سلامت روانی به معنای بهزیستی شناختی ، رفتاری و احساسی است. همه چیز در مورد نحوه تفکر ، احساس و رفتار مردم است. برخی اوقات افراد از اصطلاح “سلامت روان” به معنای عدم وجود یک اختلال روانی استفاده می کنند.

سلامت روانی می تواند بر زندگی روزمره ، روابط و سلامت جسمی تأثیر بگذارد. با این حال ، این پیوند در جهت دیگری نیز کار می کند. عوامل زندگی افراد ، ارتباطات بین فردی و عوامل جسمی می توانند در اختلال در سلامت روان موثر باشند.

مراقبت از سلامت روان می تواند توانایی فرد را در لذت بردن از زندگی حفظ کند. انجام این کار مستلزم دستیابی به تعادل بین فعالیت های زندگی ، مسئولیت ها و تلاش برای دستیابی به تاب آوری روانی است.

شرایطی مانند استرس ، افسردگی و اضطراب همگی می توانند بر سلامت روانی تأثیر بگذارند و روال زندگی فرد را مختل کنند. اگرچه اصطلاح سلامت روان رایج است ، بسیاری از شرایطی که پزشکان آن را به عنوان اختلالات روانی تشخیص می دهند ریشه فیزیکی دارند.

سلامت روانی چیست؟

اختلالات سلامت روانی یکی از علل اصلی ناتوانی است. بر اساس سازمان بهداشت جهانی (WHO)سلامت روان حالتی از سلامتی است که در آن فرد به توانایی های خود پی می برد ، می تواند با استرس های عادی زندگی کنار بیاید ، می تواند به طور موثر کار کند و می تواند به جامعه خود کمک کند.

WHO تأکید می کند که سلامت روانی چیزی فراتر از عدم وجود اختلالات یا معلولیت های روانی است. اوج سلامت روانی نه تنها از اجتناب از شرایط فعال بلکه مراقبت از سلامتی و شادی مداوم است. آنها همچنین تأکید می کنند که حفظ و بازیابی سلامت روانی به صورت فردی و همچنین در جوامع و جوامع مختلف در سراسر جهان بسیار مهم است.

عوامل خطرساز بیماری های روانی

هر فردی بدون توجه به سن ، جنس ، درآمد یا قومیت خود در معرض خطر ابتلا به اختلال سلامت روانی است. در ایالات متحده و بسیاری از کشورهای توسعه یافته ، اختلالات روانی وجود دارد یکی از علل اصلی منبع معتبر از ناتوانی شرایط اجتماعی و مالی ، عوامل بیولوژیکی و انتخاب شیوه زندگی همگی می توانند سلامت روانی فرد را شکل دهند.

بخش بزرگی از افراد مبتلا به اختلال سلامت روانی به طور همزمان بیش از یک بیماری دارند. توجه به این نکته ضروری است که سلامت روانی خوب به تعادل ظریف عوامل بستگی دارد و چندین عنصر زندگی و جهان به طور کلی می توانند برای ایجاد اختلالات همکاری کنند. عوامل زیر ممکن است باعث اختلال در سلامت روانی شوند.

فشار مستمر اجتماعی و اقتصادی

داشتن امکانات مالی محدود یا تعلق به یک گروه قومی حاشیه نشین یا تحت تعقیب می تواند خطر اختلالات بهداشت روانی را افزایش دهد. مطالعه 2015منبع معتبر از 903 خانواده در ایران چندین علت اجتماعی و اقتصادی برای شرایط روانی ، از جمله فقر و زندگی در حومه یک شهر بزرگ شناسایی شده است.

محققان همچنین تفاوت در دسترس بودن و کیفیت درمان سلامت روانی برای گروه های خاص را از نظر عوامل قابل تغییر ، که می توانند در طول زمان تغییر کنند ، و عوامل غیر قابل تغییر ، که دائمی هستند ، توضیح دهند.

عوامل قابل اصلاح اختلالات سلامت روانی عبارتند از:

• شرایط اجتماعی و اقتصادی ، مانند اینکه آیا کار در منطقه موجود است
• اشتغال
• سطح مشارکت اجتماعی فرد
• تحصیلات
• کیفیت مسکن
• عوامل غیر قابل تغییر عبارتند از:
• جنسیت
• سن
• قومیت

در این مطالعه جنسیت به عنوان یک عامل قابل تغییر و غیر قابل تغییر ذکر شده است. محققان دریافتند زن بودن خطر ابتلا به وضعیت روانی پایین را 3.96 برابر افزایش می دهد. افراد دارای “وضعیت اقتصادی ضعیف” نیز در این مطالعه بالاترین نمره را برای شرایط سلامت روانی کسب کردند.

عوامل بیولوژیکی

NIMH نشان می دهد که سابقه خانوادگی ژنتیکی می تواند افزایش احتمالمنبع معتبر شرایط روحی روانی ، زیرا ژن ها و انواع ژنی خاصی فرد را در معرض خطر بیشتری قرار می دهد. با این حال ، بسیاری از عوامل دیگر در ایجاد این اختلالات نقش دارند.

