اگزمای صورت، خود را به شکل‌های مختلفی نشان می‌دهد. مثلا:

• التهاب
• سوزش
• کهیر
• کبودی
• درد
• خارش

با اینکه افراد مبتلا می‌توانند علائم بیماری را کنترل کنند، راه‌حل قطعی برای درمان وجود ندارد؛ اگزما برطرف می‌شود و مجددا عود می‌کند. پزشکان این وضعیت را زبانه‌کشی یا عود اگزما می‌نامند. 

در کودکان، معمولا صورت، اولین جایی است که در آن علائم بیماری، خود را نشان می‌دهد. این بیماری معمولا از سن 6 ماهگی تا 5 سالگی بروز پیدا می‌کند.

در این مقاله می‌آموزیم چطور اگزمای صورت را درمان کنیم. همچنین می‌گوییم چه زمانی فرد مبتلا به این بیماری باید به پزشک مراجعه کند. 

نکات و ترفندهایی که به فرد مبتلا به اگزما کمک می‌کنند به شرح زیر است:

1. ابتدا اطمینان حاصل کنید که علائم واقعا مربوط به اگزما هستند

 بیماری‌های دیگر مانند درماتیت سبوره ای و پسوریازیس، علائمی مشابه اگزما دارند اما روش درمان آنها متفاوت است؛ مثلا درمان درماتیت سبورئیک، معمولا بیشتر روی برداشتن پوسته‌های سر و استفاده از کرم‌های ضد قارچ متمرکز است. غالبا خارش پسوریازیس، از اگزما کمتر است و پینه‌های ضخیم و متورم روی پوست ایجاد می‌کند.

پزشک ‌می‌تواند با معاینه فرد، تشخیص دهد که بیماری او اگزما است یا خیر.

2. بهداشت را رعایت کنید

رعایت بهداشت می‌تواند به افراد کمک کند‌ علائم اگزما را مدیریت کنند و کاهش دهند. فرد مبتلا باید صورتش را مرتبا بدون استفاده از صابون یا محصولات معطری که موجب خشک شدن بیش از حد یا تورم پوست می‌شوند، بشوید. باید با آب ولرم به مدت کوتاه دوش بگیرند، به جای استفاده از حوله به پوست خود تا هنگام خشک شدن، ضربه‌های ملایم بزنند و بلافاصله پس از دوش‌گرفتن، از کرم مرطوب‌کننده استفاده کنند.

استفاده منظم از کرم‌های آبرسان، می‌تواند پوست را درمان کند و از خشکی زیاد آن جلوگیری کند. همچنین استحمام منظم می تواند به کاهش التهاب و باکتری پوستی برخی مبتلایان کمک کند.

والدین و پرستاران کودک باید بعد از هر وعده غذا اطمینان حاصل کنند که دهان و صورت نوزاد کاملا تمیز شده است. آنها باید از استفاده از دستمال‌های مرطوب موجود در بازار اجتاب کنند.

همچنین بخوانید: شایع‌ترین بیماری‌های پوستی کدامند؟

3. محرک‌های احتمالی را شناسایی و از آنها اجتناب کنید

افراد می‌توانند با اجتناب از موادی که ممکن است باعث التهاب پوست شوند، مانند صابون، روغن‌های گیاهی و محصولات معطر، پوست خود را بهبود بخشند. 

از یک سو قرارگیری در معرض آفتاب می‌تواند التهاب صورت را کاهش دهد و اگزما را بهبود بخشد، از سوی دیگر دمای بالا و قرارگیری در معرض خورشید می‌تواند موجب عود بیماری شود.  

سایر محرک‌های احتمالی بیماری به شرح زیر است:

• ذرات گرد‌ و خاک؛
• محصولات پاک‌کننده؛
• آلودگی هوا؛
• لاک ناخن؛
• جواهرات؛
• رنگ مو؛
• رنگ دیوار؛
• گیاهان؛
• حیوانات خانگی؛
• کرم ضد آفتاب؛
• برخی داروها.

شناسایی محرک‌ها و اجتناب از آنها می‌تواند به بهبودی بیماری کمک کنند.

4. از داروها به درستی استفاده کنید

داروهای قابل خرید بدون نسخه پزشک و همچنین نسخه‌های تجویزی پزشکان می‌توانند به کنترل خارش پوست کمک کنند. پزشکان و داروسازها می‌توانند موثرترین راه استفاده از این داروها را به افراد نشان دهند. 

متخصصان سلامت ممکن است پیشنهاد کنند قبل از استفاده از کرم‌های موضعی یا مرطوب‌کننده‌ها، به مدت 30 دقیقه، از ماسک‌های خنک‌کننده پوست استفاده کنید یا یک ساعت قبل از رویدادهای ورزشی و سایر فعالیت‌های فیزیکی، یک آنتی‌هیستامین غیر خواب‌آور بخورند چون عرق می‌تواند موجب تشدید اگزما شود.

5. برای جلوگیری از خارش‌های شبانه، اقدام کنید

بسیاری از افراد مبتلا به اگزما به علت خارش نمی‌توانند راحت بخوابند. برای التیام خارش، فرد می‌تواند:

• اواخر بعدازظهر یا ابتدای شب از داروهای موضعی استفاده کند. 
• روی بالشت خنک‌کننده بخوابد.
• با ماسک خنک‌کننده بخوابد.
• با استفاده از مرطوب‌کننده‌ هوا، از خشک شدن هوای خانه جلوگیری کند.

پتوی مرطوب، به خصوص در کاهش خارش کودکان و نوزادان موثر است.

6. سعی کنید پوست خود را نخارانید

اگزما ممکن است در بعضی افراد موجب خارش شدید شود، اما خاراندن، اگزما را تشدید می‌کند. از آنجایی که برای افراد سخت است خود را نخارانند، باید حتما ناخن‌های خود را تا حد امکان کوتاه نگاه ‌دارند.

دستکش‌های ضد خارش، می‌توانند به نوزادان مبتلا به اگزمای صورت کمک کند که صورت خود را نخارانند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

بعضی افراد می‌توانند با خود‌-مراقبتی، این بیماری را مدیریت کنند. برای برخی افراد دیگر، اما کمک پزشک نیاز است.

اگر مشکلات زیر را داشتید، حتما باید به پزشک مراجعه کنید:

• اگر خارش به ندرت متوقف می‌شود.
• اگر مناطق بزرگی از پوست ملتهب هستند.
• اگر پوست خونریزی کرده یا ترشحاتی از آن خارج می‌شود.
• اگر قسمت‌های مبتلای پوست درد می‌کنند یا کبود شده‌اند.
• اگر پوسته‌های نازک روی پوست تشکیل شده‌است.
• اگر خوابتان مختل شده‌است.

همچنین بخوانید: سلامتی پوست و تغذیه.مواد غذایی که برای پوست مضر هستند

مراجعه به پزشکانی مانند متخصص پوست، آلرژی یا پزشک عمومی می‌تواند به مبتلایان کمک کند بیماری خود را بیشتر بشناسند و اقدامات موثرتری در جهت بهبود آن انجام دهند. پزشک می‌تواند تشخیص بدهد که بیماری مراجعه‌کننده اگزماست یا چیزی شبیه آن که نیازمند درمانی متفاوت است.

پس از تشخیص، پزشک می‌تواند با ارائه راهکار درمان جامع، به مبتلایان بگوید چطور می‌توانند اگزما را درمان کنند. راهکار درمان می‌تواند شامل داروهای قابل خرید بدون نسخه پزشک یا تنها با نسخه پزشک باشند.

پزشکان می‌توانند به افراد مبتلا کمک کنند محرک‌هایی که موجب تشدید بیماری می‌شوند شناسایی کنند و از آنها بپرهیزند یا به حداقل برسانند.

چکیده

به گروهی از بیماری‌ها که موجب التهاب و خارش شدید پوست می‌شوند، اگزما می‌گویند. این بیماری می‌تواند در هر نقطه از بدن پدید آید اما ابتلای صورت به این بیماری از دیگر نقاط، آزاردهنده‌تر است. اگزما مرتبا روی پوست بچه‌های کوچک ایجاد می‌شود اما بزرگسالان نیز ممکن است به این بیماری دچار شوند. 

برای به حداقل رساندن اثر اگزما روی پوست، افراد باید:

• اطمینان حاصل‌کنند که بیماری آنها اگزماست نه یک بیماری مشابه دیگر.
• مواظب باشند که آن را وخیم‌تر نکنند.
• برای درمان پوست اقدام کنند.

