اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یک اختلال سلامت روانی است که می تواند باعث سطوح بالای بیش از حد معمول رفتارهای بیش فعالی شود. افراد مبتلا به ADHD همچنین ممکن است در تمرکز حواس بر روی یک کار واحد یا نشستن طولانی مدت مشکل داشته  باشند. اختلال بیش فعالی با نقص توجه (ADHD) با ویژگی های متعددی همراه است که ممکن است برخی از مشاغل را برای افراد مناسب تر از سایرین قرار دهد. به عنوان مثال ، افراد مبتلا به این بیماری می توانند به دنبال نقش های پرانرژی ، خلاق و منعطف باشند. آنها می توانند مسیرهای شغلی زیادی را دنبال کنند ، اما نمونه های مناسب مشاغل ممکن است شامل کارآفرینان ، افسران پلیس و معلمان باشد. در ادامه بهترین مشاغل برای مبتلایان به ADHD را بیان خواهیم کرد.

علائم 

طیف وسیعی از رفتارها با ADHD مرتبط است. برخی از رایج ترین آنها عبارتند از:

• داشتن مشکل در تمرکز 
• فراموش کردن انجام وظایف
• به راحتی منحرف شدن
• احساس ناراحتی در هنگام نشستن طولانی مدت 
• قطع کردن صحبت دیگران 

علل ابتلا به بیماری ADHD

در حالی که علت دقیق ADHD مشخص نیست ، تلاش های تحقیقاتی همچنان ادامه دارد. عواملی که ممکن است در ایجاد ADHD دخیل باشند عبارتند از:

• ژنتیک
• محیط
• مشکلاتی که در حین رشد ایجاد می شود 

چالش ها

مبتلایان به ADHD مجموعه ای از علائم منحصر به فرد خود را دارند که ممکن است برخی از مشاغل را برای آنها سخت تر کند. در مرحله اول ، افراد مبتلا به این بیماری ممکن است با علائم بیش فعالی دست و پنجه نرم کنند. به عنوان مثال ، نشستن طولانی مدت ممکن است برای آنها  دشوار باشد ، یا مشاغلی که نیاز به تمرکز زیاد دارد برای آنها چالش برانگیز است .  همه افراد هنگام جستجوی شغل مناسب باید نقاط قوت و مهارت های خود را در نظر بگیرند. علاوه بر این ، افراد مبتلا به ADHD هنگام بررسی جهت انتخاب شغل  باید علائم خاص خود را در نظر بگیرند.

کدام ویژگی های شغلی برای افراد مبتلا به ADHD مناسب تر است؟

افراد مبتلا به ADHD ممکن است احساس کنند که در مقایسه با افرادی که این بیماری را ندارند دارای معایبی هستند. با این حال ، برخی از ویژگی های ADHD می تواند آنها را به استخدام مناسب در موقعیتی تبدیل کند که از ویژگی های منحصر به فرد آنها بهره مند شود.

انرژی بالا

کسانی که بیش فعالی دارند معمولاً پرانرژی هستند ، آتها می توانند از این ویژگی به صورت مثبت استفاده کنند. در حالی که بیش فعالی می تواند عامل منفی در برخی از مشاغل باشند ، مشاغل زیادی وجود دارد که این انرژی اضافی می تواند بسیار مفید باشد.این انرژی اضافی می تواند باعث شود افراد در برخورد با حجم بالای کار و کارهای متعدد بسیار خوب عمل کنند.

خلاقیت

افراد مبتلا به ADHD می توانند خلاق باشند ، به این معنی که ایده های جدیدی را ارائه بدهند. افراد مبتلا به این بیماری ممکن است خود را باهوش ندانند زیرا در مدرسه دچار مشکلات تحصیلی شده اند. با این حال ، این اغلب به دلیل چالش های مربوط به یادگیری در محیط مدرسه است که به نیازهای یادگیری متفاوت پاسخ نمی دهد ، و نه به دلیل عدم توانایی یا هوش در پردازش اطلاعات.

مدیریت بحران

مغز افراد مبتلا به ADHD بیش از مغزهای معمولی امواج تتا تولید می کند. چنین امواج نشان دهنده حالت آرامش عمیق است. این تفاوت ها در مغز به این معنی است که افراد مبتلا اغلب در شرایط بحرانی آرام هستند و با فکر کردن در شرایط بحرانی می توانند عملکرد های خوبی داشته باشند. این در موقعیتی که افراد باید سریع تصمیم بگیرند یا تحت استرس شدید کار کنند ، بسیار سودمند است. به عنوان مثال می توان به پرسنل آتش نشانی ، پزشکان و پرستاران اورژانس و افسران پلیس اشاره کرد.

بهترین مشاغل برای مبتلایان به ADHD

افراد مبتلا به ADHD می توانند سرمایه بزرگی برای کارفرمایان باشند. موارد زیر نمونه های خاص تری از مشاغل هستند که این افراد در آنها سودمند می باشند. 

مددکار اجتماعی ، درمانگر و مشاور 

این مشاغل افراد بسیار دلسوز و همدلی را جذب می کند که می توانند خود را جای دیگران بگذارند تا با همدلی دیگران را بفهمند. این مشاغل همچنین نیاز به اشتیاق و فداکاری برای کمک به نیازمندان دارد. افراد مبتلا به ADHD تمایل به داشتن این ویژگی ها دارند و می توانند در چنین نقش هایی برتری داشته باشند.