داشتن ژنی که با اختلالات روانی مانند افسردگی یا اسکیزوفرنی ارتباط دارد ، تضمین کننده ایجاد بیماری نیست. به همین ترتیب ، افرادی که دارای ژن های مرتبط یا سابقه خانوادگی بیماری روانی نیستند ، هنوز می توانند مشکلات روانی داشته باشند. شرایط سلامت روانی مانند استرس ، افسردگی و اضطراب ممکن است به دلیل مشکلات اساسی جسمانی ، زندگی ، مانند سرطان ، دیابت و درد مزمن ایجاد شود.

اختلالات شایع سلامت روانی

شایع ترین انواع بیماری های روانی به شرح زیر است:

• اختلالات اضطرابی
• اختلالات خلقی
• اختلالات اسکیزوفرنی

طبق گزارش انجمن اضطراب و افسردگی آمریکا ، اختلالات اضطرابی شایع ترین نوع بیماری های روانی هستند.

افراد مبتلا به این شرایط ترس یا اضطراب شدیدی دارند که مربوط به اشیا یا موقعیت های خاصی است. اکثر افراد مبتلا به اختلال اضطرابی سعی می کنند از قرار گرفتن در معرض هر چیزی که باعث اضطراب آنها می شود اجتناب کنند.

نمونه هایی از اختلالات اضطرابی عبارتند از:

• اختلال اضطراب فراگیر (GAD)
• انجمن روانپزشکی آمریکا به عنوان نامتناسب نگرانی که مختل روزمره زندگی تعریف GAD.
• افراد همچنین ممکن است علائم جسمی را تجربه کنند ، از جمله
• بی قراری
• خستگی
• ماهیچه های کشیده
• خواب قطع شده

یک سری علائم اضطراب لزوماً در افراد مبتلا به GAD به محرک خاصی نیاز ندارد.

آنها ممکن است در مواجهه با موقعیت های روزمره که خطری مستقیم ندارند ، مانند کارهای خانه یا انجام قرارهای ملاقات ، اضطراب زیادی را تجربه کنند. فرد مبتلا به GAD ممکن است گاهی بدون هیچ ماشه ای احساس اضطراب کند.

در اینجا اطلاعات بیشتری در مورد GAD پیدا کنید.

اختلالات هراس

افراد مبتلا به اختلال هراس به طور مرتب حملات پانیک را تجربه می کنند که شامل وحشت ناگهانی و قریب به اتفاق یا احساس فاجعه و مرگ قریب الوقوع است.

اطلاعات بیشتر در مورد حملات پانیک را اینجا بخوانید.

فوبیا

انواع مختلف فوبیا وجود دارد:

فوبیاهای ساده

اینها ممکن است شامل ترس نامتناسب از اشیا ، سناریوها یا حیوانات خاص باشد. ترس از عنکبوت ها یک مثال رایج است. در اینجا درباره فوبیاهای ساده بیشتر بدانید.

هراس اجتماعی

گاهی اوقات به عنوان اضطراب اجتماعی شناخته می شود ، این ترس از قرار گرفتن در معرض قضاوت دیگران است. افراد مبتلا به هراس اجتماعی اغلب تماس خود را با محیط های اجتماعی محدود می کنند. اینجا بیشتر بدانید.

آگورافوبیا

این اصطلاح به ترس از شرایطی گفته می شود که در آن دور شدن دشوار است ، مانند قرار گرفتن در آسانسور یا حرکت قطار. بسیاری از مردم این فوبیا را به عنوان ترس از بیرون بودن اشتباه می دانند. همه چیز درباره آگورافوبیا را اینجا بخوانید.

فوبیا عمیقا شخصی است و پزشکان انواع آن را نمی شناسند. ممکن است هزاران فوبیا وجود داشته باشد ، و آنچه ممکن است برای یک فرد غیرمعمول به نظر برسد ، ممکن است مشکلی جدی باشد که بر زندگی روزمره دیگران تسلط دارد.

اختلال وسواس جبری (OCD)

افراد مبتلا به OCD وسواس و اجبار دارند. به عبارت دیگر ، آنها افکار دائمی و استرس زا و انگیزه ای قوی برای انجام کارهای تکراری مانند شستن دست ها را تجربه می کنند. در اینجا اطلاعات بیشتری در مورد OCD بیابید.

اختلال استرس پس از سانحه (PTSD)

PTSD می تواند پس از آن اتفاق بیفتد که شخص یک رویداد استرس زا یا آسیب زا را تجربه کرده یا شاهد آن باشد. در طول این نوع رویدادها ، فرد فکر می کند که زندگی او یا دیگران در خطر است. آنها ممکن است احساس ترس کنند یا اینکه هیچ کنترلی بر آنچه در حال رخ دادن است نداشته باشند. این احساسات ناشی از ضربه و ترس ممکن است در PTSD نقش داشته باشد.