شناسایی و پرهیز از محرک‌ها، رعایت نکات بهداشتی و مرطوب نگه داشتن پوست گام‌های کلیدی کاهش اگزمای صورت هستند.

The post 6 راه رهایی از اگزما appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

انواع آکنه

همه جوش‌ها مثل هم نیستند. آکنه را می‌توان به جوش های قرمز و جوش های سرسیاه یا جوش های سرسفید دسته‌بندی کرد. این نوع دسته‌بندی مهم است زیرا روش درمان هر نوع جوش متفاوت است. تعداد جوش های سرسیاه و سرسفید روی صورت و شانه‌ها که در اصطلاح پزشکی به آنها کومدون (comedones) می‌گویند، می‌تواند بیشتر از جوش های قرمز چرکی باشد. تمیز نگه‌داشتن پوست می‌تواند به بهبود این بیماری کمک کند. بنابراین کسب اطلاعات بیشتر در مورد علت بروز کومدون‌ها و نحوه درمان آنها، گامی به سمت داشتن پوستی شفاف‌تر‌ خواهد بود.

جوش های سرسیاه

هر فولیکول مو یک تار مو و یک غده سباسه (sebaceous gland) دارد. وظیفه غدد سباسه تولید چربی (سبوم) است که به نرمی پوست کمک می کند. سلول های مرده پوست و این چربی ها در دهانه فولیکول های مو در سطح پوست جمع می شوند و یک برآمدگی به نام کومدو (comedo) ایجاد میکنند. اگر پوست روی این برآمدگی ها بسته بماند، جوش سرسفید ایجاد می شود و  وقتی پوست روی این برآمدگی ها باز شود در معرض هوا به رنگ سیاه در می آیند و جوش های سر سیاه را تشکیل می دهند.

برخی از عواملی که می‌توانند احتمال بروز آکنه و جوش های سرسیاه را افزایش دهند، عبارتند از:

• تولید بیش از حد چربی توسط بدن
• تجمع باکتری‌های پروپیونی آکنه بر روی پوست (Propionibacterium)
• تحریک فولیکول‌های مو وقتی سلول‌های پوستی مرده به طور منظم نمی‌ریزند
• تغییرات هورمونی که باعث افزایش تولید چربی در سنین نوجوانی، دوران قاعدگی یا هنگام مصرف قرص‌های ضد بارداری ایجاد می‌شود
• مصرف برخی داروها مانند کورتیکواستروئیدها، لیتیوم یا آندروژن‌ها

برخی از افراد معتقدند که آنچه می‌خورید یا می‌نوشید می‌تواند باعث جوش زدن شوند. لبنیات و غذاهایی مانند کربوهیدرات‌ها که سطح قند خون را افزایش می‌دهند ممکن است در جوش درآوردن نقش داشته باشند، اما محققان همچنان متقاعد نشده‌اند که یک ارتباط قوی بین خوردن غذا و ایجاد جوش وجود دارد.

جوش های سرسفید

جوش های سرسفید یا کومدون های بسته (closed comedones) فولیکول‌ها یا منافذ موی بسته هستند. در جوش های سر‌سفید منافذ توسط یک لایه نازک از پوست پوشیده شده‌اند که برآمدگی چربی و سلول های مرده را در زیر سطح پوست به دام می‌اندازد. از آنجا که این برآمدگی در معرض هوا قرار نمی‌گیرد رنگ آن سفید یا گاهی متمایل به زرد (رنگ طبیعی روغن و سلول‌های مرده پوست) می‌شود، به همین دلیل به آن “جوش سر‌سفید” می‌گویند.

 دلایل ایجاد جوش های سر‌سفید مانند دلایل بروز انواع دیگر آکنه می‌باشد. اغلب، غدد به دلیل تغییرات در تولید هورمون های بدن، بیش از حد سبوم تولید می‌کنند. این مشکل می‌تواند در دوران بارداری، یائسگی، قاعدگی و البته بلوغ رخ دهد.

همچنین بخوانید: رژیم غذایی در سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

مراقبت از پوست

کلید موفقیت در مراقبت از پوست برای جلوگیری از آکنه، پایداری است؛ درمان جوش یک شبه اتفاق نخواهد افتاد. اما استفاده از روش‌های خوب مراقبت از پوست به بهبود روزمره و پیوسته سلامت فولیکول کمک می‌کند.

از آنجا که جوش به دلیل خوردن برخی غذاها ایجاد نمی‌شود، محدود کردن رژیم غذایی کار مفیدی نیست. از آنجا که به دلیل “کثیف بودن” روی پوست نیز جوش ایجاد نمی‌شود، بیش از حد تمیز کردن پوست نیز کمکی به درمان جوش نمی‌کند و حتی می‌تواند پوست را تحریک کرده و آکنه را بدتر کند. از مواد آرایشی که روغن دارند نباید استفاده شود زیرا می‌تواند باعث تجمع روغن در فولیکول‌ها شود. به جای آن می‌توان از مواد آرایشی آبرسان که دارای برچسب غیر کومدوژنیک هستند با خیال راحت استفاده کرد.

همچنین بخوانید: چگونه جوش‌های صورت را از بین ببریم؟

روش درمان

درمان جوش های سرسفید و سر‌سیاه به زمان نیاز دارد. اکثر درمان‌ها چندین هفته تا چند ماه طول می‌کشند تا تغییر محسوسی دیده شود.

بنزوئیل پراکسید

 بنزوئیل پراکسید اثر ضد باکتریایی دارد و ممکن است باعث کاهش واکنش شیمیایی مخاط غشای مو شود. این دارو ممکن است برآمدگی هایی که باعث ایجاد جوش می‌شوند را کاهش دهد. بنزوئیل پراکسید می‌تواند برای جوش های کم یا جلوگیری از جوش درآوردن بیشتر، مورد استفاده قرار گیرد. 

رتینوئیدها

معمولاً برای جوش های سرسیاه و سرسفید داروهای رتینوئید موضعی را تجویز می‌کنند. انواع رتینوئیدها عبارتند از ترتینوئین (رتین‌آ، آویتا، رنووا)، آداپالن (دیفرین) یا تازاروتن (تازوراک). رتینوئیدها از مشتقات ویتامین A هستند و باعث افزایش جایگزینی سلول‌های قدیمی با سلول‌های جدید و کاهش “چسبندگی” سلول‌های مرده می‌شوند. آنها به دفع مواد وصل‌شده کمک‌ می‌کنند و منافذ پوست را به حالت طبیعی برمی‌گردانند. رتینوئیدها می‌توانند تحریک‌کننده باشند، بنابراین جهت استفاده از آنها می‌بایست از دستور‌العمل‌های خاصی پیروی کرد.

ایزوترتینوئین (رآكوتان)

ایزوترتینوئین برای جوش های شدید کیستیک استفاده می‌شود و عوارض جانبی زیادی نیز دارد. در صورتی که به صورت صحیح استفاده شود برای درمان کومدون‌ها بسیار موثر است، اما معمولاً برای آکنه خفیف استفاده نمی‌شود. با این حال برای درمان آکنه کیستیک، آکوتان می‌تواند بهبودی قابل توجهی ایجاد کند و این بهبودی نیز تا مدت‌های طولانی پس از درمان نیز دوام خواهد آورد. آکوتان می‌تواند باعث به وجود آمدن نقایص مادرزادی شدید و همچنین عوارض جانبی دیگری شود و هنگام استفاده از این دارو می‌بایست به صورت ماهانه آزمایش خون گرفته شود. مصرف این دارو در بارداری و شیردهی ممنوع است.

تخلیه‌سازی

یک پزشک یا متخصص زیبایی ممکن است برای جوش های سرسیاه از روش تخلیه‌‌سازی جوش و پاک‌سازی استفاده کند. برخی از افراد مایلند محتویات داخل جوش های سرسیاه و سرسفید خود را تخلیه کنند. بسیاری از فروشگاه‌ها نیز دستگاهی را می‌فروشند که جوش را می‌مکد. برای جوش های سرسیاه، دهانه مکنده در اطراف جوش سرسیاه قرار می‌گیرد و سپس فشاری به سمت پایین و جوانب اعمال می‌شود.

