این انتقال‌دهنده عصبی هنگامیکه وقوع اتفاقی را پیش‌بینی می‌کند افزایش یافته و همچنین نقش مهمی در سیستم پاداش و انگیزه بدن ایفا می‌کند. همچنین بر حافظه هم تاثیر می‌گذارد.

با اینکه دوپامین تنها بخشی کوچک، کمتر از یک درصد نورون‌ها را تشکیل می‌دهد، چنین نقش‌های مهمی در مغز ایفا می‌کند. مقادیر کافی این انتقال‌دهنده برای عملکرد مغز ضروری است اما وقتی کمتر از این میزان باشد می‌تواند عواقب ناخواسته‌ای برای بدن داشته باشد. کمبود دوپامین با بیماری‌های نورودژنراتیو مرتبط است. 

برای اینکه اثرات کمبود دوپامین را بفهمیم ابتدا علائم و علل آن را بررسی می‌کنیم. سپس برای اینکه درک عمیق‌تری از اثراتش پیدا کنیم، درباره بیماری‌هایی می‌آموزیم که معمولا با کمبود دوپامین مرتبط‌اند. در نهایت، با شما راهکارهایی را به اشتراک می‌گذاریم که بتوانید تولید این انتقال‌دهنده عصبی در بدنتان را افزایش دهید.

علائم کمبود دوپامین

کمبود دوپامین که با بیماری‌هایی مانند شیزوفرنی و پارکینسون در ارتباط است می‌تواند علائمی شبیه آنها از خود بروز دهد. این علائم شامل موارد زیر است:

• درد کمر مزمن
• یبوست مداوم
• تغییر در وزن
• دیسفاژی یا مشکل در بلع
• اختلالات خواب
• خستگی
• مشکلات تمرکزی
• کاهش میل جنسی
• توهم
• پنومونی آسپیراتیو
• خلق پایین

علل کمبود دوپامین

عوامل زیادی ممکن است منجر به کمبود دوپامین در بدن شود که شامل کمبود خواب، اضافه وزن، سوءمصرف موادمخدر، چربی اشباع و استرس می‌باشد. در ادامه مقاله به هر کدام از این موارد نگاه دقیق‌تری می‌اندازیم.

کمبود خواب

در کنار نوشیدن قهوه، علت دیگری که بیشتر صبح‌ها احساس تازگی و هشیاری می‌کنید دوپامین است. این هشیاری توسط گیرنده‌های دوپامین و به خصوص در گیرنده D2 ایجاد می‌شود. این گیرنده‌ها میانجی عملکرد دوپامین در بدن هستند.

با این وجود، کمبود خواب می‌تواند تعداد گیرنده‌های D2 را در قسمت‌های مهمی از مغز کاهش دهد. وقتی چنین اتفاقی می‌افتد، انتقال و تولید دوپامین تحت تاثیر قرار می‌گیرد.

در حقیقت، بیشتر افراد مبتلا به پارکینسون که بدنشان میزان دوپامین را پایین نگه می‌دارد،‌ در اکثر ساعات روز احساس خواب‌آلودگی می‌کنند.

اضافه‌وزن

اضافه‌وزن با تعدادی از بیماری‌ها مرتبط است اما یکی از نقش‌های کمتر شناخته شده‌اش در تنظیم نامناسب یا کمبود دوپامین در مغز است.

مانند کمبود خواب، اضافه‌وزن هم می‌تواند به کاهش گیرنده‌های D2 در مغز بینجامد. به خصوص هنگامیکه تعداد این گیرنده‌ها را با گیرنده‌های افرادی که اضافه‌وزن ندارند مقایسه می‌کنیم، این مورد آشکارتر می‌شود.

سوءمصرف مواد مخدر

در اوایل مصرف، بعضی از انواع مواد می‌توانند میزان دوپامین بدن را افزایش دهند. کوکائین یکی از موادی است که می‌تواند سرخوشی و میزان بالای دوپامین ایجاد کند.

