سازمان غذا و دارو  (FDA) توانایی محدودی در نظارت بر مکمل های غذایی دارد. این بدان معنی است که تولیدکنندگان مکمل می توانند تقریباً هر چیزی را در محصولات خود قرار دهند. این مکمل های تغذیه ای ادعا دارند که می توانند متابولیسم را افزایش دهند، جذب چربی را کاهش دهند یا به بدن کمک کنند تا چربی بیشتری را برای سوخت بسوزاند.

مواد تشکیل دهنده مکمل های چربی سوز

هیچ مدرک مستندی وجود ندارد که قرص ها یا مکمل های چربی سوز بتوانند به طور موثر چربی را بسوزانند. اما به طور معمول حاوی موادی هستند که در دوز کم به شما آسیب نمی رسانند. حتی بعضی از آنها حتی وقتی به طور طبیعی مصرف می شوند به چربی سوزی کمک می کنند. اما نمی توان به طور قطع دانست که چه مقدار از این مواد داخل  مکمل ها استفاده شده است.

حتی اگر به وسیله برچسب میزان آن بر روی بطری مشخص شده باشد  دشوار است بدانید که سازنده مقدار کل را چگونه ارزیابی کرده است. تولیدکنندگان همیشه همه مواد تشکیل دهنده را روی برچسب لیست نمی کنند. و تنظیم کننده ها موظف به بررسی کامل این محصولات نیستند مگر اینکه شکایات یا عواقب پزشکی ناشی از استفاده از این مکمل ها وجود داشته باشد. پنج مورد از محبوب ترین مواد چربی سوز شامل:

کافئین

کافئین در دوزهای بالا می تواند خطرناک باشد. اما کافئین طبیعی موجود در قهوه یا چای در حد متوسط بی خطر است. قهوه بدون شکر اضافی یا مواد افزودنی حاوی آنتی اکسیدان های بی شماری همراه با فواید سلامتی است. کافئین می تواند تا 11 درصد سوخت و ساز بدن را افزایش دهد.

عصاره چای سبز

عصاره چای سبز به سادگی نوعی چای سبز غلیظ است که تمام مزایای چای سبز را به صورت پودر یا کپسول مناسب فراهم می کند. عصاره چای سبز همچنین غنی از کافئین و پلی فنل اپی گالوکاتچین گالات (EGCG) است که هر دو ترکیباتی هستند که می توانند به چربی سوزی کمک کنند. این دو ترکیب مکمل یکدیگر هستند و می توانند در فرآیندی به نام ترموژنز به چربی سوزی کمک کنند. به زبان ساده ترموژنز فرآیندی است که در آن بدن کالری می سوزاند تا گرما تولید کند.

پودر پروتئین

پروتئین ماده مهمی است که برای کمک به چربی سوزی لازم است. این ماده نه تنها متابولیسم را افزایش می دهد، بلکه با کاهش هورمون تحریک کننده گرسنگی به نام گرلین اشتها را نیز سرکوب می کند. افرادی که طور منظم از رژیم غذایی با پروتئین بالا استفاده می کنند نسبت به افرادی که این رژیم را ندارند به طور قابل توجهی کاهش وزن بیشتری دارند.

فیبر محلول

فیبرها به دو صورت محلول و نامحلول وجود دارند. فیبرهای محلول، آب موجود در دستگاه گوارش را جذب کرده و ماده ای ژله مانند و چسبناک تشکیل می دهند. فیبرهای محلول می توانند با مهار اشتها به چربی سوزی کمک کنند هم چنین فیبر محلول می تواند به افزایش سطح هورمون های سیری و کاهش سطح هورمون گرسنگی کمک کند.

علاوه بر این ، فیبر محلول باعث می شود  مواد مغذی کندتر به روده برسند در این حالت، بدن زمان بیشتری برای هضم و جذب مواد مغذی نیاز دارد، که می تواند باعث احساس سیری طولانی مدت شود. فیبرهای محلول همچنین می توانند با کاهش میزان کالری جذب شده از غذا ، به چربی سوزی کمک کنند. در حالی که  می توان تمام فیبرهای محلول مورد نیاز را از غذا تهیه کرد بعضی از افراد تمایل به مصرف فیبر محلول به صورت مکمل دارند. 

