بیمار می‌تواند خطر ابتلا به سرطان کبد را با انجام موارد زیر کاهش دهد.

محافظت در برابر عفونت هپاتیت

عفونت مزمن با ویروس هپاتیت B یا C خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهد. خطر ابتلا به هپاتیت را با انجام موارد زیر می‌توان کاهش داد:

• واکسیناسیون علیه ویروس هپاتیت B (برای هپاتیت C، واکسن وجود ندارد)
• رابطه جنسی امن (استفاده از کاندوم و اجتناب از تماس خونی در طول رابطه جنسی)
• استفاده از سوزن‌های یک‌بارمصرف برای داروها وریدی
• پوشیدن دستکش لاتکس هنگام تماس با خون افراد دیگر
• مراجعه به مکان‌های مطمئن که از تجهیزات استریل و بسته‌بندی‌شده برای خال‌کوبی، سوراخ کردن بدن یا طب سوزنی استفاده می‌کنند.
• آزمایش خون جهت بررسی عفونت هپاتیت، پیش از انتقال و یا اهدای خون.

درمان هپاتیت

درمان بیماری هپاتیت بخش مهمی در کاهش خطر ابتلا به سیروز و سرطان کبد است.

محدود کردن مصرف الکل

مصرف الکل زیاد می‌تواند باعث ایجاد سیروز کبدی شود و سیروز نیز خطر ابتلا به سرطان کبد را بالا می‌برد. بیماران مبتلابه سیروز و هپاتیت باید از مصرف الکل پرهیز کنند.

ترک سیگار و اجتناب از دود سیگار

سیگار کشیدن خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهد بنابراین ترک سیگار و قرار نگرفتن در معرض دود سیگار برای حفظ سلامت کبد مهم است.

حفظ وزن بدن سالم

تحقیقات نشان می‌دهد که چاقی خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهد. تغذیه سالم و فعالیت جسمی منظم می‌تواند به حفظ و زن مطلوب و جلوگیری از سرطان کمک کند.

اجتناب از قرار گرفتن در معرض مواد مضر در محل کار

کارگران صنایع خاص ممکن است در معرض مواد مضر مانند وینیل کلرید و پلوتونیوم قرار بگیرند که می‌تواند خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش دهد. آگاهی از استانداردهای سلامت و ایمنی شغلی برای کسانی که در صنعت کار می‌کنند و در حال ذخیره، انتقال یا استفاده از مواد سرطان‌زا هستند، بسیار مهم است

مراحل بیماری سرطان کبد:

مرحله صفر (بسیار اولیه):

• یک تومور وجود دارد که 2 سانتیمتر یا کوچک‌تر است
• علائم خاصی ندارد و تومور به رگ‌های خونی بزرگ در کبد گسترش پیدا نکرده است
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: 3 سال
• میزان طول عمر با درمان: 70-90 درصد برای 5 سال یا بیشتر

مرحله A (اولیه)

• تا 3 تومور وجود دارد. همه تومورها کوچک‌تر از 3 سانتی‌متر هستند.
• علائم خاصی ندارد و تومور به رگ‌های خونی بزرگ در کبد گسترش پیدا نکرده است
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: 3 سال
• میزان طول عمر با درمان: 50-70 درصد برای 5 سال یا بیشتر

مرحله B (مرحله متوسط)

• بیش از 3 تومور در کبد وجود دارد و یا 1 تا 3 تومور که حداقل یکی از آن‌ها بزرگ‌تر از 3 سانتی‌متر است.
• علائم خاصی ندارد و تومور به رگ‌های خونی بزرگ در کبد گسترش پیدا نکرده است
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: 16 ماه
• میزان طول عمر با درمان: 20 ماه

مرحله C (مرحله پیشرفته)

• سرطان به رگ‌های خونی بزرگ در کبد گسترش‌یافته، اما به سایر قسمت‌های بدن گسترش نیافته است.
• علائم دارد
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: 4 – 8 ماه
• میزان طول عمر با درمان: 6-11 ماه

مرحله D (مرحله پایانی)

• سرطان ممکن است به عروق خونی بزرگ یا به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابد.
• علائم دارد
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: کمتر از 4 ماه
• میزان طول عمر با درمان: درمان کاملاً مؤثر وجود ندارد

درمان سرطان کبد

درمان سرطان کبد برای هر شخصی متمایز است و نوع روش درمانی به موارد متعددی ازجمله نوع سرطان کبد، مرحله سرطان، عملکرد کبد، مقدار زخم و یا شدت سیروز کبد و سلامت کلی بیمار بستگی دارد.

