به‌طورکلی خطر ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ در مردان با شیوع 3/4 درصد نسبت به زنان با شیوع 4 درصد کمی بیشتر است. سرطان رودۀ بزرگ دومین علت شایع مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در میان زنان و مردان است. کارشناسان معتقدند غربالگری و تشخیص زودرس می‌تواند به کاهش مرگ‌ومیر ناشی از این بیماری کمک کند.

علائم سرطان روده بزرگ معمولاً در زنان و مردان یکسان است، اما این علائم در زنان ممکن است با مسائل مربوط به زنان یا قاعدگی اشتباه گرفته شود.

برای آگاهی از تأثیر این بیماری بر روی زنان و نیز علائم، تشخیص و درمان آن در ادامۀ مطلب با ما همراه باشید.

شایع ترین علائم سرطان روده بزرگ در زنان

سرطان رودۀ بزرگ با رشد یک زائدۀ کوچک تحت عنوان پولیپ در دیواره داخلی رودۀ بزرگ شروع می‌شود. این پولیپ ها معمولاً خوش‌خیم (غیر سرطانی) هستند، اما با شکل‌گیری یک پولیپ سرطانی، سلول‌های سرطانی به درون پوشش رودۀ بزرگ یا راست‌روده منتقل شده و گسترش می‌یابند. سلول‌های سرطانی همچنین می‌توانند از طریق جریان خون وارد سیستم لنفاوی بدن شوند.

سرطان رودۀ بزرگ ممکن است در مراحل اولیه علائم قابل‌توجهی نداشته باشد. همۀ افراد علائم اولیه را تجربه نخواهند کرد و علائم بسته به ‌اندازه و موقعیت ایجاد سرطان می‌تواند متفاوت باشد. علائم شایع سرطان رودۀ بزرگ در زنان و مردان مشترک است و می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• تغییر در حالات روده که بیش از چند روز طول بکشد. این ممکن است شامل تغییر در غلظت مدفوع، اسهال یا یبوست باشد.
• خونریزی قرمز روشن از راست‌روده
• مدفوع خونی که موجب تغییر رنگ مدفوع به قهوه‌ای یا سیاه می‌شود
• احساس درد یا گرفتگی شکم
• کاهش وزن بدون دلیل
• ضعف و خستگی
• احساس عدم تخلیۀ کامل روده

مرحلۀ پیشرفته علائم سرطان روده بزرگ در زنان

عدم‌تشخیص به‌موقع سرطان رودۀ بزرگ می‌تواند منجر به ایجاد عوارض و علائم جدی شود، ازجمله:

• گسترش سرطان به غدد لنفاوی
• گسترش سرطان به سایر اندام‌های بدن مانند کبد
• انسداد رودۀ بزرگ

مقایسۀ علائم سرطان رودۀ بزرگ با مسائل مربوط به زنان

میانگین سن تشخیص سرطان رودۀ بزرگ در زنان 71 سال و در مردان 67 سال و متوسط سن ابتلا به سرطان راست‌روده برای زنان 69 سال و برای مردان 66 سال است.

سرطان رودۀ بزرگ بیشتر زنان سالخورده‌ای را درگیر می‌کند که دیگر دچار قاعدگی نمی‌شوند، بااین‌حال، تعداد افراد زیر 50 سال مبتلا به سرطان رودۀ بزرگ در حال افزایش است. بین سال‌های 2012 و 2016، شیوع سرطان روده بزرگ در افراد زیر 50 سال 2٪ و در سنین 64-50 سال 1٪ افزایش یافت.

برخی از علائم سرطان رودۀ بزرگ ممکن است با علائم طبیعی قاعدگی یا سایر مسائل مربوط به زنان اشتباه گرفته شود. این علائم عبارت‌اند از:

• تغییر در حالات روده، اسهال و یبوست که در دوران قاعدگی نیز شایع است.
• گرفتگی شکم که می‌تواند با گرفتگی قاعدگی اشتباه گرفته شود.
• احساس خستگی که می‌تواند به دلیل سندرم پیش‌ از قاعدگی (PMS) باشد.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

هرگونه تغییر در حالات روده، خونریزی از راست‌روده، وجود خون در مدفوع، احساس درد یا ناراحتی در شکم و کاهش وزن بی‌دلیل از علائمی است که باید با پزشک در میان گذاشته شود.

چنانچه دائماً احساس خستگی یا درد شکمی می‌کنید که مربوط به دورۀ قاعدگی نیست و یا علائمی را برای اولین بار تجربه می‌کنید – حتی اگر با چرخۀ قاعدگی شما هماهنگ باشد – و علائم با علائمی که معمولاً در طی دورۀ قاعدگی احساس می‌کردید، متفاوت است با پزشک خود مشورت نمایید.

