اختلال در سیستم ایمنی عامل پسوریازیس

متخصصین بهداشت و درمان علت بیماری پوستی پسوریازیس را یک اختلال خودایمنی می‌دانند. اختلال خودایمنی زمانی ایجاد می‌شود که سلول‌های ایمنی بدن به سلول‌های خودی و سالم بدن حمله می‌کنند و آنها را از بین می‌برد.

در پسوریازیس سلول‌های ایمنی T دچار اختلال شده به سلول‌های پوست حمله می‌کنند زیرا آنها را عوامل بیماری‌زا می‌دانند. این سلول‌ها، به کمک سیگنال سلول‌های دیگر را هم دچار این اختلال کرده و باعث التهاب، زخم و کشته‌شدن سلول‌های پوست می‌شوند. از طرفی سرعت حمله سلول‌های ایمنی بسیار سریع‌تر از سرعت ترمیم و بازسازی سلول‌های پوست است. در نتیجه سلول‌های مرده به صورت پوسته های زخم روی هم انباشته شده و به عنوان پلاک های قرمز شناخته می‌شوند. 

این اختلال فقط در پوست اتفاق نمی‌افتد بلکه در کنار دیگر اختلالات خود ایمنی از جمله: آرتروز، آلوپسی، تیروئیدیت پیش می‌آیند. این اختلالات مادام‌العمر هستند و روش درمان قطعی برای آنها وجود ندارد و تنها می‌توان آن‌ها را کنترل کرد. البته در مواردی در کودکان دیده شده که اختلالات در سنین پایین به‌خودی‌خود درمان پسوریازیس صورت می‌گیرد. 

این بیماری ژنتیکی است 

مطالعات نشان داده که بسیاری از بیماری‌های ناشی از اختلال خودایمنی که شامل پسوریازیس هم می‌شود ارثی است و بیشتر در افرادی دیده می‌شود که سابقه بیماری اختلال خودایمنی در تاریخ خانواده آنها وجود داشته است. 

ژنی که باعث انتقال این بیماری می‌شود معروف به پسوریازیس 1 و یا به اختصار PSORS1 شناخته می‌شود. این ژن تا 50 درصد در نتیجه وراثت در بدن فرد وجود دارد. دستورهای موجود در این ژن به سیستم ایمنی دستور می‌دهند تا شناسایی مولکول‌هایی به نام آنتی‌ژن را شناسایی کنند. آنتی‌ژن‌ها باعث بروز پاسخ سیستم ایمنی در بدن می‌شوند و بر سطح مهاجمان خارجی و میکروب‌ها از جمله ویروس و باکتری وجود دارند. 

در اختلالی که در این ژن وجود دارد، پروتئین‌های موجود در سطح سلول به عنوان دشمن و مهاجم شناسایی شده و باعث بروز پاسخ ایمنی و حمله سلول‌های عصبی به این سلول‌های خودی می‌شود. دیگر ژن‌هایی که در این بیماری موثرند ژن‌هایی هستند که عواملی چون التهاب، سلول T و رشد سلول‌های پوستی را کنترل می‌کنند. 

سبک زندگی و عوامل محیطی تأثیرگذار در بیمار 

سبک زندگی نه تنها در این بیماری بلکه در بسیار دیگر از بیماری‌ها نیز تأثیرگذار است. از عوامل مهم محیطی در این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد. 

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن احتمال ابتلا به پسوریازیس را تا 60 درصد افزایش می‌دهد و حتی ممکن است مدت‌زمان درمان را طولانی‌تر کند. سموم موجود در سیگار بر سیستم ایمنی و عملکرد آن تأثیر می‌گذارند از جمله نیکوتین که در سیستم ایمنی اختلال ایجاد می‌کند به خصوص که سلول‌های ایمنی T گیرنده‌های نیکوتینی دارند و به نیکوتین در بدن پاسخ ایمنی می‌دهند.

همچنین بخوانید: اثرات سیگار بر سلامت پوست

هوای سرد 

بیشتر از هوای سرد می‌توان گفت که فصول سرد باعث افزایش احتمال ابتلا به این بیماری می‌شود. زیرا در این فصول افراد بسیار کمتر در معرض جذب اشعه خورشید قرار می‌گیرند. قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش باعث تحریک تولید ویتامین دی و تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود. همچنان که در درمان پسوریازیس از اشعه ماورا بنفش برای تحریک ساختن ویتامین دی استفاده می‌شود، کمبود آن نیز احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد. در درمان بیماری از مکمل‌های ویتامینی ازجمله ویتامین دی نیز استفاده می‌شود. 

