در برخی از زنان، این علائم ممکن است به حدی باشد که نتوانند به سر کار یا محل تحصیل بروند، اما در برخی دیگر این علائم خفیف‌تر است و باعث آزارشان نمی‌شود. به طور متوسط زنان در 30 سالگی به سندروم پیش از قاعدگی مبتلا می‌شوند. یک پزشک می‌تواند به شما کمک کند تا راه حلی برای تسکین درد بیابید.

علائم

در 20 تا 32 درصد زنان علائم متوسط تا شدیدی به وجود می‌آید و روی زندگیشان تاثیر می‌گذارد. 3 تا 8 درصد نیز علائم اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی دارند. شدت علائم می‌تواند بسته به فرد و ماه متفاوت باشد. برخی علائم سندروم پیش از قاعدگی عبارت است از:

• نفخ شکم
• درد شکم
• درد سینه
• آکنه
• ولع غذا خوردن به خصوص شیرینی
• یبوست
• اسهال
• سردرد
• حساسیت به نور یا صدا
• خستگی
• زودرنجی
• تغییر در الگوی خواب
• اضطراب
• افسردگی
• غمگینی
• احساسی شدن

همچنین بخوانید: جوش های سرسیاه و سرسفید را بهتر بشناسید

عوارض

برخی از زنان به خاطر علائم سندروم پیش از قاعدگی شرایط ناراحت‌کننده‌ای را تجربه می‌کنند که می‌تواند در روابط، کار و رفاه عمومی آنها اختلال ایجاد کند.

برخی از تاثیرات منفی سندروم پیش از قاعدگی در زندگی عبارتند از:

• بروز مشکل در ازدواج یا رابطه
• بروز مشکل در پرورش فرزندان
• کاهش عملکرد کاری یا تحصیلی
• از دست دادن علاقه به معاشرت
• فکر خودکشی

اگر به همراه سندروم پیش از قاعدگی افسرده شدید، ممکن است نوعی از آن به نام اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی (PMDD) را داشته باشید.

همچنین بخوانید: سندرم پیش از قاعدگی یا سندرم PMS چیست؟

دلایل بروز سندروم پیش از قاعدگی

اثرات سندروم پیش از قاعدگی به دلیل تغییرات هورمونی ناشی از چرخه قاعدگی در خانم‌ها ایجاد می‌شود. استروژن و پروژسترون هورمون‌های اصلی بدن زنان هستند. این هورمون‌ها در طول چرخه قاعدگی زنان بی‌ثبات می‌شوند.

قبل از پریود شدن یک زن، سطح استروژن بدنش کاهش یافته و سطح پروژسترون آن افزایش می‌یابد. همچنین به صورت دوره‌ای، الگویی از تغییرات جسمی از جمله تغییرات متابولیک، تغییرات در انتقال دهنده‌های عصبی و تغییرات عروقی به وجود می‌آیند که هفته‌ها و روزهای قبل از قاعدگی در سراسر بدن نمایان می‌شوند.

ناقل عصبی سروتونین (که با خلق‌وخوی فرد مرتبط است) و گاما آمینوبوتیریک اسید (گابا، که به استراحت فرد مرتبط است) از عوامل بروز سندروم پیش از قاعدگی هستند.

 همه این تغییرات فیزیولوژیکی و همچنین الگوهای هورمونی باعث نمایان شدن علائم سندروم پیش از قاعدگی می‌شوند. 

برخی از الگوهای هورمونی و فیزیولوژیکی چرخه قاعدگی و تاثیرات آن بر روی سندروم پیش از قاعدگی عبارتند از:

• تغییرات هورمونی باعث درد و تورم پستان می‌شود.
• تغییرات هورمونی باعث انقباض رحم (گرفتگی شکم / رحم) می‌شود. 
• تغییرات متابولیکی بر میزان اشتها، وزن، تورم بدن و سطح انرژی تاثیر می‌گذارد.
• تغییرات ناقل عصبی بر خلق‌و‌خو، خواب و گوارش تاثیر می‌گذارد و می‌تواند باعث ایجاد میگرن شود.
• تغییرات عروقی می‌تواند بر میگرن تاثیر بگذارد و باعث تورم دست و پا شود.

تفاوت‌های جزئی میان زنان وجود دارد و به همین دلیل است که هر زنی علائم مشابهی را تجربه نمی‌کند.

همچنین بخوانید: تمرینات یوگا برای درمان میگرن

تشخیص

چندین ابزار برای تشخیص سندروم پیش از قاعدگی وجود دارد. به طور کلی، پزشکان می‌توانند سابقه پزشکی بیمار را بررسی کرده یا از یک پرسشنامه برای تشخیص این بیماری استفاده کنند. هیچ آزمایش خون یا آزمایش تشخیصی دیگری وجود ندارد که بتوان سندروم پیش از قاعدگی را تشخیص داد.