ممکن است یک یا ترکیبی از روش‌های درمانی برای سرطان کبد استفاده شود. ازآنجایی‌که در بیشتر موارد، سرطان کبد در مرحله پیشرفته تشخیص داده می‌شود، بنابراین ممکن است گزینه‌های درمان محدود شود.

عمل جراحی

بسته به مرحله سرطان کبد، ممکن است یکی از انواع جراحی زیر را داشته باشید.

برداشتن کبد (Liver resection) یا هپتاکتومی پارسیل: شامل برداشتن تومور و بخشی از بافت سالم اطراف تومور است. عمل برداشت تومور یک روش درمان اصلی برای شرایطی است که تنها یک تومور به‌اندازه کمتر از 2 سانتی‌متر وجود داشته باشد و سرطان به گره‌های لنفاوی یا رگ‌های خونی کبد گسترش نیافته است.

این روش در صورتی پیشنهاد می‌شود که آزمایش‌ها نشان دهند کبد به‌اندازه کافی سالم است و پس از جراحی به‌طور طبیعی کار می‌کند و فشار داخل ورید باب (سیاهرگی که خون را از روده و طحال به کبد می‌برد) وجود ندارد.

پیوند کبد: پیوند کبد درمان اصلی برای افرادی است که سیروز شدید دارند و بقیه کبد بعد از عمل جراحی برداشت تومور، به‌طور طبیعی کار نمی‌کند. همچنین پیوند کبد زمانی که سرطان نمی‌تواند از کبد به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابد، کاربرد دارد.

کموامبولیزاسیون از راه شریان کبدی (TACE)

TACE برای کاهش، کوچک کردن و کنترل تومورهای کبدی استفاده می‌شود. در این روش خون‌رسانی به تومور کبدی متوقف می‌شود و شیمی‌درمانی به‌طور مستقیم روی تومور انجام می‌شود.

TACE زمانی استفاده می‌شود که تومور با جراحی درمان نشود، اما سرطان به رگ‌های خونی اصلی در کبد، گره‌های لنفاوی یا سایر قسمت‌های بدن گسترش نمی‌یابد. همچنین در بیمارانی کاربرد دارد که بیمارانی که دارای عملکرد خوب کبد هستند و فاقد تورم شکمی و یا مشکل ورید باب هستند.

ابلیشن تراپی (Ablation therapies)

در ابلیشن تراپی یا تخریب تومور، سلول‌های سرطانی کبد را تخریب می‌کنند، درحالی‌که سعی می‌کنند تا حد ممکن از آسیب به بافت کبد اطراف سلول‌های سرطانی ممانعت کنند. این روش برای بیمارانی انجام می‌شود که نمی‌توانند جراحی انجام دهند. ابلیشن تراپی به دو صورت انجام می‌شود:

تخریب با فرکانس رادیویی (Radiofrequency ablation (RFA): از یک جریان الکتریکی با فرکانس بالا برای ایجاد حرارت جهت از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود… RFA برای تومورهای کبدی که به‌اندازه 2.5 سانتی‌متر یا کمتر هستند و بیشتر از 3 تومور وجود ندارد، بهتر عمل می‌کند.

تزریق داخل اتانول (PEI): در این روش الکل اتانول غلیظ شده از طریق سوزن به تومور کبدی تزریق می‌شود. PEI برای تومورهای کوچک‌تر از 2 سانتیمتر مناسب است.