غربالگری سرطان رودۀ بزرگ

طبق توصیۀ انجمن سرطان آمریكا، زنان و مردان با میانگین خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ از 45 سالگی اقدام به غربالگری منظم رودۀ بزرگ کنند.

غربالگری منظم امکان تشخیص به‌موقع سرطان رودۀ بزرگ در افراد بدون علامت فراهم می‌کند. آزمایش‌های غربالگری مانند آزمایش مدفوع یا کولونوسکوپی، موجب یافتن پولیپ ها قبل از سرطانی شدن و برطرف کردن آن‌ها می‌شود.

غربالگری منظم افراد دارای عوامل خطر مانند سابقۀ خانوادگی ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ بهتر است در سنین پایین‌تر سن توصیه‌شده برای غربالگری صورت گیرد.

عوامل خطر در زنان

عوامل خطر می‌توانند احتمال ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ را افزایش دهد. عوامل خطر در میان مردان و زنان مشترک است. خطر ابتلا به سرطان در زنان پس از یائسگی افزایش می‌یابد. عوامل خطر سرطان رودۀ بزرگ به دو دسته عوامل قابل‌تغییر و عوامل غیر قابل‌تغییر تقسیم می‌شوند:

عوامل خطر قابل‌تغییر شامل عوامل مرتبط با سبک زندگی هستند از جمله:

• اضافه‌وزن یا چاقی
• بی‌تحرکی
• رژیم‌های غذایی سرشار از گوشت قرمز یا گوشت‌های فرآوری شده
• کمبود ویتامین دی
• سیگار کشیدن
• مصرف الکل حتی به میزان کم تا متوسط

 برخی از عوامل خطر غیر قابل‌تغییر عبارت‌اند از:

• سالخوردگی
• بیماری‌های التهابی روده (IBD) مانند کرون یا کولیت اولسراتیو
• سابقه خانوادگی ابتلا به سرطان روده بزرگ یا پولیپ
• سابقۀ پولیپ
• نژاد آمریکایی آفریقایی
• ابتلا به سندرم لینچ (سندرم ارثی سرطان روده بزرگ)

خطر ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ در افراد مبتلا به سندرم لینچ، بسته به ژن‌های تحت تأثیر ممکن است تا 50٪ باشد.

تشخیص

بر طبق توصیۀ کالج پزشکان آمریکا، روش تشخیص و غربالگری در بزرگ‌سالان 75-50 سال با خطر ابتلای 3٪ یا بالاتر، آزمایش ایمنی شیمیایی مدفوع (FIT) یا آزمایش خون مخفی مدفوع مبتنی بر گایاک با حساسیت بالا هر 2 سال یک‌بار و کولونوسکوپی یا سیگموئیدوسکوپی هر 10 سال یک‌بار است.

کولونوسکوپی از طریق وارد کردن یک لوله انعطاف‌پذیر بلند (کولونوسکوپ) به داخل مقعد و روده بزرگ انجام می‌شود. دوربین کوچک تعبیه‌شده در سر لوله، تصاویر را به صفحۀ رایانه پزشک ارسال می‌کند. کولونوسکوپی یک روش غربالگری استاندارد برای غربالگری زنان و مردان بالای 50 سال است. در صورت وجود سابقۀ خانوادگی یا سایر عوامل خطرساز، سن غربالگری کاهش می‌یابد.

هرگونه پولیپ را می‌توان با استفاده از ابزارهای خاصی که از طریق کولونوسکوپ وارد بدن می‌شوند، از بین برد. پولیپ ها در آزمایشگاه مورد تجزیه‌وتحلیل قرار می‌گیرند و در صورت تائید وجود سلول‌های سرطانی در نمونۀ موردآزمایش، آزمایشات بیشتری انجام می‌شود:

• آزمایش ژنی به‌منظور شناسایی دقیق نوع سرطان
• اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) از بافت‌های نزدیک روده بزرگ برای تعیین میزان گسترش سرطان
• سونوگرافی برای ایجاد تصاویر رایانه‌ای از بافت

درمان

سه نوع درمان اصلی سرطان روده بزرگ عبارت‌اند از:

• عمل جراحی: حذف پولیپ های سرطانی در مراحل اولیه سرطان روده بزرگ می‌تواند مؤثر باشد. در حالت پیشرفته ممکن است نیاز به برداشتن بافت یا قسمت‌های بیشتری از رودۀ بزرگ باشد.
• شیمی‌درمانی: داروهای قدرتمند سلول‌های سرطانی را از بین می‌برند. این درمان اغلب در موارد توصیه می‌شود که سرطان به غدد لنفاوی رسیده باشد.
• پرتودرمانی: پرتوهای پرقدرت انرژی مانند اشعه ایکس جهت کوچک شدن یا از بین بردن تومورهای سرطانی به کار می‌روند.