یکی از معیارهایی که می‌توان توسط آن سندروم پیش از قاعدگی را تشخیص داد این است که علائم شما باید در طی پریودی یا بلافاصله بعد از آن ناپدید شوند و تا دو هفته قبل از پریود شدن بعدی مجدد ظاهر نشوند. این علائم نباید به خاطر مصرف برخی از داروها، الکل یا مواد مخدر ایجاد شده باشند. می‌توانید یک تقویم داشته باشید و توسط آن زمانی که علائم را مشاهده می‌کنید ثبت کنید.

تقویم چرخه قاعدگی

ساده‌ترین راه برای تشخیص سندروم پیش از قاعدگی این است که علائم خود را به مدت دو یا سه ماه در یک تقویم استاندارد ثبت کنید. این تقویم به شما و پزشک کمک می‌کند تا متوجه علائم دوره‌ای متناسب با چرخه قاعدگی شوید.

برای استفاده از تقویم چرخه قاعدگی مراحل ذیل را دنبال کنید:

1. روز اولی که شروع به خونریزی کردید را با عنوان روز 1 در تقویم خود ثبت کنید.
2. به علائمی که در آن روز دارید توجه کنید و به شدت هر کدام از علائم، از 1 تا 10 نمره‌ای بدهید.
3. این کار را به مدت دو یا سه ماه هر روز انجام دهید.

 علائم سندروم پیش از قاعدگی طبیعتاً تا 13 روز اول پریودی نباید پدیدار شوند، بنابراین هر علامتی که در اوایل چرخه قاعدگی خود تجربه کنید ممکن است علت دیگری داشته باشد. با این حال، شما هنوز هم می‌بایست علائمی را که در روزهای 1 تا 13 تجربه می‌کنید در تقویم خود یادداشت کنید. 

اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی

اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی، نوع شدید سندروم پیش از قاعدگی است که تقریباً 3٪ تا 8٪ زنانی که قاعدگی دارند به آن مبتلا می‌باشند. بر اساس راهنمای تشخیص و آمار اختلالات روانی، برای تشخیص اختلال دیسفوریک پیش از قاعدگی، زن باید حداقل پنج مورد از علائم زیر را در مرحله قبل از چرخه قاعدگی و نه در دیگر مواقع، تجربه کند: 

• احساس غم، ناامیدی یا افکار خودکشی
• استرس، تنش یا اضطراب شدید
• وحشت‌زدگی
• تغییرات نامناسب خلقی و گریه
• زودرنجی یا عصبانیت مداوم که باعث ناراحتی دیگران نیز شود 
• بی‌علاقگی به انجام فعالیت‌ها و روابط عادی روزمره
• از دست دادن تمرکز
• بی‌حالی
• پرخوری

همچنین بخوانید: مواد غذایی مفید برای پیشگیری و درمان افسردگی

روش درمان

برای مدیریت سندروم پیش از قاعدگی راه‌هایی وجود دارد. برخی از خانم‌ها از مکمل‌ها یا روش‌های درمانی بدون نیاز به نسخه استفاده می‌کنند و برخی دیگر ممکن است به تجویز دارو نیاز داشته باشند. تغییر دادن سبک زندگی نیز می‌تواند مفید باشد. 

این که شما به درمان نیاز داشته باشید یا خیر، به شدت علائم و تاثیر منفی آنها بر روی زندگی شما بستگی دارد. شما می‌توانید علائمتان را با پزشک در میان بگذارید تا بهترین روش درمان را به شما توصیه کند.

روش‌های درمان سندروم پیش از قاعدگی شامل موارد زیر است:

• استفاده از داروهای ضد درد بدون نیاز به نسخه: اگر گرفتگی، سردرد دارید یا در قسمت پستان حساسیت پیدا کرده‌اید ممکن است از داروهایی مانند (ایبوپروفن) یا (استامینوفن) بتوان استفاده کرد.
• مکمل: برخی از زنان دچار کمبود ویتامین‌هایی مانند ویتامین C، منیزیم یا ویتامین B12 هستند. تغییر در رژیم غذایی می‌تواند باعث جبران این کمبودها شود و استفاده از مکمل‌ها نیز می‌تواند در کاهش علائم سندروم پیش از قاعدگی و کمبود ویتامین موثر باشد.
• استفاده از داروهای مسکنی که نیاز به نسخه دارند: اگر گرفتگی عضلانی شدید، میگرن یا افسردگی دارید، ممکن است برای تسکین علائم برایتان دارو تجویز کنند.
• هورمون درمانی: در برخی از خانم‌ها، هورمون درمانی با داروهای ضدبارداری خوراکی، درمان از طریق جایگزینی استروژن یا استفاده از کرم پروژسترون می‌تواند اثرات سندروم پیش از قاعدگی را کاهش دهد. به خاطر داشته باشید که هورمون‌ها می‌توانند روی باروری تاثیر زیادی بگذارند و در خانم‌هایی که در معرض خطر سرطان پستان، تخمدان یا رحم هستند استفاده از این روش منع شده است.