برای جوش های سرسفید می‌بایست قبل از مکش روی جوش شکافی ایجاد شود. اگر تصمیم دارید محتویات جوش های سرسیاه و سر‌سفید خود را تخلیه کنید، حتماً این کار را به روش درست انجام دهید. دستگاه مکنده باید سالم باشد و تخلیه باید به آرامی و با دقت انجام شود. اگر برای تخلیه‌سازی شک دارید، یک متخصص زیبایی را پیدا کنید تا این کار را برای شما انجام دهد. تخلیه‌سازی نباید روی جوش های ملتهب انجام شود زیرا منجر به ایجاد زخم می‌شود.

سخن آخر

جوش های سرسفید و سرسیاه نوعی آکنه هستند که بسیاری از افراد دچار آن می‌شوند. روش‌های درمانی خوبی نیز برای آن وجود دارد، بنابراین نیازی نیست که با این بیماری بسوزید و بسازید. یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی نیز می‌تواند درمان ابتدایی آکنه را شروع کرده و موارد خفیف تا متوسط آن را درمان کند. اگر شدیداً جوش در می‌آورید یا روش‌های درمانی ابتدایی روی شما جواب نداده است، برای دریافت درمان‌های بیشتر به یک متخصص پوست مراجعه کنید.

The post جوش های سرسیاه و سرسفید را بهتر بشناسید appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

آفتاب سوختگی معمولاً درجه یک یا درجه دو است که به عمق و مقدار ناحیه آسیب دیده پوست بستگی دارد. در این مقاله علائم و نشانه‌های آفتاب سوختگی درجه یک و دو و برخی از روش‌های درمان بررسی می‌شوند. همچنین به روش‌های کاهش خطر آفتاب سوختگی نیز پرداخته خواهد شد.

آفتاب سوختگی درجه یک

نوع درجه یک به لایه خارجی پوست آسیب می‌رساند و معمولاً طی چند روز خوب می‌شود. فردی با آفتاب سوختگی درجه یک ممکن است علائم پوستی زیر را مشاهده کند که معمولاً پس از 4 ساعت قرار گرفتن در معرض نور خورشید پدیدار ‌می‌شوند:

• قرمزی پوست، که بیشتر در پوست روشن دیده می‌شود
• احساس گرما یا تنگنا
• تورم یا تاول زدن
• کوفتگی

همچنین ممکن است حدود 3 تا 8 روز بعد، محل آفتاب سوختگی پوست بیندازد. علائم دیگری نیز وجود دارند که ممکن است همراه با آفتاب سوختگی درجه یک دیده شوند. این علائم شامل سردرد، افزایش دمای بدن، خستگی و حالت تهوع است. بهبود پوست از آفتاب سوختگی درجه یک ممکن است یک هفته طول بکشد. افراد مبتلا به آفتاب سوختگی می‌توانند موارد زیر را نیز برای کاهش علائم امتحان کنند:

• برای تسکین درد، سردرد یا تب از پاراستامول، ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کنید.
• با نوشیدن آب فراوان به سلول‌های بدن آب برسانید.
• دوش آب سرد بگیرید.
• روی ناحیه آسیب دیده کمپرس سرد بگذارید.
• تا بهبودی کامل آفتاب سوختگی از قرار گرفتن در معرض نور آفتاب بپرهیزید.
• کرم مرطوب‌کننده، آلوئه‌ورا یا پماد هیدروکورتیزون را که نیازی به نسخه ندارد در منطقه آسیب دیده بمالید.
• برای جلوگیری از عفونت، مناطق تاول‌زده را به آرامی پانسمان کرده و از پماد ضد عفونی‌کننده یا پماد هیدروکورتیزون در ناحیه آسیب دیده استفاده کنید.

آفتاب‌سوختگی درجه دو

آفتاب سوختگی درجه دو ممکن است به لایه خارجی پوست نفوذ کرده و به لایه زیرین آن که درم (derm) نامیده می‌شود آسیب برساند. بهبود آن ممکن است هفته‌ها طول بکشد و یا نیاز به درمان خاصی داشته باشد. فردی با آفتاب سوختگی درجه دو ممکن است علائم زیر را مشاهده کند:

• پوست قرمز پررنگ، به ویژه روی پوست روشن
• تورم و تاول یک ناحیه بزرگ از پوست
• پوست براق و مرطوب
• درد
• تغییر رنگ به سفید در ناحیه سوختگی

افرادی که دچار آفتاب سوختگی درجه دو هستند می‌توانند برای کاهش علائم خود مراحل مشابه آفتاب سوختگی درجه یک را دنبال کنند. با این حال بهتر است از یک متخصص مشاوره بگیرند.

در صورتی که پوست تاول زده، متورم شده یا علائم گرمازدگی و گرماخستگی دیده شود، فرد باید با پزشک تماس بگیرد. این علائم شامل موارد زیر است:

• دمای بالای بدن
• احساس گرما و لرز
• خستگی
• سرگیجه
• حالت تهوع
• سردرد
• گرفتگی عضلات
• پریشانی
• تشنج
• لکنت زبان
• نفس نفس زدن یا افزایش نبض

برای دریافت نوبت ویزیت آنلاین کلیک کنید

آفتاب سوختگی درجه دو ممکن است چندین هفته طول بکشد تا بهبود یابد. برای درمان آن ممکن است به پماد و پانسمان سوختگی از طرف پزشک نیاز باشد. گاهی اوقات افرادی که دچار آفتاب سوختگی شدید می‌شوند می‌بایست بیمارستان بروند، به خصوص اگر احساس گرمازدگی هم داشته باشند.

برای درمان آفتاب سوختگی درجه دو شاید از روش‌های زیر نیز استفاده شود:

• استفاده از کمپرس یخ، دوش آب سرد یا کمپرس خنک برای پایین آوردن دمای بدن
• نوشیدن آب سرد برای خنک کردن معده و دستگاه گوارش
• داروهای ضد تشنج یا شل‌کننده عضله برای کنترل لرز و تشنج
• هدایت خون از قلب و ریه‌ها به یک ماشین خاص، خنک کردن آن و سپس بازگرداندن آن به بدن

کودکان و نوزادانی که دچار آفتاب سوختگی شدید شده‌اند می‌بایست حتما زیر نظر یک متخصص مداوا شوند.

چگونه می‌توان از پوست خود در مقابل خورشید محافظت کرد?

1. هر روز از عینک‌آفتابی استفاده کنید، حتی اگر هوا ابری باشد.
2. حداقل 15 تا 30 دقیقه قبل از بیرون رفتن حداقل 30 گرم ضد آفتاب بزنید، معادل دو انگشت کامل. 
3. همچنین از کرم یا رژ لب حاوی ضد آفتاب با ضریب محافظت در برابر آفتاب (SPF) حداقل 30 استفاده کنید.
4. کرم ضد آفتابی را انتخاب کنید که پوست را از اشعه‌های فرابنفش UVA  و UVB محافظت ‌می‌کند. اطمینان حاصل کنید که در برابر آب نیز مقاوم بوده و ضریب محافظت در برابر آفتاب آن 30 یا بالاتر باشد. سایر کرم‌های ضد آفتاب ممکن است از آفتاب‌سوختگی جلوگیری کنند اما شما را از سرطان پوست محافظت نمی‌کنند.  
5. هر دو ساعت یکبار ضد آفتاب بزنید. اگر شنا می‌روید یا زیاد عرق می‌کنید، هر یک ساعت این کار را انجام دهید.
6. زمانی که اطراف آب و شن و ماسه هستید بیشتر احتیاط کنید. این سطوح منعکس‌کننده اشعه‌های مخرب خورشید هستند و این احتمال آفتاب‌سوختگی را افزایش می‌دهد.
7. بدن نوزادان زیر 6 ماه را کاملاً با لباس بپوشانید و آنها را در سایه نگه دارید.
8. در صورت امکان در ساعات 10:00 صبح تا 4:00 عصر کمتر زیر نور آفتاب بروید زیرا در این ساعات تابش نور آفتاب شدیدتر می‌شود. از قانون سایه پیروی کنید؛ یعنی اگر سایه شما کوتاه‌تر از شما باشد‌، اشعه خورشید در قوی‌ترین حالت خود است و شما می‌بایست به زیر یک سایه بروید.
9. در صورت امکان پیراهن آستین بلند و شلوار بلند بپوشید. لباس‌های تیره ضخیم نسبت به پارچه‌های سفید یا نازک، نور آفتاب را بیشتر مسدود می‌کنند. جهت محافظت بیشتر پوست از لباس‌هایی استفاده کنید که از موادی ضد آفتاب تهیه شده‌اند.
10. از کلاهی که روی صورت، گردن و گوش‌های شما سایه می‌اندازد و همینطور عینک آفتابی استفاده کنید. عینک‌های آفتابی با لنزهایی که 99٪ تا 100٪ اشعه ماوراء بنفش را جذب می‌کنند، می‌توانند از چشم و پوست اطراف آن محافظت کنند.
11. اگر از داروهایی استفاده می‌کنید که باعث حساسیت شما در برابر آفتاب می‌شوند، بیشتر احتیاط کنید. این داروها شامل انواع خاصی از آنتی‌بیوتیک‌ها، ضد التهاب‌ها، ضد قارچ‌ها، داروهای فشار خون و شیمی درمانی می‌شود.