بر اساس برخی مطالعات، درمان جایگزینی هورمونی (HRT) پس از یائسگی می‌تواند خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ را در زنان کاهش دهد، این مطالعه در حال بررسی بیشتر است. تصمیم برای درمان از طریق این روش نباید تنها بر اساس خطر ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ باشد. مصرف استروژن و پروژسترون پس از یائسگی می‌تواند خطر ابتلا به برخی بیماری‌ها از جمله سرطان ریه و پستان را در زنان افزایش دهد.

تشخیص بین علائم سرطان روده بزرگ در زنان و علائم قاعدگی یا سایر مسائل زنانگی برای زنان دشوار است. صرف داشتن علائم به معنای ابتلای شما به سرطان رودۀ بزرگ نیست.

غربالگری منظم به تشخیص به‌موقع سرطان رودۀ بزرگ و درمان مؤثرتر کمک می‌کند. راهکارهای ساده‌ای مانند حفظ وزن سالم، ورزش و پیروی از سبک زندگی سالم، خطر ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ را کاهش می‌دهد.

منبع نوشته علائم سرطان روده بزرگ در زنان :

https://www.healthline.com/health/colorectal-cancer/colon-cancer-in-women#diagnosis

The post سرطان روده بزرگ در زنان appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

سرطان رودۀ بزرگ چهارمین سرطان شایع در بین مردان و زنان است که شیوع آن در مردان، به‌ویژه مردان سیاه‌پوست بیشتر است. به‌طورکلی پیش‌بینی می‌شود که سالانه به ازای هر 100000 مرد، 43.7 نفر به سرطان رودۀ بزرگ مبتلا شوند، این رقم در زنان 6/33 است. سرطان رودۀ بزرگ دومین سرطان کشنده و نرخ مرگ‌ومیر آن سالانه 16.3 مرد و 11.5 زن از هر 1000000 نفر است.

عوامل متعددی بر میزان اختلاف ابتلا به انواع سرطان یا سایر بیماری‌ها در زنان و مردان تأثیر می‌گذارد. در برخی موارد، این ممکن است مربوط به تفاوت‌های بیولوژیکی مانند آناتومی یا هورمون‌های بدن باشد.

عواملی همچون رژیم‌های غذایی، سبک زندگی، دسترسی به درمان و نگرش‌های فرهنگی راجع به غربالگری سرطان نیز می‌توانند در چگونگی اثرات و عوارض سرطان رودۀ بزرگ در مردان و زنان مؤثر باشد.

 همۀ این عوامل می‌توانند خطر ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ و مرگ ناشی از آن را در مردان افزایش دهند.

علائم سرطان رودۀ بزرگ

علائم سرطان رودۀ بزرگ اساساً در زنان و مردان یکسان است؛ اما موقعیت تومور ممکن است در بروز برخی علائم مؤثر باشد. به‌عنوان‌مثال، وجود تومور در پایین دستگاه گوارش می‌تواند باعث وجود خون قرمز روشن در مدفوع و در بخش بالایی باعث سیاه شدن مدفوع شود.

هرچند بسته به محل سرطان علائم ممکن است کمی متفاوت باشند، اما علائم شایع این نوع سرطان عبارت‌اند از:

• نفخ، گرفتگی یا درد شکمی
• مدفوع سیاه
• وجود خون در مدفوع
• تغییر در حالات روده (دفع بیشتر یا کمتر از حد معمول)
• اسهال
• یبوست
• ضعف و خستگی
• احساس عدم تخلیۀ روده
• مدفوع باریک
• کاهش وزن بی‌دلیل
• استفراغ

علائم سرطان رودۀ بزرگ ممکن است شبیه علائم ناشی از سایر مسائل مانند عفونت‌های ویروسی یا باکتریایی یا بواسیر باشد. به همین دلیل مراجعه به پزشک در مورد تغییر اجابت مزاج دارای اهمیت است. وجود خون در مدفوع هرگز طبیعی نیست و باید بررسی شود.

علائم سرطان رودۀ بزرگ در بین مردان و زنان ممکن است کمی متفاوت باشد. به این دلیل که در مردان، سرطان در بخش انتهایی رودۀ بزرگ (سیگموئید و راست‌روده) و در زنان در بخش‌های ابتدایی (تشخیص آن دشوارتر است) شیوع بیشتری دارد.

ایجاد سرطان در سیگموئید یا راست‌روده می‌تواند منجر به علائمی مانند خون در مدفوع یا احساس نیاز مداوم به استفاده از توالت شود. این علائم ممکن است در مراحل اولیۀ بیماری آزاردهنده باشند و نسبت به سرطان در بخش‌های بالایی، بیمار را بیشتر ترغیب به مراجعه به پزشک و معاینه زودهنگام کند. تشخیص به‌موقع در درمان موفق این بیماری بسیار مؤثر است.

با وجود تشخیص در مراحل اولیه، سرطان رودۀ بزرگ همچنان در مردان کشنده‌تر از زنان است. یکی از علل تفاوت، هورمون‌ها هستند هورمون‌های زنانه ممکن است کمی اثر حفاظتی در برابر سرطان روده بزرگ داشته باشند.