اختلالات خلقی

همچنین ممکن است افراد از اختلالات خلقی به عنوان اختلالات عاطفی یا افسردگی یاد کنند.

افرادی که این شرایط را دارند تغییرات قابل توجهی در خلق و خوی خود دارند ، به طور کلی شامل شیدایی ، که دوره ای از انرژی و نشاط بالا است ، یا افسردگی است . نمونه هایی از اختلالات خلقی عبارتند از:

افسردگی اساسی

فردی که دچار افسردگی اساسی است ، دارای خلق و خوی ثابت است و علاقه خود را به فعالیت ها و رویدادهایی که قبلاً از آن لذت می بردند از دست می دهد. آنها می توانند دوره های طولانی غم یا اندوه شدید را احساس کنند.

اختلال دوقطبی

فردی که دچار اختلال دوقطبی استتغییرات غیر معمول منبع معتبراز نظر روحیه ، سطح انرژی ، سطح فعالیت و توانایی ادامه زندگی روزمره. دوره های خلق و خوی بالا به عنوان مراحل شیدایی شناخته می شوند ، در حالی که مراحل افسردگی باعث ایجاد خلق و خوی پایین می شود. در مورد انواع مختلف دوقطبی اینجا بیشتر بخوانید.

اختلال عاطفی فصلی (SAD)

کاهش محرک های نور روز در طول ماه های پاییز ، زمستان و اوایل بهار باعث این امر می شودنوع افسردگی اساسیمنبع معتبربه بیشتر در کشورهای دور از خط استوا رایج است. در مورد SAD اینجا بیشتر بدانید.

اختلالات اسکیزوفرنی

مقامات بهداشت روانی هنوز در تلاش هستند تا تشخیص دهند که آیا اسکیزوفرنی یک اختلال واحد است یا گروهی از بیماری های مرتبط. این یک وضعیت بسیار پیچیده است. علائم اسکیزوفرنی معمولاً بروز می کند بین سنین 16 تا 30 سالمنبع معتبر، با توجه به NIMH. افکار متفاوتی به نظر می رسند و همچنین ممکن است پردازش اطلاعات برای آنها مشکل باشد.

اسکیزوفرنی علائم منفی و مثبت دارد. علائم مثبت شامل هذیان ، اختلالات فکری و توهم است. علائم منفی شامل کناره گیری ، نداشتن انگیزه و خلق و خوی مسطح یا نامناسب است.در اینجا درباره بیماری اسکیزوفرنی بیشتر بدانید.

علائم اولیه

هیچ آزمایش یا اسکن فیزیکی وجود ندارد که به طور موثری نشان دهد که آیا فرد دچار بیماری روانی شده است یا خیر. با این حال ، افراد باید به عنوان علائم احتمالی اختلال سلامت روان به موارد زیر توجه کنند:

• کناره گیری از دوستان ، خانواده و همکاران
• اجتناب از فعالیتهایی که معمولاً از آنها لذت می برند
• زیاد یا خیلی کم خوابیدن
• خوردن زیاد یا خیلی کم
• احساس ناامیدی
• دارای انرژی کم به طور مداوم
• استفاده مکرر از مواد تغییر دهنده روحیه ، از جمله الکل و نیکوتین
• نشان دادن احساسات منفی
• گیج بودن
• ناتوانی در انجام کارهای روزانه ، مانند سر کار یا پختن غذا
• داشتن افکار یا خاطرات مداوم که به طور منظم دوباره ظاهر می شوند
• فکر می کنند باعث آسیب جسمی به خود یا دیگران می شوند
• شنیدن صداها
• تجربه توهم
• رفتار

روش های مختلفی برای مدیریت مشکلات سلامت روان وجود دارد. درمان بسیار فردی است و آنچه برای یک فرد مفید است ممکن است برای شخص دیگر مثر نباشد. برخی از استراتژی ها یا درمان ها در ترکیب با سایر روش ها موفق تر هستند. فردی که با اختلال روانی مزمن زندگی می کند ممکن است در مراحل مختلف زندگی گزینه های متفاوتی را انتخاب کند. فرد باید از نزدیک با یک پزشک همکاری کند که می تواند به او در شناسایی نیازهای خود و ارائه درمان مناسب کمک کند.

درمان می تواند شامل موارد زیر باشد:

روان درمانی یا گفتار درمانی

این نوع درمان یک رویکرد روانشناختی برای درمان بیماری های روانی دارد. درمان شناختی رفتاری ، مواجهه درمانی و رفتار درمانی دیالکتیکی نمونه هایی هستند. روانپزشکان ، روانشناسان ، روان درمانگران و برخی از پزشکان مراقبت های اولیه این نوع درمان را انجام می دهند.

این می تواند به مردم کمک کند تا ریشه بیماری روانی خود را درک کنند و شروع به کار بر روی الگوهای فکری سالم تری کنند که از زندگی روزمره حمایت می کند و خطر انزوا و آسیب به خود را کاهش می دهد.

