شاخص گلیسمی اکثر میوه‌ها پایین است و باعث ایجاد نوسان در سطح قند خون نمی‌شوند. اگر به اندازه کنترل شده‌ای مصرف شوند، از بسیاری جهات می‌توانند برای بدن مفید نیز باشند و این حتی در مورد بیماران دیابتی نیز صادق است.

 در این مقاله ما در مورد موز صحبت خواهیم کرد، میوه‌ای که در تمام فصول سال یافت می‌شود و این مسئله را که آیا موز برای افراد دیابتی مضر است نیز بررسی خواهیم کرد. 

چرا در دیابت قند خون بالا می رود؟

اگر دیابت دارید، آگاهی از میزان و نوع کربوهیدراتی که در رژیم غذایی مصرف می‌کنید مهم است. این بدان دلیل است که کربوهیدرات‌ها میزان قند خون شما را بیش از سایر مواد مغذی افزایش می‌دهند، یعنی تا حد زیادی روی قند خون شما تاثیر می‌گذارند.

زمانی که سطح قند خون در افرادی که دیابت ندارند افزایش می‌یابد، بدن انسولین تولید می‌کند. این انسولین کمک می‌کند تا قند از خون خارج شده و به سلول‌هایی منتقل شوند که در آنجا مورد استفاده قرار گرفته یا ذخیره می‌شوند.

 با این حال، این روند در افراد دیابتی به صورت معمول کار نمی‌کند؛ یا بدن انسولین کافی تولید نمی‌کند یا سلول‌ها در برابر انسولین ساخته شده مقاومت می‌کنند. در صورتی که این مشکل به صورت صحیح مدیریت نشود، غذاهای کربوهیدرات‌دار می‌توانند حتی منجر به افزایش قند خون موقت یا مزمن شوند که هر دو مضر هستند.

همچنین بخوانید: دیابت چیست؟ اثر چاقی و سندرم متابولیک بر دیابت

چند گرم قند در یک موز وجود دارد؟

مقدار قند به اندازه میوه بستگی دارد:

• یک موز متوسط، 14.4 گرم قند دارد
• یک موز بسیار بزرگ، 18.6 گرم قند دارد
• یک موز بسیار کوچک، 9.9 گرم قند دارد

اثر موز بر قند خون

علاوه بر کربوهیدرات و قند، یک موز با اندازه متوسط حاوی 3 گرم فیبر است. همه افراد، از جمله دیابتی‌ها، به دلیل فوایدی که فیبر ممکن است برای سلامتی داشته باشد، باید مقدار کافی فیبر خوراکی مصرف کنند.

 مصرف فیبر برای افراد دیابتی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است زیرا می‌تواند به کاهش هضم غذا و جذب کربوهیدرات کمک کند. این می‌تواند باعث کاهش جهش ناگهانی قند خون و بهبود مدیریت کلی قند خون شود.

 یکی از راه‌های تعیین میزان تاثیر یک ماده غذایی حاوی کربوهیدرات بر قند خون، مشاهده شاخص گلایسمی آن است. شاخص گلیسمی، غذاها را بر اساس میزان و سرعت بالا بردن سطح قند خون، رتبه‌بندی کرده اند:

• گلیسمی پایین: 55 یا کمتر
• گلیسمی متوسط: 56 تا 69
• گلیسمی بالا: 70 تا 100

همچنین بخوانید: بار گلایسمی مواد غذایی

تصور می‌شود رژیم‌های غذایی که شاخص گلیسمی آنها پایین است برای افرادی که دیابت نوع 2 دارند بسیار مناسب هستند. دلیلش این است که غذاهایی با شاخص گلیسمی پایین آهسته‌تر جذب شده و به جای جهش ناگهانی سطح قند خون، باعث افزایش تدریجی سطح قند خون می‌شوند.

 به طور کلی شاخص گلایسمی موز در رده پایین و متوسط شاخص گلیسمی قرار می‌گیرد (بسته به رسیده بودن موز، شاخص گلیسمی آن بین 42 تا 62 خواهد بود).