درمان هدف‌دار Targeted therapy

در روش درمانی هدف‌دار از دارو برای هدف قرار دادن مولکول‌های خاص (مانند پروتئین‌ها) بر روی سطح سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند. این مولکول‌ها پیام‌هایی به سلول‌ها ارسال می‌کنند که موجب رشد یا تقسیم سلولی می‌گردد؛ بنابراین با هدف قرار گرفتن این مولکول‌ها توسط داروهای خاص، رشد و گسترش سلول‌های سرطانی متوقف می‌شود درحالی‌که آسیب به سلول‌های طبیعی محدود می‌گردد.

این مورد برای درمان سرطان پیشرفته کبد مورداستفاده قرار می‌گیرد، هنگامی‌که فرد نمی‌تواند عمل جراحی انجام دهد یا زمانی که سرطان به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهد.

پرتودرمانی

درمان رادیوتراپی از اشعه (معمولاً اشعه ایکس) برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند. این روش درمان معمولا برای سرطان کبد اولیه نیست، بلکه برای کنترل سرطان کبد که به قسمت‌های دیگر بدن مانند استخوان‌ها گسترش‌یافته است، استفاده می‌شود.

مراقبت پس از درمان‌

پیگیری بعد از درمان‌بخش مهمی از مراقبت‌های سرطان است. بیمار نیاز دارد که به‌طور منظم و به‌ویژه در دو سال اول پس از درمان، سلامت خود را بررسی و پیگیری کند. این پیگیری‌ها به تیم درمان این امکان را می‌دهد که پیشرفت و بهبودی بیمار را کنترل کنند.

همچنین بخوانید:

آشنایی با سرطان کبد و انوع سرطان کبد

عوامل خطر، علائم و تشخیص سرطان کبد

The post پیشگیری و درمان سرطان کبد appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

عامل خطر چیزی است که خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. اکثر سرطان‌ها نتیجه بسیاری از عوامل خطر است. احتمال ابتلا به سرطان کبد با افزایش سن افزایش می‌یابد و مردان بیشتر در معرض ابتلا هستند. سیروز کبد و عفونت با ویروس هپاتیت B یا C مهم‌ترین عوامل خطر سرطان کبد هستند.

عوامل خطر شناخته‌شده

شواهد قانع‌کننده‌ای وجود دارد که عوامل زیر باعث افزایش خطر ابتلا به سرطان کبد می‌شود:

• سیروز کبدی
• عفونت با ویروس هپاتیت B یا C
• آفلاتوکسین (سمی که توسط قارچ‌هایی تولید می‌شود که روی محصولات کشاورزی رشد می‌کنند)
• دی‌اکسید توریوم (ماده‌ای که در اشعه ایکس استفاده می‌شد)
• هموكروماتوز (تجمع بیش‌ازحد آهن در بدن و به‌خصوص کبد)
• اختلالات متابولیک مانند تیروزینمی و بیماری ذخیره سازی گلیکوژن
• عفونت با کرم کبدی
• کلانژیت اسکلروزیس اولیه (بیماری‌ای است که در آن مجاری صفراوی در کبد ملتهب، زخم و تنگ می‌شود)
• کبد چرب غیر الکلی
• چاقی
• دیابت
• مواجهه شغلی با وینیل کلرید (وینیل کلرید در صنعت پلاستیک برای تولید پی‌وی‌سی استفاده می‌شود)
• مواجهه شغلی با پلوتونیوم (پلوتونیوم یک عنصر شیمیایی رادیواکتیواست)
• مصرف الکل
• توتون و تنباکو

عوامل احتمال دیگری نیز مرتبط با سرطان کبد وجود دارند که برای روشن کردن نقش این عوامل برای سرطان کبد نیاز به تحقیقات بیشتری است. برخی از این عوامل عبارت‌اند از:

• شیستوسومیوز (بیماری‌ای که توسط کرم‌های آلوده در آب شیرین ایجاد می‌شود)
• قرص‌های ضدبارداری
• آرسنیک
• قرار گرفتن در معرض ترشیرول اتیلن
• قرار گرفتن در معرض پلی کلرینه بی فنیل (به‌عنوان مواد افزودنی در روغن‌های صنعتی استفاده می‌شد)
• قرار گرفتن در معرض DDT
• جویدن پوپل (میوه درخت نخل هندی)