با این وجود، استفاده طولانی‌مدت از این مواد قطعا، به خصوص، وقتی پای تولید دوپامین در میان باشد، منجر به کاهش پاداش مغز می‌شود. 

به علت تولید پایدار دوپامین که در اثر مصرف مواد مخدر به وجود می‌آید، مغز شروع به کاهش تعداد گیرنده‌های دوپامین موجود می‌کند.

همچنین بخوانید: 7 راه طبیعی برای افزایش سطح دوپامین در بدن

چربی اشباع

وقتی مرغ سرخ کرده، نان با کره، شکلات و سایر غذاهای حاوی چربی اشباع را مصرف می‌کنید، مغزتان در اثر همه لذتی که از مصرف این غذاها برده‌اید پر از دوپامین می شود.

اما این غذاها فقط لذت کوتاه‌مدت ایجاد می‌کنند. با گذشت زمان، رژیم غذایی پرچرب عملکرد سیستم عصبی مرکزی در بخش تولید دوپامین را مختل می‌کند. این اتفاق منجر به کمبود دوپامین در بدن می‌شود.

استرس

استرس برای حفظ میزان بهینه دوپامین خوب نیست. وقتی مرتبا در معرض عوامل استرس‌زا مثل مشکلات مالی، مشکلات در رابطه، استرس محل کار و چیزهای دیگر قرار دارید، میزان دوپامین بدنتان کاهش می‌یابد و ممکن است با گذشت زمان منجر به کمبود آن در بدن شود.

بیماری‌هایی که با کمبود ویتامین مرتبط‌اند

اختلال افسردگی فراگیر

اختلال افسردگی فراگیر، یکی از شدید‌ترین بیماری‌های روانی و رفتاری است. ویژگی‌هایش شامل دوره‌های افسردگی طولانی یا عدم علاقه به انجام فعالیت‌هایی است که معمولا فرد آنها را لدت‌بخش می‌یافته. این از دست‌دادن علاقه را معمولا  آنهدونی (Anhedonia) می‌نامند.

با این وجود، آنهدونی چیزی فراتر از از دست‌دادن علاقه است و می‌تواند به اختلال در سیستم پاداش مغز مرتبط باشد. مراحل پیش‌بینی، انگیزه و تصمیم‌گیری که معمولا در سیستم‌ پاداش‌دهی اتفاق می‌افتند، به شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرند. این تغییرات با اختلالات عملکردی مربوط به دوپامین نیز مرتبط است.

کاهش سطح دوپامین، علت اصلی ابتلا به بیماری افسردگی فراگیر است.

شیزوفرنی

شیزوفرنی با درک غیر طبیعی واقعیت همراه است.

شیزوفرنی یک بیماری روانی جدی است که می‌تواند توانایی فرد برای کار، عمل یا بیان منظور خود را تحت تاثیر قرار دهد.

این بیماری معمولا با توهم و حرکات غیرطبیعی بدن همراه است و ممکن است یکی از علت‌هایش عدم تعادل میزان دوپامین در بدن باشد.

میزان پایین دوپامین با سایر علائمی مانند آنهدونی، ‌ناتوانی در به پایان رساندن کارها و عدم علاقه به شرکت در فعالیت‌های اجتماعی نیز مرتبط است.

پارکینسون

پارکینسون بیماری مرتبط با سیستم عصبی است. یکی از علائمش لرزش است که در ابتدا خیلی مشخص نیست اما بعدا به لرزش‌های واضح،‌ خشکی عضلات و حرکت با تاخیر تبدیل می‌شود. این بیماری ممکن است منجر به عدم تعادل در حرکت شود.

عوامل زیادی منجر به بیماری پارکینسون می‌شوند. یکی از این عوامل، کاهش تولید دوپامین در مغز است. هنگامیکه کمبود دوپامین وجود داشته باشد، حرکت‌کردن سخت می‌شود.