افسر پلیس ، آتش نشان از بهترین مشاغل برای مبتلایان به ADHD

این مشاغل به افرادی نیاز دارد که بتوانند در مدت زمان کم تصمیمات مهم بگیرند و استرس کمی داشته باشند . افراد مبتلا به ADHD ممکن است به چیزهایی توجه کنند که دیگران به آنها توجه ندارند. این ویژگیها در مشاغلی که افراد را ملزم به رعایت دقیق و انتخابهای مهم می کنند مفید است. علاوه بر این ، آنها ممکن است راه حل های منحصر به فردی برای مشکلات پیچیده پیدا کنند ، الگوهایی را مشاهده کنند که در آن دیگران فقط هرج و مرج را می بینند .

معلم یا مربی مهدکودک

 مبتلایان به ADHD نه تنها خلاق هستند ، بلکه از حرکت و فعالیت نیز لذت می برند. مدارس می توانند مکانهایی با انرژی بالا باشند که در آن معلمان باید همزمان با مشکلات متعددی برخورد کنند. معلمان و مربی های  مهد کودک نیز اغلب روی پای خود ایستاده اند. علاوه بر این ، کودکان ممکن است واقعاً از انرژی بالایی که فرد مبتلا به ADHD با آن ها ارائه می دهد لذت ببرند ، که می تواند منجر به روابط خوب دانش آموز و معلم شود.

کارآفرین

کارآفرینی شغلی است که در آن افراد مبتلا به ADHD می توانند در آن شکوفا شوند.افراد مبتلا به ADHD قدرت ریسک بالایی دارند ، که می تواند مزیت بزرگی در این مشاغل محسوب شود.ماهیت انعطاف پذیر کارآفرینی همچنین می تواند برای کسانی که دارای ADHD هستند جذاب باشد. آنها می توانند قوانین و برنامه خود را تعیین کنند و مجبور نباشند از روال معمول بسیاری از مشاغل پیروی کنند.

روزنامه نگاری از بهترین مشاغل برای مبتلایان به ADHD

روزنامه نگاری شامل ملاقات با بسیاری از افراد است . روزنامه نگاران  اغلب در حال حرکت هستند  و به خلاقیت بالایی نیاز دارند. این حرفه معمولاً افراد را ملزم می کند تا در زمینه های مختلف کار کنند. همچنین از روال معمول بسیاری از مشاغل اجتناب می کند ، که می تواند برای کسانی که با علائم بی توجهی و بیش فعال ADHD مبارزه می کنند چالش ایجاد کند.

کلام پایانی 

افراد مبتلا به ADHD اغلب دارای ویژگی های بسیار مطلوبی هستند که آنها را به کاندیدایی عالی برای نقش های خاص تبدیل می کند. افراد مبتلا به این بیماری باید جستجوی شغلی خود را بر روی نقش هایی متمرکز کنند که به انرژی بالا ، خلاقیت ، مدیریت بحران و انعطاف پذیری نیاز دارد. برخی از مشاغلی که افراد مبتلا به ADHD می توانند در آن پیشرفت کنند شامل کارآفرینان ، مددکاران اجتماعی ، افسران پلیس و معلمان است.گاهی اوقات ، افراد مبتلا به ADHD ممکن است احساس خستگی کنند ، علائم آنها فقط بر زندگی آنها تأثیر منفی می گذارد. با این حال ، جستجوی شغلی که نقاط قوت آنها را برجسته کرده و به آنها اجازه می دهد از کار خود لذت ببرند ، می تواند چالش های ناشی از شرایط آنها را به حداقل برساند.

منابع مقاله

https://www.medicalnewstoday.com/articles/adhd-jobs

https://www.healthline.com/health/adhd#types

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/adult-adhd/symptoms-causes/syc-20350878

The post بهترین مشاغل برای افراد مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی(ADHD) چیست؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یک اختلال سلامت روانی است که می تواند باعث سطوح بالایی از رفتارهای بیش فعال و تکانشی شود. افراد مبتلا به ADHD همچنین ممکن است در تمرکز حواس خود بر روی یک کار واحد یا نشستن طولانی مدت مشکل داشته باشند.هم بزرگسالان و هم کودکان می توانند ADHD داشته باشند. کودکان مبتلا به ADHD همچنین ممکن است با عزت نفس پایین ، روابط مشکل دار و عملکرد ضعیف در مدرسه دست و پنجه نرم کنند. علائم گاهی با افزایش سن کاهش می یابد. در حالی که درمان قطعی وجود ندارد ، ولی می تواند تا حد زیادی به کاهش علائم ADHD کمک کند. درمان معمولاً شامل داروها و مداخلات رفتاری است. تشخیص و درمان به موقع می تواند تفاوت زیادی در نتیجه ایجاد کند.

علائم ADHD

ویژگی های اولیه اختلال نقص توجه و بیش فعالی شامل بی توجهی و رفتار بیش فعال-تکانشی است. علائم ADHD قبل از 12 سالگی شروع می شود و در برخی از کودکان در 3 سالگی قابل مشاهده است. علائم ADHD می تواند خفیف ، متوسط یا شدید باشد و ممکن است تا بزرگسالی نیز ادامه یابد.بیشتر در مردان نسبت به زنان رخ می دهد و رفتارها در پسران و دختران متفاوت است. به عنوان مثال ، پسران ممکن است بیش فعال باشند و دختران ممکن است بی سر و صدا و  بی توجه باشند. سه نوع علائم شامل:

• عمدتا بی توجه: اکثر علائم تحت بی توجهی قرار می گیرند.