موزهای سبز (نارس) حاوی نشاسته مقاوم هستند

نوع کربوهیدرات موجود در موز به رسیده بودنش بستگی دارد. موز سبز یا نارس حاوی قند کمتر و نشاسته مقاوم بیشتری است. نشاسته‌های مقاوم زنجیره‌های بلندی از گلوکز می‌باشند که در برابر هضم مواد غذایی در قسمت فوقانی دستگاه گوارش “مقاوم” هستند.

 این بدان معنی است که آنها عملکردی مشابه فیبر دارند و باعث افزایش سطح قند خون نمی‌شوند. آنها همچنین ممکن است غذای باکتری‌های مفید روده شوند، که این باکتری‌ها باعث بهبود سلامت متابولیسم و مدیریت بهتر قند خون می‌شوند.

تاثیر موز بر قند خون به رسیده بودن آن بستگی دارد

موزهای زرد یا رسیده حاوی نشاسته مقاوم کمتری نسبت به موزهای سبز هستند و همچنین قند بیشتری دارند که سریعتر از نشاسته جذب می‌شود. این بدان معنی است که موزهای کاملاً رسیده شاخص گلیسمی بالاتری دارند و باعث می‌شوند قند خون شما سریعتر از موزهای سبز یا نارس افزایش یابد.

اندازه موز مهم است

رسیده بودن موز تنها عامل اصلی افزایش سطح قند نیست بلکه اندازه آن نیز مهم است. هرچه موز بزرگتر باشد، کربوهیدرات بیشتری وارد بدنتان خواهد شد. این بدان معنی است که یک موز بزرگتر تاثیر بیشتری بر روی سطح قند خون شما خواهد گذاشت.

 این اثری که اندازه بخشی از موز می‌تواند روی قند خون بگذارد را بار گلیسمی می‌نامند. بار گلیسمی با ضرب شاخص قند خون یک ماده غذایی در تعداد کربوهیدرات‌های موجود در یک وعده محاسبه می‌شود، سپس عدد حاصل بر 100 تقسیم می‌شود.

همچنین بخوانید: مقدار شاخص گلایسمی و بار گلایسمی مواد غذایی

 امتیاز کمتر از 10 کم، 11 تا 19 متوسط و بیش از 20 بالا در نظر گرفته می‌شود. اندازه و وزن موز از 18.5 تا 35 گرم متغیر است. اگر یک موز کاملاً رسیده باشد (شاخص گلیسمی 62)، بار گلیسمی آن از 11 تا 22 متغیر خواهد بود که 11 برای موزهای بسیار کوچک و 22 برای موزهای بسیار بزرگ است. 

آیا مصرف موز برای افراد دیابتی مناسب است؟

موز قطعاً می‌تواند بخشی از رژیم غذایی سالم کسی باشد که سعی در کنترل قند خون خود دارد. موز به دلیل داشتن نشاسته مقاوم و پکتین که باعث تعدیل سطح قند خون می‌شوند، شاخص گلیسمی زیاد بالایی ندارد. ابتدا این که اگر شما دیابت دارید یا در مرحله پیش‌دیابت هستید، باید طبق دستورالعمل‌هایی که پزشک و متخصص تغذیه در رابطه با مواد غذایی مشخص کرده است عمل کنید.

 کسانی که مبتلا به دیابت هستند می‌بایست یک رژیم غذایی سالم داشته باشند که این شامل مصرف میوه‌هایی مانند موز نیز خواهد بود.

نتیجه‌گیری

اگر دیابت دارید می‌توانید میوه‌هایی مانند موز را به عنوان یک خوراکی سالم میل کنید. اگر از مصرف موز لذت می‌برید، رعایت نکات زیر می‌تواند باعث به حداقل رسیدن تاثیر آن بر سطح قند خون شما شود:

• میزان مصرفتان را کنترل کنید: در یک وعده سعی کنید موز کوچکتری مصرف کنید تا میزان قند خونتان زیاد نشود.
• یک موز سفت و تقریباً رسیده انتخاب کنید: موزی انتخاب کنید که زیاد رسیده نباشد تا مقدار قند کمی داشته باشد.
• میوه را در طول روز مصرف کنید: میوه را به قسمت‌های مختلف تقسیم کرده و در طول روز مصرف کنید تا بار گلیسمی آن کاهش یافته و سطح قند خون ثابت بماند.
• موز را همراه با سایر غذاها مصرف کنید: موز را در کنار سایر غذاها مانند آجیل یا ماست پرچرب مصرف کنید تا به هضم و جذب قند کمک کنند.