همچنین بخوانید: رژیم غذایی Mind رژیم ویژه سلامت مغز

چگونه کاهش دوپامین را درمان کنیم

کاهش دوپامین می‌تواند منجر به واکنش‌های منفی قوی در بدن شود. برای پیشگیری و درمان این بیماری، روش‌های زیر می‌توانند سودمند باشند.

ورزش

دویدن، شنا،‌ رقص یا سایر انواع حرکت می‌تواند به افزایش سطح دوپامین در بدن کمک کند. مطالعاتی که روی حیوانات انجام شده نشان داده‌اند قسمت‌های خاصی از بدن در هنگام فعالیت فیزیکی پر از دوپامین می‌شوند. به همین دلیل است که ورزش گاها می‌تواند منجر به سرخوشی خیلی زیاد شود.

منابع طبیعی

منبع دوپامین بدن می‌تواند با منابع خارجی تقویت شود. منابع طبیعی مانند موز، چنار و آووکادو شامل مقادیر زیادی از دوپامین هستند. سیب، بادمجان، اسفناج و گوجه نیز از منابع دوپامین هستند. پروتئین هم یکی از اجزا قابل توجه در فرآیند تولید دوپامین است.

پروبیوتیک

پروبیوتیک‌ها بیشتر برای افزایش سلامت روده شناخته شده‌اند اما این باکتری نه تنها روی بخشی از میکروبیوم بدن که روی تولید دوپامین و سایر انتقال‌دهنده‌های عصبی نیز موثر است.

موسیقی

هنوز ۱۰۰ ٪ مشخص نیست که موسیقی چه اثری بر مغز دارد اما باید دلیلی برای اینکه بعضی موسیقی‌ها شما را آرام می‌کنند یا می‌توانند وقتی به آنها گوش می‌دهید، مایه نشاطتان شوند وجود داشته باشد.

احتمال دارد که موسیقی منجر به تحریک ترشح دوپامین در مغز شود. این دوپامین منجر به احساس لذت و هیجان می‌شود و می‌تواند به افزایش سطح کاهش‌یافته دوپامین کمک کند.

چکیده

میزان مناسب دوپامین می‌تواند منجر به احساس شادی، هیجان و انگیزه هنگام انجام کارها شود. اما اگر میزان این انتقال‌دهنده عصبی در بدن کم شود، مشکلاتی رخ می‌دهد. این می‌تواند به علت استعداد ژنتیکی، اضافه‌وزن، استرس و عوامل دیگر رخ دهد.

وقتی این اتفاق می‌افتد ممکن است دچار خستگی مزمن، یبوست، خلق پایین، اختلال خواب و سایر واکنش‌های منفی شوید.

خوشبختانه سطح دوپامین بدن را می‌توان با تغذیه صحیح و مصرف غذاهای حاوی دوپامین مانند موز، پروبیوتیک و پروتئین افزایش داد. همچنین می‌توانید با گوش‌دادن به موسیقی و ورزش منظم میزان دوپامین بدنتان را افزایش دهید.

The post کمبود دوپامین چه علائمی دارد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

هر وقت کار لذت‌بخشی مانند خوردن غذای خوشمزه، رابطه جنسی و دویدن را تجربه می‌کنید، سطح دوپامین در مغزتان افزایش می یابد. انجام کارهای بد مانند نوشیدن الکل یا مصرف مواد مخدر نیز منجر می‌شود در مغز دوپامین ترشح شود. به همین دلیل این انتقال‌دهنده شیمیایی رابطه نزدیکی با اعتیاد دارد.

سطوح پایین دوپامین منجر به بیماری‌های بسیاری مانند افسردگی، اعتیاد، شیزوفرنی و پارکینسون می‌شود. سطح پایین این هورمون می‌تواند انگیزه‌‌تان را کم کند و موجب بی‌احساسی، بی‌حالی و تاثیر منفی روی تمرکز شود. 