یوهیمبین

یوهیمبین ماده ای است که در پوست گیاه Pausinystalia yohimbe یافت می شود، درختی که در آفریقای مرکزی و غربی یافت می شود. این ماده معمولاً به عنوان داروی تب بر استفاده می شود، اما دارای خواصی است که می تواند به چربی سوزی نیز کمک کند. یوهیمبین با مسدود کردن گیرنده هایی به نام گیرنده های آدرنرژیک آلفا 2 عمل می کند. این گیرنده ها به طور معمول به  آدرنالین متصل می شوند  تا اثرات آن را سرکوب کنند، یکی از کارکردهای آدرنالین تشویق بدن برای سوزاندن چربی به عنوان سوخت است.

از آنجا که یوهیمبین این گیرنده ها را مسدود می کند ، می تواند اثرات آدرنالین را طولانی کرده و باعث تجزیه چربی برای سوخت شود. توجه داشته باشید از آنجا که یوهیمبین سطح آدرنالین را بالا نگه می دارد، ممکن است عوارض جانبی مانند حالت تهوع ، اضطراب ، حملات ترس و فشار خون بالا را ایجاد کند، همچنین می تواند با داروهای رایج فشار خون و افسردگی تداخل داشته باشد. 

مکمل های دیگری که در چربی سوزی موثر هستند

چندین مکمل دیگر نیز وجود دارند که  ممکن است به کاهش وزن کمک کنند. با این حال، آنها یا عوارض جانبی دارند و یا فاقد مدارکی برای اثبات ادعاهای خود هستند. این مکمل ها شامل : 

• ۵-HTP: این ماده نوعی اسید آمینه یا پیش‌ماده برای هورمون سروتونین است و با مهار اشتها به سوزاندن چربی‌ها کمک می‌کند، البته امکان دارد که با داروهای افسردگی تداخل داشته باشد.
• سینفرین : ماده‌ای است که در نارنج به میزان زیادی  یافت می‌شود. برخی مطالعات نشان داده  این ماده به چربی سوزی کمک می‌کند، اما تحقیقات اندکی در این زمینه انجام شده است. 
• عصاره‌ دانه‌ی قهوه سبز: تحقیقات نشان می‌دهند که عصاره دانه قهوه سبز هم می تواند به عنوان چربی سوز عمل کند  البته اکثر افرادی که در این زمینه تحقیق کرده اند تولید کنندگان این محصول هستند به همین دلیل ممکن است کمی جانب دارانه نتایج را منتشر کرده باشند. 
• اسید لینولئیک متصل (CLA) : این ماده هم گروهی از اسیدهای چرب امگا ۶ هستند که به سوزاندن چربی کمک می‌کنند. البته اثرگذاری نهایی این مواد در سوزاندن چربی‌ها ضعیف است و برای اثبات نیاز آن نیاز به تحقیقات  بیشتری است. 
• ال کارنیتین: نوعی اسیدآمینه‌ی طبیعی است و هر چند برخی مطالعات نشان می‌دهد که اثرات چربی سوزی دارد، ولی به پژوهش‌های بیشتری در این زمینه نیاز است. 

عوارض جانبی مصرف مکمل ها

برخی از عوارض جانبی مصرف مکمل ها شامل: 

• مصرف منظم کافئین باعث می شود که با گذشت زمان اثر کمتری داشته باشد.
• مصرف بیش از حد کافئین در مدت زمان کوتاه می تواند احساس اضطراب ، عصبانیت یا خستگی ایجاد کند.
• استفاده بیش از حد از پودر پروتئین ، به ویژه اگر دارای قند اضافی یا مواد افزودنی باشد ، می تواند در افزایش وزن نقش داشته باشد.
• استفاده از مقدار زیادی “چربی سوز” ، به ویژه مکمل های طبیعی ، می تواند منجر به نارسایی حاد کبدی شود.
• مصرف یوهیمبین با اعتماد به نفس ، اضطراب ، حملات ترس و فشار خون بالا مرتبط است.