• عمدتا بیش فعال/تکانشی: اکثر علائم بیش فعال و تکانشی هستند.

• ترکیب شده : ترکیبی از علائم بی توجهی و علائم بیش فعالی/تکانشی است.

عمدتا بی توجه ازعلائم ADHD

همانطور که از نامش پیداست ، افراد مبتلا به این نوع اختلال نقص توجه و بیش فعالی در تمرکز ، اتمام کارها و پیروی از دستورالعمل ها بسیار مشکل دارند. بسیاری از کودکان مبتلا به نوع کم توجه ADHD ممکن است به دلیل عدم تمایل به ایجاد اختلال در کلاس درس ، تشخیص صحیحی دریافت نکنند. این نوع بیشتر در دختران مبتلا به ADHD شایع است.

غالباً بیش فعال-تکانشی

افراد مبتلا به این نوع ADHD در درجه اول رفتارهای بیش فعال و تکانشی از خود نشان می دهند. این می تواند شامل بی قراری ، وقفه در صحبت کردن افراد و ناتوانی در انتظار نوبت آنها باشد.

ترکیبی از نوع بیش فعال-تکانشی و بی توجه

این رایج ترین نوع ADHD است. افراد مبتلا به این نوع ترکیبی از علائم بی توجهی و بیش فعالی را نشان می دهند. اینها شامل ناتوانی در توجه ، تمایل به تکانشگری و سطوح بالای فعالیت و انرژی است.

علائم ADHD بزرگسالان

بیش از 60 درصد کودکان مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی هنوز در بزرگسالی علائم خود را نشان می دهند. اما برای بسیاری از افراد ، علائم ADHD با افزایش سن کاهش می یابد یا کمتر می شود.روند درمان برای از بین بردن علائم مهم است . ADHD درمان نشده در بزرگسالان می تواند بر جنبه های مختلف زندگی تأثیر منفی بگذارد. علائمی مانند مشکل در مدیریت زمان ، فراموشی و بی حوصلگی می تواند مشکلاتی را در محل کار ، خانه و انواع روابط ایجاد کند.

چه چیزی باعث ADHD می شود؟

علیرغم شایع بودن اختلال نقص توجه و بیش فعالی ، پزشکان و محققان هنوز مطمئن نیستند که چه چیزی باعث این بیماری می شود. اعتقاد بر این است که منشا عصبی دارد. ژنتیک نیز ممکن است نقش داشته باشد. کاهش دوپامین یکی از عوامل ADHD است. دوپامین یک ماده شیمیایی در مغز است که به انتقال سیگنال ها از عصبی به عصب دیگر کمک می کند که در تحریک واکنش ها و حرکات نقش دارد.

علت ممکن است به دلیل تفاوت ساختاری در مغز باشد. یافته ها نشان می دهد که افراد مبتلا به اختلال نقص توجه و بیش فعالی حجم ماده خاکستری کمتری دارند. ماده خاکستری شامل نواحی مغزی است که به موارد زیر کمک می کند:

• سخن گفتن
• خود کنترلی
• تصمیم گیری
• کنترل عضلات

عوامل خطر

عوامل خطر اختلال نقص توجه و بیش فعالی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• یکی از خویشاوندان نزدیک ( والدین یا خواهر و برادر )، مبتلا به ADHD یا اختلال دیگر روانی باشد
• قرار گرفتن در معرض سموم محیطی ، مانند سرب 
• مصرف مواد مخدر توسط مادر ، مصرف الکل یا سیگار کشیدن در دوران بارداری
• تولد زودرس

تشخیص اختلال نقص توجه و بیش فعالی

هیچ آزمایشی وجود ندارد که بتواند تشخیص دهد بزرگسالان یا کودکان اختلال نقص توجه و بیش فعالی دارند. برای تشخیص ، پزشک هرگونه علائمی را که فرد در شش ماه گذشته داشته باشد ارزیابی می کند. پزشک احتمالاً اطلاعاتی را از معلمان یا اعضای خانواده جمع آوری می کند و ممکن است از چک لیست ها و مقیاس های رتبه بندی برای بررسی علائم استفاده کند. آنها همچنین یک معاینه فیزیکی برای بررسی سایر مشکلات سلامتی انجام می دهند.

درمان ADHD

درمان اختلال نقص توجه و بیش فعالی معمولاً شامل درمان های رفتاری ، داروها یا هر دو است. انواع درمان شامل روان درمانی یا گفتگودرمانی است. در گفتگو درمانی ، در مورد تأثیر ADHD بر زندگی و راههای کمک در مدیریت آن صحبت می شود. نوع دیگر درمان ، رفتار درمانی است. این روش درمانی می تواند به یادگیری نحوه نظارت و مدیریت رفتار کمک کند.

هنگامی که با اختلال نقص توجه و بیش فعالی زندگی می کنید ، دارو نیز می تواند بسیار مفید باشد. داروهای اختلال نقص توجه و بیش فعالی طوری طراحی شده اند که بر مواد شیمیایی مغز تأثیر می گذارند به گونه ای که فرد را قادر می سازد تا انگیزه ها و اقدامات خود را بهتر کنترل کند.

