یک بررسی در سال 2010 از شواهد مربوط به سرطان و کباب کردن که توسط محققان انجام شد، نتیجه گرفت که اکثر این مطالعات نشان داده است که مصرف زیاد گوشت کباب شده و قرار گرفتن در معرض مواد سرطان‌زای گوشت، به‌ویژه ترکیباتی به نام HCAs ( آمین‌های هتروسیکل (HCAs) ) که برخی از کارشناسان از آن به‌عنوان آمین های معطر هتروسیکلیک (HAA) نیز یاد می‌کنند، ممکن است خطر سرطان ها در انسان را افزایش دهد.

آیا کباب کردن گوشت باعث سرطان می‌شود؟

مطالعات نشان داده است که خوردن گوشت یا مرغ کبابی ممکن است خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد این مسئله به سرطان‌زا برمی‌گردد، مواد سرطان‌زایی که ممکن است به‌عنوان بخشی از فرآیند کباب کردن باشد. اسیدهای آمینه، قندها و کراتین موجود در گوشت‌ها در دماهای بالا واکنش نشان می‌دهند و آمین های هتروسیکلیک ایجاد می‌کنند.

آمین های هتروسیکلیک (HAs) مواد سرطان‌زای انسانی هستند که در گوشت پخته‌شده در دمای بالا، چه در یک کوره یا در ظرف یافت می‌شوند. بخشی از مشکل کباب کردن است، اما مشکل دیگر گرما است. گوشت‌های سرخ‌شده در دمای بالا (بیش از 300 فارنهایت) نیز خطر سرطان را افزایش می‌دهد.

دسته دیگری از مواد شیمیایی به نام هیدروکربن‌های معطر چند حلقه‌ای (PAH) نیز با سرطان در ارتباط هستند. طبق اطلاعات منتشر شده توسط انستیتوی ملی سرطان (NCI)، PAH ها هنگامی تشکیل می‌شوند که چربی و آب‌های گوشتی که مستقیماً روی یک سطح گرم شده یا آتش می‌ریزند، باعث دود می‌شود. دود حاوی PAH است که به سطح گوشت می‌چسبد. حتی اگر گوشت در دمای بالای زغال، کباب یا پخته نشود، دود گوشت می‌تواند سطح PAH آن را افزایش دهد.

HAA و PAH هر دو توسط آنزیم‌های موجود در بدن متابولیزه می‌شوند. تحقیقات نشان می‌دهد که برخی از محصولات جانبی این فرآیند می‌تواند باعث آسیب DNA شود که ممکن است به توسعه سرطان کمک کند.

ما هیچ مطالعه مستقیمی در مورد انسان نداریم که نشان دهد HA و PAH باعث سرطان می‌شوند، اما مطالعات حیوانی احتمال افزایش سرطان را در حیوانات در معرض خطر نشان داده است. مطالعات جمعیتی بر روی مردم، افزایش خطر ابتلا به برخی از سرطان‌ها در افرادی که مقادیر بیشتری گوشت کبابی می‌خورند به همراه دارد.

علی‌رغم این یافته‌ها، هیچ‌کس رسماً خواستار پایان دادن به کباب کردن نیست. هیچ دستورالعملی وجود ندارد که به شما بگویند چه سطوحی از HCA و PAH به شما آسیب می‌رساند.

آیا سبزی‌های کبابی مواد سرطان‌زا تشکیل می‌دهند؟

جواب منفی است آنچه در مورد گوشت کبابی آموخته‌ایم مربوط به سبزی‌های کبابی نیست. سبزی‌های حاوی کراتین نیستند، پروتئینی که می‌تواند به آمین های هتروسیکلیک تبدیل شود و آب‌هایی که گوشت می‌تواند بر روی زغال چکه کند، ندارد.

بنابراین سیب‌زمینی‌ها، فلفل‌های قرمز، زرد، نارنجی و سبز، کدو سبز، پیاز (غنی از کوئرستین)، قارچ و هر نوع سبزی‌های دیگری را که دوست دارید به کوره اضافه کنید. در واقع، بسیاری از افرادی که از سبزی‌های به‌تنهایی لذت نمی‌برند، طعم فلفل دلمه‌ای و سبزی‌های کبابی را کمی چاشنی دهید.

ادویه‌جات را فراموش نکنید. بسیاری از مردم فراموش می‌کنند که ادویه‌هایی که به غذاهای خود اضافه می‌کنیم می‌توانند مواد ضد سرطان سالم را استفاده کنند. بهتر از این، مقداری ریحان، آویشن، رزماری و مریم‌گلی تازه را در ظرفی روی کوره خود بگذارید. مقداری از این ادویه‌ها را خرد کنید و به غذاهای کبابی خود اضافه کنید.

در اینجا چند نکته برای کاهش خطر وجود دارد که می‌توانید استفاده کنید و با خیال راحت کباب بخورید:

از سبزی‌های استفاده کنید

نشان داده‌شده است که استفاده از مقدار زیادی سبزی‌ها خطر سرطان ناشی از کباب کردن را بسیار کاهش می‌دهد. در یک مطالعه در مورد خطر ابتلا به سرطان پستان، زنانی که بیشترین گوشت کبابی را مصرف کردند، 74 درصد خطر بیشتری نسبت به کسانی که کمترین مصرف را دارند، داشتند و زنانی که سبزی‌های بیشتری مصرف می‌کردند، آن را به 47 درصد کاهش دادند. آن‌ها فقط از دو وعده سبزی‌های در روز به این نتیجه عظیم دست یافتند. با مصرف سبزی‌ها در وعده غذایی می‌توانید خطر را بسیار بیشتر کاهش دهید.