چه زمانی برای آفتاب‌سوختگی باید به دکتر مراجعه کنیم؟

• بیش از 20 درصد بدن شما به خاطر سوختگی تاول زده باشد. پزشک می‌تواند پس از بررسی سوختگی در صورت نیاز درمان اضافه تجویز کند. درمان می‌تواند شامل تجویز داروی التهاب یا پماد برای سرعت بخشیدن به روند بهبودی باشد.
• سوختگی همراه با تب شدید، لرز یا حالت تهوع باشد. اینها می‌تواند نشانه‌هایی از آفتاب‌زدگی باشد که برای رفع کم آبی شدید نیاز به تزریق وریدی مایعات است. همچنین ممکن است برای کاهش درد به استروئیدها یا داروهای دیگر نیاز باشد.
• علائم عفونت مانند تورم، چرک یا تاول‌هایی روی پوست شما پدیدار شده که با گذشت زمان زرد یا قرمز می‌شوند. پوسته شدن محل آفتاب سوختگی می‌تواند پوست جدید را در معرض میکروب‌ها قرار دهد. این می‌تواند باعث عفونت شود که در نتیجه به آنتی‌بیوتیک نیاز خواهد بود.

The post آفتاب سوختگی و تمام آن چیزی که نیاز است بدانید! appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

“شما آن چیزی هستید که می‌خورید.”

این جمله بدین معنا است که کیفیت ظاهر و خلق‌وخوی شما بیانگر کیفیت رژیم شما است. به‌عبارت‌دیگر غذایی که می‌خورید روی پوست شما تأثیر منفی یا مثبت خواهد گذاشت.

در ادامه مقاله از مجله سبک زندگی دکتر دقوقی به معرفی مواد غذایی مضر برای سلامتی پوست میپردازیم.

مواد غذایی که برای پوست مضر هستند

غذاهای فراوری و بسته‌بندی‌شده

این مواد غذایی ارزش غذایی کمی دارند زیرا طی فرایند تهیه آن‌ها بسیاری از آنزیم‌های زنده مفید و مواد مغذی تجزیه می‌شوند و از بین می‌روند. رژیم‌های مملو از چنین غذاهایی تقریباً همیشه کمبودهای غذایی را در بدن نشان می‌دهند و چنین کمبودهایی همیشه در پوست بروز می‌کند. به‌طورکلی، هر چه کیفیت غذای شما بهتر باشد، سلامتی پوست شما بهتر خواهد بود

علاوه بر این، غذاهایی که در جعبه بسته‌بندی می‌شوند، غالباً از مقدار کم آب برخوردار هستند.

سعی کنید مواد غذایی تازه و طبیعی مصرف کنید زیرا تمام غذاها و به‌خصوص میوه‌ها و سبزی‌ها در حالت طبیعی و خام خود ازنظر میزان آب غنی هستند و به بدن برای عملکرد مناسب اندام کمک می‌کنند، همچنین پوست را آب‌رسانی می‌کنند. این هیدراتاسیون برای سلامتی پوست بسیار ضروری است، زیرا به سم‌زدایی پوست به تنظیم تولید چربی پوست کمک می‌کند.

مواد غذایی غیر ارگانیک

غذاهای غیر ارگانیک ممکن است حاوی هورمون‌ها، سموم دفع آفات، علف‌کش‌ها، قارچ‌کش‌ها و سایر مواد شیمیایی باشند. بدن قادر به تشخیص این ترکیبات شیمیایی نیست و در مقابل آن‌ها پاسخ التهابی نشان می‌دهد.

مطالعات نشان می‌دهد که مواد غذایی ارگانیک در مقایسه با مواد غذایی رشد یافته با سموم، کود و سایر مواد شیمیایی، دو تا سه برابر ویتامین‌ها، مواد معدنی و عناصر ضروری و کم یاب دارند.

فرآورده‌های گوشتی و لبنی صنعتی نیز برای سلامتی پوست خطرآفرین هستند

در حال حاضر برای پروارتر شدن دام و طیور در تغذیه آن‌ها از هورمون‌های متعدد، آنتی‌بیوتیک‌ها و مکمل‌های غذایی استفاده می‌شود و رژیم تغذیه با گیاهان و علوفه به‌صورت طبیعی بسیار کاهش‌یافته است. هنگامی‌که ما از گوشت این منابع حیوانی تغذیه می‌کنیم، به‌طور پیش‌فرض، مقداری از ترکیبات شیمیایی که به آن‌ها تزریق یا خورانده شده، دریافت می‌کنیم.

در مورد لبنیات هم همین‌طور است. بسیاری از گاوهای شیرده با مواد هورمونی تغذیه می‌شوند تا میزان شیردهی آن‌ها افزایش یابد و وقتی آن شیر (ماست، بستنی، پنیر و …) را مصرف می‌کنیم، مقداری از آن هورمون‌ها را دریافت می‌کنیم. مصرف لبنیات با آکنه در ارتباط بوده و استروژن بیش‌ازحد که اغلب در محصولات لبنی یافت می‌شود، می‌تواند باعث بروز مشکلات فراوان بهداشتی در زنان و مردان شود.

غذاهای سرخ‌شده و چربی‌های هیدروژنه

هنگامی‌که روغن در گرمای بسیار بالایی قرار دارد، اکسید می‌شوند و ما این روغن‌های اکسیدشده را وارد بدن خود می‌کنیم. همه ما می‌دانیم که اکسیدان ها مضر و آنتی‌اکسیدان‌ها مفید هستند. حال تصور کنید روغن‌هایی که بارها برای سرخ کردن استفاده می‌شوند ضرر چند برابر دارند و به‌راحتی از بدن سم‌زدایی نمی‌شوند.

این روغن‌ها می‌توانند منجر به بیماری‌های قلبی، گردش خون ضعیف و متابولیک ضعیف شوند. ازآنجاکه پوست سالم نیاز به گردش خون و سوخت‌وساز سالم دارد، سیستم‌های ضعیف می‌توانند منجر به کمبود اکسیژن در پوست ‌شوند و باعث کاهش سرعت سنتز کلاژن و الاستین برای حفظ جوانی پوست ‌گردند.

شیرین‌کننده‌های مصنوعی و طعم‌دهنده‌ها

موادی مانند آسپارتام، رنگ قرمز شماره 5 و طعم‌دهنده‌های مصنوعی همگی مواد شیمیایی صنعتی هستند که نباید وارد ما شوند. آن‌ها هیچ ارزش غذایی ندارند و در بدترین حالت می‌توانند بدن ما را تحریک کرده و التهاب و واکنش‌های هیستامین ایجاد کنند. از این بدتر، بدن ما تمایل دارد مواد شیمیایی مانند این‌ها را در بافتهای خود ذخیره کند.

شکر یکی از دلایل اصلی آسیب به زیبایی پوست است

قندها سیستم ایمنی بدن را تضعیف می‌کنند و درنتیجه بدن در مقابل باکتری‌ها نمی‌توانند مؤثر عمل کنند که این‌یکی از دلایل اصلی آکنه و التهاب پوست است. قندها منجر به یبوست می‌شوند و یبوست باعث کدری پوست می‌گردد. قند حالت اسیدی دارد و سیستم گوارش را آماده پذیرش بسیاری از میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا می‌کند و باکتری‌های بیشتر یعنی سموم و آلودگی بیشتر و درنتیجه پوست بدتر.