The post موز چه تاثیری بر روی قند خون دارد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

دیابت

دیابت شرایطی است که توانایی بدن را برای پردازش قند خون مختل می‌کند. میزان قند خون طبیعی بین 70 تا 99 میلی‌گرم در دسی لیتر است، درحالی‌که فرد مبتلا به دیابت قند خون ناشتا بالاتر از 126 میلی‌گرم در دسی لیتر دارد.

مقاله پیشنهادی: پیش دیابت چیست؟

سه نوع عمده دیابت

دیابت نوع یک

 به‌عنوان دیابت نوجوانان نیز شناخته می‌شود. این نوع دیابت زمانی اتفاق می‌افتد که بدن نتواند انسولین تولید کند. افراد مبتلا به دیابت نوع I وابسته به انسولین هستند، به این معنی که برای زنده ماندن باید روزانه انسولین مصنوعی مصرف کنند.

دیابت نوع دو

 دیابت نوع 2 بر نحوه استفاده بدن از انسولین تأثیر می‌گذارد. درحالی‌که بدن هنوز انسولین ترشح می‌کند، برخلاف نوع اول، سلول‌های بدن به میزان طبیعی به آن پاسخ نمی‌دهند. طبق اعلام موسسه ملی دیابت و گوارش و بیماری‌های کلیوی، این نوع دیابت، رایج‌ترین نوع است و با چاقی ارتباط محکمی دارد.

دیابت حاملگی

این نوع در خانم‌ها در دوران بارداری رخ می‌دهد که به دلیل عوارضی که برای مادر و جنین دارد حتما باید در ارزیابی های دوره ای مادر قند خون او پایش شود و دیابت بارداری در صورت وجود کنترل شود.

چاقی چیست؟

چاقی به‌عنوان وزن اضافی بدن تعریف می‌شود. در دهه هشتاد میلادی، مفهوم شاخص توده بدنی (BMI) معرفی شد و نقاطی برای تعیین اضافه‌وزن و چاقی در مردان و زنان بزرگ‌سال ایجاد شد. مستقل از این واقعیت که مقادیر بالای BMI با علائم خطرناک برای عوارض و مرگ‌ومیر همراه است، انواع مختلفی از چاقی شرح داده‌شده است که مکمل رابطه ظاهری و پاسخ بین BMI و تأثیر آن بر سلامتی است.

برای سنجش شاخص توده بدنی خود اینجا کلیک کنید

انواع چاقی عبارت‌اند از:

چاقی اندرویدی یا سیبی شکل (شکمی)

چاقی ژینوئید یا گلابی شکل (چاقی گلوتئال)

انواع کمتر شناخته ‌شده تری از چاقی هم وجود دارند. به‌عنوان‌مثال، افراد با وزن طبیعی که از نظر متابولیکی چاق هستند (MONW). این افراد دارای BMI طبیعی همراه با برخی از خصوصیات افراد چاق مانند مقاومت به انسولین، چربی مرکزی، سطح پایین لیپوپروتئین‌های با چگالی بالا یا همان کلسترول خوب (HDL) و مقادیر زیاد تری گلیسیرید و فشارخون بالا (HBP) هستند.

سندرم متابولیک

سندرم متابولیک یک دسته از شرایطی است که در کنار هم اتفاق می‌افتد و خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی، سکته مغزی و دیابت نوع 2 را افزایش می‌دهد. این شرایط شامل افزایش فشارخون، قند خون بالا، چربی اضافی بدن در اطراف کمر و سطح کلسترول غیرطبیعی یا تری گلیسیرید است.