داروهای ADHD

دو نوع اصلی داروهایی که برای درمان اختلال نقص توجه و بیش فعالی استفاده می شوند محرک و غیر محرک هستند.محرک های سیستم عصبی مرکزی (CNS) رایج ترین داروهای ADHD هستند. این داروها با افزایش مقادیر مواد شیمیایی مغز دوپامین و نوراپی نفرین عمل می کنند.نمونه هایی از این داروها شامل متیل فنیدات (ریتالین) و محرک های مبتنی بر آمفتامین (Adderall) است.

اگر محرک ها خوب عمل نکنند و یا  عوارض جانبی مشکل ساز ایجاد کنند ، پزشک ممکن است داروهای غیر محرک را پیشنهاد کند. برخی از داروهای غیر محرک با افزایش سطح نوراپی نفرین در مغز عمل می کنند. این داروها شامل اتموکستین (Strattera) و برخی داروهای ضدافسردگی مانند بوپروپیون (ولبوترین) است.

راهکارهای طبیعی 

در کنار دارو ، چندین روش درمانی برای کمک به بهبود علائم اختلال نقص توجه و بیش فعالی پیشنهاد شده است. برای شروع ، پیروی از یک شیوه زندگی سالم می تواند به مدیریت علائم بیماری کمک کند. مرکز کنترل و پیشگیری از بیماریها (CDC) موارد زیر را توصیه می کند:

• رژیم غذایی سالم و متعادل داشته باشید
• حداقل 60 دقیقه فعالیت بدنی در روز انجام دهید
• به اندازه کافی بخوابید.
• محدود کردن زمان استفاده از تلفن ، رایانه و تلویزیون

اجتناب از برخی مواد حساسیت زا و افزودنی های غذایی نیز راه های بالقوه ای برای کاهش علائم ADHDاست. 

آیا ADHD یک ناتوانی است؟

در حالی که این بیماری یک اختلال تکاملی عصبی است ، اما ناتوانی یادگیری محسوب نمی شود. با این حال ، علائم ADHD می تواند یادگیری را برای فرد سخت کند. همچنین ، ممکن است ADHD در برخی از افرادی که دارای اختلالات یادگیری هستند نیز رخ دهد.برای کمک به کاهش هرگونه تأثیر بر یادگیری برای کودکان ، معلمان می توانند دستورالعمل های فردی را برای دانش آموز مبتلا به ADHD ترسیم کنند ، که می تواند شامل اجازه دادن به زمان اضافی برای انجام وظایف و آزمون ها یا ایجاد یک سیستم پاداش شخصی باشد.

کلام پایانی 

برای کودکان و بزرگسالان ، ADHD درمان نشده می تواند تأثیر جدی بر زندگی   فرد داشته باشد. اختلال نقص توجه و بیش فعالی درمان نشده می تواند بر روی  روابط و محیط هایی که فرد کار می کند  تأثیر بگذارد. درمان برای کاهش عوارض بیماری مهم است.

منابع مقاله

https://www.healthline.com/health/adhd#outlook

https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/adhd/diagnosis-treatment/drc-20350895

https://www.psychiatry.org/patients-families/adhd/what-is-adhd

The post اختلال کم‌توجّهی – بیش‌فعالی(ADHD)، علائم و روش های درمان آن appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

دانش آموزان مبتلا به ADHD ممکن است برای تمرکز در مدرسه مشکل داشته باشند که این موضوع می‌تواند یادگیری را دشوار کند. استفاده از نکات و راهکارهای مطالعه می‌تواند به موفقیت آنها کمک کند.

 اختلال نقص توجه و بیش فعالی (ADHD) یک بیماری شایع سلامت روان است که می‌تواند باعث بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری شود.

 این می‌تواند مطالعه را دشوار کند و بسیاری از جوانان مبتلا به ADHD در مدرسه با مشکل مواجه می‌شوند.

 دانش آموزان مبتلا به ADHD درمان نشده نمرات پایین‌تر نسبت به دانش آموزان بدون ADHD کسب می‌کنند. درمان وضعیت یک فرد می‌تواند علائم را کاهش دهد و به آنها کمک کند در مدرسه عملکرد بهتری داشته باشد. علاوه بر درمان، مهارت‌های مطالعه، نکات و مداخلات خاصی می‌تواند به دانش‌آموزان کمک کند تا ADHD خود را در مدرسه و خانه مدیریت کنند.

 ADHD چیست؟

 اختلال بیش فعالی کمبود توجه (ADHD) یک وضعیت سلامت روان است که می‌تواند باعث سطوح غیرعادی بیش فعالی و رفتارهای تکانشی شود.

 افراد مبتلا به ADHD همچنین ممکن است در تمرکز حواس خود بر روی یک کار یا نشستن طولانی مدت مشکل داشته باشند.

 بسیاری از افراد بی توجهی و تغییرات در سطح انرژی را تجربه می‌کنند. برای یک فرد مبتلا به ADHD، این اتفاق بیشتر و به میزان بیشتری در مقایسه با افرادی که این بیماری را ندارند، اتفاق می‌افتد. می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر تحصیل، کار و زندگی آنها داشته باشد.