علائم سرطان کبد

ممکن در مراحل اولیه بیماری سرطان کبد هیچ علائم یا نشانه‌ای وجود نداشته باشد. کبد یک اندام بزرگ است و می‌تواند به‌طور طبیعی حتی باوجود تومور بزرگ به فعالیت خود ادامه دهد. علائم و نشانه‌ها اغلب زمانی ظاهر می‌شوند که تومور رشد می‌کند و باعث تغییر در بدن می‌شود، مانند مسدود کردن مجاری صفراوی.

مهم‌ترین علائم هشداردهنده سرطان کبد عبارت‌اند از:

• درد شکم که ممکن است به سمت شانه راست کشیده شود
• غده یا توده زیر دنده‌ها
• حالت تهوع، استفراغ
• اسهال و یبوست
• زردی پوست و سفیدی چشم (یرقان)
• خارش پوست
• از دست دادن اشتها و احساس سیری بعد از خوردن یک وعده‌غذای کوچک (سیری اولیه)
• کاهش وزن
• تورم شکم ناشی از تجمع مایعات یا آب‌آوردگی شکم (به نام آسیت بدخیم)
• تورم پاها در اثر تجمع مایعات (به نام ادم)
• خستگی و ضعف
• احساس بی‌قراری، ناراحتی و بیماری

پرفشاری ورید باب

پرفشاری ورید باب، همان افزایش فشارخون در رگ باب کبدی است (رگ اصلی که خون را به کبد می‌رساند) و زمانی ایجاد می‌شود که یک تومور کبدی جریان خون را مسدود می‌کند.

سیروز کبدی عامل دیگری در پرفشاری ورید باب است. افزایش فشار باعث ایجاد رگ‌های بزرگ (به نام واریس) در معده و مری می‌شود تا از انسداد جلوگیری شود. واریس‌ها بسیار شکننده هستند و به‌راحتی می‌توانند خونریزی کنند. علائم پرفشاری خون باب عبارت‌اند از:

• یک توده در سمت چپ شکم، ناشی از طحال متورم شده
• آب‌آوردگی شکم
• تنگی نفس، ناشی از ایجاد مایع در اطراف ریه‌ها
• خون در مدفوع است که مدفوع را سیاه و قیری می‌کند
• استفراغ خون

 تشخیص سرطان کبد

سرطان کبد معمولاً پس از مشورت با پزشک عمومی و ارجاع به متخصص بیمارستان برای آزمایش‌های بیشتر، مانند اسکن کبد تشخیص داده می‌شود.

آزمایش‌های و معاینات زیر معمولاً برای رد کردن یا تشخیص سرطان کبد و پی بردن به مرحله پیشرفت سرطان مورداستفاده قرار می‌گیرند:

تاریخچه سلامتی و معاینه فیزیکی:

شامل بررسی سبک زندگی بیمار، سوابق بیماری و وجود علائم سرطان در شخص است.

آزمایش شیمیایی خون:

برخی از مواد شیمیایی موجود در خون را اندازه‌گیری می‌کند. آن‌ها نشان می‌دهند که اندام‌های خاص چگونه عمل می‌کنند و می‌توانند ناهنجاری‌ها را پیدا کنند.

آزمایش عملکرد کبد (Liver function tests): این آزمایش معمولاً سرطان کبد را تشخیص نمی‌دهد اما از بروز مشکلی در کبد خبر می‌دهد. به‌عنوان‌مثال:

• سطح پایین آلبومین
• سطح بالای بیلی روبین
• سطح پایین گلوکز خون یا قند خون
• سطح بالایی آلکالین فسفاتاز (ALP)
• سطح بالای آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)
• سطح بالای آلانین آمینوترانسفراز (ALT)
• کاهش سرعت لخته شدن خون (تست PTT)

سونوگرافی

این مورد برای دیدن اینکه آیا کبد بزرگ‌تر از حد معمول است یا خیر، ضخیم شدن کبد یا رشد توده‌های جامد یا مایع (مانند کیست) در کبد استفاده می‌شود.