سبک زندگی، ازجمله رژیم غذایی، چاقی و عدم‌تحرک نیز در این مسئله دخیل هستند. این عوامل بر نرخ افزایش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ در مردان بیش از زنان تأثیر می‌گذارند.

نرخ ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ در مردان

نرخ ابتلای مردان به سرطان روده بزرگ در ایالات‌متحده بیش از زنان است. بااین‌حال این میزان در بین مردان سیاه‌پوست در بالاترین سطح قرار دارد.

برخی از عوامل خطر سرطان روده بزرگ، مانند سن، ژنتیک و بیماری‌های التهابی روده یا بیماری‌های محرک رشد پولیپ غیرقابل‌تغییر هستند. بااین‌حال برخی عوامل تغییرپذیر در کنار هم می‌توانند تصویری بزرگ‌تر از علل ابتلای بیشتر مردان ارائه دهند.

برخی از این عوامل عبارت‌اند از:

چاقی

نرخ چاقی در مردان در حال افزایش است. بر اساس مطالعات، چاقی و عدم تحرک یکی از عوامل مؤثر در ایجاد سرطان رودۀ بزرگ است. خطر ابتلا در افرادی با شاخص توده بدنی و دور کمر بالاتر بیشتر است.

مصرف دخانیات

 سیگار یکی دیگر از عوامل خطر شناخته‌شده در ایجاد سرطان رودۀ بزرگ است. کشیدن سیگار در بین مردان به‌خصوص مردان مسن بیشتر از زنان رواج دارد. همچنین تمایل به کشیدن سیگار بیشتر در روز و نیز سال‌های مصرف در مردان بیش از زنان است. سرطان در مردان سیگاری بیشتر در سمت چپ روده بزرگ دیده می‌شود.

الکل

میزان مصرف الکل در مردان بیش از زنان است. مصرف الکل یکی از عوامل مؤثر در ایجاد سرطان رودۀ بزرگ است. مصرف بیش از دو نوشیدنی الکلی در روز با میزان خطر بیشتری همراه است

مصرف گوشت قرمز و فرآوری شده

برخی شواهد نشان می‌دهد که رژیم‌های غذایی دارای گوشت قرمز و گوشت‌های فراوری‌شده فراوان، با افزایش خطر ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ مرتبط است. به‌طورکلی، رژیم‌های غذایی مردان بیش از زنان حاوی چنین نوع غذاهایی است که می‌تواند در نرخ بالاتر سرطان مؤثر باشد.

بیماری‌های التهابی روده (IBD) (بیماری کرون و کولیت اولسراتیو)

بیماری‌های التهاب روده و بخصوص کولیت اولسراتیو، یکی از عوامل اثرگذار در ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ است. این خطر پس از هشت سال از ابتلا به این بیماری افزایش می‌یابد. در ایالات‌متحده نرخ بیماری‌های التهابی روده در مردان و زنان یکسان است؛ بنابراین یک عامل خطر خاص برای مردان نیست اما به دلیل مادام‌العمر بودن این بیماری، قابل‌توجه است.

ضایعات پیش سرطانی (پولیپ)

سرطان رودۀ بزرگ با رشد ضایعه‌هایی به نام پولیپ در دیواره‌های داخلی رودۀ بزرگ آغاز می‌شود. با حذف پولیپ ها در طی کولونوسکوپی، دیگر خطر سرطان وجود ندارد. رشد پولیپ در مردان نسبت به زنان در سنین پایین‌تر اتفاق می‌افتد.

پولیپ ها جز عوامل خطر قابل‌تغییر نیستند، اما غربالگری سرطان روده بزرگ می‌تواند به یافتن و از بین بردن آن‌ها قبل از سرطانی شدن کمک کند.

وراثت

عامل مؤثر دیگر در افزایش خطر ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ، بیماری‌های ارثی نادری مانند سندرم لینچ، پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی و … است که باعث رشد پولیپ می‌شوند.

 داشتن سابقه خانوادگی یکی از این شرایط مهم ارزیابی خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ است. به نظر می‌رسد نرخ ابتلا به بیشتر این بیماری‌ها در زنان و مردان مشابه باشد. بااین‌حال، خطر ابتلا به سرطان رودۀ بزرگ در مردان مبتلا به سندرم لینچ بیش از زنان مبتلا با این بیماری است.

نرخ بقا در مردان

 غربالگری ابزاری مهمی در یافتن سرطان رودۀ بزرگ است، اما بسیاری از بزرگ‌سالان هیچ‌گاه تحت غربالگری قرار نمی‌گیرند.