با دمای کمتر کباب کنید

 قرار گرفتن گوشت در معرض پخت با درجه حرارت بالا، مانند کباب کردن، باعث ایجاد چندین ماده شیمیایی ناسالم می‌شود. هرچه گوشت گرم‌تر شود و طولانی‌تر پخته شود، HCA و PAH بیشتری تشکیل می‌شود. پختن کمتر شکل‌گیری این مواد شیمیایی را به طرز چشمگیری کاهش می‌دهد؛ بنابراین چگونه می‌توان یک گریل سالم داشت؟ ابتدا گوشت خود را مرتباً چک کنید مثلاً هر 30 تا 60 ثانیه برای همبرگر یا استیک. این کار برای داشتن بهترین عطر و طعم توصیه می‌شود. دوم، بیش‌ازحد کباب نکنید.

گوشت خود را طعم دار کنید

مطالعات نشان داده است که مارینیت کردن تاثیر عمیقی بر تولید HCA و PAH دارند. برای تهیه یک ماریناد ساده، با سرکه و روغن ‌زیتون شروع کنید و هرچه دوست دارید از گیاهان تازه، سیر، خردل، آب مرکبات و آناناس به آن اضافه کنید. بگذارید گوشت شما قبل از کباب کردن، حدود یک ساعت در یخچال در حالت مریناد بماند.

استفاده از ماکروویو

یک ترفند خوب مطالعه شده این است که گوشت را قبل از کباب کردن به مدت دو دقیقه در مایکروویو آماده کنید. شما زمان لازم برای کباب کردن و همه آن ترکیبات تند و زننده و تقویت‌کننده سرطان را به میزان قابل‌توجهی کاهش خواهید داد، درحالی‌که هنوز طعم کبابی عالی دارید. این ممکن است بیشتر برای کسانی مفید باشد که دوست دارند گوشت کبابی آن‌ها کاملاً کباب شود.

کمتر گریل کنید

به نظر می‌رسد هرروز کباب کردن خطر ابتلا به انواع خاصی از سرطان را افزایش می‌دهد، بنابراین به‌عنوان تنها روش پخت‌وپز به گریل اعتماد نکنید. آن را برای چند بار در هفته ذخیره کنید تا خطر ابتلا به سرطان به حداقل برسد.

غذاهای پروتئینی خود را کم کنید.

این فقط کباب کردن نیست که مشکل است، گوشت است و مقدار آن – که در بشقاب خود قرار می‌دهیم نیز مشکل‌ساز است. مطالعات روی افرادی که گوشت قرمز زیادی مصرف می‌کنند، افزایش قطعی و قابل‌توجهی در سرطان و همچنین سایر مشکلات سلامتی را نشان داده است؛ اما به نظر می‌رسد کمی گوشت قرمز مانند نیم تا یک کیلو در طول یک هفته برای اکثر افراد کاملاً ایمن باشد. از مصرف گوشت‌های فرآوری شده خودداری کنید (هات‌داگ، سوسیس، گوشت، ژامبون و بیکن ارتباط بسیار قوی‌تری با افزایش خطر سرطان دارد) و بقیه بشقاب خود را با سالاد و سبزی‌های تازه و خوشمزه تابستانی انباشته کنید.

ماهی کبابی مصرف کنید.

پروتئین‌های ماهی تمایل کمتری به تولید HCA و PAH دارند، بنابراین گوشت خود را بیشتر از ماهی و غذاهای دریایی انتخاب کنید. ماهی قزل‌آلا، میگو و گوش‌ماهی همه عالی هستند.

سبزی‌ها

این بدون شک مهم‌ترین توصیه‌ای است که می‌توانیم برای یک رژیم غذایی سالم و ضد سرطان ارائه دهیم، بنابراین سبزی‌های بیشتری بخورید. قدرت مبارزه با سرطان آن‌ها کاملاً مستند است.

کلام آخر

واضح است که خطر خوردن گوشت کباب شده به‌مراتب کمتر از کسی است که یک بسته سیگار در روز می‌کشد یا به‌شدت از الکل استفاده می‌کند؛ اما بسیاری از افرادی که گوشت‌خوار هستند روزانه مقادیر کمی از این ترکیبات بالقوه سرطان‌زا را مصرف می‌کنند و ممکن است با گذشت زمان مواجهه با آن‌ها افزایش یابد. توصیه می‌شود گوشت را در حد متوسط بخورید و سعی کنید گوشت را بیش‌ازحدکباب نکنید.

The post آیا کباب کردن و خطر سرطان را افزایش می دهد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

سرطان یک خطر مهم برای از بین رفتن استخوان و شکستگی استخوان ها است. این امر به دلیل اثر مستقیم سلول‌های سرطانی بر روی اسکلت و همچنین اثرات مضر درمان‌های خاص سرطان بر روی سلول‌های استخوانی است.

تقریباً همه سرطان‌ها می توانند اثرات منفی قابل توجهی بر روی اسکلت بدن بگذارند.  که ممکن است به طور کلی یا در یک قسمت خاص از اسکلت بدن  اثر گذار باشند.

اما ارتباط سرطان و پوکی استخوان چگونه است و چرا بیماران سرطانی در معرض خطر پوکی استخوان هستند؟

از بین رفتن استخوان در ارتباط با سرطان نتیجه عوامل متعدد است.

1- سلول‌های سرطانی می‌توانند به صورت موضعی به بافت‌ها و اعضای اطراف انتشار پیدا کنند و به اصطلاح متاستاز شوند. استخوان ها یکی از شایع‌ترین محل متاستاز در بیماران مبتلابه سرطان هستند. سرطان‌هایی که متاستاز استخوانی دارند شامل مثانه، پستان، کلیه، ریه، ملانوما، پروستات، تیروئید و رحم هستند.

سلول‌های سرطانی که در استخوان رشد می‌کنند، با تحریک تولید استئوکلاست‌ها باعث تخریب بیشتر بافت استخوان میشوند. استئوکلاست‌ها عمل تجزیه استخوان را انجام می‌دهند.