کلام آخر

استفاده از مواد چربی سوز ممکن است در کاهش وزن موثر باشد اما فراموش نکنید که هیچ کپسول و قرصی جادو نمی کند  و اثرگذاری چربی سوز طبیعی هم زمانی دیده می‌شود که در کنار مصرف آن، به ورزش و رژیم توجه شود. 

The post آنچه درباره مکمل ها و کرم های چربی سوز نمی دانید! appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

چاقی یک بیماری پیچیده و متابولیک مزمن است که به علت ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی ایجاد می‌شود.

داشتن اضافه‌وزن یا چاقی ممکن است خطر ابتلا به مشکلات سلامتی را افزایش دهد. پزشکان شاخص توده بدنی (BMI) که بر اساس قد و وزن به دست می‌آید برای توصیف چاقی استفاده می‌کنند، بدین‌صورت که BMI بین 25 تا 30 به معنی اضافه‌وزن و BMI برابر یا بیشتر از 30 به معنی چاقی است.

با در نظر گرفتن این حقیقت که چاقی یک فرد مانند فرد دیگر نیست، می‌توان درک کرد که چرا برخی افراد از طریق جراحی، رژیم غذایی یا دارو وزن زیادی از دست می‌دهند و در برخی دیگر تأثیری ندارد؛ زیرا چاقی متأثر از اختلال در عملکرد سیستم پیچیده شامل مغز، گوارش، هورمون‌ها و انتقال‌دهنده‌های عصبی است.

در طول 20 سال گذشته، طب چاقی به‌عنوان یک تخصص خاص توسعه‌یافته است. متخصصان چاقی به درمان چاقی و بیماری‌های مرتبط با آن متعهد هستند و گروهی از متخصصین با استفاده از ابزارهای متنوع مانند رژیم غذایی، ورزش، مشاوره رفتاری، داروهای تجویزی و جراحی عمل می‌کنند.

داروهای کاهش وزن تائید شده و در دسترس

داروهای مدیریت چاقی مزمن، طی چند سال گذشته توسط اداره غذا و داروی ایالات‌متحده (FDA) تائید شده که به‌صورت تکی یا ترکیبی وجود دارند:

• ارلیستات (orlistat)
• لورکاسرین (lorcaserin)
• لیراگلوتاید (liraglutide)
• فنترمین / توپیرامات (phentermine/topiramate)
• بوپروپیون / نالترکسون (bupropion/naltrexone)

 مکانیسم عمل داروهای کاهش وزن:

مکانیسم عمل داروهای کاهش وزن یکسان نیست. گروهی موجب مهار اشتها و ایجاد احساس سیری (لورکاسرین، لیراگلوتاید، فنترمین / توپیرامات و بوپروپیون / نالترکسون) می‌شوند و گروهی دیگر از طریق مسدود کردن عمل آنزیم‌های گوارشی باعث تداخل در هضم و جذب چربی (ارلیستات و..) می‌شوند.

فواید استفاده از داروهای کاهش وزن

استفاده از این داروها موجب کاهش وزن در حدود 5 تا 10 درصد وزن اولیه می‌شود؛ و معمولاً برای افرادی که دارای شاخص توده بدنی بالای 30 یا افرادی با شاخص توده بدنی بالای 27 که درگیر بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند مثل فشارخون بالا، کلسترول بالا یا دیابت نوع دو هستند، تجویز می‌شوند.

کاهش 5 یا 10 درصد وزن بدن می‌تواند منافع سلامتی ازجمله افزایش 5 درصدی HDL یا کلسترول خوب، کاهش 40 میلی‌گرم تری گلیسیرید خون و کاهش 5 میلی‌متر جیوه (mmHg) فشارخون سیستولیک و دیاستولیک گردد.

از دست دادن وزن نیز می‌تواند برخی از مشکلات مرتبط با اضافه وزن و چاقی، مانند درد مفاصل و وقفه تنفسی در خواب را بهبود بخشد.