کافئین

مطالعات نشان داده‌اند که نوشیدن 2 تا 3 فنجان نوشیدنی کافئین دار منجر به افزایش سطح کورتیزول در بدن می‌شود. کورتیزول بیش‌ازحد (به‌عنوان هورمون استرس نیز شناخته می‌شود) روند پیری را تسریع می‌کند و موجب کاهش ضخامت پوست می‌شود. هرچه پوست شما نازک‌تر باشد، مستعد خطوط، چین‌وچروک، کم‌آبی و رنگ‌پریدگی بیشتر خواهد بود. همچنین قهوه مدر است و می‌تواند بدن را کم آب کند. هرچه بدن را آب‌رسانی کنید، پوست سالم‌تر به نظر می‌رسد.

مکمل‌های بی‌کیفیت

بسیاری از ما مکمل‌ها را به‌طور منظم مصرف می‌کنیم، اما از منشأ آن مکمل‌ها و این‌که از چه ترکیباتی ساخته‌شده‌اند، اطلاعی نداریم. مکمل‌های بی‌کیفیت به‌صورت فله‌ای و بسیار ارزان هستند که از منابع غذایی طبیعی ساخته نمی‌شوند و حاوی آلرژی‌ها و پرکننده‌ها غیرمجاز هستند؛ بنابراین سعی کنید هنگام خرید مکمل، نوع باکیفیت آن را تهیه کنید و به تاریخ انقضای آن توجه کنید و بیش‌ازحد مصرف نکنید.

مصرف بی‌رویه برخی مکمل‌ها باعث آسیب به پوست می‌شود به‌عنوان‌مثال مصرف بیش‌ازحد ویتامین A و روی می‌تواند باعث کاهش رطوبت پوست می‌گردد.

گلوتن

گلوتن پروتئین موجود در گندم و سایر غلات است. برخی افراد مشکل حساسیت یا عدم تحمل گلوتن دارند گندم دارند که منجر به التهاب پوست در آن‌ها می‌گردد این افراد باید از مصرف مواد غذایی مانند پاستا، نان، شیرینی، کیک، جو، پیتزا، چاودار و فراورده‌های نانی حاصل از گندم و جو پرهیز کنند.

بنابراین در عین حال که مواد غذایی برای سلامتی پوست ضروری هستند، می‌توانند خطرآفرین نیز باشند. با انتخاب نوع و مقدار صحیح غذا به سلامت و زیبایی پوست خود اهمیت دهید.

همچنین بخوانید ویتامین ها و مواد معدنی ضروری  برای پوست

The post سلامتی پوست و تغذیه.مواد غذایی که برای پوست مضر هستند appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

بسیاری از ما توجه زیادی به ناخن‌هایمان نداریم، حتی زمانی که در حال کوتاه کردن، مانیکور و لاک زدن هستیم ممکن است متوجه تغییر رنگ ناخن، بدفرمی و شیارهای ایجادشده در ناخن‌ها نشویم.

ناخن‌ها می‌توانند اطلاعاتی درباره وضعیت شما دهند و تغییر در رنگ و بافت ناخن ممکن است نشانه وجود یک بیماری باشند، بنابراین مهم است که علائم ناخن‌های سالم و همچنین علائم ناخن‌های غیرطبیعی که می‌تواند یک مشکل پزشکی را نشان دهد، شناخته شوند.

نشانه‌های ناخن طبیعی

• رنگ یکنواخت و طبیعی
• سطح ناخن صاف بدون هیچ شیار یا چاله
• اتصال ناخن به پوست
• وجود لونولا سفید (هلال سفید پایین ناخن)

علائم ناخن‌های غیرطبیعی

• بی‌رنگی یا تغییر رنگ
• لکه
• جدا شدن ناخن از پوست
• نازک شدن یا ضخیم شدن ناخن
• تغییر فرم ناخن

خبر خوب این است که بیشتر تغییرات ناخن مسئله‌ای نگران‌کننده نیست، اما برخی ناهنجاری‌ها می‌تواند ناشی از یک مشکل جسمی باشد. اگر متوجه تغییرات زیر در ناخن خود شوید، به متخصص پوست مراجعه کنید.

تغییر رنگ ناخن

لکونیشیا

لکونیشیا یا سندرم ناخن سفید عبارتی است که برای نقاط و خطوط سفید و شیری‌رنگ روی ناخن‌ها استفاده می‌شود. دلیل اصلی این مشکل صدمه به ساختار ناخن در هنگام تشکیل آن و ایجاد نقص در چگونگی رشد ناخن است. در این حالت ناخن دارای تکه‌های سفید یا خطوطی است که اغلب به لبه ناخن نمی‌رسد و یا کل ناخن را سفید نمی‌کند.

این تغییرات می‌تواند به علت ضربه به ناخن، به‌خصوص پس از یک مانیکور یا به‌واسطه قرار دادن ناخن مصنوعی، یا نشان‌دهنده جذام، سیروز کبدی، یا حصبه باشد.

Terry’s Nails

ناخن‌های سفید با یک نوار صورتی یا قرمز در بالای ناخن نشان‌دهنده عارضه Terry’s Nails است. این تغییر در حدود 80 درصد افراد مبتلابه سیروز یافت می‌شود. همچنین ممکن است در افراد مبتلابه نارسایی احتقانی قلب، نارسایی کلیه و دیابت ایجاد شود.

خطوط Muehrcke

این تغییر به‌صورت خطوط افقی جفت و سفیدرنگ بر روی ناخن ظاهر می‌شود. چنین وضعیتی در اثر سطح پایین پروتئین آلبومین موجود در خون، بیماری کبد یا سوءتغذیه ایجاد می‌شود.

 Half-and-Half Nails یا Lindsay’s Nails

ناخن‌ها دارای نوارهای قرمز، صورتی یا قهوه‌ای هستند که 20 تا 60 درصد بستر ناخن را اشغال می‌کنند. این تغییر با بیماری مزمن کلیوی مرتبط است.

Mees’ lines

در این عارضه خط‌های افقی سفیدرنگ در ناخن ایجاد می‌شود. این خط‌ها به علت مسمومیت با آرسنیک، لنفوم هوچکین، جذام، سل، مالاریا، داروهای شیمی‌درمانی، مسمومیت کربن (CO) و آنتیموان، نارسایی کلیوی و قلب، پنومونی و زایمان ایجاد می‌شود.

خونریزی رگه‌ای

خونریزی رگه‌ای به‌صورت خطوط نازک، قرمز یا قهوه‌ای در بستر ناخن، مانند شکاف‌هایی زیر ناخن ظاهر می‌شوند.

علل احتمالی شامل تروما، بیماری‌های کلاژن عروقی، التهاب و عفونت حفرات داخلی قلب و بیماری‌های قلبی است. همچنین گاهی اوقات افراد مبتلابه مشکلات لخته شدن خون و افرادی که دارویی زیر ناخن تزریق می‌کنند دیده می‌شوند.

سندرم ناخن زرد

در این وضعیت ناخن زردرنگ و ضخیم و منحنی می‌شود. سندرم ناخن زردرنگ با بیماری‌های ریوی و ادم لنفاوی همراه است.

خطوط قهوه‌ای عمودی

وجود رگه‌های تیره یا قهوه‌ای روی ناخن در میان افراد تیره پوست رایج است، اما این تغییر ممکن است علائم بیماری ملانوم، رشد بیش‌ازحد اندازه سلول‌های بدن و یا پولیش ناخن را نشان دهد

تغییر شکل ناخن

ناخن قاشقی

در ناخن قاشقی (Koilonychia) ناخن‌ها نرم هستند و فرورفتگی دارند به‌گونه‌ای که یک قطره آب درون این فرورفتگی جای می‌گیرد. این عارضه می‌تواند علل مختلفی داشته باشد، ازجمله کم‌خونی ناشی از کمبود آهن، هموکروماتوزیس (جذب بیش از حد آهن)، کم‌کاری تیروئید و بیماری‌های قلبی.

ناخن‌های چماقی

زمانی که ناخن‌های دست‌وپا به‌صورت برآمدگی تغییر شکل بدهند، ناخن چماقی نامیده می‌شود.

این عارضه اغلب با بیماری قلبی عروقی یا ریه همراه است، مانند بیماری مزمن انسدادی ریوی (COPD) و نارسایی احتقانی قلب و در موارد نادرتر با بیماری التهابی روده و سیروز مرتبط است.

تغییرات بافت ناخن

خطوط beau

خطوط beau عبارت‌اند از خطوط افقی و فرورفته در ناخن که به علت توقف ناگهانی رشد ناخن به وجود می‌آید. این عارضه در اثر کمبود روی، بیماری‌های دیابت، بیماری عروق محیطی، تب سرخ، سرخک، اوریون و پنومونی به وجود می‌آید.