اضطراب و استرس

افزایش اضطراب و استرس در افراد احتمال ابتلا به این بیماری را تا 36 درصد افزایش می‌دهد. دلیل دقیق این مکانیزم هنوز معلوم نیست ولی احتمال می‌رود که دلیل این امر ان باشد که استرس طولانی‌مدت و اضطراب باعث افزایش فعالیت سلول‌های ایمنی می‌شود. از دیگر عوامل تأثیرگذار مصرف الکل، ابتلا به انواع عفونت‌ها و آسیب‌های پوستی است.

همچنین بخوانید: راه‌های مدیریت استرس

 نقش سلامت روده در پسوریازیس 

همان‌طور که احتمالاً از قبل می‌دانستید روده انسان زیستگاه بسیاری از باکتری‌هاست. هنگامی که فعالیت این باکتری‌ها مختل می‌شود در روده باعث التهاب می‌شوند و التهاب نیز می‌تواند به سایر نقاط بدن نفوذ کند و باعث بیماری پسوریازیس و یا تشدید آن شود. 

طبق تحقیقات انجام شده داشتن رژیم غذایی سالم می‌تواند سلامت روده را تضمین کند. به غیر از این، رژیم مناسب باعث توازن در وزن می‌شود که به‌نوبة خود در کنترل و درمان پسوریازیس به طور موقت تاثیرگذار خواهد بود، زیرا چاقی نیز از عوامل تشدید کننده پسوریازیس محسوب می‌شود. 

عفونت‌ها، مانند کووید 19 می‌تواند پسوریازیس را تشدید کند 

استرپتوکوکوس ها از محرک‌های عفونی پسوریازیس شناخته شده که این عفونت باعث ایجاد و تشدید پسوریازیس از طریق التهاب سیستمیک می‌گردد. مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که این التهاب در صورت ابتلا به کووید 19 به گسترش بیماری‌های دیگر سرعت می‌بخشد.

در درمان پسوریازیس از داروهایی برای سرکوب سیستم ایمنی استفاده می‌شود، این کار باعث نگرانی بیماران از ابتلا به بیماری‌های مزمن دیگر مانند کوید 19 شده ولی مطالعات انجام شده بر روی 1300 نفر نشان داد که روش‌های درمان پسوریازیس خود عاملی خطرناک برای ابتلا و تشدید کوید 19 نیست. ولی کوید 19 باعث تشدید این بیماری در بیماران مبتلا از طریق ایجاد التهاب و عفونت شده است.  

درمان پسوریازیس

شاید گفته شود این بیماری درمان قطعی ندارد، ولی با رعایت سبک زندگی و استفاده از دارو از سرعت انتشار این بیماری کاسته می‌شود و حتی ممکن است تا 90 درصد نیز بهبود پیدا کند. در درمان سرعت رشد سلول‌های پوستی کنترل می‌شود. مواد استفاده شده در این درمان شامل پماد، کرم، نوردرمانی و استفاده از داروهای خوراکی و تزریقی است. 

اینکه کدام روش را استفاده می‌کنید، بسته به شدت بیماری و پوست شما دارد. همچنین بسته به مواردی که ذکر شد ممکن است طول درمان آن در هر شخص متفاوت باشد. چیزی که وجود دارد این است که درمان این بیماری قطعی نیست و ممکن است برگردد.

The post پسوریازیس چیست و سیستم ایمنی در بروز آن چه نقشی دارد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

در این مقاله سعی شده مدت زمان این عارضه با توجه به وضعیت و دلیل آن، روش‌های درمان اسهال و یا کمک به مهار آن و همچنین ضرب‌الاجل مراجعه به دکتر و درمان با دارو به شما گفته شود.  

روش‌هایی مهار سریع برای بزرگسالان  

روش‌هایی که بزرگسالان برای مهار و درمان اسهال می‌توانند به کار ببرند عبارت است از: 

داروهای ضد اسهال 

استفاده از دارو بسیار رایج است و انواع مختلفی دارد: لوپرامید – این دارو با کندتر کردن روند هضم به جذب و ذخیره آب بدن شما کمک می‌کند و باعث می‌شود مدفوع سفت شده و به حرکت روده‌ها کمک می‌کند. ساب سالیسیلات بیسموت، نوعی داروی دیگر است که به از بین بردن باکتری‌هایی که در اسهال نقش دارند کمک می‌کند. 

لازم به ذکر است که افرادی که علائمی از جمله تب، عفونت و مدفوع خونی دارند نباید از این داروها استفاده کنند.