2- روش‌های درمانی سرطان مانند داروهای شیمی‌درمانی و کورتیکواستروئیدها (کورتون)، مهارکننده‌های آروماتاز و… بر سلامت استخوان تاثیر منفی می‌گذارند.

3- برخی از سرطان‌ها (مانند سرطان پروستات یا سرطان سینه) با حذف هورمون‌ها درمان می‌شوند، که این عمل نیز باعث ازبین رفتن استخوان می‌شود.

به همین دلیل، سلامت استخوان به بخش مهم مراقبت از بیماران سرطانی تبدیل شده است، زیرا به بهبود کیفیت زندگی و افزایش طول بیمار کمک می‌کند.

با افزایش سن خطر تخریب استخوان و ابتلا به سرطان افزایش می‌یابد

به طورکلی سرطان بیماری وابسته به سن نیست، اما آمار ابتلا به سرطان در افراد مسن رو به افزایش است. از طرف دیگر سطح استروئیدهای جنسی یعنی استروژن و تستوسترون با افزایش سن، کاهش می‌یابد و این امر تاثیر منفی بر سلامت استخوان‌ها می‌گذارد. طبق تحقیقات انجام گرفته در زنان، سطح استروژن در طی دوره یائسگی و در اثر نارسایی زودهنگام تخمدان‌ها به میزان 85 تا 90٪ افت می‌كند. این هورمون یکی از هورمون‌های ضروری در حفظ سلامت استخوان‌ها است.

کاهش سطح تستوسترون در زنان و مردان نیز با افزایش سن نیز رخ می‌دهد که به نام توقف آندروژن نیز شناخته می‌شود. کاهش تراکم استخوانی از علائم کاهش تستوسترون نیز است.

سرطان‌هایی که به استخوان‌ها آسیب جدی وارد می‌کنند

سرطان پستان

زنانی که تحت درمان سرطان پستان قرار گرفته‌اند به دلایل زیادی در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان و شکستگی قرار دارند. آنها ممکن است تحت درمان محرومیت از استروژن، شیمی درمانی و یا جراحی قرار داشته باشند که باعث از دست رفتن عملکرد تخمدان و در نتیجه افت سطح استروژن شده است. و همانطور که گفته شد، کاهش سطح استروژن که اثر محافظتی بر استخوان دارد، ممکن است منجر به تخریب استخوان شود.

همچنین، در نتیجه درمان سرطان سینه، زنان جوان ممکن است یائسگی زودرس را تجربه کنند، که یکی از عوامل خطر پوکی استخوان است.

سرطان پروستات

در مردهایی که به سرطان پروستات مبتلا می‌شوند، یکی از روش‌های درمان سرطان پروستات، درمان ADT (androgen deprivation therapy)است که به منظور بلوک کردن تولید یا عملکرد هورمون‌های مردانه (تستوسترون) که سبب رشد سلول‌های سرطانی می شوند، انجام می‌گردد.

مطالعات نشان داده است مردانی كه هورمون درمانی یا عمل برداشتن بیضه را انجام داده اند در معرض خطر قابل توجهی از پوکی استخوان قرار دارند.

بنابراین در بیماران مبتلا به سرطان پستان یا سرطان پروستات، کاهش استروئیدهای جنسی است توسط روش‌های درمانی هورمونی، موجب آسیب به بافت استخوانی این افراد می‌شود.

سرطان معده

بیماران مبتلا به سرطان معده که تحت عمل گاسترکتومی قرار گرفته اند در معرض ابتلا به پوکی استخوان هستند. عمل گاستروکتومی باعث کاهش اسیدی شدن معده که برای جذب بهینه کلسیم در روده لازم است، می‌گردد.

استراتژی‌های پیشگیری

مهم است که بیماران تحت معالجه سرطان، از خطری که سلامت استخوان‌هایشان را تهدید می‌کند، آگاهی داشته باشند.

درمان بیماران با برخی داروها مانند بیوفوسفونات خوراکی یا آلندرونات باعث کاهش خطر پوکی استخوان می‌گردد.

ارزیابی بالینی که شامل اسکن DXA است و اقدامات پیشگیرانه شامل توصیه‌های تغذیه‌ای، ورزشی، محدود کردن برخی فعالیتهای جسمی مانند بلند کردن اشیاء سنگین، مصرف مکمل کلسیم و ویتامین D نیز جزو اقدامات پیشگیرانه مهم هستند.

همچنین بخوانید افزایش احتمال ابتلا به سیزده سرطان‌ در افراد چاق

«از اینکه مجله سبک زندگی دکتر دقوقی را انتخاب کردید سپاسگزاریم»

The post ارتباط سرطان و پوکی استخوان چگونه است؟ آنچه افراد مبتلا به سرطان باید بدانند appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

چاقی با افزایش خطر ابتلا به انواع مختلف سرطان همراه است.

در سی سال گذشته صدها مطالعه رابطه بین چاقی و خطر ابتلا به سرطان را بررسی کرده‌اند و آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان (IARC) در سال 2016 نتیجه‌گیری کرد که چاقی با افزایش خطر ابتلا به 13 نوع سرطان و همچنین با افزایش خطر عود و مرگ‌ومیر ناشی از سرطان در افراد سرطانی همراه است.

آمار جهانی سرطان‌های مرتبط با چاقی

مطالعات مبتنی بر جمعیت با استفاده از داده‌های BMI و بروز سرطان در پروژه GLOBOCAN تخمین زده است که در سال 2012 در ایالات‌متحده، حدود 28000 مورد سرطان جدید در مردان (3.5٪) و 72000 مورد در زنان (9.5٪) به دلیل اضافه‌وزن یا چاقی گزارش‌شده است. درصد گزارش‌شده برای انواع مختلف سرطان متفاوت است.