داشتن تنها یکی از این شرایط به معنای ابتلا به سندرم متابولیک نیست؛ اما این بدان معنی است که شما خطر بیشتری برای ابتلا به بیماری جدی دارید و اگر این شرایط ایجاد شود، احتمال بروز عوارض مانند دیابت نوع 2 و بیماری‌های قلبی بیشتر می‌شود.

سندرم متابولیک به‌طور فزاینده‌ای شایع است و تا یک‌سوم بزرگ‌سالان نیز مبتلا به آن هستند. اگر مبتلا به سندرم متابولیک یا هر یک از مؤلفه‌های آن هستید، تغییرات سبک زندگی می‌تواند به تأخیر بیفتد یا حتی از بروز مشکلات جدی برای سلامتی جلوگیری می‌کند.

بیشتر بخوانید: آیا شما سندروم متابولیک دارید؟

علائم

بیشتر اختلالات مرتبط با سندرم متابولیک علائم آشکاری ندارند. یکی از نشانه‌هایی که قابل‌مشاهده است، دور کمر بزرگ است و اگر قند خون شما زیاد است، ممکن است متوجه علائم و نشانه‌های دیابت مانند افزایش تشنگی و ادرار، خستگی و تاری دید باشید.

علل

سندرم متابولیک ارتباط نزدیکی با اضافه‌وزن یا چاقی و عدم تحرک دارد. همچنین با بیماری به نام مقاومت به انسولین ارتباط دارد. به ‌طور معمول دستگاه گوارش شما غذاهایی را که می‌خورید تجزیه می‌کند. انسولین هورمونی است که توسط لوزالمعده شما ساخته‌شده و به شما کمک می‌کند تا قند وارد سلول‌ها شود تا به‌عنوان سوخت بدن شما استفاده شود.

افراد دارای اضافه‌وزن تمایل به ایجاد مقاومت در برابر انسولین دارند. انسولین هورمونی است که سطح قند خون را تنظیم می‌کند و قند را وارد سلول‌های بدن می‌کند. هنگامی‌که به انسولین مقاوم هستید، قند خون به‌طور مؤثر وارد سلول نمی‌شود. این منجر به قند خون زیاد در جریان خون می‌شود که این‌یکی از علائم دیابت نوع 2 است.

بیشتر افراد مبتلا به سندرم متابولیک نیز مقاومت به انسولین دارند. این بدان معنی است که بدن به‌درستی از انسولین استفاده نمی‌کند. تخمین زده می‌شود که 86٪ از افراد مبتلا به دیابت دارای سندرم متابولیک باشند.

عوامل زیر شانس ابتلا به سندرم متابولیک را افزایش می‌دهد.

سن: خطر ابتلا به سندرم متابولیک با افزایش سن بیشتر می شود.

چاقی: تحمل وزن بیش‌ازحد، به‌خصوص در شکم، خطر ابتلا به سندرم متابولیک را افزایش می‌دهد.

دیابت: اگر در دوران بارداری، مبتلا به دیابت هستید یا سابقه خانوادگی ابتلا به دیابت نوع 2 را دارید، احتمال ابتلا به سندرم متابولیک بیشتر است.

بیماری‌های دیگر اگر تاکنون به بیماری کبد چرب غیرالکلی، سندرم تخمدان پلی کیستیک یا آپنه خواب مبتلا باشید، خطر ابتلا به سندرم متابولیک بیشتر است.

عوارض چاقی و سندرم متابولیک

ابتلا به سندرم متابولیک می‌تواند خطر ابتلا به سرطان را افزایش دهد.

 دیابت نوع 2

اگر برای کنترل وزن اضافی خود تغییر سبک زندگی ایجاد نکنید، ممکن است مقاومت به انسولین ایجاد کنید که این امر باعث افزایش قند خون شما می‌شود. سرانجام، مقاومت به انسولین می‌تواند منجر به دیابت نوع 2 شود.

بیماری قلبی و عروقی

 کلسترول بالا و فشارخون بالا می‌تواند به ایجاد پلاک در شریان‌های شما کمک کند. این پلاک‌ها می‌توانند شریان‌های شما را باریک و سفت کنند که می‌تواند منجر به حمله قلبی یا سکته مغزی شود.