برخی علائم سطح پایین دوپامین شامل موارد زیر است:

• کاهش میل جنسی 
• سفتی بدن
• بی‌خوابی
• کمبود انگیزه
• خستگی
• بی‌توجهی
• بی‌احساسی
• بی‌حالی

دوپامین چطور کار می‌کند

بیشتر دوپامینی که در بدنتان تولید می‌شود در مغز میانی ساخته شده و از آنجا به قسمت‌های مختلف می‌رود. علیرغم دهه‌ها تحقیق، هنوز سازوکار دوپامین در مغز، دانشمندان را گیج می‌کند.

در مغز، 4 مسیر برای دوپامین وجود دارد. هر کدام از این مسیرها، فرآیند متفاوتی را در بدن انجام می‌دهند. 3 تا از این مسیرها، مسیر پاداش هستند و عملکردشان این است که وقتی کار لذت‌بخشی انجام می‌دهید به شما پاداش بدهند.

چه چیز منجر به کاهش سطح دوپامین می‌شود؟

موارد بسیاری می‌توانند منجر به کاهش سطح دوپامین شوند که بعضی از آنها شامل گزینه‌های زیر است:

• بیماری‌: بعضی بیماری‌ها منجر به کاهش سطح دوپامین می‌شوند. بیماری‌هایی مانند شیزوفرنی، پارکینسون، افسردگی، اعتیاد به مواد مخدر و دوقطبی معمولا از عوامل شایع کاهش دوپامین هستند.
• تغذیه نامناسب: رژیم غذایی که شامل میزان کافی مواد مغذی برای کارکرد بهینه مغز نباشد به خصوص تغذیه ای که در آن میزان تیروزین کم است، می‌تواند منجر به کاهش دوپامین شود. 
• اعتیاد به مواد مخدر: استفاده بیش از اندازه از الکل و مصرف مواد مخدر در طولانی مدت می‌تواند منجر به کاهش ترشح طبیعی دوپامین شود و در عوض باعث شود بدن برای تامین دوپامین به مواد مخدر نیاز داشته باشد.
• دارو: نحوه کارکرد برخی داروها مانند داروهای ضدافسردگی و داروهای ضدروان‌پریشی از طریق اتصال به گیرنده‌های دوپامین کار می‌کنند. این موضوع مانع فعالیت طبیعی دوپامین در مغز می‌شود.

چگونه به صورت طبیعی میزان دوپامین را افزایش دهیم

هدف درمان کمبود دوپامین این است که ترشح دوپامین را افزایش دهیم، تجزیه دوپامینی که در حال ترشح است را کند کنیم، گیرند‌ه‌های عصبی بیشتری تولید کنیم و گیرنده‌های دوپامین فعلی را به نحوی اصلاح کنیم که بهتر کار کنند.

مکمل‌ها و داروهای زیادی برای درمان کسانی که سطح دوپامین‌شان پایین است وجود دارد. معمولا زمانی دارو مصرف می‌شود که کاهش دوپامین به علت بیماری مانند افسردگی یا شیزوفرنی به وجود آمده باشد.

با این وجود، به کارگیری برخی تکنیک‌ها می‌تواند منجر به افزایش طبیعی سطح دوپامین شود.

به اندازه کافی بخوابید

خواب کافی برای حفظ سلامتی ضروری است. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماری پیشنهاد می‌کند که بزرگسالان هر شب 7 ساعت یا بیشتر بخوابند.

کمبود خواب بر گیرنده‌های دوپامین در مغز تاثیر منفی می‌گذارد. تحقیقات نشان می‌دهد که کمبود خواب منجر به سرکوب گیرنده‌های دوپامین در مغز می‌شود.

همچنین بخوانید: دلایل بی‌خوابی و درمان آن

به موسیقی گوش دهید

لیستی از موزیک‌های مورد علاقه‌تان آماده کنید و هنگامیکه بی‌حال و بی‌انگیزه هستید یا علائم دیگری دارید که نشان می‌دهند سطح دوپامینتان پایین آمده به آنها گوش دهید.