نتیجه‌گیری

سندروم پیش از قاعدگی بیماری شایعی است. اکثر خانم‌ها می‌توانند در تمام اوقات ماه بدون مشکل به امور زندگیشان رسیدگی کنند، اما این شرایط برای برخی از زنان آزار‌دهنده است. اگر سندروم پیش از قاعدگی برای زندگی شما مشکلی ایجاد کرده است، می‌بایست حتما با پزشک خود صحبت کنید تا مشکل جسمی و عاطفی شما کمتر شده و بتوانید در بهترین حالت خود باشید.

The post همه چیز درباره سندروم پیش از قاعدگی (PMS) appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

عوارض جانبی آن  شامل قاعدگی نامنظم ، ریزش مو ، رشد بیش از حد مو ، آکنه ، افزایش وزن ، افسردگی و مشکلات باروری است همچنین با خطر بالاتر دیابت نوع دو، بیماری های قلبی و چاقی همراه است متأسفانه هیچ درمانی برای سندرم تخمدان پلی کیستیک وجود ندارد. با این حال، یکی از خطوط درمانی اول، رژیم غذایی و تغییر سبک زندگی است.

علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک

علائم و نشانه های سندرم تخمدان پلی کیستیک اغلب در حوالی اولین قاعدگی در دوران بلوغ ایجاد می شود. اما گاهی علائم آن بعداً ایجاد می شود، به عنوان مثال، در پاسخ به افزایش وزن قابل توجه.علائم و نشانه ها در افراد مختلف متفاوت است اما برای تشخیص آن حداقل دو علامت باید وجود داشته باشد. این علائم شامل : 

• پریودهای نامنظم: نبود چرخه قاعدگی ، قاعدگی نامنظم ، طولانی شدن فاصله بین چرخه ها از علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک است. به عنوان مثال ، ممکن است شما کمتر از 9 دوره در سال پریود داشته باشید ، بیش از 35 روز بین دوره های قاعدگی  فاصله باشد و دوره های غیرطبیعی سنگین را تجربه کنید.
• آندروژن اضافی: افزایش سطح هورمون مردانه ممکن است منجر به علائم جسمی مانند موهای زائد صورت و بدن (هیرسوتیسم) و گاهی اوقات آکنه شدید و طاسی با الگوی مردانه شود.
• تخمدان پلی کیستیک: تخمدان های ممکن است بزرگ شده و حاوی فولیکول هایی باشند که تخم ها را احاطه کرده اند. در نتیجه ، تخمدان ها ممکن است به طور منظم عمل نکنند.

چگونه رژیم غذایی بر سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) تأثیر می گذارد؟

رژیم غذایی که شامل غذاهای پرفیبر باشد ممکن است برای افراد مبتلا به PCOS مفید باشد. دو روش اصلی که رژیم غذایی بر PCOS  تأثیر می گذارد ، مدیریت وزن و تنظیم ترشح  انسولین است.ترشح  انسولین در PCOS نقش بسزایی دارد ، بنابراین مدیریت سطح انسولین با رژیم PCOS یکی از بهترین اقداماتی است که افراد می توانند برای مدیریت بیماری انجام دهند.

بسیاری از افراد مبتلا به PCOS مقاومت به انسولین دارند. در حقیقت ، بیش از 50 درصد از مبتلایان به PCOS قبل از 40 سالگی به دیابت یا پیش دیابت مبتلا می شوند. دیابت ارتباط مستقیمی با نحوه پردازش انسولین در بدن دارد.پیروی از یک رژیم غذایی که نیازهای تغذیه ای فرد را برآورده می کند ، وزن سالم را حفظ می کند و سطح انسولین را تنظیم کند، می تواند به کنترل سندرم تخمدان پلی کیستیک کمک کند.

رژیم های مناسب برای سندرم تخمدان پلی کیستیک

تحقیقات نشان داده است آنچه  که می خورید تأثیر قابل توجهی در PCOS دارد.  در حال حاضر هیچ رژیم استانداردی برای PCOS وجود ندارد.با این حال ، توافق گسترده ای در مورد اینکه کدام غذاها مفید هستند و به نظر می رسد کمک می کند تا شرایط را کنترل کنند و از کدام غذاها اجتناب کنند وجود دارد. سه رژیم غذایی که ممکن است به افراد مبتلا به PCOS کمک کند تا علائم را کنترل کنند شامل رژیم با شاخص گلایسمی پایین ، رژیم DASH  و رژیم ضد التهابی می باشد.  