جلوگیری

داشتن شیوه زندگی سالم ممکن است از شرایطی که موجب سندرم متابولیک می‌شود جلوگیری کند.

یک سبک زندگی سالم شامل موارد زیر است:

• بیشتر روزها حداقل 30 دقیقه فعالیت بدنی داشته باشید
• خوردن مقدار زیادی سبزی‌، میوه، پروتئین بدون چربی و غلات کامل
• چربی و نمک اشباع را در رژیم غذایی خود محدود کنید
• حفظ وزن سالم
• ترک سیگار

سندرم متابولیک و مقاومت به انسولین

یکی از عوارض سندرم متابولیک مربوط به مقاومت به انسولین است. حدود یک‌سوم از بیماران مبتلا به سندرم متابولیک دارای حساسیت به انسولین طبیعی هستند. مقاومت به انسولین با غلظت انسولین پلاسمائی بالا نشان می‌دهد که بدن نمی تواند قند خون را به طور طبیعی کاهش دهد.

عوامل مؤثر بر این موضوع پیچیده هستند، یک ویژگی اصلی عدم پاسخ به انسولین در سطح سلول به دلیل تغییر در اتصال گیرنده یا مکانیسم‌های گیرنده است. مقاومت به انسولین ارتباط نزدیکی با اختلال در تحمل گلوکز، دیابت و خطر ابتلا به بیماری های قلبی دارد.

تأثیر چاقی و سندرم متابولیک بر دیابت

چاقی، سندرم متابولیک و دیابت نوع 2 سه بیماری به‌هم‌پیوسته هستند که تعدادی از مکانیسم‌های پاتوفیزیولوژیک را به اشتراک می‌گذارند و اغلب مشاهده می‌شوند که منجر به عوارض قلبی عروقی می‌شوند.

چاقی و سندرم متابولیک به سرعت در حال گسترش است. موثرترین راه، مربوط به اصلاح سبک زندگی است. درمان دارویی با هدف کنترل عوامل خطر (به‌عنوان‌مثال، فشارخون بالا، دیس لیپیدمی و ترومبوفیلی)، ناهنجاری‌های متابولیک و اضافه‌وزن نیز ضروری است.

کلام آخر

اگر می‌دانید حداقل یک درصد سندرم متابولیک دارید، از پزشک خود بپرسید که آیا برای سایر مؤلفه‌های این سندرم به آزمایش نیاز دارید یا خیر. اولین قدم اساسی کاهش وزن است.

این مرحله ظاهراً ساده (که در حقیقت دشوارترین کار است و بنابراین ممکن است کمترین نتیجه حاصل شود) اثرات مفیدی بسیاری را نشان داده است. باعث کاهش مرگ‌ومیر، پایین آمدن چربی، کاهش فشارخون و توده بطن چپ در فشارخون بالا و همچنین دیابت نوع دو می‌شود؛ بنابراین برای پیشگیری حتماً به پزشک مراجعه کنید.

دریافت رژیم آنلاین از وب اپلیکیشن رژیم پلاس

The post دیابت چیست؟ اثر چاقی و سندرم متابولیک بر دیابت appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

سطح قند خون به معنای واقعی کلمه مقدار گلوکز خون است که گاهی اوقات سطح گلوکز سرم نیز نامیده می‌شود. معمولاً این مقدار به‌صورت میلی مول در لیتر (mmol / l) یا میلی‌گرم بر دسی‌لیتر بیان می‌شود و در میان افراد غیر دیابتی در حدود 4-8 میلی مول در لیتر یا کمتر از 100 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر است.

معمولاً مقدار قند خون بعد از خوردن غذا به بیشترین حد و هنگام ناشتا (عموماً صبح زود) در پایین‌ترین حد خود می‌رسد. در مورد افراد مبتلابه دیابت نوسانات قند خون بیشتر است.

چرا آگاهی از میزان قند خون مهم است؟

درک محدوده سطح قند خون می‌تواند بخش مهمی از خود مدیریتی دیابت باشد. عدم آگاهی و عدم کنترل قند خون بالا منجر به عوارض ناگواری برای سلامتی می‌گردد، به‌عنوان‌مثال بیماری‌های کلیوی، آسیب به شبکیه چشم، بیماری عصبی و بیماری‌های قلبی و سکته مغزی.