 هم بزرگسالان و هم کودکان می‌توانند ADHD داشته باشند. این تشخیصی است که توسط انجمن روانپزشکی آمریکا (APA) به رسمیت شناخته شده است.

 علائم ADHD

 طیف وسیعی از رفتارها با بیش فعالی مرتبط است. برخی از موارد رایج‌تر عبارتند از:

• مشکل در تمرکز یا تمرکز روی کارها
• فراموشی در انجام کارها
• به راحتی منحرف شدن
• داشتن مشکل در نشستن
• قطع کردن حرف افراد در حین صحبت کردن

علائم و نشانه‌ها می‌توانند مختص جنبه‌های مختلف ADHD، مانند بیش فعالی، تکانشگری، یا مشکل در تمرکز باشند. فردی که بیش فعالی و تکانشگری را تجربه می‌کند ممکن است:

• برای مثال، سر کلاس نشستن یا نشستن برایشان مشکل است
• در بازی کردن یا انجام کارهای بی سر و صدا مشکل دارند
• بیش از حد صحبت کند
• برایشان سخت است که در نوبتشان صبر کنند
• وقتی دیگران در حال صحبت کردن، بازی کردن، یا انجام کاری هستند، حرفشان را قطع می‌کنند.

 کسی که در تمرکز مشکل دارد ممکن است:

• هنگام مطالعه یا کار مرتب اشتباه کنید یا جزئیات را از دست بدهید
• حفظ تمرکز هنگام گوش دادن، خواندن یا برگزاری مکالمه برایشان سخت است
• در سازماندهی وظایف روزانه خود مشکل دارند
• مکرراً تمرکز را از دست می‌دهند
• با چیزهای کوچکی که در اطرافشان اتفاق می افتد به راحتی حواسشان پرت می‌شود

اگر شما یا فرزندتان این بیماری را دارید، ممکن است برخی یا همه این علائم را داشته باشد. علائمی که دارید به نوع بیش فعالی شما بستگی دارد.

 انواع ADHD

 برای سازگاری بیشتر تشخیص ADHD، APA این بیماری را به سه دسته یا نوع دسته بندی کرده است.

این انواع عمدتاً:

• بی توجه
• بیش فعالی-تکانشی
• ترکیبی از هر دو نوع بیش فعالی و تکانشی هستند.

بی توجه

 همانطور که از نام آن پیداست، افراد مبتلا به این نوع بیش فعالی در تمرکز، تکمیل وظایف و پیروی از دستورالعمل‌ها با مشکل شدید مواجه هستند.

 کارشناسان همچنین فکر می‌کنند که بسیاری از کودکان مبتلا به نوع بی‌توجهی ADHD ممکن است تشخیص مناسبی دریافت نکنند، زیرا تمایلی به ایجاد اختلال در کلاس ندارند.

پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این اختلال در بین دختران مبتلا به ADHD شایع‌تر است.

 بیش فعال- تکانشی

 افراد مبتلا به این نوع بیش فعالی در درجه اول رفتار بیش فعال و تکانشی از خود نشان می‌دهند. این می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• بی قراری
• قطع کردن حرف افراد در حین صحبت کردن
• نمی‌توانند منتظر نوبت خود باشند

 اگرچه بی توجهی در مورد این نوع بیش فعالی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد، افراد مبتلا به ADHD عمدتاً بیش فعال- تکانشی ممکن است هنوز تمرکز بر روی وظایف را دشوار بدانند.

 نوع ترکیبی بیش فعال- تکانشی و بی توجه

 این شایع‌ترین نوع ADHD است. افراد مبتلا به این نوع ترکیبی از ADHD علائم بی توجهی و بیش فعالی را نشان می‌دهند. این‌ها شامل ناتوانی در توجه، تمایل به تکانشگری و سطوح بالاتر از حد متوسط ​​​​فعالیت و انرژی است.

 نوع ADHD شما یا فرزندتان نحوه درمان آن را تعیین می‌کند. نوع بیماری شما می‌تواند در طول زمان تغییر کند، بنابراین درمان شما نیز ممکن است تغییر کند.

ADHD می‌تواند بر توانایی دانش آموز برای تمرکز، توجه، گوش دادن یا تلاش برای انجام تکالیف مدرسه تأثیر بگذارد. دانش آموز مبتلا به این بیماری همچنین می‌تواند بی قرار باشد، زیاد صحبت کند یا کلاس را مختل کند. کودکان مبتلا به ADHD همچنین ممکن است دارای ناتوانی‌های یادگیری باشند که باعث می‌شود آنها در مدرسه دچار مشکل شوند. اکثر کودکان مبتلا به ADHD قبل از تشخیص ADHD مدرسه را شروع می‌کنند. گاهی اوقات معلمان  اولین کسانی هستند که متوجه علائم احتمالی ADHD می‌شوند. آن‌ها ممکن است آن را با والدین کودک در میان بگذارند. سپس والدین می‌توانند کودک را توسط یک مشاور مخصوص، بررسی کنند تا ببینند آیا ADHD است یا خیر.

چه چیزی باعث ADHD می‌شود؟

 علیرغم اینکه ADHD چقدر رایج است، پزشکان و محققان هنوز مطمئن نیستند که چه چیزی باعث این بیماری می‌شود. اعتقاد بر این است که منشأ عصبی دارد. ژنتیک نیز ممکن است نقش داشته باشد.