دارو

برخی افراد داروهای تجویز شده مانند داروهای ضد افسردگی ، داروهای ضد روان پریشی و داروهای ضد اضطراب مصرف می کنند. اگرچه اینها نمی توانند اختلالات روانی را درمان کنند ، برخی از داروها می توانند علائم را بهبود بخشند و به فرد کمک کنند تا در هنگام کار بر سلامت روانی خود ، روابط اجتماعی و روال عادی را از سر گیرد.

برخی از این داروها با افزایش جذب مواد شیمیایی خوب مانند سروتونین از مغز در بدن عمل می کنند. داروهای دیگر یا سطح کلی این مواد شیمیایی را افزایش می دهند یا از تجزیه یا تخریب آنها جلوگیری می کنند.

خودیاری

فردی که با مشکلات روانی روبرو می شود ، معمولاً برای تسهیل سلامت ، باید شیوه زندگی خود را تغییر دهد. چنین تغییراتی ممکن است شامل کاهش مصرف الکل ، خواب بیشتر و خوردن یک رژیم غذایی متعادل و مغذی باشد . افراد ممکن است نیاز داشته باشند که از کار خود فاصله بگیرند یا مسائل مربوط به روابط شخصی را که ممکن است به سلامت روان آنها آسیب برساند حل کنند. افراد مبتلا به شرایطی مانند اضطراب یا اختلال افسردگی ممکن است از تکنیک های آرام سازی که شامل تنفس عمیق ، مدیتیشن و ذهن آگاهی است ، سود ببرند. داشتن یک شبکه پشتیبانی ، خواه از طریق گروه های خودیاری یا دوستان نزدیک و خانواده ، می تواند برای بهبود بیماری روانی ضروری باشد.

پیشگیری از خودکشی

اگر فردی را می شناسید که در معرض خطر فوری آسیب به خود ، خودکشی یا صدمه زدن به شخص دیگری است:

• سوال سختی را مطرح کنید: “آیا به فکر خودکشی هستید؟”
• به شخص بدون قضاوت گوش دهید.
• برای برقراری ارتباط با یک مشاور بحران آموزش دیده ، با 911 یا شماره فوریتهای پزشکی محلی تماس بگیرید یا با شماره تلفن 741741 پیام دهید.
• تا رسیدن کمک های تخصصی با شخص بمانید.
• سعی کنید هرگونه سلاح ، دارو یا سایر اشیاء بالقوه مضر را بردارید.

اگر شما یا کسی که می شناسید به خودکشی فکر می کنید ، یک خط تلفن پیشگیری می تواند به شما کمک کند. خط زندگی ملی پیشگیری از خودکشی به صورت 24 ساعته در روز در 800-273-8255 در دسترس است. در طول بحران ، افرادی که مشکل شنوایی دارند می توانند از خدمات رله مورد نظر خود استفاده کرده یا 711 و سپس شماره 800-273-8255 را شماره گیری کنند.

منبع نوشته

https://www.medicalnewstoday.com/articles/medical-myths-mental-health-misconceptions#3.-People-with-mental-health-conditions-cannot-work

The post اختلالات شایع سلامت روانی appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

در ادامه به برخی از دلایلی که مستلزم مراجعه با یک درمانگر است، اشاره خواهیم کرد. هرچند این شرایط تنها دلایل مراجعه به درمانگر نیست، اما می‌تواند به تصمیم‌گیری بهتر شما کمک کند.

مدیریت سلامت روان

چالش‌های زندگی گاهی موجب می‌شوند که در برقراری تعادل میان مسئولیت‌های متنوع و مدیریت و پردازش احساساتتان دچار مشکل شوید. ممکن است دچار استرس شوید و با روش‌های مؤثر مقابله با آن آشنا نباشید. یک درمانگر می‌تواند به هدایت احساسات شما کمک کرده و ابزارهایی را برای کنترل این احساسات در اختیار شما قرار دهد.

 الف. کنترل استرس

زندگی ذاتاً استرس‌زا است. شما هرگز نمی‌توانید از شر تمام استرس‌های زندگی خلاص شوید و در حقیقت کمی استرس می‌تواند برایتان مفید باشد. اما چنانچه قادر به کنترل این استرس‌ها نباشید، فشارهای ناشی از آن می‌تواند منجر به مسائل مختلفی نظیر تحریک‌پذیری، ناکارآمدی و آشفتگی شما شود.

با کمک یک روان‌درمانگر می‌توانید روش‌های کنترل استرس و مهارت‌های حل مسئله را یاد بگیریدو به سلامت روان خود کمک کنید.

 ب. کنترل احساسات

کنترل احساسات ناراحت‌کننده‌ای مانند اضطراب و عصبانیت عملی دشوار است. یک درمانگر می‌تواند به شما کمک کند تا تکنیک‌های مؤثر کنترل خشم و کاهش اضطراب را شناخته و آن‌ها را در زندگی‌تان به کار گیرید.