انواع سرطان‌های مرتبط با چاقی و اضافه‌وزن

سرطان مخاط رحم (سرطان آندومتر)

• سرطان سلول‌های پوشش داخلی رحم به نام اندومتریوم
• احتمال ابتلا در زنان چاق و دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی دو تا چهار برابر بیشتر است
• احتمال ابتلا در زنان به‌شدت چاق نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، هفت برابر بیشتر است

آدنوکارسینومای مری

• قسمت تحتانی مری که به معده متصل است
• احتمال ابتلا در افراد چاق و دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، دو برابر بیشتر است.
• احتمال ابتلا در افراد به‌شدت چاق نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، چهار برابر بیشتر است.

سرطان بخش بالایی معده

• بخشی از معده که نزدیک به مری است.
• احتمال ابتلا در افراد چاق و دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، دو برابر بیشتر است.

سرطان کبد

• احتمال ابتلا در افراد چاق و دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، دو برابر بیشتر است.
• احتمال ابتلا در مردهای چاق و دارای اضافه‌وزن بیشتر است.

سرطان کلیه

• احتمال ابتلا در افراد چاق و دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، دو برابر بیشتر است.

سرطان مولتیپل میلوما

• سرطان سلول‌های سفید خون در مغز استخوان
• احتمال ابتلا در افراد چاق و دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، 10 تا 20 درصد بیشتر است.

سرطان مننژیوم

• سرطان غشای اطراف مغز و نخاع
• احتمال ابتلا در افراد دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، 20 درصد بیشتر است.
• احتمال ابتلا در افراد چاق نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، 50 درصد بیشتر است.

سرطان پانکراس

• احتمال ابتلا در افراد چاق و دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، 1.5 برابر بیشتر است.

سرطان کلورکتال (روده بزرگ)

• احتمال ابتلا در افراد چاق نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، 30 درصد بیشتر است
• احتمال ابتلا در مردهای چاق و دارای اضافه‌وزن بیشتر است.

سرطان کیسه صفرا

• احتمال ابتلا در افراد دارای اضافه‌وزن نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، 20 درصد بیشتر است.
• احتمال ابتلا در افراد چاق نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، 60 درصد بیشتر است.
• احتمال ابتلا در زنان چاق و دارای اضافه‌وزن بیشتر از مردها است.

سرطان پستان

• احتمال ابتلا در زنان چاق یائسه نسبت به افراد دارای وزن طبیعی، 20 تا 40 درصد بیشتر است.
• احتمال ابتلا در زنان یائسه که هورمون درمانی انجام نداده‌اند بیشتر است.
• احتمال ابتلا در زنان چاق و دارای اضافه‌وزن بیشتر از مردها است.

سرطان تخمدان

• احتمال ابتلا در زنان یائسه که هورمون درمانی انجام نداده‌اند بیشتر است.
• افزایش 5 واحد BMI موجب افزایش 10 درصد احتمال ابتلا به سرطان تخمدان در زنان یائسه می‌شود.

سرطان تیروئید

افزایش 5 واحد BMI موجب افزایش 10 درصد احتمال ابتلا به سرطان تیروئید می‌شود

چگونه چاقی خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد؟

برای توضیح چگونگی ارتباط چاقی با خطر ابتلا به برخی از سرطان‌ها پیشنهاد‌ها زیر ارائه‌شده است:

• افرادی که چاق هستند اغلب دارای التهاب مزمن با درجه پایین هستند که باگذشت زمان باعث ایجاد آسیب DNA و درنهایت منجر به سرطان می‌شود.
• بافت چربی مقدار زیادی استروژن تولید می‌کند که سطوح بالایی آن با افزایش خطر ابتلا به سرطان‌های سینه، آندومتر، تخمدان و برخی سرطان‌های دیگر مرتبط است.
• سطح خونی انسولین و فاکتور رشد شبه انسولین 1 (IGF-1) در اکثر افراد چاق بیشتر است. سطح بالای انسولین و IGF-1 ممکن است باعث افزایش احتمال سرطان‌های کولون، کلیه، پروستات و آندومتر شود.
• سلول‌های چربی تولید آدیپوکین می‌کند، آدیپوکین‌ها هورمون‌هایی هستند که می‌توانند رشد سلولی را تحریک یا مهار کنند. به‌عنوان‌مثال سطح آدیپوکینی به نام لپتین که برای تکثیر سلولی عمل می‌کند، در خون با افزایش چربی بدن افزایش می‌یابد و یا آدیپونکتین در افراد چاق کمتر از افرادی است که وزن طبیعی دارند، ممکن است اثرات ضد انعقادی داشته باشد.
• همچنین سلول‌های چربی ممکن است اثرات مستقیم و غیرمستقیم بر روی دیگر تنظیم‌کننده‌های رشد سلولی مانند هدف پستانداري راپامايسين(mTOR) (رشد سلولي و هم پيشرفت چرخه سلولی را تنظیم می‌کند) داشته باشد.

آیا اجتناب از افزایش وزن یا کاهش وزن خطر ابتلا به سرطان را کاهش می‌دهد؟

مطالعات نشان داده‌اند افراد بزرگ‌سال که کاهش وزن داشته‌اند در معرض پایین‌تر خطر ابتلا به سرطان کولون، سرطان کلیه، سرطان سینه، تخمدان و آندومتر هستند.

همچنین خطر ابتلا به سرطان‌های مرتبط با چاقی در افرادی که تحت عمل جراحی کاهش وزن قرارگرفته‌اند کاهش‌یافته است. به‌خصوص برای سرطان‌های سینه و آندومتر که موجب کاهش خطر ابتلا تا 38 درصد شده است.

The post افزایش احتمال ابتلا به سیزده سرطان‌ در افراد چاق appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

بیمار می‌تواند خطر ابتلا به سرطان کبد را با انجام موارد زیر کاهش دهد.

