خوب مانند سروتونین از مغز در بدن عمل می کنند. داروهای دیگر یا سطح کلی این مواد شیمیایی را افزایش می دهند یا از تجزیه یا تخریب آنها جلوگیری می کنند.

خودیاری

فردی که با مشکلات روانی روبرو می شود ، معمولاً برای تسهیل سلامت ، باید شیوه زندگی خود را تغییر دهد. چنین تغییراتی ممکن است شامل کاهش مصرف الکل ، خواب بیشتر و خوردن یک رژیم غذایی متعادل و مغذی باشد . افراد ممکن است نیاز داشته باشند که از کار خود فاصله بگیرند یا مسائل مربوط به روابط شخصی را که ممکن است به سلامت روان آنها آسیب برساند حل کنند. افراد مبتلا به شرایطی مانند اضطراب یا اختلال افسردگی ممکن است از تکنیک های آرام سازی که شامل تنفس عمیق ، مدیتیشن و ذهن آگاهی است ، سود ببرند. داشتن یک شبکه پشتیبانی ، خواه از طریق گروه های خودیاری یا دوستان نزدیک و خانواده ، می تواند برای بهبود بیماری روانی ضروری باشد.

پیشگیری از خودکشی

اگر فردی را می شناسید که در معرض خطر فوری آسیب به خود ، خودکشی یا صدمه زدن به شخص دیگری است:

• سوال سختی را مطرح کنید: “آیا به فکر خودکشی هستید؟”
• به شخص بدون قضاوت گوش دهید.
• برای برقراری ارتباط با یک مشاور بحران آموزش دیده ، با 911 یا شماره فوریتهای پزشکی محلی تماس بگیرید یا با شماره تلفن 741741 پیام دهید.
• تا رسیدن کمک های تخصصی با شخص بمانید.
• سعی کنید هرگونه سلاح ، دارو یا سایر اشیاء بالقوه مضر را بردارید.

اگر شما یا کسی که می شناسید به خودکشی فکر می کنید ، یک خط تلفن پیشگیری می تواند به شما کمک کند. خط زندگی ملی پیشگیری از خودکشی به صورت 24 ساعته در روز در 800-273-8255 در دسترس است. در طول بحران ، افرادی که مشکل شنوایی دارند می توانند از خدمات رله مورد نظر خود استفاده کرده یا 711 و سپس شماره 800-273-8255 را شماره گیری کنند.

منبع نوشته

https://www.medicalnewstoday.com/articles/medical-myths-mental-health-misconceptions#3.-People-with-mental-health-conditions-cannot-work

The post اختلالات شایع سلامت روانی appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

ارتباط چاقی با اختلالات خلقی و اضطرابی

مطالعات اپیدمیولوژیک ارتباط مثبت بین BMI و اختلالات خلقی را بیان می کند. افراد چاق 1.5 برابر بيشتر از افراد با وزن طبيعي احتمال بروز اختلال خلقي و افراد بسیار چاق دو برابر احتمال اختلالات خلقی را در طول عمر خود داشتند. میزان اختلال اضطراب نه‌تنها در افراد چاق و بسیار چاق بلکه در افرادی که ​​وزن متوسط ​​داشتند، بین 1.19-2.60 درصد افزایش ‌یافته است. شیوع اختلال اضطراب فراگیر، اختلال هراس بدون آگورافوبیا و هراس خاص در بین افراد دارای اضافه وزن و چاق مشاهده‌ شده است.

در یک مطالعه چاقی در مورد اختلالات خلقی و اضطرابی در زنان و مردان، نشان داد که در زنان مشکلات خلق ‌و خوی و اضطراب افزایش بیشتری دارد. همچنین، مطالعات دیگر نشان داده ‌اند که چاقی مربوط به افسردگی در زنان است؛ اما در آقایان نیست. حتی شواهدی وجود دارد که اضافه وزن و چاقی ممکن است با احتمال کمتری از تلاش به خودکشی در میان مردان همراه است؛ اما در زنان این احتمال بیشتر است.

نگرانی درباره بررسی و ارزیابی بر اساس وزن، ممکن است باعث اضطراب اجتماعی در زنان دارای اضافه وزن و چاقی شود. در حقیقت، زنان دارای اضافه وزن و چاق در معرض خطر بیشتری برای هراس اجتماعی هستند؛ اما احتمال بروز هراس اجتماعی در بین مردان وجود ندارد.

اختلالات روحی و اضطرابی همراه با نداشتن تغذیه سالم یا ورزش منظم می تواند منجر به افزایش وزن شود. اگرچه پرخوری در پاسخ به استرس، بین افراد متفاوت است؛ اما غذا خوردن ممکن است اثر ضد اضطراب داشته باشد. زنان در پاسخ به احساسات منفی احتمال بیشتری از پرخوری نسبت به مردان دارند و همچنین احتمالاً بیشتر از مردان در معرض افزایش اشتها به عنوان نشانه افسردگی هستند.

