در ادامه با سرطان مهاجم پستان، بیشتر آشنا می‌شویم.

سرطان پستان تهاجمی چیست؟

در بسیاری از موارد، منشا سرطان پستان، در غدد تولید کننده شیر، یعنی مجاری شیری و لوبول‌ها (ساک‌های کوچکی در داخل لوب‌ها) است. اگر منشا سرطان پستان در خارج از این نواحی، در داخل بافت سالم پستان باشد، سرطان پستان تهاجمی نامیده می‌شود. 

بیشتر سرطان‌های پستان از این دسته هستند. در واقع، بر طبق آمارها، 81 درصد از سرطان‌های پستان، از نوع مهاجم هستند.

استیج‌بندی سرطان پستان تهاجمی چگونه است؟

مشاهده یا عدم مشاهده سلول‌های مهاجم، در استیج بندی سرطان پستان پس از تشخیص تاثیر گذار است.

در صورتی، که سرطان پستان تنها در محل تشکیل اولیه آن دیده شود و به بافت‌های سالم مجاور پستان گسترش پیدا نکرده باشد، کارسینوم درجا (In Situ Carcinoma) نامیده می‌شود. از این واژه، گاهی برای توصیف سرطان غیر مهاجم پستان و یا استیج صفر سرطان پستان نیز استفاده می‌شود.

سرطان پستان تهاجمی پس از تشخیص، در 4 استیج قابل تعریف است. بسیاری از این استیج‌ها، خود به انواع کوچکتری تقسیم می‌شوند.

برای استیج بندی سرطان پستان تهاجمی ، از سیستم TNM، استفاده می‌شود. از فاکتورهای دخیل در استیج بندی سرطان پستان، بر اساس این سیستم، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• Tumor(T): سایز توده سرطانی و گستره پخش آن در بافت پستانی.
• Lymph Nodes(N): بررسی گسترش سلول‌های سرطانی به غدد لنفی، و در صورت گسترش، میزان تهاجم آن‌ها به سیستم لنفی.
• Metastasis(M): بررسی گسترش سلول‌های سرطانی به سایر بافت‌های بدن و ارگان‌های دورتر.

از سایر فاکتورهای دخیل در استیج‌بندی سرطان پستان می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• گرید تومور: گرید تومور، بیان کننده سرعت رشد و گسترش احتمالی تومور است. هرچه گرید تومور بیشتر باشد، تومور ایجاد شده بدخیم‌تر است.
• وضعیت سلول‌های تومور از نظر HER2: فاکتور رشد اپیدرمال انسانی نوع 2، نوعی پروتئین است، که وظیفه کنترل رشد و ترمیم سلول‌های پستانی را برعهده دارد. بااین‌وجود، در صورت وجود تعداد زیادی از این پروتئین‌ها، احتمال رشد سریع‌تر و خارج از کنترل افزایش، و در نتیجه احتمال ایجاد سرطان پستان نیز افزایش پیدا می‌کند.
• وضعیت سلول‌های تومور از نظر گیرنده‌ی استروژن: در شایع‌ترین نوع سرطان پستان، گیرنده‌های حساس به استروژن در سطح سلول‌های سرطانی وجود داشته و توانایی متصل شدن به استروژن را دارند.
• وضعیت سلول‌های تومور از نظر گیرنده‌ی پروژسترونی: در صورت وجود این گیرنده‌ها در سطح سلول‌های پستانی، پروژسترون توانایی متصل شدن به این گیرنده‌ها، و تاثیر در عملکرد آن‌ها را خواهد داشت.

انواع سرطان پستان تهاجمی

انواع مختلفی از سرطان پستان تهاجمی وجود دارد. در ادامه با برخی از شایع‌ترین انواع سرطان مهاجم پستان آشنا می‌شویم.

سرطان پستان تهاجمی با منشا مجاری شیری

شایع‌ترین نوع، در میان انواع سرطان‌های پستان، سرطان پستان تهاجمی با منشا مجاری شیری یا Invasive Ductal Carcinoma است. در مجموع 80 درصد از سرطان‌های مهاجم پستان، از این نوع هستند.

مجاری شیری، وظیفه انتقال شیر به نوک پستان را برعهده دارند. در سرطان پستان تهاجمی با منشا مجاری شیری، منشا سرطان، سلول‌های پوشاننده این مجاری است. با گذشت زمان، این سلول‌های بدخیم به سایر نواحی پستان، غدد لنفی و سایر ارگان‌های بدن نیز دست‌درازی می‌کنند.

سرطان پستان تهاجمی با منشا سلول‌های شیری

 حدود ده درصد از سرطان پستان تهاجمی، از نوع سرطان پستان تهاجمی با منشا سلول‌های شیری، یا Invasive Lobular Carcinoma هستند.