رژیم غذایی با شاخص گلیسمی پایین (GI)

 بدن غذاهایی که دارای GI پایین هستند با سرعت بیشتری هضم می کند ، به این معنی که باعث نمی شوند به اندازه سایر غذاها مانند برخی کربوهیدرات ها سطح انسولین افزایش یابد. غذاهای موجود در رژیم غذایی با ضریب GI پایین شامل غلات سبوس دار ، حبوبات ، آجیل ، دانه ها ، میوه ها ، سبزیجات نشاسته ای و سایر غذاهای فرآوری نشده و دارای کربوهیدرات کم است.

رژیم ضد التهابی 

غذاهای ضد التهاب ، مانند توت ، ماهی چرب ، سبزیجات برگ دار و روغن زیتون ممکن است علائم مربوط به التهاب مانند خستگی را کاهش دهند.

رژیم DASH 

معمولاً رژیم غذایی برای جلوگیری از فشار خون بالا  برای کاهش بیماری های قلبی توصیه می کنند. این رژیم می تواند  به مدیریت علائم PCOS کمک کند. رژیم غذایی DASH سرشار از ماهی ، مرغ ، میوه ها ، سبزیجات غلات سبوس دار و محصولات لبنی کم چرب است. 

مواد غذایی مجاز در افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

• غذاهای طبیعی و فرآوری نشده
• غذاهای پر فیبر
• ماهی های چرب ، از جمله ماهی آزاد ، ماهی تن ، ساردین و ماهی خال مخالی
• کلم پیچ ، اسفناج و سایر سبزیجات تیره و برگ دار
• میوه های قرمز تیره ، مانند انگور قرمز ، بلوبری ، توت سیاه و گیلاس
• کلم بروکلی و گل کلم
• لوبیای ، عدس و سایر حبوبات
• چربی های مفید مانند روغن زیتون ، آووکادو و نارگیل
• آجیل 
• شکلات تلخ در حد اعتدال
• ادویه جات مانند زردچوبه و دارچین

مواد غذایی غیرمجاز در افراد مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

• کربوهیدرات های تصفیه شده  مانند شیرینی های و نان سفید
• غذاهای سرخ شده  مانند فست فودها
• نوشیدنی های قندی مانند نوشابه های گازدار و نوشیدنی های انرژی زا.
• گوشت های فرآوری شده  مانند هات داگ ، سوسیس و کالباس
• چربی های جامد 
• گوشت قرمز اضافی مانند : استیک ، همبرگر و گوشت خوک

سه راه برای بهبود حساسیت به انسولین و از بین بردن علائم سندرم تخمدان پلی کیستیک

• کاهش وزن در افراد دارای اضافه وزن: کاهش وزن حساسیت به انسولین را بهبود می بخشد و برای دریافت این مزیت لزوماً نباید به وزن هدف خود برسید. حتی مقدار کمی از دست دادن وزن می تواند علائم PCOS را معکوس کند. در نظر داشته باشید کاهش وزن سریع و استفاده از رژیم های غذایی غیر اصولی که به دنبال آن وزن کاهش یافته به سرعت بازمی گردد مناسب نیستند. 
• افزایش فعالیت بدنی : ورزش یک روش عالی برای بهبود حساسیت به انسولین است. همچنین به تعادل مجدد هورمون های تولید مثل کمک می کند و مهم تر از همه می تواند به کاهش وزن نیز کمک کند. ترکیبی از ورزش های هوازی (هر چیزی که به مدت 30 دقیقه در روز ضربان قلب شما را افزایش دهد) و تمرینات قدرتی بهترین نتیجه را خواهند داشت.
• به طور منظم غذا بخورید اما مکرر چیزی نخورید : اگرچه خوردن مواد غذایی  هر 2-3 ساعت یکبار ایده آل است ، اما فاصله بیشتر وعده های غذایی می تواند به بهبود حساسیت به انسولین کمک کند. سعی کنید به جای اینکه هر چند ساعت یک وعده غذایی یا میان وعده کوچک بخورید ، عادت کنید که یک وعده غذایی قابل ملاحظه تری بخورید و سپس 4-5 ساعت قبل از غذا خوردن دوباره صبر کنید. 

کلام آخر

در حالی که هیچ درمانی برای PCOS وجود ندارد ، اما انتخاب تغذیه مناسب می تواند به زندگی شاد و سالم منجر شود.اگر اضافه وزن دارید کاهش وزن ، انتخاب غذاهایی باشاخص گلایسمی پایین، کاهش متوسط دریافت کربوهیدرات ، پرهیز از مصرف غذاهای شیرین ، مصرف چربی های سالم و پروتئین بدون چربی می تواند علائم و عوارش سندرم تخمدان پلی کیستیک را کاهش دهد.