ارتباط بین چاقی و خلق و خو و اختلالات اضطرابی ممکن است از اثرات استرس در محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال (HPA) ناشی شود که با آزادسازی کورتیزول و سایر هورمون‌هایی که تعدیل فعالیت سیستم عصبی سمپاتیک را نشان می دهند، به استرس پاسخ می دهد. در شرایط استرس مزمن، فعالیت محور HPA یا آدرنال کم می شود، حالتی که در افسردگی و اختلالات اضطرابی و همچنین در چاقی نقش داشته است. مطالعات آینده می تواند بیشتر جهت روابط بین چاقی و اختلالات عاطفی را روشن کند.

BMI خود را اینجا اندازه بگیرید!!!

ارتباط با سایر اختلالات روان‌پزشکی

چاقی با چندین اختلال شخصیت همراه است.

•   اختلالات شخصیتی ضد اجتماعی، دوری كننده، وسواس، پارانوئید و اسکیزوئید در بین افراد چاق شایع‌تر از افراد با وزن معمولی است.
• چاقی شدید با احتمال بیشتر اختلال شخصیت وابسته همراه است.
•  اختلال شخصیت ضد اجتماعی (ASPD) به‌طور قابل‌ توجهی با BMI زنان ارتباط دارد.
• چاقی با بالا رفتن میزان اختلال نقص توجه یا بیش فعالی (ADHD) همراه بوده است. کودک مبتلا به ADHD و سایر اختلالات رفتاری مخرب، نسبت به همسالان خود که اختلالات رفتاری ندارند، دارای وزن سنگین‌تری هستند و احتمالاً در بزرگ‌سالی اضافه وزن دارند. همچنین  تحریک‌پذیری مرتبط با ADHD ممکن است در پرخوری و چاقی نقش داشته باشد.
• اسکیزوفرنی با چاقی همراه نیست. بااین‌حال، درمان با داروهای ضد جنون به‌ویژه الانزاپین و کلوزاپین می تواند به افزایش وزن قابل‌توجهی در برخی از بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی منجر شود.

در کل، داده‌های جمع‌آوری‌شده در مورد چاقی و اختلالات روان‌پزشکی نشان می دهد که افراد چاق علاوه بر مشکلات سلامت جسمی که غالباً با چاقی همراه هستند، ممکن است با انواع مشکلات سلامت روان نیز روبرو شوند.

درمان رفتاری در برابر چاقی

با توجه به شیوع روزافزون اضافه وزن و چاقی در بیشتر مردم و شیوع چاقی در افراد دارای انواع اختلالات روان‌پزشکی، روان‌پزشکان اغلب با بیمارانی که دارای اضافه وزن یا چاقی هستند روبرو می شوند که اختلالات رفتاری دارند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد اکثر پزشکان ازجمله روان‌پزشکان آموزش کافی را برای مشاوره بیماران در مورد چاقی و گزینه‌های درمانی دریافت نکرده‌اند.

درمان‌های رفتاری برای چاقی به ‌طور کلی شامل 3 مولفه است:

• تغییر رژیم غذایی
• افزایش فعالیت بدنی
• تکنیک‌های رفتاردرمانی مانند هدف‌ گذاری، خود نظارت، کنترل محرک و جلوگیری از رفتار غلط

علاوه بر کاهش وزن، هدف از مداخلات رفتاری، ایجاد تغییرات در شیوه زندگی است؛ که احتمال کاهش وزن را افزایش می دهد. یک برنامه کاهش وزن رفتاری معمولی شامل 12 تا 16 درس است که استراتژی‌های خاصی را شامل می شود، از جمله نوشتن میزان غذای روزانه و کالری دریافتی، اجتناب از محرک‌های خوردن ناسالم، افزایش فعالیت بدنی، استفاده از حمایت روان‌پزشک و خانوادگی و اصلاح افکار و احساسات که باعث کاهش وزن می شود. مراجعه به مشاوره و روان‌پزشک، به‌طورکلی منجر به کاهش وزن در حدود 8٪ تا 10٪ از وزن اولیه بدن می‌شود.

تاثیر اختلالات روان‌پزشکی در درمان چاقی

بیماران دارای چاقی و مشکلات رفتاری ممکن است در پیروی از توصیه‌های درمانی برای کاهش وزن، مشکل داشته باشند.  افسردگی یا اضطراب ممکن است در توانایی اتخاذ رفتارهای جدید، خصوصاً رفتارهایی که نیاز به تلاش دارند مانند تهیه وعده‌های غذایی سالم‌تر یا ورزش کردن، اختلال ایجاد می کند. شواهدی وجود دارد که نشان می دهد بیمارانی که اختلال افسردگی اساسی دارند و وزن خود را مدیریت می کنند، نسبت به همتایان خود که افسردگی ندارند، کاهش وزن بیشتری دارند.