چرا بسیاری از پزشکان از تجویز داروی کاهش وزن امتناع می‌کنند؟

باوجود اثربخشی 5 تا 10 درصدی کاهش وزن، پزشکان معدودی اقدام به تجویز دارو می‌کنند. این عمل در امریکا فقط برای دو درصد بیماران چاق انجام‌شده است. دلایل متعددی برای بی‌میلی پزشکان به تجویز داروهای کاهش وزن وجود دارد که عبارت‌اند از:

مسائل مالی:

داروهای کاهش وزن تحت پوشش بیمه نیستند و برخی از آن‌ها بسیار پرهزینه هستند و بیمار توانایی مالی کافی برای خرید دارو ندارد.

چاقی به‌عنوان یک بیماری پذیرفته‌شده نیست.

مانع دیگر درک عمومی از چاقی به‌عنوان یک موضوع قدرت اراده است و نه یک بیماری. در سال 2013، انجمن پزشکی آمریکا چاقی را به‌عنوان یک بیماری شناخته است، درحالی‌که همه پزشکان به آن توجه نمی‌کنند و پذیرش چاقی به‌عنوان یک بیماری هنوز به‌اندازه کافی در دانش عمومی نفوذ پیدا نکرده است.  این اعتقاد وجود دارد که اگر چاقی یک معضل روحی است، چرا با قرص یا جراحی درمان شود؟

عوارض دارویی

سابقه عوارض داروهای کاهش وزن موجب عدم تمایل پزشکان به تجویز آن‌ها می‌شود. به‌عنوان‌مثال تجویز آمفتامین برای کاهش وزن، میزان اعتیاد فرد به دارو را افزایش داد و یا مصرف داروی fen-phen موجب بروز مشکلات قلبی شد. باآنکه داروهای فعلی ایمن‌تر هستند اما همچنان لیستی از عوارض جانبی برای هر دارو  از اضطراب و خشکی دهان که رایج‌ترین عارضه است تا پانکراتیت که بسیار نادر است، وجود دارد.

بازگشت وزن پس از قطع دارو

داورهای کاهش وزن مدت‌زمان محدودی (به‌طورمعمول 4 ماه) قابل‌استفاده هستند و پس از قطع دارو، کاهش وزن به‌صورت پایدار وجود ندارد و ممکن است بازگشت وزن اتفاق بیفتد.

آیا کودکان یا نوجوانان می‌توانند داروهای کاهش وزن را مصرف کنند؟

اداره غذا و داروی آمریکا (FDA) اکثر داروهای کاهش وزن را تنها برای بزرگ‌سالان تائید کرده است. ارلیستاتOrlistat )) داروی تائید شده توسط FDA برای کودکان 12 سال و بالاتر است.

آیا داروهای کاهش وزن می‌توانند جایگزین غذا سالم و فعالیت بدنی شوند؟

داروهای کاهش وزن هیچ‌گاه به‌عنوان راهی برای کاهش وزن، جایگزین فعالیت بدنی یا عادات غذایی سالم نخواهند شد. داروهای کاهش وزن زمانی مؤثرتر عمل می‌کنند که در ترکیب با شیوه زندگی سالم که شامل تغذیه صحیح و فعالیت بدنی است قرار گیرد.

The post چرا بسیاری از پزشکان از تجویز داروی کاهش وزن امتناع می‌کنند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

چاقی یکی از مشکلات جدی بسیاری از افراد جامعه است که به دلایل متعددی رخ می‌دهد. بدن مکانیسم‌های پیچیده و تعاملی برای تنظیم وزن دارد. مصرف غذاهای پرکالری و متعادل نبودن غذای مصرف شده با کالری سوزانده شده در بدن، کم‌تحرکی، ورزش نکردن و برخی بیماری‌ها مانند دیابت، آرتروز، کم‌کاری تیروئید، کبد چرب، استرس و افسردگی باعث بروز چاقی در افراد می‌شود. افرادی که تمایل و نیاز به از دست دادن وزن دارند باید سبک زندگی خود را از طریق رژیم غذایی و ورزش مناسب تغییر دهند. زمانی که این رویکرد رفتاری کافی و عملی نباشد و سلامتی آن‌ها در معرض خطر است، درمان دارویی با داروهای کاهش وزن توصیه می‌شود.