محافظت در برابر عفونت هپاتیت

عفونت مزمن با ویروس هپاتیت B یا C خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهد. خطر ابتلا به هپاتیت را با انجام موارد زیر می‌توان کاهش داد:

• واکسیناسیون علیه ویروس هپاتیت B (برای هپاتیت C، واکسن وجود ندارد)
• رابطه جنسی امن (استفاده از کاندوم و اجتناب از تماس خونی در طول رابطه جنسی)
• استفاده از سوزن‌های یک‌بارمصرف برای داروها وریدی
• پوشیدن دستکش لاتکس هنگام تماس با خون افراد دیگر
• مراجعه به مکان‌های مطمئن که از تجهیزات استریل و بسته‌بندی‌شده برای خال‌کوبی، سوراخ کردن بدن یا طب سوزنی استفاده می‌کنند.
• آزمایش خون جهت بررسی عفونت هپاتیت، پیش از انتقال و یا اهدای خون.

درمان هپاتیت

درمان بیماری هپاتیت بخش مهمی در کاهش خطر ابتلا به سیروز و سرطان کبد است.

محدود کردن مصرف الکل

مصرف الکل زیاد می‌تواند باعث ایجاد سیروز کبدی شود و سیروز نیز خطر ابتلا به سرطان کبد را بالا می‌برد. بیماران مبتلابه سیروز و هپاتیت باید از مصرف الکل پرهیز کنند.

ترک سیگار و اجتناب از دود سیگار

سیگار کشیدن خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهد بنابراین ترک سیگار و قرار نگرفتن در معرض دود سیگار برای حفظ سلامت کبد مهم است.

حفظ وزن بدن سالم

تحقیقات نشان می‌دهد که چاقی خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش می‌دهد. تغذیه سالم و فعالیت جسمی منظم می‌تواند به حفظ و زن مطلوب و جلوگیری از سرطان کمک کند.

اجتناب از قرار گرفتن در معرض مواد مضر در محل کار

کارگران صنایع خاص ممکن است در معرض مواد مضر مانند وینیل کلرید و پلوتونیوم قرار بگیرند که می‌تواند خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش دهد. آگاهی از استانداردهای سلامت و ایمنی شغلی برای کسانی که در صنعت کار می‌کنند و در حال ذخیره، انتقال یا استفاده از مواد سرطان‌زا هستند، بسیار مهم است

مراحل بیماری سرطان کبد:

مرحله صفر (بسیار اولیه):

• یک تومور وجود دارد که 2 سانتیمتر یا کوچک‌تر است
• علائم خاصی ندارد و تومور به رگ‌های خونی بزرگ در کبد گسترش پیدا نکرده است
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: 3 سال
• میزان طول عمر با درمان: 70-90 درصد برای 5 سال یا بیشتر

مرحله A (اولیه)

• تا 3 تومور وجود دارد. همه تومورها کوچک‌تر از 3 سانتی‌متر هستند.
• علائم خاصی ندارد و تومور به رگ‌های خونی بزرگ در کبد گسترش پیدا نکرده است
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: 3 سال
• میزان طول عمر با درمان: 50-70 درصد برای 5 سال یا بیشتر

مرحله B (مرحله متوسط)

• بیش از 3 تومور در کبد وجود دارد و یا 1 تا 3 تومور که حداقل یکی از آن‌ها بزرگ‌تر از 3 سانتی‌متر است.
• علائم خاصی ندارد و تومور به رگ‌های خونی بزرگ در کبد گسترش پیدا نکرده است
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: 16 ماه
• میزان طول عمر با درمان: 20 ماه

مرحله C (مرحله پیشرفته)

• سرطان به رگ‌های خونی بزرگ در کبد گسترش‌یافته، اما به سایر قسمت‌های بدن گسترش نیافته است.
• علائم دارد
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: 4 – 8 ماه
• میزان طول عمر با درمان: 6-11 ماه

مرحله D (مرحله پایانی)

• سرطان ممکن است به عروق خونی بزرگ یا به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابد.
• علائم دارد
• میزان طول بیمار عمر بدون درمان: کمتر از 4 ماه
• میزان طول عمر با درمان: درمان کاملاً مؤثر وجود ندارد

درمان سرطان کبد

درمان سرطان کبد برای هر شخصی متمایز است و نوع روش درمانی به موارد متعددی ازجمله نوع سرطان کبد، مرحله سرطان، عملکرد کبد، مقدار زخم و یا شدت سیروز کبد و سلامت کلی بیمار بستگی دارد.

ممکن است یک یا ترکیبی از روش‌های درمانی برای سرطان کبد استفاده شود. ازآنجایی‌که در بیشتر موارد، سرطان کبد در مرحله پیشرفته تشخیص داده می‌شود، بنابراین ممکن است گزینه‌های درمان محدود شود.

عمل جراحی

بسته به مرحله سرطان کبد، ممکن است یکی از انواع جراحی زیر را داشته باشید.

برداشتن کبد (Liver resection) یا هپتاکتومی پارسیل: شامل برداشتن تومور و بخشی از بافت سالم اطراف تومور است. عمل برداشت تومور یک روش درمان اصلی برای شرایطی است که تنها یک تومور به‌اندازه کمتر از 2 سانتی‌متر وجود داشته باشد و سرطان به گره‌های لنفاوی یا رگ‌های خونی کبد گسترش نیافته است.

این روش در صورتی پیشنهاد می‌شود که آزمایش‌ها نشان دهند کبد به‌اندازه کافی سالم است و پس از جراحی به‌طور طبیعی کار می‌کند و فشار داخل ورید باب (سیاهرگی که خون را از روده و طحال به کبد می‌برد) وجود ندارد.

پیوند کبد: پیوند کبد درمان اصلی برای افرادی است که سیروز شدید دارند و بقیه کبد بعد از عمل جراحی برداشت تومور، به‌طور طبیعی کار نمی‌کند. همچنین پیوند کبد زمانی که سرطان نمی‌تواند از کبد به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابد، کاربرد دارد.