بیمارانی که با اضافه وزن و چاقی می جنگند ممکن است تمایلی به مصرف داروهایی نداشته باشند که بیشتر باعث افزایش وزن آن‌ها می شوند و در صورت افزایش وزن ممکن است درمان را قطع کنند. حساس بودن به این نگرانی‌ها می تواند به روان‌پزشکان کمک کند که چالش‌ها و موانع پیشگیری از درمان و شرایط روانی را پیش‌بینی کنند.

درمان بیماران چاق با اختلالات روان‌پزشکی

• ارزیابی رفتاری از بیماران چاق می تواند شرایط روانی را که ممکن است در درمان مداخله کند، شناسایی کند. کارشناسان توصیه می کنند قبل از شروع درمان بیماران برای کاهش وزن، ابتدا افسردگی را درمان کنند، اگرچه شواهدی نیز وجود دارد که نشان می دهد درمان موفق چاقی می تواند منجر به بهبود چشمگیر در خلق‌وخو شود.
•  ورزش می تواند خلق‌وخو را بهبود بخشد و یک مولفه اساسی و موفقیت‌آمیز در کاهش وزن است. بنابراین،

ورزش در طول درمان افسردگی می تواند به بهبود بیماران قبل از شروع برنامه کاهش وزن کمک کند.

• بیماران مبتلا به اختلالات اضطرابی ممکن است از احساسات جسمی که در طول ورزش تجربه می کنند نگران شوند. بسیاری از افراد نیاز به افزایش تدریجی شدت ورزش دارند تا بدانند ضربان قلب و تنفس پس از ورزش، به حالت عادی بر می گردد.
• بیماران مضطرب نیز ممکن است برای غلبه بر اجتناب از رفتارهایی که باعث اضطراب می شوند، مانند وزن خود و یا مصرف مواد غذایی، نیاز به تشویق و حتی قرار گرفتن در معرض کمک تدریجی داشته باشند.

نگرانی در مورد افزایش شیوع و اثرات منفی سلامت چاقی همچنان رو به رشد است. درک بیشتر از آمیزش روان‌شناختی ممکن است توسعه مداخلات مؤثرتر پیشگیری و درمانی را تسهیل کند.

کلام آخر

این نتایج نشان می دهد که یک رویکرد تیمی برای مقابله با افسردگی و چاقی می تواند بهترین گزینه باشد. پزشک شما می تواند به بیمار کمک کند که کاهش وزن سالمی داشته باشد. درعین‌حال، یک روانشناس یا روان‌پزشک می تواند در مقابله با احساس افسردگی به شما کمک کند و با استرس، اضطراب یا سایر محرک‌هایی که منجر به افسردگی و چاقی شما می شود مقابله کنید. سرانجام، ممکن است نیاز به استفاده از داروهای ضدافسردگی داشته باشید.

The post چاقی، اضافه وزن و اختلالات روانی appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

اختلال خود زشت انگاری (BDD) چیست؟

اختلال خود زشت انگاری  body dysmorphic disorder) BDD) یک بیماری روانی است که در آن فرد بیش‌ازحد نگران نواقص جسمی جزئی یا توهمی است. این نقص‌های خیالی معمولاً برای دیگران آشکار نیستند و یا بسیار جزئی تلقی می‌شوند. افراد مبتلابه BDD به‌طور مداوم ظاهر خود را در آینه بررسی می‌کنند، سعی می‌کنند نقص حس شده خود را بپوشانند یا حداقل یک ساعت در روز نگران این مسئله هستند و این نگرانی به‌نوعی در زندگی آن‌ها دخالت می‌کند. شخص مبتلابه BDD ممکن است چنان نگران این نواقص جسمی باشد که از حضور در جامعه و برقراری روابط اجتماعی اجتناب کند. او همچنین ممکن است سعی کند نواقصی را که می‌‌بیند با عمل زیبایی غیرضروری رفع کند.

افراد مبتلابه خود زشت پنداری ممکن است در مورد هر بخشی یا بیش از یک بخش از بدن خود حس بد داشته باشند؛ اما رایج‌ترین نگرانی‌ها مربوط به چهره و سر هستند، به‌خصوص در مورد آکنه، چین‌وچروک‌ها، اندازه و فرم بینی یا گوش‌ها، عدم تقارن در اجزای صورت، زخم‌ها موی صورت یا موی بینی. اندازه سینه یا شکل بدن از دیگر مواردی است که افراد مبتلابه این اختلال را درگیر می‌کند.