The post رژیم غذایی در سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS) appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

بعضی از علائم آن شامل دوره های دردناک همراه با  خونریزی شدید ، درد در هنگام مقاربت، حرکات روده ای دردناک و ناباروری است. علت دقیق  آندومتریوز ناشناخته است و در حال حاضر درمانی قطعی برای آن وجود ندارد .با این حال ، برخی از غذاها ممکن است خطر آندومتریوز را افزایش یا کاهش دهند ، ایجاد تغییرات در رژیم غذایی می تواند به کاهش علائم کمک کند.

مطالعه بیشتر و کامل تر: اندومتریوز چیست؟

غذاهایی که تاثیر منفی بر روی آندومتریوز می گذارند

برخی از شیوه های زندگی می توانند در پیشرفت آندومتریوز تأثیر بگذارند و خطر ابتلا به آن را افزایش دهند و باعث کاهش علائم و یا شدیدتر شدن آن شوند. اگرچه لازم است تحقیقات بیشتری برای ارتباط کامل برخی از غذاها یا عادت های زندگی با ایجاد یا بدتر شدن این شرایط انجام شود ، اما عوامل زیر ممکن است بر اندومتریوز تأثیر منفی بگذارند:

رژیم غذایی سرشار از چربی ترانس

چربی های ترانس سطح کلسترول LDL “بد” را افزایش می دهد و کلسترول HDL “خوب” را کاهش می دهند، بنابراین خطر بیماری قلبی و مرگ را افزایش می دهند. میزان بالای چربی ترانس باعث تشدید آندومتریوز می شود. چربی ترانس عمدتا در غذاهای سرخ شده، فرآوری شده و فست فودها یافت می شود. با خواندن برچسب  مواد غذایی می توانید متوجه وجود یا عدم وجود چربی ترانس در آن شوید. هر چیزی که حاوی چربی های نیمه هیدروژنه باشد حاوی چربی های ترانس است.

گوشت قرمز

گوشت قرمز، به ویژه گوشت قرمز فرآوری شده مثل سوسیس و کالباس، با خطر بیشتری از ابتلا به بیماری های خاص مرتبط است. در حقیقت، جایگزینی گوشت قرمز با منابع دیگر پروتئین ممکن است التهاب را بهبود بخشد. مصرف زیاد گوشت قرمز با سطوح بالاتر استروژن در خون مرتبط می باشد. از آن جا که آندومتریوز یک بیماری وابسته به استروژن است، سطح بالاتری از استروژن در خون ممکن است خطر ابتلا به این بیماری را افزایش دهد.

گلوتن

برخی رژیم های غذایی ممکن است به کاهش علائم آندومتریوز کمک کنند یکی از این نوع رژیم ها رژیم غذایی فاقد گلوتن است. رژیم غذایی بدون گلوتن اغلب برای افرادی که بیماری سلیاک یا حساسیت خاصی به گلوتن دارند توصیه می شود. این رژیم محدود کننده است و می تواند فیبر و مواد مغذی کمی داشته باشد با این حال رژیم بدون گلوتن ممکن است به نفع افراد مبتلا به آندومتریوز باشد.

کافئین و الکل

معمولاً به زنان مبتلا به آندومتریوز توصیه می شود که مصرف کافئین و الکل خود را کاهش دهند.مطالعات نشان می دهد این زنان تمایل بیشتری به مصرف الکل دارند نسبت به زنانی که این بیماری را ندارند . مصرف الکل و کافئین هر دو با افزایش سطح استروژن ارتباط دارند.

غذاهای فرآوری شده

به حداقل رساندن میزان دریافت غذاهای فرآوری شده تقریباً برای هر کسی ایده خوبی است و انجام این کار همچنین می تواند به مدیریت آندومتریوز کمک کند. غذاهای فرآوری شده اغلب غنی از چربی و قند ناسالم هستند، از نظر مواد مغذی و فیبر کم و ممکن است باعث ایجاد درد و التهاب شوند در نتیجه ، محدود کردن مصرف مواد غذایی مانند شیرینی، چیپس، کراکر، آب نبات و غذاهای سرخ شده ممکن است به کاهش درد مربوط به آندومتریوز کمک کند.

غذاهایی که تاثیر مثبت بر روی آندومتریوز می گذارند

برای مقابله با التهاب و درد ناشی از آندومتریوز، بهتر است از یک رژیم غذایی کاملاً متعادل و غنی از مواد مغذی که اساساً گیاهی و پر از ویتامین و مواد معدنی است استفاده کنید.