کموامبولیزاسیون از راه شریان کبدی (TACE)

TACE برای کاهش، کوچک کردن و کنترل تومورهای کبدی استفاده می‌شود. در این روش خون‌رسانی به تومور کبدی متوقف می‌شود و شیمی‌درمانی به‌طور مستقیم روی تومور انجام می‌شود.

TACE زمانی استفاده می‌شود که تومور با جراحی درمان نشود، اما سرطان به رگ‌های خونی اصلی در کبد، گره‌های لنفاوی یا سایر قسمت‌های بدن گسترش نمی‌یابد. همچنین در بیمارانی کاربرد دارد که بیمارانی که دارای عملکرد خوب کبد هستند و فاقد تورم شکمی و یا مشکل ورید باب هستند.

ابلیشن تراپی (Ablation therapies)

در ابلیشن تراپی یا تخریب تومور، سلول‌های سرطانی کبد را تخریب می‌کنند، درحالی‌که سعی می‌کنند تا حد ممکن از آسیب به بافت کبد اطراف سلول‌های سرطانی ممانعت کنند. این روش برای بیمارانی انجام می‌شود که نمی‌توانند جراحی انجام دهند. ابلیشن تراپی به دو صورت انجام می‌شود:

تخریب با فرکانس رادیویی (Radiofrequency ablation (RFA): از یک جریان الکتریکی با فرکانس بالا برای ایجاد حرارت جهت از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌شود… RFA برای تومورهای کبدی که به‌اندازه 2.5 سانتی‌متر یا کمتر هستند و بیشتر از 3 تومور وجود ندارد، بهتر عمل می‌کند.

تزریق داخل اتانول (PEI): در این روش الکل اتانول غلیظ شده از طریق سوزن به تومور کبدی تزریق می‌شود. PEI برای تومورهای کوچک‌تر از 2 سانتیمتر مناسب است.

درمان هدف‌دار Targeted therapy

در روش درمانی هدف‌دار از دارو برای هدف قرار دادن مولکول‌های خاص (مانند پروتئین‌ها) بر روی سطح سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند. این مولکول‌ها پیام‌هایی به سلول‌ها ارسال می‌کنند که موجب رشد یا تقسیم سلولی می‌گردد؛ بنابراین با هدف قرار گرفتن این مولکول‌ها توسط داروهای خاص، رشد و گسترش سلول‌های سرطانی متوقف می‌شود درحالی‌که آسیب به سلول‌های طبیعی محدود می‌گردد.

این مورد برای درمان سرطان پیشرفته کبد مورداستفاده قرار می‌گیرد، هنگامی‌که فرد نمی‌تواند عمل جراحی انجام دهد یا زمانی که سرطان به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهد.

پرتودرمانی

درمان رادیوتراپی از اشعه (معمولاً اشعه ایکس) برای از بین بردن سلول‌های سرطانی استفاده می‌کند. این روش درمان معمولا برای سرطان کبد اولیه نیست، بلکه برای کنترل سرطان کبد که به قسمت‌های دیگر بدن مانند استخوان‌ها گسترش‌یافته است، استفاده می‌شود.

مراقبت پس از درمان‌

پیگیری بعد از درمان‌بخش مهمی از مراقبت‌های سرطان است. بیمار نیاز دارد که به‌طور منظم و به‌ویژه در دو سال اول پس از درمان، سلامت خود را بررسی و پیگیری کند. این پیگیری‌ها به تیم درمان این امکان را می‌دهد که پیشرفت و بهبودی بیمار را کنترل کنند.

همچنین بخوانید:

آشنایی با سرطان کبد و انوع سرطان کبد

عوامل خطر، علائم و تشخیص سرطان کبد

The post پیشگیری و درمان سرطان کبد appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

دانشمندان و پزشکان جهت جلوگیری از ابتلا به سرطان روده بزرگ به عوامل خطر و عوامل محافظتی اشاره می‌کنند. هر چیزی که موجب افزایش احتمال ابتلا به سرطان می‌شود عامل خطر سرطان نامیده می‌شود و هر چیزی که شانس ابتلا به سرطان را کاهش می‌دهد، عامل محافظت‌کننده سرطان است.

برخی از عوامل خطر سرطان قابل‌کنترل هستند و برخی دیگر خیر. به‌عنوان‌مثال، سیگار کشیدن و وراثت برخی ژن‌ها هر دو عامل خطر برای برخی از انواع سرطان هستند، اما فقط می‌توان از سیگار کشیدن اجتناب کرد.

اجتناب از عوامل خطر و افزایش عوامل محافظتی می‌تواند خطر ابتلا به سرطان را تا 75 درصد کاهش دهد

غربالگری سرطان کلورکتال

غربالگری فرآیند جستجوی سرطان یا پیش سرطان در افرادی است که علائم بیماری را ندارند. غربالگری منظم سرطان کولورکتال یکی از قوی‌ترین روش‌های جلوگیری از سرطان کولورکتال است.

به‌طور میانگین 10 تا 15 سال طول می‌کشد که پولیپ‌های دیواره روده بزرگ و راست‌روده تبدیل به سرطان شوند. با غربالگری منظم، اکثر پولیپ ها قبل از اینکه بتوانند به سرطان تبدیل شوند، شناسایی و حذف می‌گردند. علاوه بر این‌ها به‌وسیله غربالگری می‌توان سرطان را در همان مراحل اولیه بیماری شناسایی کرد و برای درمان مؤثر در سریع‌ترین زمان ممکن عمل کرد.

غربالگری سرطان کلورکتال برای افرادی که سابقه ابتلا به پولیپ کلورکتال یا سرطان دارند یا افراد خانواده یا فامیل نزدیک آن‌ها به این بیماری‌ها مبتلا هستند و همچنین افراد بالای 45 سال توصیه می‌گردد.