تحقیقی که در سال 2011 انجام شد نشان داد وقتی به موزیکی که به نظرتان لذت‌بخش است گوش می‌دهید، در مغزتان دوپامین ترشح می‌شود.

رژیم غذایی سالم داشته باشید

خوردن غذاهای سالم هم برای جسم و هم برای ذهنتان مفید است و منجر به افزایش دوپامین خون می‌شود. غذاهای غنی از تیروزین مانند بادام، تخم ماهی و مرغ برای افزایش سطح دوپامین بسیار مفیدند. 

تیروزین یک نوع آمینو اسید است که به صورت طبیعی توسط بدن تولید می‌شود. دوپامین از آمینواسیدی تولید می‌شود که منبع اصلی آن غذاهای غنی از پروتئین هستند. غذاهای حاوی پروبیوتیک‌های طبیعی مانند ماست و کفیر می‌توانند تولید دوپامین را افزایش دهند.

نوشیدنی‌هایی مانند قهوه نیز منجر به افزایش دوپامین می‌شوند اما به خاطر داشته باشید که چون پس از خوردن آن، میزان دوپامینتان افت می‌کند، می‌تواند منجر به اعتیاد شود.

بیشتر ورزش کنید

ثابت شده که ورزش منظم برای سلامت مغز بسیار مهم است. همچنین می‌تواند منجر به افزایش سطح دوپامین شود. هر وقت ورزش می‌کنید، مغزتان دوپامین ترشح می‌کند.

برای اینکه بفهمیم چه سازوکاری منجر به ترشح دوپامین حین ورزش می‌شود باید تحقیقاتی انجام شود اما احتمالا با احساس خوبی که بعد از ورزش به انسان دست می‌دهد آشنایی دارید.

کسانی که مرتب می‌دوند هم حالتی را تجربه می‌کنند که به آن احساس سرخوشی شدید دونده (Runner’s high) می‌گویند. حسی پر از آرامش و شادی که حاصل ترشح دوپامین در مغز است.

مراقبه کنید

مراقبه بر بیماری‌های روانی بسیاری اثر مثبت می‌گذارد. همچنین تحقیقات نشان می‌دهند که مراقبه می‌تواند سطح دوپامین بدن را افزایش دهد.

همچنین بخوانید: مراقبه ذهن آگاهی چیست؟

میزان مصرف قندهای فرآوری‌شده را کاهش دهید

استفاده از قندهای فرآوری‌شده مانند آبنبات و نوشیدنی‌های طعم‌دار می‌تواند سطح دوپامین را افزایش دهد اما این افزایش موقتی و مصنوعی است. مانند الکل و مواد مخدر، قند می‌تواند با تاثیر بر نرخ تولید طبیعی دوپامین در بدن شما، میزان دوپامین را به صورت موقتی افزایش دهد. 

وقتی در مدت زمان کوتاه مقادیر زیادی از قند مصرف می‌کنید، ممکن است متوجه هجوم شادی شوید. نوعی سرخوشی حاصل از مصرف قند که خیلی موقتی است و ناگهان از بین می‌رود و منجر به احساس غم می‌گردد. 

اضطراب را از زندگی خود دور کنید

اضطراب منجر به انواع بیماری‌ها و نیز کاهش دوپامین می‌شود. ما همیشه نمی‌توانیم چیزهایی که به ما استرس وارد می‌کنند را کنترل کنیم اما می‌توانیم عوامل استرس‌زایی که بر آنها کنترل نسبی داریم را حذف کنیم.

همچنین بخوانید: راه‌های مدیریت استرس

به عنوان مثال، اگر مسیر طولانی محل کار به شما استرس می‌دهد، شاید بهتر باشد نقل مکان به جایی نزدیکتر به محل کار را در نظر بگیرید. همچنین می‌توانید فعالیت‌هایی مانند مراقبه و ورزش انجام داده یا ماساژ بگیرید تا استرس‌تان کم شود.