منشا این نوع از سرطان پستان تهاجمی، در سلول‌های غدد تولید کننده شیر در پستان است. با گذشت زمان، احتمال گسترش سلول‌های بدخیم، به سیستم لنفی و سایر نواحی بدن نیز وجود دارد.

به‌علت شکل خاص رشد تومور در این نوع از سرطان پستان، شناسایی آن نسبت نوع داکتال سخت‌تر است. همچنین، حدود بیست درصد از مبتلایان به این نوع از سرطان پستان، دچار درگیری در هر دو پستان خود هستند.

علایم سرطان پستان تهاجمی چیست؟

در بسیاری از موارد، ممکن است، علامت یا نشانه بالینی واضحی وجود نداشته باشد و سرطان پستان در معاینات روتین و غربالگری‌ها، به‌شکل اتفاقی شناسایی شود.

علایم در صورت وجود، شامل موارد زیر است:

• احساس توده در پستان یا زیربغل.
• تغییر در اندازه یا شکل پستان‌ها.
• تغییرات پوست پستان، مانند: قرمزی، تورم و ایجاد ترک.
• چرخش نوک پستان به داخل.
• ترشح مایع غیر طبیعی از پستان

تشخیص سرطان پستان چگونه است؟

تست‌های گوناگونی برای تشخیص سرطان پستان وجود دارد، از میان آن‌ها، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• معاینه پستان: در معاینه پستان، پستان‌ها از نظر وجود توده به‌دقت بررسی می‌شوند.
• ماموگرافی: در این روش، از اشعه ایکس برای بررسی وجود نشانه‌های بدخیمی در بافت پستان استفاده می‌شود.
• روش‌های تصویربرداری: می‌توان از سونوگرافی و MRI، برای بررسی احتمال وجود بدخیمی در بافت پستان‌ها استفاده کرد.
• بیوپسی: در بیوپسی، بخشی از بافت پستان در زیر میکروسکوپ، از نظر وجود نشانه‌های مشخص کننده بدخیمی، بررسی می‌شود.
• آزمایش خون: با آزمایش خون، می‌توان وجود مارکر‌های بدخیمی را در خون بررسی کرد.

پس از تشخیص سرطان پستان، می‌توان از برخی از تست‌های دیگر، برای استیج‌بندی تومور کمک گرفت:

• تست رسپتوری: برای بررسی تومور از نظر وجود رسپتورهای استروژن، پروژسترون و HER2.
• بیوپسی از غدد لنفی: برای بررسی گسترش سلول‌های سرطانی به سیستم لنفی.
• روش‌های تصویر برداری: می‌توان از سی‌تی‌اسکن، اسکن استخوانی و سایر روش‌های تصویربرداری، برای بررسی گسترش سلول‌های بدخیم، به سایر نواحی بدن استفاده کرد.

سرطان پستان چگونه درمان می‌شود؟

درمان سرطان پستان، به استیج آن و سایر فاکتورها، مانند: وضعیت رسپتوری وابسته است. از روش‌های درمان سرطان پستان تهاجمی، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• جراحی: در جراحی سرطان پستان، بخشی از پستان که درگیر تومور شده است، یا تمام آن برداشته می‌شود. در صورت درگیری لنفی، غدد لنفی درگیر نیز، به‌شکل جراحی حذف می‌شوند.
• رادیوتراپی: در این روش، از امواج با انرژی بالا، برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود. از رادیوتراپی، اغلب پس از جراحی، برای از بین بردن سلول‌های سرطانی احتمالی در پشت محل جراحی استفاده می‎‌شود.
• درمان‌های سیستمی: درمان‌های سیستمی به‌شکل انفوزیون وریدی، یا از طریق شکل‌های مختلف دارویی انجام می‌شود. این نوع از درمان، مانند: شیمی درمانی، می‌تواند علاوه بر سلول‌های سرطانی، برسلول‌های سالم بدن نیز اثر گذاشته، و عوارضی مانند: ریزش موهای بدن را به‌دنبال داشته باشد.

منبع نوشته :

https://www.healthline.com/health/breast-cancer/invasive-breast-cancer#vs-metastatic-breast-cancer

The post سرطان پستان appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

پس از تشخیص قطعی سرطان پستان، سپس، نوبت به تعیین استیج یا مرحله‌بندی سرطان است. استیج تومور، به سایز، و نحوه گسترش تومور اطلاق شده، و پیش‌بینی کننده‌ی رفتار تومور و پاسخ احتمالی آن، به برنامه‌های درمانی است.