میزان مصرف چربی های امگا سه را افزایش دهید

چربی های امگا 3 چربی های سالم و ضد التهابی هستند که در ماهی های چرب و سایر منابع حیوانی و گیاهی یافت می شوند. چربی های امگا سه به عنوان عناصر سازنده مولکول های  ضد التهاب و تسکین دهنده بدن شما عمل می کنند. با توجه به اینکه آندومتریوز غالباً با افزایش درد و التهاب همراه است، داشتن نسبت زیاد چربی های امگا 3 به امگا 6 در رژیم غذایی ممکن است به ویژه برای زنان مبتلا به این بیماری مفید باشد.

با این وجود، چه ماهی چرب بیشتری بخورید و چه مکمل های امگا 3 مصرف کنید ، افزایش مصرف این چربی ها یکی از ساده ترین تغییراتی است که می توانید برای مقابله با درد و التهاب مرتبط با آندومتریوز ایجاد کنید.

مصرف میوه ، سبزیجات و غلات کامل را افزایش دهید

میوه ها، سبزیجات و غلات کامل حاوی ویتامین ها، مواد معدنی و فیبر هستند. پر کردن بشقاب با ترکیبی از این غذاها  نیاز بدن شما به مواد مغذی ضروری را تامین می کند و کالری دریافتی را محدود می کند. مصرف زیاد فیبر سطح استروژن را کاهش می دهد این بدان معنی است که خوردن یک رژیم غذایی با فیبر بالا می تواند یک استراتژی عالی برای زنان مبتلا به آندومتریوز باشد .میوه ها ، سبزیجات و غلات کامل بهترین منبع فیبر غذایی هستند. این غذاها همچنین آنتی اکسیدان هایی را فراهم می کنند ، که ممکن است به مبارزه با التهاب نیز کمک کند.

مواد غذایی حاوی آهن مصرف کنید

برای کمک به جایگزینی از دست دادن احتمالی خون ناشی از افزایش خونریزی از دوره های سنگین در زنان مبتلا به آندومتریوز غذاهای غنی از آهن مانند گوشت قرمز، لوبیاها، سبزیجات برگ سبز استفاده کنید.

درمان های خانگی برای آندومتریوز

علاوه بر تغییرات در رژیم غذایی و درمان های پزشکی برای آندومتریوز، برخی از افراد برای کمک به مدیریت بیماری یا علائم آن، داروهای خانگی دیگری را نیز امتحان می کنند. روش های درمانی می تواند شامل موارد زیر باشد:

فعالیت بدنی منظم

طب سوزنی

مصرف ویتامین B1

مصرف مکمل های منیزیم

استفاده از شاخه دارچین یا ریشه شیرین بیان

قابل توجه است که قبل از شروع مصرف هرگونه مکمل گیاهی با پزشک مشورت کنید.

کلام آخر

هیچ رژیم خاصی وجود ندارد که بتواند از آندومتریوز جلوگیری و یا آن را درمان کند. اما رژیم غذایی سالم و مواد غذایی که ذکر شد می تواند خطر ابتلا به آن را کاهش داده و علائم آزار دهنده آن را تعدیل کند. اگر مبتلا به آندومتریوز هستید با متخصص تغدیه و پزشک خود مشورت کنید تا با راهکارهای مختلف بتوانند بهترین درمان را برای شما انجام دهند.

The post رژیم غذایی در آندومتریوز appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

اندومتریوز اغلب مواقع دردناک است و  تخمدان ها، لوله های رحمی و بافت پوشاننده سطح داخل لگن را درگیر می کند ولی گسترش آن به اندام های خارج لگن نادر است. بافت اندومتریوز  از نظر عملکردی مانند بافت طبیعی ضخیم می شود، با هر چرخه قاعدگی ریزش می کند، خونریزی می کند و در داخل بدن محبوس می شود زیرا این بافت راهی برای خروج از بدن ندارد. 

مراحل اندومتریوز

با توجه به محل، وسعت و عمق بافت اندومتریوز و همچنین وجود و شدت  و وسعت بافت در تخمدان ها اندومتریوز را به چهار مرحله تقسیم می کنند که این مراحل شامل : خفیف،کم،متوسط و شدید می باشد. اکثر افراد دارای این بیماری در مرحله خفیف یا کم می باشند، به این معنی که بافت اندومتریوز به صورت سطحی می باشد و وسعت بسیار کمی دارد. اندومتریوز متوسط تا شدید معمولاً منجر به ایجاد کیست و زخم های شدیدتر می شود. این نکته را در نظر داشته باشید که شدت اندومتریوز و تعیین مرحله آن ارتباطی با علائم آن ندارد. 