سی‌تی‌اسکن

پزشکان برای دریافت اطلاعات در مورد اندازه، شکل و مکان تومور از سی‌تی‌اسکن استفاده می‌کنند. آن‌ها از این روش استفاده می‌کنند تا علائمی را ببینند که آیا سرطان به غدد لنفاوی، بافت‌ها و اندام‌های اطراف گسترش‌یافته است. همچنین CT اسکن کمک می‌کند تا دکتر تصمیم بگیرد که آیا تومور کبدی را می‌توان با عمل جراحی برطرف کرد.

ام آرآی (MRI)

ام آر آی برای تشخیص گسترش سرطان اولیه کبد به گره‌های لنفاوی، بافت‌ها یا اندام‌های اطراف استفاده می‌شود

بیپوسی (نمونه‌برداری)

اگر نتایج آزمایش‌های تصویربرداری نتواند تائید کنند که تومور در کبد وجود دارد، پزشکان ممکن است بیوپسی کبدی را انجام دهند. گزارش آزمایش بیوپسی نشان می‌دهد که آیا سلول‌های سرطانی در نمونه وجود دارد یا خیر.

آزمایش هپاتیت

اگر پزشکان فکر می‌کنند که یک فرد مبتلابه سرطان کبد است، آن‌ها یک آزمایش خون را برای بررسی ویروس‌های هپاتیت انجام می‌دهند. عفونت مزمن با ویروس هپاتیت B، ویروس هپاتیت C یا هر دو آن‌ها خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهد.

آزمایش شمارش کامل خون (CBC)

آزمایش CBC اندازه و کیفیت گلبول‌های سفید، گلبول‌های قرمز و پلاکت‌ها را اندازه‌گیری می‌کند. CBC برای دریافت اطلاعات اولیه در مورد سلامتی عمومی قبل از شروع درمان انجام می‌شود.

رادیوگرافی قفسه سینه

این آزمایش برای دیدن اینکه آیا سرطان کبد به ریه‌ها گسترش‌یافته است، استفاده می‌شود.

آزمایش نشانگرهای تومور (Tumour marker tests)

نشانگرهای توموری مواد موجود در خون، بافت یا مایعاتی است که در پاسخ به سلول‌های سرطان ساخته می‌شوند. مقدار غیرطبیعی نشانگرهای تومور ممکن است به معنی وجود سرطان کبد باشد. آزمایش‌های نشانگرهای تومور معمولاً برای بررسی پاسخ بیمار به درمان سرطان و همچنین برای تشخیص سرطان کبد مورداستفاده قرار گیرند. آلفا فیتوپروتئین (AFP) یکی از نشانگرهای مورداستفاده در تشخیص سرطان کبد است.

درمان سرطان کبد

درمان سرطان کبد بستگی به مرحله بیماری دارد. مطمئنا اگر در اوایل مراحل بیماری درمان آغاز شود ممکن است سرطان به‌طور کامل از بین ببرد. برای آشنایی با روش‌های درمان سرطان کبد اینجا کلیک کنید.

همچنین بخوانید:

آشنایی با سرطان کبد و انوع سرطان کبد

پیشگیری و درمان سرطان کبد

The post عوامل خطر، علائم و تشخیص سرطان کبد appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

وظایف کبد در بدن

کبد بخشی از سیستم گوارش و یکی از بزرگ‌ترین ارگان‌های بدن است. کبد، وظایف متعددی بر عهده دارد که به شرح زیر است:

• آنزیم‌ها و صفرا را برای کمک به هضم غذا تولید می‌کند.
• پروتئین‌هایی را تولید می‌کند که به لخته شدن خون کمک می‌کند.
• ویتامین A، D، E، K و B12 را ذخیره می‌کند
• آهن را به شکل فریتین ذخیره می‌کند و آن را در خون آزاد می‌کند تا بدن بتواند RBC های جدید تولید کند.
• مس را ذخیره و در صورت نیاز آزاد می‌کند.
• به بدن کمک می‌کند که کربوهیدرات را متابولیزه کند. بدن کربوهیدرات را از غذا به گلیکوژن تجزیه می‌کند که در کبد ذخیره می‌شود. کبد گلیکوژن را به گلوکز تجزیه می‌کند و آن را به خون برای حفظ سطح قند خون طبیعی می‌فرستد.
• با از بین بردن مواد زائد به پاکسازی خون کمک می‌کند.  هورمون‌هایی نظیر استروژن، آلدوسترون و هورمون آنتی دیورتیک، الکل و داروهای دیگر مانند آمفتامین، باربیتورات‌ها و استروئیدها از جمله این مواد هستند.

سرطان کبد

سرطان کبدی تومور بدخیم یا سرطانی است که در سلول‌های کبد شروع می‌شود. بدخیم بدان معنی است که می‌تواند به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابد یا متاستاز شود. هنگامی‌که سرطان در سلول‌های کبدی آغاز می‌شود، سرطان اولیه کبد نامیده می‌شود.

سلول‌های کبدی گاهی تغییر می‌کنند و دیگر رشد نمی‌کنند یا به‌طورمعمول رفتار نمی‌کنند. این تغییرات ممکن است منجر به تومورهای خوش‌خیم مانند همانژیوم شود. تومورهای خوش‌خیم، سرطانی نیستند، اما در بعضی موارد موجب سرطان می‌شود.

انواع سرطان کبد

تومورهای سرطانی

هپاتوسلولار کارسینوما Hepatocellular carcinoma (HCC)

اغلب، سرطان کبد در سلول‌های به نام هپاتوسیت (hepatocytes) شروع می‌شود. این سلول‌ها، سلول‌های اصلی بافت کبد هستند. این نوع سرطان به نام سرطان هپاتوسلولار کارسینوما (HCC) نامیده می‌شود.

HCC می‌تواند به روش‌های مختلف توسعه یابد. در افراد مبتلابه التهاب شدید کبد (به نام سیروز کبد)، HCC ممکن است به‌عنوان تک تومور رشد کند و اگر به‌موقع تشخیص داده نشود، می‌تواند بسیار بزرگ شود.

سرطان Fibrolamellar کبد نوعی از سرطان HCC است. این نوع سرطان کبد در زنان زیر 40 سال شایع‌تر است. آن‌ها تومورهای بزرگ و کند رشد هستند و عمیقاً به بافت‌های اطراف رشد نمی‌کنند. این نوع سرطان اغلب با عمل جراحی کاملاً برطرف می‌شود.

سرطان مجرای صفراوی داخل کبدی (intrahepatic bile duct cancer)

سرطان کبد می‌تواند در سلول‌هایی که مجرای صفرا را درون کبد قرار می‌دهند شروع شود. این نوع سرطان مجرای صفراوی داخل کبدی یا کلانژیوکارسینوما (Cholangiocarcinoma) نامیده می‌شود.

سرطان مجرای صفراوی داخل کبدی مانند HCC، معمولاً با جراحی درمان می‌شود.

تومورهای اولیه کبدی

انواع دیگر سرطان همچنین می‌توانند در کبد ایجاد شوند، اما آن‌ها نادر هستند. این نوع سرطان‌ها شامل سارکوم‌های بافت نرم، تومورهای نورو آندوگرین، لنفوم غیر هوچکین و هپاتوبلاستوما است.

این تومورها معمولاً با جراحی درمان می‌شوند. شیمی‌درمانی ممکن است برای درمان تومورهایی که نمی‌توانند با عمل جراحی برداشته شود یا برای کاهش تومور قبل از جراحی استفاده شود.

متاستاز کبدی (Liver metastasis)

متاستاز کبدی سرطانی است که در جایی دیگر از بدن شروع شده و به کبد گسترش می‌یابد. به‌عنوان‌مثال، سرطان کولورکتال اغلب به کبد گسترش می‌یابد و به آن سرطان کولورکتال متاستازدهنده به کبد نامیده می‌شود.