 ج. مهارت‌های مقابله‌ای ناسالم

مهارت‌های مقابله‌ای ناسالم مانند پرخوری یا نوشیدن الکل در هنگام مسائل روانی شدید، مشکلات جدیدی را وارد زندگی شما می‌کند و در طولانی‌مدت نتیجه عکس می‌دهند. به خاطر داشته باشید که روی آوردن به هرگونه مهارت مقابله‌ای مانند تماشای تلویزیون، بازی‌های ویدیویی یا حتی خواندن کتاب برای اجتناب از حل مشکلات، می‌تواند خطرناک باشد.

یک درمانگر در یافتن مهارت‌های مقابله‌ای سالم و کاهش شدت احساسات ناراحت‌کننده به شما کمک می‌کند.

اصلاح خود و روابط خود و تاثیر آن در سلامت روان

الف. تلاش برای رسیدن به اهداف

چه درمورد اهدافی مانند کاهش وزن و چه اهداف مالی، عوامل زیادی می‌توانند مانع موفقیت شما بشوند. چنانچه به دنبال راهی برای غلبه بر این موانع هستید، مراجعه به یک درمانگر می‌تواند مؤثر باشد. روان‌درمانگر می‌توانند به رفع مسائلی از قبیل مشکلات انگیزشی، کمال‌گرایی و خودتخریبی کمک کند، همۀ این عوامل رسیدن به هدف را تقریباً غیرممکن می‌سازند.

ب. بهبود روابط

ممکن است دلایل زیادی برای بهبود روابط خود داشته باشید. مسائل مربوط به دل‌بستگی، دشواری در ابراز وجود و ترس از رویارویی تنها چند مورد است. یک درمانگر می‌تواند به شما در کشف مسائل دخیل در برقراری روابط کمک کند و مهارت‌ها و ابزارهای لازم برای ایجاد و حفظ روابط سالم را به شما آموزش دهد.

ج. افزایش خودآگاهی

گاهی ممکن است رفتارهایی مانند جدایی از همسر یا زدن سخنان نامناسب در هنگام عصبانیت، موجب تعجبتان شده باشد. یک درمانگر به شما کمک می‌کند، علت این رفتارهای نسنجیده را کشف و راجع به الگوهای زندگی، مانند الگوهای تفکر یا الگوهای ارتباطی اطلاعات کسب کنید و از شر آن‌ها رها شوید.

پرداختن به رویدادهای مهم زندگی

الف. تغییرات مهم زندگی

شروع یک کار جدید، مهاجرت، بچه‌دار شدن یا پایان دادن به یک رابطه، تنها چند نمونه از گذارهای مهم زندگی هستند که می‌توانند استرس و ناراحتی زیادی برای شما ایجاد نمایند. صحبت با یک روان‌درمانگر می‌تواند حمایت عاطفی، راهنمایی و مشاوره لازم برای سازگاری با تغییرات مهم زندگی را برایتان فراهم سازد.

ب. حمایت در فرزندپروری

فرزندپروری عملی دشوار و بعضاً ترسناک است. با این اوصاف چطور متوجه شوید که در قبال فرزندتان بیش‌ازحد مسئولیت‌پذیر هستید یا به‌قدر کافی از او حمایت نمی‌کنید؟ مشورت راجع به مهارت‌های فرزندپروری و بایدونبایدهای رفتارهای کودک با یک درمانگر می‌تواند مؤثر باشد. یک متخصص بهداشت روان شما را در انتخاب گزینه‌های بهتر برای خود و فرزندتان یاری خواهد کرد.

ج. برخورد با وقایع آسیب‌زا

افراد واکنش متفاوتی نسبت به رویدادهای آسیب‌زا دارند. مدیریت صحیح، مانع ابتلای افراد به اختلال استرس پس از سانحه و سایر مسائل مرتبط می‌شود.  یک درمانگر می‌تواند به شما در مقابله با یک واقعه آسیب‌زا کمک و از ابتلا به اختلال استرس پس از سانحه پیشگیری کند.

مدیریت بهره‌وری

الف. تأثیر روحیه بر فعالیت‌های فرد 

احساس ضعف یا اضطراب گاه‌به‌گاه فرایندی طبیعی است، اما اگر خلق‌وخوی شما موجب کاهش عملکرد و بهره‌وری شما شود، می‌تواند نشان از یک مسئلۀ روحی باشد.  پردازش احساسات، تمرین مهارت‌های جدید و تغییر نوع تفکر تنها بخشی از راهکارهای مورداستفادۀ یک درمانگر برای کمک به بهبود روحیه و سلامت روان شما است.