چاله دار شدن ناخن

چاله دار شدن ناخن به‌صورت فرورفتگی‌های سطحی یا عمیق ریز به وجودمی‌آید. این عارضه در 68 درصد افراد مبتلابه پسوریازیس رخ می‌دهد. چاله‌دار شدن ممكن است همراه با بيماري اگزما، آلوپسیا و لیکن پلان (بیماری  خارش‌دار مزمن پوست) رخ دهد. چاله دار شدن ناخن در انگشتان دست بیشتر از انگشتان پا بروز می‌کند.

جدا شدن ناخن

آنیکولیز

در این شرایط، ناخن شروع به بلند شدن می‌کند به‌طوری‌که دیگر کاملاً متصل نیست و طبق نظر آکادمی پوست آمریکا احتمال سفید شدن ناخن نیز وجود دارد. علل شایع این عارضه شامل تروما، عفونت و پسوریازیس است.

Onychomadesis

توقف ناگهانی و موقت رشد ناخن است که ناخن را از بستر جدا می‌کند. در اثر زخم، یک ضربه ناگهانی، بیماری های ایمنی و پسوریازیس دیده می‌شود.

The post ناخن‌های غیرطبیعی و ناهنجاری‌هایی که نشان‌دهنده وجود بیماری در بدن هستند appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

پوست بزرگ‌ترین و قابل‌لمس‌ترین قسمت بدن است و حفظ سلامت آن برای ادامه زندگی، سلامت روحی و جسمی و برخورداری از ارتباطات اجتماعی لازم است. محافظت از پوست و زیبایی پوست یکی از دغدغه‌های بیشتر مردم دنیاست.

وظایف پوست:

•  اولین سد دفاعی در برابر عفونت‌ها، آلودگی و میکروارگانیسم‌ها است.
• مواد زائد را از بدن خارج می‌کند.
• با تعریق کردن بدن را خنک و مواد سمی را دفع می‌کند.
• به دلیل داشتن سلول‌های عصبی فراوان موجب درک حس‌هایی مانند گرما، سرما، لمس و… می‌شود .

بهترین و مؤثرترین راه برای داشتن پوستی زیبا و محافظت از پوست، رعایت نکات بهداشتی، عدم استفاده از لوازم‌آرایشی بی‌کیفیت و مصرف مواد غذایی طبیعی حاوی پروتئین، ویتامین‌ پوست، مواد معدنی و آنتی‌اکسیدان‌ها است. این ترکیبات که پوست را تغذیه می‌کنند در انواع مواد غذایی شامل، گوشت، غلات، حبوبات، میوه‌ها و سبزی‌ها یافت می‌شوند.

حتی می‌توان این مواد مغذی را به شکل مکمل مصرف کرد و یا با استفاده در محصولاتی مانند کرم، لوسیون و لوازم‌آرایشی اثرگذاری آن‌ها را در پوست بهبود داد. در این مقاله به معرفی انواع ویتامین‌ها (ویتامین پوست) و مواد معدنی مفید برای پوست پرداخته‌شده است.

ویتامین‌های مفید برای تغذیه پوست ( ویتامین پوست)

ویتامین C

ویتامین C یکی از مهم‌ترین و قدرتمندترین محافظان پوست است و یک نوع ویتامین پوست محسوب می شود.

این ویتامین اثر رادیکال‌های آزاد و تشعشعات خورشیدی مضر و دود و آلودگی بر پوست را خنثی می‌کند و محافظت از پوست را انجام می دهد. رادیکال‌های آزاد با از بین بردن کلاژن و الاستین پوست، موجب چروکی و پیری آن می‌شود اما ویتامین C با ساخت کلاژن، پوست را بازسازی، ترمیم و شاداب می‌کند. از نشانه‌های کمبود ویتامین C  خشکی و کبودی پوست است.

نحوه تأمین ویتامین C:

•  از طریق مصرف مواد غذایی غنی از این ویتامین
• مصرف مکمل‌های ویتامین C به مقدار 500 تا 1000 میلی‌گرم در روز
• استفاده موضعی از کرم و لوسیون های دارای اسکوربیک اسید (ascorbic acid) در فرمولاسیون خود
• استفاده از ضد آفتاب با SPF (sun protection factor) 25 و بالاتر

مواد غذایی غنی از ویتامین C:

• مرکبات
• طالبی
• خربزه و هندوانه
• کیوی
• انبه
• آناناس
• توت‌فرنگی
• تمشک
• زغال‌اخته
• هندوانه
• انواع کلم
• فلفل سبز و قرمز
•  اسفناج
• کلم پیچ
• شلغم تازه
• گوجه‌فرنگی
• کدوحلوایی
• سبزی‌ها با برگ‌های تیره‌رنگ

ویتامین E

ویتامین E همانند ویتامین C، یک آنتی‌اکسیدان قوی است که باعث کاهش اثرات مضر خورشید بر پوست می‌شود و می توان آن را ویتامین پوست مانند سایر ویتامین ها نامید.

 این ویتامین  به دلیل اینکه آنتی‌اکسیدان محلول در چربی است، به‌راحتی به غشاهای حیاتی سلول‌های پوست نفوذ و از آن در برابر اثرات مضر پراکسیداسیون لیپید، تخریب غشا و تخریب DNA توسط رادیکال‌های آزاد، محافظت می‌کند.

همچنین ویتامین E یک مرطوب‌کننده عالی است که با حفظ چربی پوست آن را نرم و مرطوب می‌کند. علاوه‌براین ها از تخریب کلاژن و چروک و کبودشدن پوست جلوگیری می‌کند.

نحوه تأمین ویتامین E :

•  مصرف مواد غذایی غنی از این ویتامین
• مصرف مکمل‌های ویتامین E تا مقدار400 واحد بین‌الملل (IU)  در روز
• استفاده موضعی از کرم و لوسیون های بهداشتی

مواد غذایی غنی از ویتامین E:

ماهی‌ها و حلزون، گوشت گوساله، روغن‌های گیاهی(دانه آفتابگردان و روغن بادام)، آجیل (بادام، فندق،گردو پیکان، پسته)، دانه کاج، زیتون، اسفناج ،آووکادو، مارچوبه، کیوی، گوجه‌فرنگی، انبه، فلفل دلمه قرمز خام و شلغم.

ویتامین A

ویتامین A ویتامین محلول در چربی است که به‌عنوان یک آنتی‌اکسیدان قوی در بدن عمل می‌کند که به مصرف به مقادیر کافی ویتامین پوست را تامین می کند.

این ویتامین در دو فرم یافت می‌شود:

• ویتامین A فعال (رتینول)
• کاروتنوئیدها (carotenoid) مانند بتاکاروتن

تأمین ویتامین A  بیشتر از طریق مواد غذایی کاروتنوئید دار صورت می‌گیرد.

کاروتنوئیدها رادیکال‌های آزاد را سرکوب می‌کنند، همچنین حساسیت پوست به خورشید را کاهش می‌دهد. رتینول و اسید رتینوئیک با تحریک فیبروبلاست‌ها سلول‌های پوستی را تولید می‌کنند و موجب ترمیم پوست آسیب‌دیده می‌شوند.

پوست اولین خط دفاع در برابر باکتری‌ها، آلاینده‌ها و عفونت است. ویتامین A  با مبارزه با این عوامل از بروز عفونت و آکنه‌های پوستی جلوگیری می‌کند. رتینول با سرکوب تولید رنگ‌دانه ملانین در پوست موجب روشن شدن پوست می‌شود.

نحوه تأمین ویتامین A:

• مصرف مواد غذایی غنی از این ویتامین
• مصرف مکمل‌های ویتامین A
• استفاده موضعی از کرم و لوسیون های دارای رتینول (RETINOL) و اسید رتینوئیک که موجب روشن شدن پوست و کاهش چین‌وچروک و لکه‌ها در پوست می‌شود.

مواد غذایی غنی از ویتامین A:

تخم‌مرغ، محصولات لبنی، جگر، روغن کبد، سبزی‌ها و میوه‌های زرد و نارنجی‌رنگ (مانند، هویج،فلفل دلمه، کدوحلوایی، انبه، گریپ‌فروت، طالبی، شلیل) سیب‌زمینی شیرین، شلغم و اسفناج

ویتامین B

ویتامین‌های گروه  B همگی در کنار هم برای پوست ضروری هستند.