علائم اندومتریوز 

بیشتر افرادی که به این بیماری مبتلا هستند هیچ علائمی ندارند. در میان افرادی که علائم و نشانه هایی از خود بروز می دهند ، اولین علامت درد لگن است که اغلب با قاعدگی همراه است. اگرچه بسیاری از افراد در دوران قاعدگی درد و گرفتگی عضلانی  را تجربه می کنند، اما افراد مبتلا به اندومتریوز درد شدیدتری دارند که  معمولا با گذشت زمان شدیدتر نیز می شود. شدت درد لزوماً میزان وسعت بیماری را تعیین نمی کند. فرد مبتلا به اندومتریوز گسترده ممکن است حتی درد کمی داشته باشد یا بدون درد باشد.

علائم رایج  اندومتریوز عبارتند از: 

• عادت ماهانه های دردناک
• خونریزی زیاد در دوران عادت ماهانه 
• درد پس از رابطه جنسی
• دوران عادت ماهانه بیش از هفت روز 
• درد طولانی مدت در قسمت کمر و لگن 
• خستگی
• لکه بینی یا خونریزی بین پریود
• تهوع و استفراغ
• درد در موقع ادرار یا اجابت مزاج

چه عواملی باعث اندومتریوز می شود؟

دلیل دقیق ابتلا به اندومتریوز هنوز مشخص نشده است اما توضیحات محتملی برای ابتلا به این بیماری وجود دارد که شامل :

• برگشت جریان خون قاعدگی: خون قاعدگی ، که حاوی سلولهای اندومتر است ، از طریق لوله های رحمی برگشت می یابد و به جای خروج از بدن ، به داخل حفره شکم می رود.
• رشد در هنگام جنینی: ممکن است اندومتریوز در زمان جنینی شکل بگیرد اما با رسیدن به بلوغ و افزایش سطح استروژن می تواند موجب به وجود آمدن علائم شود.
• انتقال سلول اندومتریال: سیستم لنفاوی می تواند سلول های اندومتریال را به نواحی مختلف بدن منتقل کند.
• ژنتیک: اندومتریوز می تواند زمینه ژنتیکی نیز داشته باشد اگر در میان افراد نزدیک خانواده کسی مبتلا به آن باشد احتمال بروز آن در بقیه افراد نیز وجود دارد. 
•  جراحی: پس از جراحی مانند برداشتن رحم یا سزارین ، سلول های اندومتر ممکن است به برش جراحی متصل شوند.

عوامل خطر

عواملی که فرد را مستعد ابتلا به اندومتریوز می کند شامل موارد زیر است: 

• سن بین 30 تا 40 سال
• زایمان نکردن 
• یائسگی دیررس
• چرخه های قاعدگی کوتاه
• دوره های قاعدگی سنگین
• مقادیر بالای استروژن در بدن یا قرار گرفتن طولانی مدت در معرض استروژن
• ژنتیک
• شاخص توده بدن کم
• هر بیماری که مانع جریان طبیعی خون قاعدگی از بدن شود
• اختلالات ساختاری دستگاه تناسلی و عفونت های لگن

تشخیص اندومتریوز

برای تشخیص این بیماری و سایر بیماری هایی که باعث درد لگن می شوند ، متخصصان زنان و زایمان از بیمار می خواهند علائم را شرح دهد ، از جمله محل درد ، زمان و شدت علائم می باشد.  سپس برخی آزمایشات برای تشخیص آن انجام می شود.

معاینه لگن

 پزشک به دلیل ناهنجاری هایی مانند کیست در اندام  تولید مثل یا زخم در رحم ، نواحی لگن را به صورت دستی حس می کند. احساس مناطق کوچک اندومتریوز غالباً امکان پذیر نیست مگر اینکه باعث ایجاد کیست شوند.

سونوگرافی

در این آزمایش از امواج صوتی با فرکانس بالا برای ایجاد تصاویر در داخل بدن استفاده می شود. برای گرفتن این تصاویر ، دستگاه مبدل را روی شکم یا داخل واژن قرار می گیرد. هر دو نوع سونوگرافی ممکن است برای گرفتن بهترین تصویر از اندام تناسلی استفاده شود. تصاویر حاصل از سونوگرافی استاندارد به طور دقیق وجود و عدم وجود اندومتریوز را نشان نمی دهد ، اما می تواند کیست ها را شناسایی کند.

ام آر آی

پزشک از  ام آر آی که میدان های مغناطیسی و امواج رادیویی برای ایجاد تصاویر دقیق از اندام ها و بافت های داخل بدن استفاده می کند کمک می گیرد تا اطلاعات دقیق در مورد محل و اندازه بافت غیر طبیعی اندومتر بدست آورد.