روش‌های غربالگری سرطان روده بزرگ شامل آزمایش مدفوع، اشعه ایکس، توموگرافی کامپیوتری و آزمایشات آندوسکوپی مانند سیگموئیدوسکوپی و کولونوسکوپی است. تنها انجام کولونوسکوپی فرصت مشاهدۀ کل روده بزرگ و از بین بردن هرگونه پولیپ را فراهم می‌کند.

مردان کمتر زنان از لزوم غربالگری سرطان آگاه هستند. نرخ بقا مردان نسبت به زنان کمتر است. تصور می‌شود که سبک زندگی و عوامل ژنتیکی مؤثر در خطر و تفاوت‌های هورمونی ممکن است برخی از دلایل این اثر باشند.

درمان

سرطان روده بزرگ به‌شدت قابل‌درمان است. جراحی یک از رایج‌ترین روش‌های درمانی سرطان رودۀ بزرگ با نرخ درمان حدود 50 درصد است. جراح تودۀ سرطانی و گره‌های لنفاوی مجاور و همچنین بخشی از بافت سالم اطراف رشد را حذف می‌کند و سپس قسمت‌های سالم روده را به هم وصل می‌کند. تشخیص در مراحل اولیه که سرطان تنها در روده است و به سایر مناطق بدن گسترش نیافته، در درمان کامل بیماری مؤثر است.

گاهی پزشکان افراد را توصیه به شیمی‌درمانی می‌کنند که احتمال خطر بیشتری برای عود مجدد تومور دارد.

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

در اغلب موارد، علائم گوارشی نشان‌دهندۀ سرطان نیست. بااین‌حال، در صورت بروز مرتب علائم غیر معمول و بدتر شدن آن‌ها، بهتر است به پزشک مراجعه کنید.

بسیاری از افراد مبتلا به سرطان رودۀ بزرگ علائم اولیه را بروز نمی‌دهند بنابراین داشتن علائم می‌تواند نشانه رشد یا گسترش سرطان باشد. طبق توصیۀ انجمن سرطان آمریکا، زنان و مردان با خطر متوسط ابتلا به سرطان روده بزرگ، در 45 سالگی غربالگری را آغاز کنند. غربالگری منظم امکان تشخیص و درمان به‌موقع سرطان روده بزرگ را برای بیمار فراهم می‌کند.

https://www.medicalnewstoday.com/articles/324880#seeing-a-doctor

The post علائم سرطان رودۀ بزرگ در مردان appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

سرطان، یک واژه کلی است که برای توصیف مجموعه‌ای از بیماری‌ها، که در نتیجه‌ی تقسیم و رشد سریع و کنترل‌نشده‌ی سلول‌های غیرطبیعی بدن و دست‌درازی آن‌ها به سایر بافت‌ها و ارگان‌ها، ایجاد می‌شوند، استفاده می‌شود. همه چیز درباره سرطان را در این مقاله بخوانید :

این بیماری یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر در جهان است.

ایجاد و پیشرفت سرطان و متاستاز

در بدن سالم، میلیاردها سلول مورد نیاز برای فعالیت‌های روزانه، در نتیجه‌ی تقسیم و رشد سلول‌های قبلی ایجاد می‌شوند. سلول‌های سالم چرخه‌ی زندگی مشخصی دارند، تولید سلول‌های جدید و مرگ سلولی، که براساس نوع سلول تعیین می‌شود. سلول‌های جدید جایگزین سلول‌های آسیب‌دیده و مرده می‌شود. دراین بیماری، به‌علت آسیب و ایجاد تغییرات در DNA، این پروسه‌ی طبیعی به هم خورده، و رشد غیرطبیعی سلول‌ها در نتیجه‌ی آن ایجاد می‌شود.

DNA، مولکول سازنده‌ی ژن‌های مختلف سلول است. این مولکول حاوی دستوراتی است که نحوه‌ی فعالیت، تقسیم و رشد سلول را تعیین می‌کند. جهش‌ها به‌طور مداوم در DNA ایجاد می‌شوند اما در اغلب موارد خود سلول این جهش‌ها را اصلاح می‌کند. هنگامی که جهش ایجاد شده اصلاح نشود سلول سالم به سلول سرطانی تبدیل می‌شود.

جهش‌ها می‌توانند باعث جلوگیری از مرگ سلول‌ها و ایجاد سلول‌های جدید، هنگامی که نیازی به آن‌ها نیست شوند. این سلول‌های اضافی، می‌توانند به‌شکل کنترل نشده‌ای تقسیم شده و توده‌هایی تحت‌عنوان تومور را ایجاد کنند. تومورها، بر اساس محل ایجاد شدن آن‌ها می‌توانند باعث ایجاد مشکلات و علائم متفاوتی شوند.