حذف پولیپ

بیشتر پولیپ‌های کولورکتال از نوع آدنوم هستند که ممکن است به سرطان تبدیل شوند. از بین بردن پولیپ‌های کولورکتال بزرگ‌تر از یک سانتیمتر ممکن است خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را کاهش دهد؛ اما مشخص نیست که اگر پولیپ‌های کوچک‌تر حذف شوند، خطر ابتلا به سرطان کولورکتال کاهش می‌یابد یا خیر.

پرهیز از نوشیدن الکل

نوشیدن بیش از سه نوشیدنی الکلی در روز خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را افزایش می‌دهد. همچنین نوشیدن الکل با خطر تشکیل آدنومهای بزرگ کولورکتال (تومورهای خوش‌خیم) مرتبط است.

اجتناب از سیگار

سیگار کشیدن طولانی‌مدت با افزایش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال و همچنین بسیاری از سرطان‌های دیگر مرتبط است. ترک سیگار به کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال و بسیاری از انواع دیگر سرطان کمک می‌کند.

کاهش وزن

داشتن اضافه‌وزن یا چاقی خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را در مردان و زنان افزایش می‌دهد، اما این ارتباط در مردان بیشتر است. چربی شکمی نیز به سرطان روده بزرگ مرتبط است. درحالی‌که حفظ وزن سالم و اجتناب از افزایش وزن به کاهش خطر ابتلا به سرطان کلورکتال کمک می‌کند.

فعالیت بدنی منظم

افزایش میزان فعالیت بدنی باعث کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال و تشکیل پولیپ می‌شود. فعالیت ورزشی با شدت متوسط و زیاد بیشترین تأثیر در کاهش خطر ابتلا به سرطان را دارند.

تغذیه سالم

به‌طورکلی، رژیم غذایی که حاوی سبزیجات، میوه‌ها و دانه‌های فراوان است، با کاهش خطر ابتلا به سرطان روده ارتباط دارد.

علاوه بر این‌ها، بسیاری از مطالعات پیوند بین گوشت قرمز (گوشت گاو، گوشت خوک و گوشت بره) یا گوشت‌های فرآوری شده (مانند هات‌داگ، سوسیس و گوشت ناهار) و افزایش خطر سرطان کولورکتال را تائید کرده‌اند؛ بنابراین محدود کردن گوشت قرمز و گوشت‌های فرآوری شده و خوردن سبزیجات و میوه توصیه ضروری در کاهش خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ است.

ویتامین‌ها و کلسیم

برخی مطالعات نشان می‌دهد که مصرف روزانه مولتی‌ویتامین حاوی اسیدفولیک یا فولات ممکن است خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را کاهش دهد، اما همه مطالعات این موضوع را تائید نکرده‌اند و نیاز به تحقیقات بیشتر دارد.

در برخی مطالعات، سطح پایین کلسیم در رژیم غذایی با افزایش خطر سرطان کولورکتال ارتباط داده‌شده است. مطالعات دیگر نشان می‌دهد که افزایش مصرف کلسیم ممکن است خطر سرطان کولورکتال را کاهش دهد؛ اما به دلیل افزایش خطر ابتلا به سرطان پروستات در مردان و مصرف بالای کلسیم، انجمن سرطان توصیه نمی‌کند که صرفاً برای پیشگیری از سرطان روده بزرگ، مصرف کلسیم را افزایش داد.

برخی مطالعات پیشنهاد کرده‌اند ویتامین D که می‌توان از طریق قرار گرفتن در معرض آفتاب، در برخی غذاها و یا یک قرص ویتامین دریافت کرد، ممکن است خطر سرطان کولورکتال را کاهش دهد.

به دلیل نگرانی‌هایی که در مورد پرتوهای مضر آفتاب و سرطان پوست وجود دارد، اکثر متخصصان این توصیه را به‌عنوان راهی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال توصیه نمی‌کنند.

کلسیم و ویتامین D در کنار یکدیگر خطر سرطان کولورکتال را کاهش می‌دهند، زیرا ویتامین D به جذب کلسیم کمک می‌کند.

مصرف آسپرین

مطالعات بسیاری نشان داده‌اند، افرادی که مرتباً آسپرین یا سایر داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Motrin، Advil) و ناپروکسن (Aleve) مصرف می‌کنند، خطر ابتلا به سرطان روده بزرگ و پولیپ کمتری دارند.

اما آسپرین و سایر NSAIDs می‌توانند عوارض جانبی جدی یا حتی تهدیدکننده زندگی مانند خونریزی از معده و یا زخم معده را ایجاد کنند. به همین علت، اکثر کارشناسان، مصرف NSAID ها فقط برای کاهش خطر ابتلا به سرطان کولورکتال را توصیه نمی‌کنند و لازم است قبل از هرگونه مصرف با پزشک مشورت کرد.

هورمون درمانی زنان

دریافت هورمون‌های استروژن و پروژسترون بعد از یائسگی  ممکن است خطر ابتلای زنان به سرطان کولورکتال را کاهش دهد.

ازآنجاکه مصرف استروژن و پروژسترون بعد از یائسگی، می‌تواند خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، لخته‌های خون و سرطان سینه و ریه را افزایش دهد، معمولاً توصیه نمی‌شود، فقط برای کاهش خطر سرطان کولورکتال هورمون درمانی انجام دهند.

The post آیا سرطان روده بزرگ (کلورکتال) قابل پیشگیری است؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

برخی از این عوامل مانند سن بالا، جنس مذکر، قومیت و ژنتیک قابل‌کنترل نیستند و برخی دیگر مانند سیگار کشیدن، وضعیت اجتماعی اقتصادی پایین، فعالیت بدنی پایین، تغذیه نامناسب و عفونت به هلیکوباکتر پیلوری را می‌توان بهبود بخشید. بنابراین حداقل یک‌سوم موارد خطرساز سرطان معده قابل‌پیشگیری است و نیاز به استراتژی طولانی‌مدت دارد.