سرطان پستان، شایع‌ترین سرطان در زنان است، و درمان آن، مانند سایر بدخیمی‌ها به تشخیص زودهنگام بیماری وابسته است. بهتر است، برای تشخیص زودهنگام و جلوگیری از پیشرفت بیماری و ابتلای به عوارض جبران‌ناپذیر ناشی از آن، برنامه‌های غربالگری برای سرطان پستان، مانند: ماموگرافی را، از سن مقرر شروع و به شکل منظم انجام داد. باید به این نکته توجه داشت، که سرطان پستان، در مراحل اولیه، ممکن است باعث بروز هیچ علامت بالینی مشخصی نشود، این امر نیز اهمیت غربالگری و تشخیص زودهنگام را بیشتر می کند.

پزشکان، از تست‌های گوناگونی، برای تعیین استیج سرطان پستان استفاده می‌کنند. از این تست‌ها، می‌توان به: CT Scan، MRI، سونوگرافی و تصویربرداری با اشعه ایکس، اشاره کرد. همچنین، از آزمایش خون و بیوپسی از بافت پستان نیز، برای تعیین استیج تومور استفاده می‌شود.

مرحله‌بندی این نوع سرطان ، برای درک بهتر تشخیص و پیشرفت بیماری، و برنامه‌های درمانی دردسترس، لازم است. آغاز درمان سرطان پستان، در استیج‌های پایین، در مجموع پاسخ به درمان بهتر و عوارض کمتر برای بیمار را به‌دنبال دارد.

در مجموع استیج‌بندی سرطان پستان، به پزشک و بیمار در موارد زیر کمک می‌کند:

• آگاهی از پیش‌آگهی و سرانجام احتمالی بیماری.
• تصمیم‌گیری درباره‌ی نحوه درمان، و برنامه‌های درمانی در دسترس.
• بررسی امکان شرکت در برخی کلینیکال تریال‌ها.

مرحله‌بندی سرطان پستان

در مرحله‌بندی این سرطان ، دست‌درازی تومور، به سایر بافت‌ها و ارگان‌ها، مانند: سیستم لنفی، و میزان گسترش و بزرگی تومور در خود بافت پستان، بررسی می‌شود. رایج‌ترین سیستم برای مرحله‌بندی سرطان پستان، سیستم TNM، است.

در استیج‌بندی سرطان پستان، براساس سیستم TNM، فاکتورهای زیر بررسی می‌شوند:

• T، بیان کننده‌ی سایز و بزرگی تومور، و گسترش آن در بافت پستان و سایر بافت‌های مجاور است.
• N، بیان‌کننده‌ی گسترش تومور به غدد و سیستم لنفی است.
• M، بیان‌کننده‌ی متاستاز، و درگیری ارگان‌ها و بافت‌های دوردست، مانند: ریه و مغز، در نتیجه‌ی سرطان پستان است.

به‌هرکدام، از فاکتورها، یک عدد برای توصیف پیشرفت و وضعیت تومور تعلق می‌گیرد. سپس، از اطلاعات حاصل، برای طبقه‌بندی تومور، در 5 طبقه، صفر تا 4، استفاده می‌شود. هرچه، تومور در طبقه، با شماره پایین‌‌تر قرار بگیرد، استیج آن پایین‌تر، و پاسخ به درمان آن بهتر، و عوارض آن نیز کمتر است.

علاوه‌بر این موارد، برخی دیگر از ویژگی‌های تومور، مانند: گرید، وضعیت تومور از نظر گیرنده‌های رسپتوری، مانند: استروژن، پروژسترون و HER-2، نیز، در استیجینگ تومور و پیش‌‌آگهی آن نقش دارند.

استیج صفر سرطان پستان

این استیج، برای توصیف سرطان غیرمهاجم پستان، یا سرطان پستان درجا استفاده می‌شود. داکتال کارسینومای درجا، مثالی از سرطان پستان استیج صفر است. در داکتال کارسینومای درجا، سلول‌های پیش‌سرطانی، ممکن است شکل گرفته، اما محدود به مجاری شیری باقی‌مانده باشند.

استیج 1 سرطان پستان

قراررگرفتن تومور در این مرحله، بیانگر خاصیت تهاجمی بودن آن است. تومورهایی، که در استیج یک قرار می‌گیرند، قطری بیشتر از 2 سانتی‌متر نداشته، و خود براساس برخی ویژگی‌ها، به دودسته‌ی کوچک‌تر تقسیم می‌شوند:

• استیج 1A: به‌معنای این است، که قطر تومور کم‌تر از 2 سانتی‌متر بوده، و تومور به خارج از بافت پستان، دست‌درازی نکرده است.
• استیج 1B: به‌معنای یافت شدن، خوشه‌های کوچکی از سلول‌های سرطانی در غدد لنفی است. در این دسته نیز، یا تومور گسسته و مجزا در پستان یافت نشده، یا قطر تومور کم‌تر از 2 سانتی‌متر است.