این‌ها لیست مشکلاتی است که ممکن است به یک مشکل بسیار جدی برای سلامتی تبدیل شود، اما نکته اصلی این است که خطر کنترل این مشکلات را می‌توان از طریق کنترل سطح قند خون کاهش داد.

اندازه‌گیری سطح قند خون

یادگیری چگونگی بررسی سطح قند خون به شما کمک می‌کند، تصمیم‌گیری روزانه بهتری برای مدیریت دیابت داشته باشید. دستگاه تست قند خون یکی از ابزارهای راحت برای اندازه‌گیری قند خون است.

برای استفاده از این دستگاه:

• ابتدا دست‌ها را با آب و صابون بشویید
• یک لانست را درون دستگاه لانست زن و نوار تست را درون دستگاه گلوکومتر قرار دهید
• نوک انگشت سبابه را پنبه الکلی تمیز کنید، انگشت سبابه را به سمت نوک نگشت ماساژ دهید، سپس کنار انگشت را به لانست بچسبانید و دکمه لانست زن را فشار دهید.
• انگشت خود را از محلی که خون خارج‌شده مماس بر نوار تست قرار دهید تا خون‌ روی نوار قرار گیرد، ده ثانیه مکث کنید تا دستگاه عدد قند خون را نشان دهد.
• عدد مشاهده‌شده را یادداشت کنید.

در جدول زیر محدوده سطح قند خون در افراد سالم، بیماران مبتلابه دیابت نوع دو و دیابت نوع یک توسط موسسه ملی ارتقاء مراقبت و سلامت (NICE) است؛ اما اعداد برای همه یکسان نیست و حتماً باید توسط دکتر یا متخصص دیابت معین گردد.

[table id=6 /]

محدوده قند خون در افراد سالم و دیابتی

برای اکثر افراد سالم سطح قند خون طبیعی به شرح زیر است:

• هنگام ناشتا: سطح قند خون بین 4 تا 5.4 میلی مول بر لیتر (mmol/L) یا 72 تا 99 میلی‌گرم بر دسی لیتر (mg/dL)
• دو ساعت بعد از غذا: تا 7.8 میلی مول بر لیتر یا 140 میلی‌گرم بر دسی لیتر

سطح قند خون برای افراد مبتلابه دیابت

• قبل از غذا: سطح قند خون بین 4 تا 5.4 میلی مول بر لیتر برای افراد مبتلابه دیابت نوع یک یا دو
• بعد از غذا:  کمتر از 9 میلی مول بر لیتر برای افراد مبتلابه دیابت نوع یک و کمتر از 8.5 میلی مول بر لیتر برای افراد مبتلابه دیابت نوع دو.

برخی دیابت های موقتی، مثلاً دیابت‌های حاملگی، توصیه ها و محدوده قند خون جداگانه ای دارند.

مقدار قند خون در تشخیص دیابت

[table id=7 /]

آزمایشات اندازه‌گیری قند خون

آزمایش قند خون تصادفی: این آزمایش در هرزمانی انجام می‌شود و نیاز به برنامه‌ریزی ندارد. برای تشخیص دیابت نوع یک قابل‌استفاده است.

آزمایش قند خون ناشتا: این آزمایش پس از گذشت هشت ساعت غذا نخوردن و معمولاً صبح، انجام می‌گیرد.

آزمایش تحمل گلوکز خوراکی (OGTT): آزمایش تحمل گلوکز خوراکی شامل گرفتن نمونه خون ناشتا و سپس مصرف نوشیدنی بسیار شیرین حاوی 75 گرم گلوکز است. پس از مصرف این نوشیدنی، باید بعد از 2 ساعت، یک نمونه خون دیگر گرفته شود.

همچنین بخوانید آزمایشات تشخیص دیابت و آشنایی با پیش دیابت

از اینکه مجله سبک زندگی دکتر دقوقی را انتخاب کردید، سپاسگزایم

The post جدول راهنمای سطح قندخون و چگونگی اندازه‌گیری قند خون appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.