درمان این نوع سرطان مانند درمان سرطان کولورکتال انجام می‌شود. متاستاز کبدی در کانادا بسیار شایع‌تر از سرطان کبد اصلی است.

 تومورهای غیر سرطانی یا خوش‌خیم

تومور غیر سرطانی یا خوش‌خیم کبد، توموری است که به سایر قسمت‌های بدن گسترش (متاستاز) نمی‌یابد. تومورهای غیر سرطانی معمولاً تهدیدکننده جدی در زندگی نیستند.

بسیاری از مردم نمی‌دانند که تومور کبدی خوش‌خیم دارند زیرا معمولاً این عارضه علائمی در بدن ندارد و هنگامی‌که شخص برای مشکل دیگری، سونوگرافی یا یک سیتی اسکن از کبد انجام می‌دهد، متوجه این عارضه نیز می‌شود.

بیشتر تومورهای غیر سرطانی کبد نیاز به درمان ندارند. اگر تومور باعث درد، خونریزی، انسداد مجاری صفراوی شوند یا بزرگ‌تر از 5 سانتیمتر گردند، ممکن است عمل جراحی انجام شود.

انواع مختلفی از تومورهای غیر سرطانی کبد به شرح زیر است:

همانژیوم (Hemangioma)

همانژیوم شایع‌ترین تومور غیر سرطانی کبدی است و به‌صورت عروق خونی غیرطبیعی نمایان می‌شود. همانژیوم در زنان شایع‌تر از مردان است.

ﻫﺎﯾﭙﺮ ﭘﻼزي ﻧﺪوﻻر ﮐﺎﻧﻮﻧﯽ (Focal nodular hyperplasia)

هیپرپلازی ندولار کانونی دومین تومور خوش‌خیم رایج در کبد است؛ و در زنان 20 تا 30 ساله شیوع بیشتری دارد.

آدنوم کبد (Hepatic adenoma)

آدنوم‎های کبدی ازجمله بیماری‌های نادر در کبد هستند. این بیماری می‌تواند به‌صورت یک تومور و یا چند تومور در سراسر کبد توسعه یابد.

احتمال ابتلا به آدنوم کبدی در افراد زیر بیشتر است:

• زنان در سن باروری
• زنانی که داروهای ضدبارداری دارای استروژن بالا مصرف می‌کنند
• افرادی که استروئیدهای آنابولیک استفاده می‌کنند
• افرادی که دیابت نوع I دارند

سیست آدونوم کبدی (Hepatic cystadenoma)

سیست آدنوم کبدی نوع بسیار نادر تومور کبدی خوش‌خیم است. تومور اغلب در مناطق مختلف کبد یافت می‌شود. پزشکان نمی‌دانند که عوامل خطر برای این نوع تومور چیست، اما در زنان رایج‌تر است.

این نوع تومور اگر بزرگ شود ممکن است به تومور بدخیم تبدیل گردد. به همین علت، پزشکان آن‌ها را با جراحی برمی‌دارند. متأسفانه، این تومورها اغلب پس از برداشتن دوباره ظاهر می‌شوند یا عود می‌کنند.

کیست‌های کبدی (Liver cysts)

کیست‌های کبدی کیسه‌های پر از مواد مایع یا نیمه جامد هستند. آن‌ها ممکن است در هنگام تولد وجود داشته باشند (به نام کیست مادرزادی) و در طول زندگی فرد گسترش یابند. اکثر کیست‌های کبدی بسیار آرام رشد می‌کنند و به‌ندرت علائمی ایجاد می‌کنند.

اگر کیست‌ها موجب درد شوند، پزشکان با خارج کردن آب آنها و یا برداشتن کامل از طریق جراحی، بیمار را درمان می‌کنند.

برای مطالعه مقاله های علائم و تشخیص سرطان کبد و پیشگیری و درمان سرطان کبد کلیک کنید.

The post آشنایی با سرطان کبد و انوع سرطان کبد appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.