بااین‌وجود، تمام تومورها سرطانی نیستند. تومورهای خوش‌خیم سرطانی نبوده و به بافت‌های مجاور گسترش پیدا نمی‌کنند. تومورهای خوش‌خیم در صورت رشد زیاد و ایجاد فشار بر سایر ارگان‌ها و بافت‌ها می‌توانند باعث ایجاد برخی مشکلات و علائم شوند. تومورهای بدخیم، سرطانی بوده و به ارگان‌ها و بافت‌های مجاور بدن دست‌درازی می‌کند.

برخی از سلول‌های این بیماری از طریق جریان خون یا سیستم لنفی به نواحی دوردست بدن گسترش پیدا می‌کنند. این فرآیند متاستاز نامیده می‌شود. سرطان‌هایی، که در طی ابتلا به آن‌ها متاستاز اتفاق می‌افتد پیشرفته‌تر و بدخیم‌تر از سایر سرطان‌ها هستند. این نوع از سرطان‌ها، پاسخ به درمان کمتری داشته و احتمال مرگ در نتیجه‌ی ابتلای به آن‌ها بیشتر است.

همه چیز درباره سرطان ، انواع مختلف بیماری

این سلول های بیمار حتی در صورت درگیری سایر ارگان‌ها و پخش شدن در بدن، براساس محلی که از آنجا آغاز می‌شوند و نوعی از سلول‌ها که از آن منشا می‌گیرند نام‌گذاری می‌شوند. برای مثال، سرطانی که در ریه‌ها آغاز شده و به کبد گسترش پیدا کرده است همچنان سرطان ریه نامیده می‌شود.

از واژه‌های پزشکی فراوانی برای توصیف انواع مختلف سرطان استفاده می‌شود:

• کارسینوما: به سرطان‌هایی که از پوست و بافت‌های پوشاننده‌ی سایر ارگان‌های بدن، منشا می‌گیرند، کارسینوما می‌گویند.
• سارکوما: به سرطان‌هایی، که در بافت همبند آغاز می‌شوند، مانند: استخوان، ماهیچه، غضروف و عروق‌خونی سارکوما می‌گویند.
• لوسمی: سرطانی که از مغز استخوان منشا می‌گیرد.
• لنفوم و میلوم: به سرطان‌هایی که از سیستم ایمنی منشا می‌گیرند، لنفوم می‌گویند.

ریسک‌فاکتورها و درمان سرطان

سرطان، در نتیجه‌ی ایجاد تغییرات بدخیم در DNA سلول‌ها ایجاد می‌شود. تغییرات ژنتیکی می‌توانند به ارث برسند. این تغییرات می‌توانند پس از تولد، در اثر برخی عوامل محیطی ایجاد شوند. از این عوامل محیطی می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• مواجهه با مواد شیمیایی ایجاد کننده‌ی سرطان، یا مواد کارسینوژن
• مواجهه با پرتوها
• مواجهه محافظت نشده با نور آفتاب
• برخی ویروس‌ها، مانند: ویروس پاپیلومای انسانی (HPV)
• اعتیاد به سیگار و مواد دخانی
• سبک زندگی نامناسب، مانند: رژیم غذایی ناسالم و کم‌تحرکی

احتمال ابتلا به سرطان، با افزایش سن، بیشتر می‌شود. برخی از بیماری‌های التهابی مزمن مانند: کولیت اولسراتیو نیز ریسک ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهند.

با دانستن ریسک‌فاکتورها و رعایت برخی موارد می‌توان از ابتلای به سرطان تا حدودی پیشگیری کرد:

• ترک مصرف تنباکو و سیگار.
• داشتن رژیم‌غذایی سالم، از توصیه‌های لازم، برای داشتن رژیم‌غذایی سالم؛ می‌توان به کاهش مصرف گوشت‌های فرآوری شده، تطبیق با اصول رژیم مدیترانه‌ای، که بر مصرف بیشتر غذاهای گیاهی، پروتئین‌های بدون چربی و روغن‌های سالم، و کاهش مصرف نوشیدنی‌های الکلی تاکید دارد، اشاره کرد.
• انجام فعالیت فیزیکی، برای حداقل 30 دقیقه در روز.
• حفاظت از خود در برابر تابش اشعه‌ی آفتاب، استفاده از کلاه، عینک‌آفتابی و کرم‌های ضد‌آفتاب، می‌تواند به حفاظت در برابر تاثیرات مخرب اشعه‌ی آفتاب کمک کند.
• واکسینه شدن، دربرابر ویروس‌هایی که می‌توانند باعث ایجاد سرطان شوند مانند: ویروس هپاتیت ب و HPV.
• خودداری از انجام رفتارهای پرخطر مانند: رابطه‌ی جنسی محافظت نشده، استفاده از سرنگ مشترک و انجام تاتو و خالکوبی، در مرکز نامعتبر و غیربهداشتی.
• انجام غربالگری‌ها و معاینات پزشکی، به‌شکل منظم، برای تشخیص زودهنگام سرطان در مراحل اولیه.