لاپاراسکوپی

پزشک برخی از بیماران را برای عملی که می تواند داخل شکم را ببیند آماده می کند. در این عمل ، تحت بیهوشی عمومی ، پزشک یک برش کوچک در نزدیکی ناف و به وسیله یک لاپاراسکوپ که  دستگاهی باریک و طولانی با یک دوربین کوچک در سر آن است داخل شکم را مشاهده می کند. سپس آنها به دنبال علائم خارج رحمی بافت اندومتر هستند. از لاپاراسکوپی می توان برای جمع آوری اطلاعات در مورد محل ، میزان و ابعاد بافت اندومتر جایگزین شده نیز استفاده کرد و می توان از نمونه های بافتی برای آزمایش استفاده کرد.

بیماری های مرتبط با اندومتریوز

افراد مبتلا به اندومتریوز احتمال ابتلا به برخی بیماری ها در آنها بیشتر است. این بیماری ها شامل موارد زیر است:

• ناباروری: عارضه اصلی این شرایط اختلال در باروری است. برای بارداری ، سلول تخمک باید از تخمدان آزاد شود و از طریق لوله رحمی وارد رحم شود  و توسط اسپرم بارور شود و به دیواره رحم متصل شود. با مسدود کردن مسیر تخمک و همچنین با استفاده از روش های غیرمستقیم مانند تخریب تخمک و اسپرم می تواند از بارداری جلوگیری کند. با این حال ، بسیاری از زنان مبتلا به این بیماری می توانند باردار شده و بچه ای سالم داشته باشند ، بنابراین پزشکان به افراد مبتلا به اندومتریوز توصیه می کنند بارداری را به تعویق نیندازند زیرا با گذشت زمان این وضعیت بدتر می شود.
• سرطان: سرطان تخمدان بیشتر در این افراد دیده می شود. اما خطر سرطان تخمدان در طول زندگی نسبتاً کم است.
• کیست های تخمدان
• التهاب
• زخم و چسبندگی
• عوارض روده و مثانه

درمان ها در اندومتریوز 

درمان اندومتریوز معمولاً دارو یا جراحی است. انتخاب روش درمانی مناسب به شدت علائم و تمایل بیمار به بارداری بستگی دارد.معمولاً پزشک ابتدا درمان های دارویی را پیشنهاد می کند و در صورت عدم موفقیت این روش ها ، اقدامات جراحی انجام می شود. درمان اندومتریوز در صورت تمایل بیمار برای تسکین علائم و افزایش احتمال باروری است. 

مسکن ها

 مسکن هایی مانند داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی مانند ایبوپروفن یا سدیم ناپروکسن معمولاً برای کاهش درد گرفتگی قاعدگی توصیه می شوند.

هورمون درمانی

 برای افرادی که نمی خواهند باردار شوند ، این روش درمانی همراه با مسکن توصیه می شود. مکمل های هورمونی می توانند با کاهش رشد بافت غیر طبیعی اندومتر و جلوگیری از تشکیل بافت غیرطبیعی جدید ، درد را کاهش یا متوقف کنند. هنوز هم ، آنها یک درمان دائمی نیستند و علائم ممکن است با قطع دارو دوباره برگردند.

هورمون های ضد بارداری 

قرص های ضد بارداری و حلقه های واژن به کنترل هورمون هایی که باعث تشکیل بافت اندومتر در هر ماه می شود ، کمک می کنند. برای برخی افراد ، این مدت زمان چرخه قاعدگی را کوتاه کرده، خونریزی را کاهش می دهد ودر نتیجه باعث کاهش یا توقف درد می شود. 

آگونیست ها و آنتاگونیست های آزاد کننده هورمون گنادوتروپین (Gn-RH)

 این داروها تولید هورمون های تحریک کننده تخمدان را متوقف می کنند ، سطح استروژن را پایین می آورند و از قاعدگی جلوگیری می کنند. این باعث جمع شدن بافت اندومتر می شود. از آنجا که این داروها باعث یائسگی مصنوعی در بدن می شوند ، مصرف دوز کم استروژن یا پروژسترون می تواند اثرات یائسگی را کاهش دهد.

جراحی

جراحی ممکن است برای بیماران با علائم شدید یا انسداد لوله های رحمی ، روده ها یا مثانه و همچنین بیماران مبتلا به اختلالات ساختاری سیستم تولید مثل ، روش درمانی انتخابی باشد. جراحی به دو دسته تقسیم می شود: محافظتی که رحم و تخمدان حفظ می شود و جراحی مطلق که رحم با یا بدون تخمدان برداشته می شود.

کلام آخر

اندومتریوز  یک بیماری مزمن است که هیچ درمانی ندارد. اما این بدان معنا نیست که شما نباید به متخصص زنان مراجعه کنید. برای کنترل درد و مشکلات باروری ، درمان های موثری مانند داروها ، هورمون درمانی و جراحی وجود دارد. علائم اندومتریوز معمولاً پس از یائسگی بهبود می یابد

The post اندومتریوز چیست؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.