ب. تأثیر وضعیت عاطفی بر اشتها یا خواب 

گاهی استرس یا تغییر خلق‌وخو، موجب تغییرات زیادی در اشتها یا عادات خواب شما می‌شود. برخی افراد هنگام درگیرهای عاطفی اشتهای خود را از دست می‌دهند، برخی برای کنترل احساسات غذای بیشتری می‌خورند، برخی دچار بی‌خوابی شده و برخی بیش‌از‌حد می‌خوابند، یا دائماً احساس خستگی می‌کنند زیرا خواب آن‌ها کیفیت لازم را ندارد.

یک درمانگر می‌تواند به شناسایی دلایل روحی و عاطفی این مشکلات کمک کند. روان‌درمانی می‌تواند برای افراد دچار بی‌خوابی مزمن نیز مفید باشد.

 یافتن خود

الف. عدم علاقه به فعالیت‌هایی که قبلاً موجب لذت بردن شما می‌شد 

چه عاشق باغبانی باشید و یا از تماشای مغازه‌های عتیقه‌فروشی لذت ببرید، از دست دادن علاقه نسبت به فعالیت‌هایی که برایتان لذت‌بخش بوده، می‌تواند نشانۀ مشکلی در زندگی عاطفی شما باشد.  ممکن است دچار افسردگی یا اضطراب شده باشید. یک درمانگر می‌تواند به شما در یافتن دلایل بی‌علاقگی و درک این نکته که عدم انجام فعالیت‌های سرگرم‌کننده چطور می‌تواند به سلامتی‌تان آسیب برساند، کمک کند.

ب. تعاملات اجتماعی

گاهی عدم برقراری ارتباطات اجتماعی می‌تواند علامت مشکلات بزرگ‌تری مانند اضطراب باشد. گاهی خودش یک مشکل است. هرچند قرار نیست تقویم اجتماعی‌تان در آخر هفته پر باشد، اما عدم برقراری ارتباط و تعاملات اجتماعی می‌تواند خطرناک باشد. ارتباطات اثرات شدیدی بر سلامت روان دارند. میزان روابط مهم نیست. گاهی داشتن صد‌ها آشنا ممکن است به‌اندازه داشتن دو دوست صمیمی مفید نباشد.

یک روان‌درمانگر می‌تواند به یادگیری مهارت‌های لازم برای تقویت ارتباطات اجتماعی کمک کند.

مقابله با تفکرات منفی

الف. تغییر الگوهای تفکر بیهوده

شاید به پیش‌بینی‌های فاجعه‌آمیز خود باور داشته باشید یا به حس عدم خودباوری خود اجازه دخالت در کارهایتان را بدهید. شاید الگوهای تفکر ناسالمتان موجب انتقاد شدید از خودتان می‌شود. هر فردی گاهی دچار تحریف‌های شناختی می‌شود. حذف این افکار غیرواقعی گاهی می‌تواند دشوار باشد؛ اما به خاطر داشته باشید که گفتگو و نوع تفکر شما بر احساسات و عملکردتان تأثیر خواهد گذاشت. در این موارد یک متخصص بهداشت روان می‌تواند روش‌های ایجاد گفتگوی درونی سالم‌تر را به شما آموزش دهد.

 ب. آن‌قدر که باید احساس خوشبختی نمی‌کنید

گاهی بدون دلیل احساس می‌کنید که آن‌قدری که باید خوشحال نیستید. در چنین شرایطی بهتر است با یک روان‌درمانگر صحبت کنید. یک درمانگر می‌تواند در شناسایی کمبودهای زندگی و تعیین استراتژی مؤثر در ایجاد احساس بهتر شما را یاری کند. گاهی چند تغییر ساده می‌تواند در بهبود کیفیت زندگی و سلامت روان شما مؤثر باشد. کمی تغییر در عادات، طرز فکر، سبک زندگی می‌تواند تفاوت زیادی در میزان شادی شما ایجاد کند.

ج. احساس می‌کنید دچار علائم یک اختلال روانی شده‌اید

بیماری‌های روانی و علائم مرتبط با آن‌ها تنوع گسترده‌ای دارند. از شنیدن صداهای خاص گرفته تا تجربۀ ترس‌های شدید، همۀ ما احتمالاً گاهی متوجه حالات غیرعادی شده‌ایم.

 گاهی افراد متوجه علائم خود نمی‌شوند و گاهی خجالت مانع مراجعۀ آن‌ها به روان‌درمانگر می‌شود. بیماری‌های روانی درمان‌پذیر هستند. مراجعۀ زودهنگام به بهبودی سریع‌تر و ایجاد احساس بهتر کمک می‌کند.

به خاطر داشته باشید که شما مسئول درمان خود هستید. این شمایید که باید در مورد نوع درمانتان تصمیم بگیرید؛ اما آموزش راجع به مسائل مربوط به سلامت روان و گزینه‌های درمانی می‌تواند در تصمیم‌گیری بهتر شما مؤثر باشد.