در درمان سرطان اهداف گوناگونی دنبال می‌شود. این اهداف براساس نوع سرطان و میزان پیشرفت آن متفاوت است. از اهدافی، که در درمان سرطان دنبال می‌شود می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• درمان کامل بیماری: باید توجه داشت که تمام سرطان‌ها و بدخیمی‌ها قابل درمان نیستند.
• ارائه‌ی درمان اولیه: از بین بردن سلول‌های سرطانی.
• ارائه‌ی درمان مکمل و کمکی: از بین بردن سلول‌های سرطانی باقی‌مانده، پس از پایان درمان اولیه برای کاهش احتمال بازگشت و عود مجدد سرطان.
• ارائه‌ی درمان تسکینی: کاهش علائم آزاردهنده‌ی ناشی از سرطان مانند: درد و سختی در تنفس.

از روش‌های شایع درمان سرطان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• جراحی: حذف تومور سرطانی به‌شیوه‌ی جراحی تا حد ممکن.
• شیمی‌درمانی: استفاده از مواد شیمیایی سمی برای سلول‌ها، برای از بین بردن سلول‌های سرطانی، که تقسیم بسیار سریعی دارند.
• رادیوتراپی: تابش اشعه‌های قوی و متمرکز، از داخل (براکی‌تراپی) یا خارج از بدن، برای از بین‌بردن سلول‌های سرطانی.
• پیوند سلول‌های بنیادی (پیوند مغز استخوان): می‌توان برای درمان درگیری مغز استخوان، از پیوند سلول‌های بنیادی استفاده کرد. سلول‌های بنیادی، سلول‌های تمایزنیافته‌ای هستند، که می‌توانند، نقش‌های گوناگونی داشته باشند. این پیوندها به پزشکان این اجازه را می‌دهند، که از دوز بالاتری از داروهای شیمی‌درمانی برای درمان سرطان استفاده کنند.
• ایمونوتراپی (درمان بیولوژیکی): می‌توان از آنتی‌بادی‌ها برای کمک به‌شناسایی بهتر سلول‌های سرطانی توسط سیستم ایمنی استفاده کرد.
• هورمون‌درمانی: حذف یا جلوگیری از ترشح برخی هورمون‌ها که باعث کمک به رشد برخی از تومورها می‌شوند.
• درمان دارویی هدفمند: استفاده از داروهایی که با مولکول‌های مشخصی که در رشد و تقسیم سلول‌های سرطانی نقش دارند تداخل می‌کنند.

می‌توان، از درمان‌های جایگزین، برای کاهش علائم ناشی از سرطان، مانند: تهوع، خستگی و درد استفاده کرد. از درمان‌های جایگزین موثر می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• طب‌سوزنی
• هیپنوتیزم
• ماساژدرمانی
• یوگا
• مدیتیشن
• تکنیک‌های ریلکسیشن

منبع نوشته همه چیز درباره سرطان :

https://www.healthline.com/health/cancer

The post سرطان و نکات لازم به ذکر درباره آن appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

درمان سرطان معده به میزان زیادی به محل شروع سرطان در معده و میزان گسترش سرطان بستگی دارد. سرطان معده می‌تواند رشد کند و به روش‌های مختلف گسترش یابد. درواقع سرطان با عبور کردن از دیواره معده به اندام‌های مجاور سرایت می‌کند. همچنین معده یک شبکه بسیار غنی از عروق و گره لنفاوی دارد؛ بنابراین سرطان می‌تواند از طریق عروق و گره‌های لنفاوی نیز گسترش یابد.

برای آشنایی با انواع سرطان معده و مراحل پیشرفت سرطان مقاله انواع سرطان معده را مطالعه کنید.

همان‌طور که سرطان معده پیشرفته‌تر می‌شود، می‌تواند از طریق جریان خون حرکت کند و (متاستاز) به اندام‌هایی مانند کبد، ریه‌ها و استخوان‌ها گسترش یابد. تصمیم‌گیری در مورد اینکه چه درمان‌هایی برای سرطان معده اتخاذ شود به مرحله سرطان، محل تومور در معده و سلامت کلی بیمار بستگی دارد.

در ادامه مقاله با انواع روش‌های درمان سرطان آشنا می‌شوید.

عمل جراحی

نوع عمل جراحی بستگی به‌اندازه و محل تومور دارد. روش‌های جراحی که اغلب برای درمان سرطان معده استفاده می‌شود عبارت‌اند از:

برداشتن مخاط آندوسکوپی (Endoscopic mucosal resection): برای درمان مراحل اولیه سرطان و برداشتن تومورهای کوچک‌تر از 3 سانتی‌متر استفاده می‌شود.

جراحی لاپاروسکوپی: برای دیدن اینکه آیا سرطان از معده به قسمت‌های دیگر شکم مانند کبد یا پانکراس پخش‌شده است، انجام می‌شود.