آنتی‌بیوتیک‌ها

برخی از باکتری‌هایی که در نتیجه استفاده از غذای آلود وارد بدن می‌شوند، از جمله: کمپیلوباکتر، اشرشیا کلی، سالمونلا و شیگلا باعث اسهال در افراد می‌شود. پزشکان برای کمک به درمان اسهال ممکن است برای بیمار آنتی‌بیوتیک تجویز کند تا این باکتری‌ها را از بین ببرد.

 همچنین بخوانید: علایم، عوارض و درمان یبوست

تنظیم رژیم

گاهی اوقات خوردن یک غذا و خوراکی باعث تحریک روده و اسهال شود. شما می‌توانید با تنظیم رژیم خود به راحتی از ابتلا به این عارضه جلوگیری کنید. همچنین می‌توانید از غذاهای سبک استفاده کنید. این غذاها به دلیل سبک بودن و زود هضم بودن خطر اسهال را کاهش می‌دهند، از جمله رژیمی که برای درمان اسهال به کار می‌رود، رژیم BRAT است که شامل موز، برنج، سیب و نان است. که البته شواهد اثربخشی این رژیم را به طور قطع تایید نمی کنند.

راه‌حل دیگر افزایش مصرف فیبر محلول است. این فیبر در روده به جذب مایعات کمک می‌کند و باعث سفت شدن مدفوع می‌گردد. از جمله فیبرهای محلول حبوبات، نان و ماکارونی و غلات است. 

آبرسانی

اسهال باعث ازدست‌رفتن آب در بدن بیماران می‌شود. بسیار مهم است که در دوره‌ای که آبرسانی بدن کم است فرد به مصرف مایعات بپردازد تا آب ازدست‌رفته را جبران کند. استفاده از آبمیوه و نوشیدنی‌های ورزشی به دلیل دارا بدن پتاسیم و سایر الکترولیت‌های مهم در درمان اسهال پیشنهاد می‌شود.

مکمل

بنیاد بین‌المللی اختلالات دستگاه گوارشی مکمل‌هایی از جمله پسیلیوم، پکتین، پوست ریشه شاتوت و پروبیوتیک‌ها را برای مهار و درمان اسهال پیشنهاد کرده است. 

روش‌های درمان در کودکان

درمان اسهال حاد در کودکان متفاوت از درمان آن در بزرگسالان است و مصرف داروهای ضد اسهال به هیچ وجه توصیه نمی‌گردد. 

روش‌های درمان کودکان عبارت است از: 

بازجذب آب

چون در اسهال آب زیادی از دست می‌رود باید روند آبرسانی و نوشیدن مایعات در کودکان وجود داشته باشد و اگر نوزاد شیرخوار است باید به خوردن شیر ادامه دهد. همچنین محلول‌های آبرسانی دهانی نیز وجود دارد که می‌توان از آنها کمک گرفت.

مکمل روی

تحقیق انجام شده در سال 2014 انجام شده نشان می‌دهد که مکمل‌های روی در کودکان به درمان اسهال کمک می‌کنند و می‌توانند به جلوگیری از تشدید اسهال کمک کنند. به طور معمول مقدار روی مصرفی کودکان باید بین 20 میلی‌گرم تا 10 میلی‌گرم باشد. هرچند که روی برای کودکان مفید واقع شده ولی برای تعیین کارآمدی آن در بزرگسالان هنوز نیاز به تحقیقات بیشتری دارد. 

کارهایی که نباید انجام شود

همان‌طور که چیزهایی برای کنترل و درمان اسهال عواملی موثر هستند، مواردی نیز وجود دارد که اسهال را تشدید می‌کنند؛ از جمله مصرف موادی چون کافئین، الکل، غذاهای سرشار از فروکتوز، میوه‌های خشک، استفاده از شکر، غذاهای چرب، غذاهای سرخ شده و ادویه‌دار. این مواد ممکن است باعث حساسیت روده شوند. شما باید بتوانید ذائقه غذایی خود را بشناسید و از مصرف موادی که برای روده‌هایتان دردسرساز است دوری کنید. 

مدت معمول اسهال

طبق تحقیقات انستیتوی ملی دیابت و بیماری‌های گوارشی و کلیوی (NIDDK) اسهال به عبور از سه مرحله یا چند برون‌ریزی آبکی گفته می‌شود. 

NIDDK  اسهال را بر اساس مدت زمان آن به سه نوع تقسیم می‌کند: حاد – معمولاً 1 تا 2 روز طول می‌کشد و به‌خودی‌خود برطرف می‌شود. این نوع رایج‌ترین آن است. مداوم – به بین 2 تا 4 هفته طول می‌کشد. مزمن – ممکن است 4 هفته طول بکشد. علائم ممکن است مداوم باشد و ممکن است گاهی برگردد. 