 سخن پایانی مقاله سلامت روان :

مراجعۀ به‌موقع با یک روان‌درمانگر می‌تواند از ابتلا به بیماری‌های روحی پیشگیری و به تفکر، احساس و عملکرد بهتر کمک ‌کند. به خاطر داشته باشید که مراجعه به یک متخصص بهداشت روان به معنای وجود اختلال روانی نیست. مراجعه به یک درمانگر کمک می‌کند تا شما نسخۀ بهتری از خود باشید.

مشورت با دیگران نشانۀ ضعف نیست. پذیرش این نکته که شما راجع به هر چیزی آگاهی ندارید، نشان قدرت شماست.

منبع نوشته :

https://greatist.com/health/do-i-need-therapy#therapy-benefits

The post چه زمانی باید به روان‌درمانگر مراجعه کنیم؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

در مورد ظاهر بدن خود چه احساسی دارید؟ اگر پاسخ شما «عالی» نیست نگران نباشد، شما تنها نیستید!

این موضوع یکی از مشکلات رایج مردم و به‌خصوص زنان است. با توجه به تبلیغات گسترده‌ای که از تلویزیون، شبکه‌های اجتماعی، مراکز خرید، سالن‌های زیبایی و… در خصوص فرم ایدئال بدن انجام می‌شود، راحت می‌توان درک کرد چگونه نسبت به بدن خود احساس ناخوشایندی پیدا می‌کنیم.

ایجاد تصویر ذهنی مثبت از بدن یک راه خوب برای مقابله با این جریان منفی است و مانع از مقایسه بدن خود با دیگران می‌شود.

مهم نیست که چه سایزی دارید، شما همیشه سزاوار عشق و احترام هستید به‌خصوص از جانب خودتان.

چگونه احساس خوبی نسبت به بدن خودداشته باشید

مقایسه کردن را کنار بگزارید

خوشبختانه راه‌های مؤثر برای نفی و یا کاهش آثار منفی رسانه‌ها در تصویر بدنی وجود دارد. بزرگ‌ترین کاری که افراد برای ایجاد حس بهتر در مورد خود می‌توانند انجام دهند توقف روند مقایسه اجتماعی است.

مقایسه کردن افراد ستیزه‌جو با تصویر بدنی چند تصور غلط را به وجود می‌آورد:

• اگر مردم من واقعی را ببینند، پس من را ترد می‌کنند.
• اگر من می‌توانم مشکلم را ببینم، همۀ افراد باید آن را ببینند.
• اگر مردم متوجه شوند که چقدر افتضاحم، آنگاه آن‌ها از من متنفر می‌شوند.
• اگر من این ایراد را نادیده بگیرم، استانداردهایم را دور ریخته‌ام.
• اگر جذاب باشم، مردم به من ارزش خواهند داد.
• اگر ایدئال به نظر نیایم، دیگران من را نمی‌پذیرند.
• اگر ظاهر خود را عوض نکنم، هرگز خوشحال نخواهم شد.
• اگر به نظر زیبا نرسم، افتضاح به نظر می‌رسم
• اگر خود را نپوشانم، مردم واقعیت بدن من را می‌بینند و وحشت می‌کنند.

اجتناب از مقایسات اجتماعی، برای افرادی که دارای اضافه‌وزن هستند، یک‌قدم خوب است، زیرا نمونه‌ای از اندام بزرگ به‌عنوان الگوی ایدئال در رسانه‌ها نمایش داده نمی‌شود و این سؤال در ذهن فرد شکل می‌گیرد که چرا من مثل این مدل نیستم و چقدر این شخص لاغرتر و زیباتر از من است؟

طبق آمار سازمان بهداشت جهانی در سال 2016 نزدیک به 2 میلیارد نفر  یا 39 درصد از جمعیت بزرگ‌سال جهان اضافه‌وزن داشتند. در ایران نیز 61.6 درصد افراد بالغ اضافه‌وزن دارند و 25.8 درصد چاق هستند. درحالی‌که خطرات سلامتی خاصی افراد چاق و دارای اضافه‌وزن را تهدید می‌کند، اما هیچ دلیلی برای اجتناب از حفظ عزت‌نفس در افراد چاق وجود ندارد و بسیاری از این افراد می‌توانند در سلامت جسمی و روحی کامل در جامعه فعالیت کنند.

بزرگ‌ترین مشکلی که بسیاری از افراد چاق با آن مواجه هستند، چرخه باطل تلاش برای رسیدن به وزن سالم است:

• وزن آن‌ها افزوده می‌شود
• در مورد این افزایش وزن حس بدی دارند
• در ابتدا سعی می‌کنند سالم بمانند و وزن کم کنند، اما درنهایت شکست می‌خورند و برای تسکین خود دوباره غذا می‌خورند و از فعالیت دست می‌کشند.
• وزن بیشتری می‌گیرند.
• در مورد این افزایش وزن مجدد، حس بدتری دارند.
• انگیزه کمتری برای سلامتی دارند و حتی تمایل بیشتری پیدا می‌کنند که از خواسته‌های ناسالم پیروی کنند
• چرخه تکرار می‎شود.