 پژوهش‌ها نشان می‌دهد که کاهش دوپامین یک عامل در ADHD است. دوپامین یک ماده شیمیایی در مغز است که به انتقال سیگنال‌ها از یک عصب به عصب دیگر کمک می‌کند. در تحریک واکنش‌ها و حرکات عاطفی نقش دارد. دیگرپژوهش ها نشان دهنده تفاوت ساختاری در مغز است. یافته‌ها نشان می‌دهد که افراد مبتلا به ADHD حجم ماده خاکستری کمتری دارند. ماده خاکستری شامل نواحی مغز است که به موارد زیر کمک می‌کند:

• سخن، گفتار
• خود کنترلی
• تصمیم گیری
• کنترل عضلات

 محققان هنوز در حال بررسی علل بالقوه ADHD، مانند سیگار کشیدن در دوران بارداری هستند.

 تشخیص و آزمایش ADHD

 هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که بتواند تشخیص دهد که آیا شما یا فرزندتان ADHD دارید یا خیر.

یک مطالعه 2017 مزایای یک آزمایش جدید برای تشخیص ADHD بزرگسالان را بررسی کرد، اما بسیاری از پزشکان معتقدند تشخیص ADHD را نمی‌توان بر اساس یک آزمایش انجام داد.

• برای تشخیص، پزشک علائمی را که شما یا فرزندتان در 6 ماه گذشته داشته‌اید ارزیابی می‌کند.
• پزشک شما احتمالاً اطلاعاتی را از معلمان یا اعضای خانواده جمع آوری می‌کند و ممکن است از چک لیست‌ها و مقیاس‌های رتبه بندی برای بررسی علائم استفاده کند.
• آن‌ها همچنین یک معاینه فیزیکی برای بررسی سایر مشکلات سلامتی انجام می‌دهند.

 اگر مشکوک هستید که شما یا فرزندتان بیش فعالی دارید، با پزشک در مورد ارزیابی صحبت کنید. برای فرزندتان نیز می‌توانید با مشاور مدرسه او صحبت کنید. مدارس به طور منظم کودکان را از نظر شرایطی که ممکن است بر عملکرد آموزشی آنها تأثیر بگذارد ارزیابی می‌کنند. برای ارزیابی، یادداشت‌ها و مشاهداتی را در مورد خود یا رفتار فرزندتان در اختیار پزشک یا مشاور خود قرار دهید. اگر آنها مشکوک به ADHD باشند، ممکن است شما یا فرزندتان را به یک متخصص ADHD ارجاع دهند. بسته به تشخیص، آن‌ها همچنین ممکن است یک قرار ملاقات با روانپزشک یا متخصص مغز و اعصاب را پیشنهاد کنند.

 چگونه معلمان می‌توانند به کودکان مبتلا به ADHD کمک کنند؟

 به همه معلمان اطلاع دهید که آیا فرزند شما بیش فعالی دارد یا خیر. از معلم بخواهید که وضعیت فرزندتان را به شما اطلاع دهد. معلمان می‌توانند بر نیازهای فرزند شما تمرکز کنند. هر دانش آموز مبتلا به ADHD با دیگر دانش آموزان متفاوت است. برخی برای توجه و مدیریت حواس پرتی به کمک نیاز دارند. برخی برای سازماندهی به کمک نیاز دارند. دیگران برای شروع کار یا تکمیل کاری که شروع کرده‌اند به کمک نیاز دارند. برخی از دانش‌آموزان مبتلا به ADHD در نشستن یا کار کردن در سکوت مشکل دارند.

از معلم بپرسید که چگونه بیش فعالی روی فرزند شما در کلاس درس تأثیر می‌گذارد و چه کاری می‌توانید برای کمک به فرزندتان در انجام تکالیف مدرسه انجام دهید. معلمان می‌توانند به موفقیت فرزند شما کمک کنند.

 بسته به نیاز دانش آموز، معلم می‌تواند کارهایی مانند:

• دانش آموزی را در جایی بنشاند که حواس پرتی کمتری داشته باشد.
• دستورالعمل‌های واضح و مختصر را ارائه دهد.
• روال و قوانین کلاسی ساده داشته باشد.
• خونگرم، دلگرم کننده و مثبت باشد.
• تلاش‌ دانش آموز را تحسین کنید.
• به سازمان دهی بچه‌ها کمک کند.
• بچه‌ها را راهنمایی کند تا سرعت خود را کم کنند و وقت بیشتری بگذارند.
• برای تنوع در کلاس درس استراحت دهید.
• برای تکمیل کار وقت اضافی بدهید.
• به دانش آموزان بیاموزید که چگونه کار خود را بررسی کنند و اشتباهات بی دقتی را تشخیص دهند.

 معلمان همچنین برای دانش آموزان بزرگتر می‌توانند:

 مهارت‌های مطالعه مانند یادداشت برداری، خواندن با صدای بلند و آماده شدن برای آزمون‌ها را آموزش دهید.

 پروژه‌ها و تکالیف چند مرحله‌ای را به بخش‌های کوچکتر تقسیم کنید.

 معلمان می‌توانند بهترین‌ها را در فرزند شما به نمایش بگذارند. وقتی معلمان بهترین‌ها را در دانش آموزان خود می‌بینند، دانش آموزان بهترین‌ها را در خود می‌بینند. معلمان می‌توانند بیان کنند که هر دانش آموزی می‌تواند رشد کند، بیاموزد و موفق شود خواه بیش فعالی داشته باشد یا نداشته باشد.