عمل جراحی رزکسیون جراحی محدود (Limited surgical resection): برای درمان مراحل اولیه سرطان مناسب است و در آن بخشی از دیواره معده حاوی تومور همراه با حاشیه سالم آن برداشته می‌شود.

جراحی معده برداری یا گاسترکتومی (Gastrectomy): شایع‌ترین جراحی برای درمان سرطان معده است. گاسترکتومی، جراحی برداشت تمام یا بخشی از معده است.

دایسکشن غدد لنفاوی (Lymph node dissection): اغلب همراه با گاسترکتومی به‌منظور حذف گره‌های لنفاوی اطراف معده انجام می‌شود.

جراحی تسکینی (Palliative surgery): جراحی تسکینی برای از بین بردن علائم سرطان پیشرفته معده مانند خونریزی، درد یا ناتوانی در غذا انجام شود. این جراحی شامل موارد زیر است:

• جراحی بای پس معده (برای تغییر جریان غذا یا مایعات در اطراف تومور معده که معده یا مری را مسدود کرده است)
• قرار دادن لوله استنت یا تغذیه برای عبور مواد غذایی
• تخریب تومور از طریق جراحی لیزر با کمک آندوسکوپ

شیمی‌درمانی

در شیمی‌درمانی از داروهای ضد سرطان استفاده می‌شود این داروها از طریق تزریق به رگ‌های خونی یا به‌صورت قرص خوراکی وارد جریان خون می‌شوند و به تمام قسمت‌های بدن دسترسی پیدا می‌کنند.

شیمی‌درمانی برای درمان سرطان معده در هر مرحله به‌صورت پیش از جراحی، پس از جراحی و یا به‌عنوان درمان اصلی برای مواردی که سرطان به اندام‌های دیگر گسترش‌یافته، استفاده شود.

پرتودرمانی (رادیوتراپی)

پرتودرمانی از اشعه‌های پرانرژی یون‌ساز برای کشتن سلول‌های سرطانی در یک منطقه خاص بدن استفاده می‌کند. رادیوتراپی می‌تواند در هر مرحله از سرطان و به شیوه‌های مختلفی به درمان سرطان معده کمک کند:

• قبل از جراحی: پرتودرمانی می‌تواند همراه با شیمی‌درمانی به‌منظور کوچک کردن تومور و آسان‌تر کردن جراحی، انجام شود.
• پس از جراحی: پرتودرمانی برای از بین بردن بقایای بسیار کوچک سرطان که در طول عمل جراحی مشاهده و حذف نشده‌اند، قابل‌استفاده است.
• همچنین پرتودرمانی برای کاهش رشد و کاهش علائم سرطان پیشرفته معده مانند درد، خونریزی و مشکلات خوردن استفاده می‌شود.

اغلب از پرتودرمانی EBRT برای درمان سرطان معده استفاده می‌شود. در این نوع پرتودرمانی تابش از خارج بدن انجام می‌شود.

درمان هدفمند

سلول‌های سرطانی ویژگی‌هایی دارند که آن‌ها را از سلول‌های طبیعی متمایز کرده است. یکی از این ویژگی‌ها تقسیم سریع سلولی است که داروهای شیمی‌درمانی این ویژگی را مورد هدف قرار داده و عمل می‌کند؛ اما داروهای هدفمند بر سایر ویژگی‌ها سلول‌های سرطانی تمرکز می‌کنند.

مهم‌ترین داروهای هدفمند عبارت‌اند از:

تراستوزومب (Herceptin):

نوعی آنتی‌بادی‌های منو کلونال است که به‌طور اختصاصی به پروتئین HER2 (روی سطح سلول‌های سرطانی قرار دارد) حمله می‌کند. این دارو فقط در صورتی کار می‌کند که سلول‌های سرطانی دارای HER2 زیاد باشند، بنابراین نمونه تومور بیمار باید قبل از شروع درمان با این دارو آزمایش شود.

راموکریماب (Cyramza):

سرطان‌های در حال رشد و گسترش، نیاز به ایجاد رگ‌های خونی جدید دارند تا تومورها بتوانند خون و مواد مغذی دریافت کنند. یکی از پروتئین‌هایی که بدن را به ساخت رگ‌های خونی جدید وادار می‌کند، VEGF نامیده می‌شود.

داروی هدفمند راموکریماب یک آنتی‌بادی مونوکلونال است که به گیرنده VEGF متصل می‌شود. این دارو برای درمان سرطان پیشرفته معده استفاده می‌شود.

ایمونوتراپی

ایمونوتراپی به معنی استفاده از داروهایی است که به سیستم ایمنی بدن انسان کمک می‌کند تا سلول‌های سرطانی را نابود کنند. داروی Pembrolizumab پاسخ سیستم ایمنی بدن در برابر سلول‌های سرطانی را افزایش می‌دهد و باعث کاهش رشد تومورهای سرطانی می‌شود.

The post سرطان معده چگونه درمان می‌شود appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.