علائم BDD چیست؟

علائمBDD  عبارت‌اند از:

• پریشانی و نگرانی در مورد نقص‌های جسمی جزئی یا خیالی که معمولاً توسط دیگران دیده نمی‌شود
• داشتن باور قوی که یک نقص در ظاهر خوددارند که موجب تغییر ظاهر و زشت شدن آن‌ها می‌شود.
• داشتن اختلال وسواس-اجباری، اضطراب و استرس زیاد در مورد نقص حس شده
• تمرکز بیش‌ازحد روی نواقص (به‌طور میانگین 3 تا 8 ساعت در روز که نمی‌توان در برابر این افکار مقاومت کرد)
• غالباً پوست خود را می‌کنند
• بیش‌ازحد ظاهر خود را در آینه بررسی می‌کنند و خود را نظافت می‌کنند
• عیوبی که فکر می‌کنند دارند را می‌پوشانند
• دائماً ظاهر خود را با دیگران مقایسه می‌کنند تا جایی که این به بزرگ‌ترین تمرکز یا نگرانی آن‌ها تبدیل می‌شود
• به‌طور مداوم به دنبال اطمینان از دیگران در مورد چگونگی به نظر رسیدن ظاهرشان هستند و وقتی از ظاهر آن‌ها تعریف می‌شود، باور نمی‌کنند.
• برای رفع عیوب خود جراحی زیبایی انجام می‌دهند، اما از نتیجه جراحی راضی نیستند.
• داشتن افکار پریشان و حتی افکار خودکشی و اقدام به خودکشی

چه کسانی به اختلال خود زشت پنداری مبتلا می‌شود؟

از هر پنجاه نفر یک نفر ممکن است BDD داشته باشد. این بیماری در زنان شایع‌تر است و معمولاً در سال‌های نوجوانی شروع می‌شود. افراد مبتلابه BDD اغلب مشکلات روانی دیگری نیز دارند، به‌خصوص اختلالات خوردن، افسردگی و اضطراب.

چه عواملی باعث ایجاد BDD می‌شود؟

محققان مطمئن نیستند که دقیقاً چه عواملی باعثBDD می‌شود، اما عواملی که احتمالاً نقش دارند عبارت‌اند از:

تفاوت‌های مغزی: تغییرات فیزیکی در شکل مغز یا نحوه عملکرد آن ممکن است در ایجاد BDD نقش داشته باشد.

سابقه خانوادگی: برخی مطالعات نشان می‌دهد که BDD در افرادی که مادر، پدر یا خواهران و برادران خود نیز مبتلابه BDD یا اختلال وسواس فکری هستند، شایع‌تر است.

تجارب دوران کودکی: اتفاقاتی که در کودکی رخ‌داده‌اند ممکن است در ابتلا به BDD تأثیر داشته باشند. به‌عنوان‌مثال، افرادی که نسبت به بدن خود بیزار شده‌اند، کسانی هستند که خانواده‌شان فقط ازنظر ظاهر بدنی برای آن‌ها ارزش قائل شده‌اند، یا در دوران کودکی مورد آزار و اذیت قرارگرفته‌اند.

اختلال خود زشت انگاری چگونه درمان می‌شود؟

درمان رفتارشناختی: درمان رفتاری شناختی یا CBT با تغییر در نحوه تفکر و رفتار شخص می‌تواند به وی در مدیریت علائم BDD کمک کند. Cbt به بیمار کمک می‌کند تا عواملی که باعث ایجاد علائم bdd می‌شوند را شناسایی کند و روش‌های مختلف تفکر و برخورد با عادت‌های غلط را یاد می‌گیرند.

در این شیوه درمانی شخص بیمار به‌تدریج با موقعیت‌هایی روبرو می‌گردد که به‌طور عادی باعث ایجاد وسواس در مورد ظاهر خود و احساس اضطراب مشود

این نوع درمان شامل قرار دادن فرد در موقعیت‌های اجتماعی است درحالی‌که خود را وادار به بررسی نکردن و پنهان نکردن نواقص خود می‌کند. دور شدن از آینه، آرایش نکردن کم کردن کارهای زیباسازی و نظافت روتین روزانه موارد دیگری است که درمانگر برای درمان پیشنهاد می‌دهد.

درمان دارویی: برخی از داروهای ضدافسردگی می‌توانند افکار و رفتارهای وسواسی و اجباری را بهبود بخشند.

جراحی زیبایی: می‌تواند باعث بدتر شدن BDD شود. افراد مبتلابه اختلال خود زشت انگاری معمولاً از نتیجه عمل جراحی رضایت ندارند و به وسواس بیشتر در مورد نواقص ادامه می‌دهند.

همچنین بخوانید چگونه در موردبدن خود حس مثبت داشته باشیم

The post اختلال خود زشت انگاری یا خود زشت پنداری (BDD) appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.