اما متأسفانه برخلاف شیوع بالای سرطان معده در سراسر جهان، استراتژی‌های جدی برای پیشگیری از سرطان معده در اکثر کشورهای انجام‌نشده است.

در ادامه مقاله اقدامات مؤثر در پیشگیری از سرطان معده توضیح داده‌شده است.

پرهیز از مصرف غذاهای فراوری‌شده

به نظر می‌رسد کاهش چشمگیر سرطان معده در چند دهه گذشته، نتیجه کاهش بسیاری از عوامل خطر شناخته‌شده در رژیم غذایی است، یعنی استفاده بیشتر از فریزر برای نگهداری مواد غذایی به‌جای دودی کردن و نمک‌سود کردن آن‌ها.

بنابراین، اجتناب از رژیم غذایی حاوی غذاهای دودی، ترشی و نمک‌سود شده (مانند گوشت و ماهی شور) نقش مؤثری در کاهش سرطان معده دارد.

مصرف میوه‌ها و سبزیجات تازه نیز خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش می‌دهد. دراین‌بین، مرکبات (مانند پرتقال، لیمو و گریپ‌فروت) اهمیت بیشتری دارند، اما گریپ‌فروت و آب‌میوه گریپ‌فروت می‌تواند سطح خونی داروهای خاص را تغییر دهد، بنابراین قبل از مصرف آن باید این موضوع را پا پزشک مطرح کرد.

بنا بر توصیه انجمن سرطان آمریکا پیروی از یک رژیم غذایی سالم با تأکید بر غذاهای گیاهی خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش می‌دهد.به عنوان مثال:

• خوردن حداقل 2.5 فنجان سبزی‌ها و میوه‌ها در روز،
• مصرف غلات کامل به‌جای آردهای تصفیه‌شده
• و خوردن ماهی، مرغ یا لوبیا به‌جای گوشت فرآوری شده و گوشت قرمز

تأثیر مکمل‌های غذایی در پیشگیری از سرطان معده

مطالعاتی که در مورداستفاده از مکمل‌های غذایی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان معده انجام‌شده است، تاکنون نتایج متفاوتی داشته‌اند.

برخی مطالعات پیشنهاد کرده‌اند که ترکیبی از مکمل‌های آنتی‌اکسیدان (ویتامین A، C و E و سلنیوم معدنی) ممکن است خطر ابتلا به سرطان معده در افرادی که دارای تغذیه نامناسب هستند را کاهش دهد. اما اکثر مطالعات انجام‌شده در مورد افرادی که مشکل تغذیه ندارند، در مورد مصرف مکمل‌ها بر پیشگیری از سرطان معده، هیچ مزیتی را معرفی نکردند.

حفظ وزن مطلوب بدن

اضافه‌وزن یا چاقی ممکن است به افزایش خطر و فعالیت جسمی منظم به کاهش خطر ابتلا به سرطان معده منجر می‌شوند. علاوه بر این، کاهش وزن و فعالیت بیش‌ازحد نیز تأثیر منفی بر سلامت معده خواهد گذاشت. با توجه به این موضوع، انجمن سرطان آمریکا توصیه می‌کند که تعادل کالری مصرفی را در نظر بگیریم و بر این اساس، فعالیت بدنی منظم و سبک زندگی سالم را در پیش بگیریم.

اجتناب از مصرف دخانیات

استفاده از توتون و تنباکو می‌تواند خطر ابتلا به سرطان proximal معده (بخشی از معده که نزدیک مری است) را افزایش دهد.

درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری

باکتری هلیکوباکتر پیلوری یکی از مهم‌ترین عوامل خطر ابتلا به سرطان معده است. اقدامات پیشگیرانه شامل پیشگیری از عفونت به این باکتری و تشخیص به‌موقع عفونت، تا حد زیادی خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش می‌دهد.

راه‌های تشخیص عفونت به هلیکوباکترپیلوری

• آزمایش خون بر اساس آنتی‌بادی هلیکوباکتر: اگر نتیجه آزمایش مثبت شود، به اين معني است که این باکتری در بدن شخص وجود دارد يا درگذشته عفونت داشته است.
• نمونه‌برداری از معده (بیوپسی): جهت بررسی نمونه برای آلوده بودن به هلیکوباکتر پیلوری از نمونه برداری معده به کمک آندوسکوپی استفاده می‌شود.
• آزمایش تنفس اوره: در این آزمایش، شخص مایع حاوی اوره رادیواکتیو می‌نوشد. اگر معده آلوده به هلیکوباکتر باشد، ترکیب شیمایی اوره تغییر خواهد کرد. سپس از طریق تنفس فرد این تغییرات شیمیایی مورد آزمایش قرار می‌گیرد.

مصرف آسپرین

استفاده از آسپیرین یا سایر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID ها) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن، احتمال خطر سرطان معده را کاهش می‌دهد. پزشکان و محققان کاهش خطر ابتلا به سرطان را در بیمارانی که این داروها را برای درمان بیماری‌هایی مانند آرتروز و کاهش تورم، درد و تب مصرف می‌کنند، مشاهده کرده‌اند.

همچنین مصرف داروهای ضدالتهابی می‌توانند خطر ابتلا به پولیپ روده بزرگ و سرطان روده بزرگ را کاهش دهند. بااین‌حال نباید این داروها را به‌منظور جلوگیری از سرطان معده استفاده کرد، زیرا آن‌ها موجب خونریزی داخلی و سایر خطرات بالقوه سلامتی در برخی افراد می‌شوند.

همچنین بخوانید:

عوامل خطر تهدیدکننده سرطان معده

سرطان معده چگونه درمان می‌شود

علائم سرطان معده چیست و برای تشخیص سرطان معده چه آزمایش‌هایی انجام می‌شود؟

The post پیشگیری از سرطان معده appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.