استیج 2 سرطان پستان

استیج 2 سرطان پستان، برای توصیف تومورهای مهاجم پستان، که یکی از ویژگی‌های زیر را نیز داشته باشند، به‌کار می‌رود:

• قطر تومور، کم‌تر از 2 سانتی‌متر است، اما، به غدد لنفی زیر بغل، گسترش پیدا کرده است.
• قطر تومور، بین 2 تا 5 سانتی‌متر است، می‌تواند به غدد لنفی زیر بغل، گسترش پیدا کرده یا نکرده باشد.
• قطر تومور بیش‌تر از 5 سانتی‌متر است، اما به هیچ‌یک از غدد لنفی زیر بغل، گسترش پیدا نکرده است.
• هیچ تومور منفردی در خود بافت پستان مشاهده نشده، اما، تومورهایی بزرگ‌تر از 2 میلی‌متر، در 1 تا 3 عدد از غدد لنفاوی زیر بغل، یا نزدیک و اطراف استخوان گیجگاهی، یافت شده است.

سرطان پستان استیج 2 نیز، خود به 2 دسته تقسیم می‌شود:

• استیج 2A: تومور منفردی در بافت پستان یافت نشده، یا قطر تومور کمتراز 2 سانتی‌متر است. گسترش تومور به بافت لنفاوی، می‌تواند، در تومورهای این مرحله دیده شود. دسته‌ی دیگری از تومورها، که  در این کلاس جای‌ ‌می‌گیرند، تومورهایی با قطر بیش‌از 2 سانتی‌متر و کم‌تر از 5 سانتی‌متری هستند، که به غدد لنفاوی گسترش پیدا نکرده‌اند.
• استیج 2B: تومورهایی، با قطر بیش‌تر از 2 سانتی‌متر و کم‌تر از 5 سانتی‌متر، که به غدد لنفی گسترش پیدا کرده‌اند، یا تومورهایی با قطر بیش‌تر از 5 سانتی‌متر، که به غدد لنفی گسترش پیدا نکرده‌اند، در این دسته قرار می‌گیرند.

استیج 3 سرطان پستان

در استیج 3 سرطان پستان، تومور به بافت‌های مجاور پستان گسترش پیدا کرده، اما درگیری نواحی دورتر بدن دیده نمی‌شود.

استیج 3 سرطان پسستان، خود به دسته‌های زیر تقسیم‌بندی می‌شود:

• استیج 3A: تومورهایی، که قطر 2 تا 5 سانتی‌متر داشته، و یه یک تا 3 عدد از گره‌های لنفی زیر بغل گسترش پیدا کرده‌اند، یا تومورهایی با هر سایز، که به تعداد زیادی گره لنفی دست‌درازی کرده‌اند، در این طبقه جای می‌گیرند.
• استیج 3B: تومور با هر سایزی، که به بافت‌های نزدیک پستان، مانند: پوست و ماهیچه‌ها، گسترش پیدا کرده باشد. درگیری غدد لنفی زیربغل، می‌تواند وجود داشته یا نداشته باشد.
• استیج 3C: تومور با هر سایزی، که، به 10تا، یا بیشتر از 10 گره‌ی لنفی زیر بغل گسترش پیدا کرده باشد، به غدد لنفی بالا و پایین ترقوه و نزدیک به گردن، در همان سمت پستان مبتلا گسترش پیدا کرده باشد یا به گره‌های لنفی داخل خود پستان و زیر بغل گسترش پیدا کرده باشد.

استیج 4 سرطان پستان

در استیج 4 سرطان پستان، تومور به بافت‌ها و ارگان‌های دورتر، مانند: ریه‌ها، کبد، استخوان‌ها یا مغز گسترش پیدا کرده است. در این مرحله، تومور پیشرفته تلقی شده و برنامه‌های درمانی در دسترس، بسیار محدود است.

در این مرحله، به‌علت درگیری گسترده‌ی ارگان‌های حیاتی، سرطان پستان دیگر قابل درمان نیز، اما، همچنان می‌توان از برخی درمان‌ها، برای افزایش کیفیت زندگی استفاده کرد.

منبع نوشته :

https://www.healthline.com/health/breast-cancer-diagnosis

https://www.breastcancer.org/symptoms/diagnosis/staging

The post همه چیز درباره سرطان پستان appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.