این گروه با سرعت بخشیدن به متابولیسم سلولی، پوست سالم را تأمین می‌کنند.

کمترین کمبود در این ویتامین‌ها سبب بروز علائم در فرد می‌شود.

ویتامین B1

با اثر آنتی‌اکسیدانی به افزایش گردش خون کمک می‌کند. همچنین اثرات پیری، سیگار کشیدن و مصرف الکل در پوست را برطرف می‌سازد که می توان این ویتامین را هم ویتامین پوست نامید.

ویتامین B2

از بروز آکنه جلوگیری می‌کند. نیاسین به پوست کمک می‌کند  رطوبت آن را حفظ کند، همچنین دارای خواص ضدالتهابی برای خنثی کردن پوست خشک‌شده و تحریک‌شده است و در دز بالا به‌عنوان روشن‌کننده در کرم‌ها استفاده می‌شود و جزء خانواده ویتامین پوست است.

پانتوتنیک اسید (B5)

مانع از اگزما و پیری و بروز آکنه می‌شود و رطوبت پوست را حفظ می‌کند.

بیوتین (B7):

ماده مغذی اساسی برای سلول‌های پوست، مو و ناخن است به‌عنوان دارو برای درمان بیماری‌های خارش، آکنه و اگزما  تجویز می‌شود. همچنین ویتامین‌های گروه B  موجب خون‌رسانی به پوست و رفع تورم و قرمزی و تحرکات پوستی می‌گردند.

نحوه تأمین ویتامین B:

•  مصرف مواد غذایی غنی از این ویتامین‌ها
• مصرف مکمل‌های B کمپلکس  و B12
•  استفاده موضعی به‌صورت کرم و لوسیون

مواد غذایی غنی از ویتامین B

تیامین (B1):

کنجد، حبوبات، گندم، آجیل، مخمر ، سیب‌زمینی

ریبوفلاوین (B2):

محصولات لبنی مانند شیر، ماست، پنیر، نان، غلات، تخم‌مرغ، قارچ، سبزی‌ها سبز، گوشت، کبد و کلیه حیوانات

نیاسین (B3):

گوشت، ماهی، مرغ، آجیل و قارچ

پانتوتنیک اسید (B5) :

جگر، شیر، تخم‌مرغ، مخمر، حبوبات و بادام‌زمینی.

پیریدوکسین (B6):

غلات، حبوبات، ماهی، گوشت، پوسته ماهی، آجیل، کبد و میوه‌ها

بیوتین (B7):

گل‌کلم، زرده تخم‌مرغ بادام‌زمینی، کبد، مرغ و مخمر

فولات (B9):

سبزی‌ها برگ سبز، حبوبات، دانه‌ها، جگر، غلات و مرکبات

کوبالامین (B12):

جگر، ماهی، گوشت قرمز، شیر، ماست

ویتامین K

ویتامین K (ویتامین پوست)، ویتامین محلول در چربی است و اثربخشی استفاده موضعی از آن برای پوست بیشتر از مصرف خوراکی است.

برای کاهش کبودی زیر چشم و صورت ویتامین K موضعی  مفید است زیرا باعث تقویت مویرگ‌های آسیب‌دیده و افزایش گردش خون در این نواحی می‌شود.

کرم ویتامین K  و A پس از عمل لیزر به‌طور قابل‌توجهی موجب رفع کبودی و بهبود سریع پوست می‌شود.

مواد غذایی غنی از ویتامین K:

گل‌کلم، اسفناج، چای سبز، سویا، غلات،روغن‌زیتون، کانولا

ویتامین D

ویتامین محلول در چربی است. بزرگ‌ترین منبع تأمین این ویتامین نور خورشید است.

افرادی که در معرض نور طبیعی خورشید هستند، نیازی به مکمل‌های ویتامین D  ندارند اما با توجه به اینکه نمی‌توان به‌طور مداوم از نور خورشید استفاده کرد، باید مکمل‌های این ویتامین را مصرف کرد.

ویتامین D دارای خواص ضدالتهابی قوی است که برای درمان سوختگی  و آسیب‌های پوستی مفید است.

استفاده از کرم و مکمل‌های این ویتامین برای درمان پسوزیاریس و اگزما کاربرد دارد.

نحوه تأمین ویتامین D:

• نور خورشید
• از طریق مصرف مواد غذایی غنی از این ویتامین
• مصرف مکمل‌ها
• استفاده موضعی به‌صورت کرم و لوسیون

مواد غذایی غنی از ویتامین D:

زرده تخم‌مرغ، ماهی قزل‌آلا، سالمون، میگو، جگر، شیر، شیر سویا، غلات، جو دوسر، آب‌پرتقال

 مواد معدنی ضروری برای پوست:

سلنیوم

دانشمندان معتقدند سلنیوم نقش کلیدی در پیشگیری از سرطان پوست دارد.

سلنیوم موجود در سلول‌های پوست به‌عنوان یک جزء از سلنوپروتئین‌ها است که این آنزیم‌های آنتی‌اکسیدانی با غیرفعال کردن پر اکسیدها از پوست در برابر رادیکال‌های آزاد محافظت می‌کنند. بنابراین دارای خاصیت ضد آفتابی نیز است. سیگار، مشروبات الکلی و قرص‌های ضدبارداری مانع جذب سلنیوم می‌شوند.

نحوه تأمین سلنیوم:

این ماده معدنی از طریق مواد غذایی، در فرم مکمل یا در کرم استفاده می‌شود.

مبتلایان به بیماری سرطان پوست روزانه سلنیوم مصرف می‌کنند

بهترین منابع غذایی سلنیوم شامل:

غذاهای دریایی، مرغ، گوشت بره و گاو، سیر و تخم‌مرغ، قارچ، آجیل، دانه آفتاب‌گردان، سویا و دانه غلات است

زینک (روی):

شش درصد از کل روی موجود در بدن صرف پوست می‌شود.

روی در هر دولایه اپیدرم (EPIDERM) و درم  پوست و فولیکول‌های مو وجود دارد.

متالوتونیئین ((Metallothionein (MT) یک مولکول ذخیره‌سازی روی و مس است که میزان بالای آن‌ها را برای سلول‌ها فراهم می‌کند.

روی برای افراد مبتلابه آکنه بسیار مهم است. این ماده میزان تولید چربی پوست و هورمون‌هایی که منجر به آکنه می‌شود را کنترل می‌کند. همچنین دارای خواص آنتی‌اکسیدانی برای محافظت در برابر پیری زودرس پوست و عضلات است.

این ماده همچنین به بهبودی پوست پس از آسیب کمک می‌کند و نقش مهمی در تقویت سیستم ایمنی دارد.

نحوه تأمین سلنیوم:

این ماده معدنی از طریق مواد غذایی، در فرم مکمل یا در کرم استفاده می‌شود.

منابع غذایی حاوی روی:

برنج، بادام، جو، چاودار، کاهو، فندق، گردو، دانه آفتابگردان، دانه کنجد، زیتون، گوشت بدون چربی، کبد، حبوبات خشک‌شده، سبزی‌ها، سبزی‌ها غنی‌شده، سویا و نخودفرنگی. به خاطر داشته باشید که دانه‌ها و حبوبات را یک‌شب قبل از خوردن آن‌ها خیس کنید تا اسید فیتیک که جذب روی را مختل می‌کند، آزاد شود

مس:

این ماده ی معدنی باعث تولید کلاژن و الاستین می‌شود. مس همچنین به افزایش عملکرد آنتی‌اکسیدان‌ها (مانند سلنیوم) کمک می‌کند تا از آسیب‌های پوستی محافظت کند.

مس در کنار ویتامین‌ها و روی کار می‌کند تا به ایجاد الاستین (پروتئینی که پوست را انعطاف‌پذیر نگه می‌دارد) کمک کند.

غذاهای حاوی مس نیز برای تبدیل اسیدآمینه تیروزین برای حفظ رنگ مو و رنگ‌دانه پوست، موردنیاز است.

کمبود این ماده معدنی نادر است و پزشکان هشدار می‌دهند که از مصرف خودسرانه مکمل حاوی مس پرهیز کنند و کاربرد موضعی این ماده را مناسب‌تر می‌دانند.

کرم حاوی پپتیدهای مس بهبوددهنده سریع ناهمواری پوست، خطوط ظریف، چروک و آفتاب‌سوختگی است و به‌طور قابل‌توجهی باعث افزایش الاستیسیته، ضخامت و درخشندگی پوست می‌شوند.