 چگونه دانش آموزان را تحت تأثیر قرار می‌دهد؟

  تمرکز و توجه اجزای حیاتی یادگیری در مدرسه هستند. بیش فعالی مستقیماً بر روی یادگیری تأثیر می‌گذارد. این علائم در یک محیط مدرسه معمولی را برای دانش آموزانی که این شرایط را دارند دشوار می‌کند. بسیاری از جوانان مبتلا به ADHD در یادگیری مشکل دارند، نمرات آزمون پایینی می‌گیرند و از مدرسه عقب می‌مانند. این می‌تواند بر عزت نفس آنها تأثیر منفی بگذارد.

 ADHD همچنین می‌تواند بر روابط و مهارت‌های اجتماعی تأثیر بگذارد. یک مطالعه در سال 2020 نشان داد که بین ADHD، حافظه کاری ضعیف و مهارت‌های اجتماعی ضعیف، و تجربه قلدری رابطه وجود دارد. با داشتن اطلاعات کافی در مورد این بیماری، حمایت و درمان مناسب، آن‌ها می‌توانند در مدرسه موفق شوند.

 برخی از نمونه‌هایی از اینکه چگونه علائم بیش فعالی ممکن است دانش آموزان را تحت تأثیر قرار دهد عبارتند از:

 بی توجهی:

دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی ممکن است زمان را از دست بدهند، تکالیف خود را فراموش کنند و در کلاس درس برای داشتن توجه بیشتر، تلاش کنند.

بیش فعالی:

بیش فعالی می‌تواند ثابت نشستن و پیروی از دستورالعمل‌ها را دشوار کند. همچنین می‌تواند بر روابط تأثیر بگذارد، مانند زمانی که باعث می‌شود دانش آموز مکرراً صحبت همسالان خود را قطع کند.

 تکانشگری:

این امر می‌تواند تمرکز، برقراری ارتباط با همسالان و مقاومت در برابر انگیزه نادیده گرفتن تکالیف مدرسه را دشوار کند. دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی ممکن است برای کنترل احساسات خود در مدرسه تلاش کنند.

 این علائم می‌تواند موفقیت دانش آموزان را در مدرسه دشوار کند. یک مطالعه در سال 2021 نشان داد که دانش آموزان مبتلا به ADHD بیشتر از همسالان خود ترک تحصیل می‌کنند.

 دانش آموزان مبتلا به ADHD همچنین می‌توانند در امتحانات ضعیف عمل کنند.

 نکاتی برای دانش آموزان دبستانی و راهنمایی

دانش آموزان دبستانی و راهنمایی 5 تا 13 ساله در مراحل اولیه یادگیری مدیریت مدرسه با ADHD هستند. در حالی که میانگین سن تشخیص 7 سال است، برخی از کودکان ممکن است بیماریشان چندین سال تشخیص داده نشوند. این امر به ویژه در دختران رایج است و احتمال کمتری دارد که نسبت به پسران، زودتر تشخیص داده شود. دانش‌آموزان مبتلا به ADHD در سال‌های ابتدایی مدرسه به حمایت والدین و معلمان نیاز دارند.

 والدین می‌توانند به فرزندانشان به روش‌های زیر کمک کنند:

• درخواست در مورد تسهیلات مربوط به معلولیت، از جمله زمان آزمون طولانی‌تر، بازخورد روزانه، و سیستم پاداش برای رفتار مثبت
• صحبت کردن با کودک در مورد بیش فعالی و کمک به آنها برای درک وضعیت خود
• ایجاد برنامه‌ای برای مدیریت علائم
• ثبت نام کودک در دوره‌های مهارت‌های سازمانی و تحصیلی

 آن‌ها همچنین می‌توانند فرزند خود را تشویق کنند تا چندین استراتژی مفید را امتحان کند، از جمله:

• با استفاده از یک سیستم ساده، مانند دستور کار دانشجویی، برای پیگیری ضرب الاجل ها و ایجاد برنامه‌های روزانه از تخته وایت برد یا کمک بصری استفاده کنید تا به آنها کمک کنید وسایل مورد نیاز مدرسه را به خاطر بسپارند.
• استراحت‌های مکرر و پرهیز از انجام چند کار
• تقسیم وظایف بزرگ به قطعات کوچکتر
• درخواست کمک در صورتی که با مطالب جدید دست و پنجه نرم می‌کنند
• یادداشت برداری در کلاس و مرور آنها در اواخر همان روز

 نکاتی برای دانش آموزان دبیرستانی

 در دبیرستان سنین 14 تا 18 معمولاً حجم کار دانش آموز افزایش می‌یابد. آن‌ها کار مستقل و امتحانات مکرر بیشتری دارند، که کار را برای دانش آموزان مبتلا به بیش فعالی دشوار می‌کند.

 دبیرستان زمان خوبی برای والدین است تا دانش آموزان را تشویق کنند تا از خود دفاع کنند. آن‌ها می‌توانند یاد بگیرند مهارت‌های مورد نیاز برای موفقیت در دبیرستان و آموزش عالی را توسعه دهند.