چکیده

اگر علائمی دارید که نشان می‌دهد ممکن است شرایط شدیدتری از کاهش سطح دوپامین داشته باشید، باید توسط دکتر معاینه شوید. اگر علت کاهش سطح دوپامین، یک بیماری زمینه‌ای است، درمان آن بیماری می‌تواند علائم را کاهش داده و باعث شوند احساس سلامتی و خوشحالی بیشتری کنید.

The post 7 راه طبیعی برای افزایش سطح دوپامین در بدن appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

حتی هنگامی‌که شما فکر می‌کنید که یک غذای مغذی می‌خورید، احتمال این‌که مواد افزودنی در آن ماده غذایی وجود داشته باشد و بتواند به سیستم عصبی شما آسیب برساند زیاد است.

افزودنی‌های خوراکی، ترکیبات مهم صنایع غذایی مدرن هستند و نقش مهمی در بهبود رنگ، بو و طعم غذا، تغییر ساختار تغذیه‌ای، بهبود شرایط پردازش و افزایش عمر مفید مواد غذایی دارند؛ اما برخی از این افزودنی‌های غذایی برای سلامت جسمی و روح دارای خطرات احتمالی هستند.

پس اگر این روزها احساس غم و ناراحتی بیشتری دارید، رژیم غذایی خود را بررسی کنید. بعضی از افزودنی‌های خوراکی معمول ممکن است باعث اختلال در عملکرد نورون یا سطح هورمون شوند که منجر به تحریک‌پذیری، خستگی، اضطراب یا پرخاشگری می‌شود. این امر می‌تواند هشداری مبنی بر اجتناب از برخی مواد افزودنی در غذاها می‌شود.

در ادامه مقاله با تاثیر افزدونی‌های خوراکی بر خلق‌وخو بیشتر آشنا شوید.

رنگ غذا

برخی رنگ‌های غذایی ممکن است خلق شمارا تغییر دهند.

برخی از رنگ‌های غذایی مصنوعی، ازجمله زرد شماره 5، ممکن است باعث بیش فعالی پس از خوردن شود. رژیم غذایی بدون رنگ خوراکی و دیگر مواد افزودنی ممکن است به جلوگیری از رفتار مخرب یا خشونت، اضطراب، ناامیدی، زودرنجی، نگرانی، تغییرات خلقی و افسردگی کمک کند.

یکی از این رنگ‌ها رنگ زرد مصنوعی (به نام FD&C Yellow No. 5) است. این رنگ عمدتاً به‌عنوان رنگ غذا و طعم‌دهنده در نوشیدنی‌های گازدار، آب‌نبات و کوکی‌ها استفاده می‌شود. تأثیر رنگ زرد در بیماری‌های آلرژی، آسم و اختلالات خلقی تائید شده است.

رنگ قرمز (Allura Red AC) نیز با اختلال بیش فعالی و کمبود توجه در کودکان و بزرگ‌سالان مرتبط است. محصولات غذایی با رنگ قرمز روشن شامل روکش کیک و شیرینی‌ها، چیپس، تنقلات میوه‌ای و نوشیدنی‌های ورزشی ممکن است از این رنگ استفاده کنند.

شیرین‌کننده‌های مصنوعی

برخی تولیدکننده‌های مواد غذایی از عبارت بدون قند روی برچسب محصولات خود استفاده می‌کنند. احتمالاً این محصولات حاوی شیرین‌کننده مصنوعی مانند آسپارتام هستند. آسپارتام طعمی شیرین‌تر نسبت به شکر دارد ولی تقریباً بدون کالری است و در بسیاری از غذاهای رژیمی و نوشیدنی، آدامس، آب‌نبات‌ها و چاشنی‌ها یافت می‌شوند.