به‌طور مشابه، زمانی که برخی افراد تلاش می‌کنند سلامت روانی خود را بهبود دهند، با یک چرخه مشابه مواجه می‌شوند:

• در مورد خود احساس بدی می‌کنند یا علائم منفی را تجربه می‌کنند.
• زمانی که نتوانند ذهنشان را کنترل کنند، حس بدتری به خوددارند.
• این حس بدتر، آن‌ها را به شکست و دست برداشتن از تلاش می‌رساند.
• چرخه تکرار می‎شود.

و بنابراین چرخه ادامه دارد!

توقف چرخه باطل

تنها راه قانع‌کننده برای شروع سلامت جسمی یا ذهنی وجود دارد، این است که این چرخه شکسته شود. اگر مردم در ابتدا تصویر ذهنی خود در مورد بدنشان را بهبود دهند، بهتر می‌توانند به بهبود سلامت جسمی خود بپردازند. به این دلیل که با بهبود تصویر بدنی، می‌توان چرخه را حتی قبل از اینکه به مرحله دو (احساس بد در مورد خود) برسد، متوقف کرد.

تحقیقات منتشرشده تائید می‌کند که داشتن یک تصویر بدن مثبت می‌تواند برای سالم‌تر بودن و یا حداقل برای اضافه‌وزن کمتر در آینده کمک می‌کند. طبق مطالعات انجام‌شده، به‌طور متوسط شاخص توده بدنی افراد با کمترین رضایت از بدن خود دو واحد بیش از کسانی است که بالاترین رضایت از بدن خود را دارند

هنگامی‌که یک ذهنیت منفی از بدن خود داریم و وزن اضافه می‌کنید، ممکن است فکر کنید: خیلی چاق هستید، تنبل و بی‌فایده هستید و شما شایسته توجه و شادی نیستید.

اما هنگامی‌که یک تصویر بدنی مثبت دارید و وزن اضافه می‌کنید، احتمال بیشتری دارد که این‌گونه فکر کنید: «من مقداری وزن اضافه کرده‌ام و بهتر است با فعالیت بیشتر و رژیم غذایی سالم‌تر به وزن مطلوب برسم».

اقداماتی که برای بهبود تصویر بدنی می‌توان انجام داد

اقدامات ذکرشده در ادامه مقاله، فعالیت‌ها و مراحل پیشنهادشده از جانب انجمن ملی اختلالات خوردن و متخصصان سازمان‌های سلامت و بهداشت روان برای دستیابی به تصویر ذهنی مثبت از بدن است:

• از بدن به خاطر آنچه انجام می‌دهد، قدردانی کنید.
• به بدنتان حق دهید که فضایی را در این دنیا اشغال کند.
• فهرستی از ده موردی که درمورد خود دوست دارید، تهیه کنید.
• به یاد داشته باشید که “زیبایی واقعی” به‌ظاهر نیست.
• به خودتان به‌عنوان یک فرد کامل بنگرید و خودتان را دوست بدارید.
• با افراد مثبت رابطه ایجاد کنید.
• بدانید غذا دشمن شما نیست
• لباس‌هایی بپوشید که راحت هستند و به شما در مورد بدنتان احساس خوبی منتقل می‌کند.
• به‌عنوان یک منتقد به تبلیغات رسانه‌ای و اجتماعی تبدیل شوید.
• اتلاف وقت گناه است
• برای خودکارهای خوبی انجام دهید.
• از زمان و انرژی که ممکن است صرف نگرانی برای غذا، کالری و وزن شود برای انجام کاری مفید و کمک‌کننده به دیگران بپردازید.
• صداهای ذهنی که به شما می‌گوید فرد بدی هستید و بدنتان ناقص است را خاموش‌کنید.
• اگر کسی تلاش می‌کند شمارا به گفتگو درباره وزن یا رژیم غذایی سوق دهد، موضوع را عوض کنید یا بهانه‌ای برای ترک گفتگو پیدا کنید.
• به آنچه به دیگران می‌گویید فکر کنید و تمرکز کنید. اگر در مورد وزن و یا رژیم غذایی صحبت می‌کنید موضوع را تغییر دهید.
• در نظر بگیرید، پس از یک هفته پرهیز از گفتگوی منفی در خصوص بدن، آیا شما احساس بهتری در مورد بدن خود پیداکرده‌اید. اگر پاسخ مثبت است به این کار ادامه دهید.

فعالیت‌های بدنی که به مثبت اندیشی کمک می‌کنند

• مدیتیشن
• خندیدن
• یوگا
• انجام کارهای کودکانه (مانند سفالگری و گل بازی)
• ماساژ درمانی
• آواز خواندن
• صرف وقت با خانواده‌تان
• انجام کارهای جدید
• نوشتن (رمان، تجربیات مثبت اندیشی و…)

The post چگونگه درمورد بدن خود حس مثبت داشته باشیم (تصویر ذهنی مثبت از بدن) appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.