 دانش آموزان می‌توانند راه های زیر را امتحان کنند:

• آزمایش با استراتژی‌های مختلف سازمانی، مانند برنامه ریز کاغذی، برنامه ریزی الکترونیکی، یا یادآوری‌های مبتنی بر برنامه یادداشت برداری در کلاس و هنگام مطالعه
• ابتدا سخت‌ترین تکالیف را حل کنید
• درخواست کمک در اوایل بیماری
• ایجاد روابط قوی با معلمان
• ایجاد یک روال مطالعه روزانه
• ایجاد فضای مطالعه راحت در خانه
• خاموش کردن تلفن و تلویزیون هنگام مطالعه

 نکاتی برای دانشجویان

 زمانی که دانش‌آموزان به دانشگاه می‌رسند، احتمالاً مهارت‌هایی را ایجاد کرده‌اند که به آنها در مدیریت تکالیف کمک می‌کند. با این حال، کالج همچنین می‌تواند چالش‌های جدیدی ایجاد کند. یادگیری سازگاری، درخواست کمک و برنامه ریزی از قبل به دانشجویان مبتلا به بیش فعالی این امکان را می‌دهد که بهترین کار خود را انجام دهند.

 آن‌ها می‌توانند راه های زیر را امتحان کنند:

• ایجاد پاداش و شکست در مطالعه
• زودتر با اساتید تماس بگیرید
• درس خواندن و کارهای بزرگ را به تکه‌های کوچک تقسیم کنید
• یادداشت برداری از همه چیز، و مرور یادداشت‌ها روزانه
• با استفاده از لیست‌های سازماندهی شده با مهلت‌های مشخص
• برنامه ریزی از قبل با ایجاد و نوشتن یک برنامه دقیق هر روز
• نظارت بر پیشرفت برای تعیین اینکه کدام استراتژی بهتر عمل می‌کند

 درمان ADHD

 علاوه بر نکات و استراتژی‌های مطالعه، درمان بیش فعالی می‌تواند به دانش آموزان کمک کند تا در مدرسه خوب عمل کنند. بررسی ادبیات 2020 نشان داد که دارو می‌تواند عملکرد و نتایج را در بسیاری از زمینه‌ها از جمله عملکرد تحصیلی بهبود بخشد.

 با این حال، مؤثرترین راهبردهای درمان ADHD شامل ترکیبی از داروها و سایر مداخلات است.

گزینه‌ها شامل:

• تسهیلات مربوط به معلولیت، مانند اصلاح کلاس درس برای آسان‌تر کردن یادگیری
• درمان برای کمک به فرد برای درک بهتر ADHD خود و پرورش استراتژی برای مقابله با آن
• مهارت‌های مطالعه و آموزش سازمانی خانواده درمانی و آموزش والدین
• ایجاد یک برنامه روتین و قابل پیش بینی مطالعه
• آموزش در مورد زندگی با ADHD و نحوه مدیریت بهتر این بیماری

 حمایت از یک عزیز مبتلا به ADHD

 حمایت از یک عزیز مبتلا به ADHD با درک این موضوع آغاز می‌شود که ADHD یک وضعیت پزشکی واقعی است و افراد مبتلا به ADHD با چالش‌های مداوم روبرو هستند. علائم آنها ثابت نیست، اگرچه آن‌ها می‌توانند برای کاهش شدت علائم، راههای بیشتری را انتخاب کنند.

 برخی از راهبردها برای کمک عبارتند از:

•  هنگامی که کودک مبتلا به این نوع بیش فعالی است، از تسهیلات ناتوانی در مدرسه حمایت کنید.
•  عزیزان مبتلا به ADHD را تشویق کنید که به دنبال درمان باشند.
•  با تمرکز بر موضوع به به حداقل رساندن حواس پرتی کمک کنید.
•  هنگام گذراندن وقت با هم از صداهای بلند، تلویزیون و سایر عوامل حواس پرتی پس زمینه خودداری کنید.
•  افراد مبتلا به ADHD را تشویق کنید تا استراتژی‌های سازمانی موثری را توسعه دهند.
•  یادآوری‌ها و نشانه‌ها را ارائه دهید. به عنوان مثال، زمانی که همسری مبتلا به ADHD است، قرار دادن اطلاعات مربوط به خانواده و قرار ملاقات‌ها در یک تقویم خانوادگی یا تخته سفید که در دسترس باشد، ممکن است به شما کمک کند.

 کلام آخر

 علائم بیش فعالی مانند بی توجهی، بیش فعالی و تکانشگری می‌تواند تمرکز دانش آموزان را در مدرسه دشوار کند. این بیماری می‌تواند افراد را در تمام مراحل زندگی تحت تأثیر قرار دهد. مهارت‌های از دست رفته در اوایل دبستان می‌تواند به آن اضافه شود، بنابراین توسعه مهارت‌های مطالعه و سازماندهی قوی در اوایل می‌تواند به پیشرفت دانش‌آموزان در آموزش عالی کمک کند. اگرچه ADHD ممکن است مطالعه را دشوارتر کند، اما آن را غیرممکن نمی‌کند. با داشتن امکانات مناسب، دانش آموزان می‌توانند در مدرسه موفق شوند.

منابع

https://www.medicalnewstoday.com/articles/adhd-study-tips#supporting-a-loved-one

https://kidshealth.org/en/parents/adhd-school.html

https://www.healthline.com/health/adhd#tips-for-coping

The post  ADHD در کودکان و نکاتی که لازم است درباره آن بدانید! appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.