منابع غذایی حاوی مس عبارت‌اند از:

غذاهای دریایی (انواع میگو و ماهی)، گوشت (جگر، قلوه و دل)،  آووکادو، جو، انواع لوبیا، عدس، سیر، چغندر، نخود، بروکلی، قارچ، فلفل سیاه، انواع مغزها، جو دوسر، موز، پرتقال، ترب، کشمش، سویا، سبزی‌های برگی سبز، آجیل (فندق، گردو، بادام، پسته)، غلات (پوسته سبوس، گندم خردشده) و کاکائو.

سیلیکا

سیلیکا یک ماده معدنی است که به تقویت بافت همبند بدن در ماهیچه، تاندون، مو، ناخن، غضروف و استخوان کمک می‌کند، برای تنظیم گردش خون در رگ‌ها بسیار مهم است و یکی از اجزای حیاتی برای حفظ پوست سالم است که سفتی و استواری پوست را ممکن می‌کند.

کمبود سیلیس در پوست موجب از دست دادن خاصیت ارتجاعی پیری زودرس و درمان کندتر زخم‌های پوست می‌شود.

کمبود این ماده در بدن باعث پوسته‌شدن و لک شدن ناخن و افزایش چین‌وچروک در پوست می‌شود. به‌طور متوسط بزرگ‌سالان بین 20 تا 50 میلی‌گرم سیلیکون در روز مصرف می‌کنند.

منابع غذایی حاوی سیلیکا عبارت‌اند از:

پیاز، لوبیا، نخود، چغندر، توت‌فرنگی، خیار، انبه، کرفس، تره، ریواس، موز، کشمش، ازن و جو. به‌طورکلی، گیاهان حاوی سیلیکون هستند، درحالی‌که در غذاهای حیوانی وجود ندارد. بسته به‌جایی که زندگی می‌کنید، آب آشامیدنی ممکن است یک منبع طبیعی سیلیکون در رژیم غذایی شما باشد.

منیزیم

منیزیم یک ماده معدنی ضروری برای پوست، استخوان، دندان، مو و ماهیچه‌ها است.

کمبود منیزیم می‌تواند پیری پوست را تسریع کند. بنابراین افزودن این ماده به محصولات مراقبت از پوست، می‌تواند در حفظ استحکام پوست کمک کند.

منیزیم ظرفیت سم‌زدایی اپیدرم و تمیز کردن پوست را دارد و برای درمان قسمت‌هایی از پوست که مستعد ابتلا به واکنش‌های آلرژیک و آکنه هستند مؤثر است.

از روغن‌های حاوی منیزیم برای لایه‌برداری و ریزش پوست خشک استفاده می‌شود تا سیستم لنفاوی را تحریک به ساخت سلول‌های جدید کند.

خوردن فست فود و نوشیدن نوشابه و الکل بیش‌ازحد می‌تواند به تخلیه منیزیم از بدن سرعت بخشد، بنابراین اجتناب از آن‌ها لازم است.

منابع غذایی حاوی منیزیم عبارت‌اند از:

ماست یا کفیر، زردآلو، آووکادو، طالبی، گریپ‌فروت، موز، برنج سبوس‌دار، اسفناج،  بادام، گردو، تخم کنجد، ماهی ، لوبیای چشم‌بلبلی، باقلای سبز، ارزن، انواع مغزها، شیرین‌بیان، شنبلیله، تخم گشنیز، فلفل قرمز تازه، جو دو سر، ، نعناع، تخم رازیانه و دانه‌های سویا، تخم کدو و شکلات تلخ.

کلسیم

کلسیم به ساخت سلول‌های جدید پوست و ریزش سلول‌های قدیمی کمک می‌کند.

پوستی که به‌اندازه کافی در اپیدرم خود کلسیم ندارد شکننده، نازک و خشک می‌شود.

کلسیم برای استحکام استخوان، دندان، ناخن و خاصیت کشسانی پوست مهم است.

نوشیدنی بیش‌ازحد، الکل، گوشت قرمز و قهوه باعث کمبود کلسیم می‌شود. همچنین کم‌تحرکی موجب آزاد شدن کلسیم از ذخایر استخوانی می‌گردد.

منابع غذایی حاوی کلسیم عبارت‌اند از:

شیر و فرآورده‌های کم‌چرب آن (ماست، پنیر، دوغ، کشک)، غذاهای دریایی، کنجد، کلم، کاکائو، جعفری، کلم بروکلی، نخود، لوبیا، آجیل (گردو، بادام، فندق و پسته)، جو دو سر، آلو خشک.

پتاسیم

پتاسیم همراه با سدیم باعث تنظیم مقدار آب در سلول‌های بدن می‌شود، بنابراین کمبود پتاسیم در رژیم غذایی می‌تواند منجر به خشکی پوست، عدم محافظت از پوست و سایر اختلالات پوستی شود.

اکثر افراد از طریق رژیم غذایی روزانه پتاسیم را به‌اندازه کافی دریافت می‌کنند، اما افرادی که اسهال و یا تعرق زیاد دارند نیاز به تأمین بیشتر پتاسیم دارند.

منابع غذایی حاوی پتاسیم عبارت‌اند از:

آووکادو، بلوط، اسفناج، هندوانه، موز، سیب‌زمینی شیرین، ماهی قزل‌آلا وحشی، زردآلو خشک، انار، آب نارگیل، لوبیا سفید، لوبیا سیاه و ماست

آهن

کمبود آهن سبب کاهش میزان هموگلوبین می‌شود و کاهش خون‌رسانی در زیرپوست می‌شود.

رنگ‌پریدگی پوست و حلقه‌های تیره روی پوست شایع‌ترین نشانه‌های کم‌خونی ناشی از کمبود آهن هستند.

مصرف روزانه و کافی آهن به پوست شما رنگ صورتی و درخشان هدیه می‌دهد.

آهن همچنین نقش مهمی در سرعت بخشیدن به روند بهبود زخم دارد.

بدون تأمین مناسب اکسیژن (که سایر مواد مغذی را هم حمل می‌کند)، درمان زخم نمی‌تواند انجام شود.

منابع غذایی حاوی آهن عبارت‌اند از:

قلوه ، جگر، گوشت قرمز بدون چربی، زرده تخم‌مرغ، گوشت پرندگان، برگه هلو، گردو، پسته، فندق، بادام، لوبیا، جو دو سر، اسفناج، سبزی‌های سبزرنگ، حبوبات، تخم کدوتنبل، غلات و شکلات تلخ.

سولفور

گوگرد یک ماده ضروری برای سلامت و محافظت از پوست، مو، دندان و استخوان است.

گوگرد برای مبارزه با آلودگی‌ها و باکتری‌های روی پوست مفید است، همچنین موجب تقسیم سلولی و جلوگیری از پیری زودرس می‌شود.

در مصرف این نوع ماده معدنی باید احتیاط را رعایت کرد زیرا مصرف بی‌رویه آن موجب خشکی پوست، خارش، تورم و تحریکات پوستی شود.

استفاده از گوگرد روی پوست زخمی، آفتاب‌سوخته و یا پوست تحریک‌شده موجب بدتر شدن آن می‌گردد.

اگر آلرژی به داروهای گوگرد یا سولفات داشته باشید یا اگر بیماری کلیوی دارید، از گوگرد استفاده نکنید.

همچنین استفاده از مواد موضعی گوگرد هنگام استفاده از سایر داروهای درمانی آکنه بر روی پوست توصیه نمی‌شود، مگر اینکه پزشک تجویز کند که این کار ایمن است.

گوگرد موضعی ممکن است در حین بارداری یا هنگام تغذیه با شیر مادر ایمن نباشد.

استفاده از گوگرد برای پوست، معمولاً به‌صورت موضعی(پاک‌کننده‌ها، ژل‌ها، لوسیون ها، صابون) هستند و به‌صورت خوراکی مصرف نمی‌شوند.

حمام در چشمه‌های سولفوردار یکی از راه‌های تأمین این ماده برای پوست است.

منابع غذایی حاوی گوگرد عبارت‌اند از:

تخم‌مرغ، گوشت، ماهی، سیر، پیاز، کلم بروکلی، مارچوبه، کلم پیچ لبنیات و لوبیا

The post ویتامین‌ها و مواد معدنی ضروری برای پوست( ویتامین پوست) appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.