سازمان غذا و دارو امریکا ( FDA) استفاده از داروهای کاهش وزن در افرادی که شاخص توده بدنی (BMI) 30 و بالاتر دارند و یا مبتلابه بیماری‌های مرتبط با چاقی مانند دیابت و فشارخون بالا هستند را تائید کرده است. طبق مؤسسات ملی بهداشت، شاخص توده بدنی بین 18.5 تا 24.9 طبیعی است، بین 25 تا 29.9 دارای اضافه وزن است و هرچه بالاتر رود چاقی در فرد بیشتر می‌شود.

مقدار وزنی که افراد با مصرف داروهای کاهش وزن از دست می‌دهند متفاوت است.

در برخی به‌خوبی عمل می‌کند و در عده‌ای دیگر عمل نمی‌کند و به‌طور متوسط تا 10 درصد کاهش وزن اولیه رخ می‌دهد. این کاهش وزن در سه تا شش ماه اول مصرف دارو رخ می‌دهد و پس از آن روند ثابت و آهسته‌ای را طی می‌کند. ده درصد کاهش وزن ممکن است چشمگیر نباشد اما کارشناسان بر این باورند که کاهش وزن حتی به میزان 5 درصد می‌تواند در بهبود وضعیت سلامتی افراد تأثیر بگذارد. به‌عنوان‌مثال می‌تواند باعث کاهش فشارخون، سطح چربی، سطح قند خون و افزایش حساسیت به انسولین گردد.

مکانیسم داروهای لاغری:

داروهای لاغری در دو گروه داروهای شیمیایی و گیاهی تولید می‌شوند. نحوه عملکرد این داروها متفاوت است. برخی داروها کاهش دهنده اشتها هستند و با افزایش سطح نوروترانسمیترهای کاهنده اشتها در مغز، موجب کم خوراکی در فرد می‌گردند. دسته دوم متابولیسم سوخت‌وساز بدن را افزایش می‌دهند، دسته سوم باعث دفع آب بدن می‌شوند و دسته چهارم جذب چربی در بدن را کاهش می‌دهند و موجب دفع بیشتر چربی مواد غذایی می‌شوند.

انواع داروهایی که برای کاهش وزن استفاده می‌شوند

داروهای لاغری که برای از دست دادن وزن ترویج‌شده‌اند، شامل انواع کپسول، قرص، مایعات و پودر می‌شوند.

در جدول به معرفی متداول‌ترین داروهای لاغری موجود در بازار، نحوه عمل و عوارض جانبی احتمالی آن‌ها اشاره شده است.

نکاتی که درخصوص این داروهای باید درنظر گرفت

• درکنار مصرف داروهای لاغری باید عادت غذایی و سبک زندگی را تغییر داد و به فعالیتهای ورزشی روی آورد.
• داروهای کاهش وزن پاسخ سریع و دائمی به کاهش وزن نیستند و بسیاری افراد با تمام تلاشی که درمصرف این داروها داشته اند بعد از مدتی قادر به حفظ وزن خود نبوده و وزن آنها به حالت قبل برگشته است.
• بسیاری از داروهای لاغری هزینه بالایی دارند و تحت پوشش بیمه نیستند.
• با درنظر گرفتن عوارض جانبی این داروها ، باید تاییدیه پزشک را برای مصرف آنها دریافت کرد؛ زیرا برخی مردم از بیماریها و حساسیتهای خود آگاهی ندارند و مصرف خودسرانه داروهای لاغری برای آن‎ها مشکل‌ساز می‌شود.

همچنین بخوانید چرا بسیاری از پزشکان از تجویز داروی کاهش وزن امتناع می‌کنند؟

The post داروهای کاهش وزن چه عوارضی دارند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.