مصرف آسپارتام ممکن است موجب:

• تغییرات خلق‌وخو ازجمله افسردگی، اضطراب، تحریک‌پذیری و بی‌خوابی گردد.
• سطح سروتونین بدن را کاهش دهد و موجب بدتر شدن شرایطی مانند افسردگی، تغییر اشتها و خواب‌آلودگی گردد.
• عوارض آسپارتام بر روی سیستم عصبی اثبات‌ شده است که می‌تواند موجب سردرد، عدم تعادل، تشنج، بی‌حسی بدن و اختلال در صحبت کردن شود.

مونوسدیم گلوتامات

مونوسدیم گلوتامات (Glutamate Monosodiuml) که معمولاً MSG نامیده می‌شود، یک افزودنی طعم‌دهنده در غذاهای کنسرو شده، کراکر، گوشت، وعده‌های غذایی یخ‌زده و اقلام رستوران است.

MSG همچنین یک اکسیتوتوکسین است که باعث ایجاد سردرد در افراد حساس به آن می‌شود. مصرف منظم MSG ممکن است موجب افسردگی، خستگی و عدم تمرکز گردد. با گذشت زمان، ممکن است با آسیب به سلول‌های مغزی، منجر به ناتوانی در یادگیری، بیماری آلزایمر و بیماری پارکینسون گردد.

مواد نگهدارنده

استفاده از مواد شیمیایی برای حفظ مواد غذایی مانند سولفیت‌ها ممکن است عوارض جانبی را در قالب سردرد و آلرژی به همراه داشته باشند. سولفیت‌ها در میوه‌های خشک، آب‌میوه و سوسیس‌ها استفاده می‌شود. نیترات‌های سدیم و پتاسیم که به‌عنوان مواد نگهدارنده در فراورده‌های گوشتی و غذاهای کنسروی استفاده می‌شود موجب سردرد، افسردگی و اختلال در سیستم عصبی می‌گردند.

کافئین

کافئین که به‌طور طبیعی در قهوه، چای و شکلات یافت می‌شود، به بسیاری از غذاها و نوشیدنی‌ها اضافه می‌گردد. برخی از غذاها حاوی کافئین عبارت‌اند از نوشابه، نوشیدنی و غذاهای انرژی‌زا، آدامس و غذاهای طعم دار شده با قهوه.

اگر شما نسبت به کافئین حساس هستید و مقدار زیادی از آن را مصرف می‌کنید، ممکن است زودرنجی، عصبانیت، اضطراب، سردرگمی یا سردرد را تجربه کنید. متأسفانه ترک کافئین ممکن است باعث بروز علائم ترک، ازجمله تغییرات خلقی شود. بهتر است به‌آرامی مصرف کافئین خود را کاهش دهید تا از این اثرات ناخواسته جلوگیری شود.

آرد سفید

آرد سفید خالی از کالری است و موجب افزایش قند خون می‌شود. می‌تواند احساس خستگی، افسردگی، گرسنگی و بدخویی را موجب شود. از آرد سفید در انواع سوپ و سس‌ها استفاده می‌شود.

جایگزین‌های مناسب افزودنی های غذایی

ما نباید از تاثیر افزدونی‌های خوراکی بر خلق‌وخو  غافل شویم. افزودنی‌های غذایی منابع پنهانی مواد غذایی هستند که برای در امان بودن از اثرات مضر آن‌ها بهتر است از مواد غذایی فراوری‌شده اجتناب کرد و به‌جای آن مواد غذایی تازه، میوه و سبزی‌ها فصل را تهیه شود و حتی تنقلات و میان وعده‌ها را به شیوه ای سالم در خانه آماده کرد.

توصیه می‌کنیم هر محصول غذایی که خریداری می‌کنید، برچسب درج‌شده روی محصول را با دقت مطالعه کنید و از تهیه محصولاتی که به مقدار زیاد دارای مواد افزودنی و نگه‌دارنده هستند پرهیز کنید.

برای مطالعه مقاله تاثیر پروتئین ها بر خلق وخو کلیک کنید

برای مطالعه تاثیر چربی ها بر خلق و خو کلیک کنید

The post افزودنی‌های خوراکی چه تاثیری بر خلق‌وخو دارند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.