NIDDK  پیشنهاد می‌کند که اگر اسهال در بزرگسالان بیش از حد شد و بیشتر از 2 روز طول کشید به پزشک مراجعه شود ولی در کودکان این مدت زمان 24 ساعت است. 

چه موقع به پزشک مراجعه کنیم

اگر مدت زمان بیش از 2 روز شد و با روش‌های گفته شده و اصلاح رژیم غذایی برطرف نشد باید به پزشک مراجعه شود. همچنین اگر دفعات مراجعه به دستشویی و دفع مدفوع بیشتر از 6 دوره در 24 ساعت باشد، باید به پزشک مراجعه شود. 

همچنین اسهال می‌تواند با علائمی از جمله علائم کم آبی بدن، تب، استفراغ مکرر، درد شدید در معده شکم و راست‌روده و مدفوع خونی همراه باشد که حتماً باید برای درمان اسهال به پزشک مراجعه گردد. همچنین در کودکان نیز اگر اسهال بیشتر از 24 ساعت و همراه با علائمی چون علائم کم آبی بدن، تب، مدفوع آلوده و چرکی و مدفوع تیره گردد حتماً باید به پزشک مراجعه گردد. 

جمع‌بندی

فراموش نکنید که داشتن اسهال و برون‌ریزی آبکی در دراز مدت باعث ازدست‌رفتن آب بدن می‌گردد و حتی در دوران قدیم باعث مرگ افراد می‌شد. خوشبختانه امروزه روش‌های مختلف آبرسانی و درمان اسهال وجود دارد که می‌تواند به شما در کنترل آن کمک کند. همان‌طور که قبلاً هم گفته شد اغلب اسهال در اثر رژیم غذایی نادرست و تحریک روده به وجود می‌آید.

پس شما به راحتی با دوری از غذاهایی که به آنها حساسیت نشان می‌دهید، از خود در برابر اسهال محافظت می‌کنید. ولی اگر این عارضه همچنان ادامه پیدا کرد و با علائم نگران‌کننده دیگر همراه بود، حتماً باید به پزشک مراجعه شود و تحت درمان با دارو قرار بگیرد.  

The post ترفند هایی برای کنترل و درمان اسهال appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

فشار خون بالا به چه معناست؟

در اکثر منابع، فشار خون بالاتر از ۱۳۰ بر روی ۸۰ تحت عنوان فشار خون بالا در نظر گرفته می‌شود. بالا بودن هر یک از فشارهای سیستولی (عدد اول) یا دیاستولی (عدد دوم) می‌تواند در تعریف فشار خون بالا جای گیرد. 

فشار خون بالا یکی از علل مهم بروز بیماری‌های قلبی و انواع سکته‌های مغزی محسوب می‌گردد و بنابراین اندازه گیری و درمان آن از اهمیت بسزایی برخوردار خواهد بود. همان طور که گفتیم کاهش سریع فشار خون در بسیاری از موارد امکانپذیر نیست؛ اما با رعایت نکاتی می‌توان از حملات فشار خون بالا جلوگیری نمود.

فشار خون من بالا اندازه گیری شده؛ آیا بیماری فشار خون دارم؟

بالا بودن فشار خون در اندازه گیری‌ها همواره به معنای وجود بیماری مزمن پرفشاری خون نیست و گاهی اوقات ممکن است اشتباه در اندازه گیری وجود داشته باشد. عواملی که باعث می‌شوند دقت این اندازه گیری افزایش یابد عبارتند از:

• اندازه گیری صحیح فشار خون: کاف‌های فشار خون بسیار کوچک و یا بستن کاف بر روی لباس موجب می‌شود که فشار خون به طور کاذب عدد بزرگتری را نشان دهد. علاوه بر آن فرد نباید پاهای خود را روی هم بیندازد و بایستی در هنگام اندازه گیری فشار خون در وضعیتی بدون تنش و با آسودگی نشسته باشد. 
• آرام نشستن قبل از گرفتن فشار خون: ایستادن یا راه رفتن درست بلافاصله قبل از گرفتن فشار می‌تواند اعداد نشان داده شده را به طور کاذب بالاتر ببرد.
• مدیریت اضطراب و استرس: استرس بالا به طور طبیعی فشار خون فرد را افزایش می‌دهد. بنابراین، بهتر است اندازه گیری فشار بعد از اطمینان بخشی به بیمار و در محیطی آرام و بدون تنش صورت گیرد. 
• نکشیدن سیگار: نیکوتین موجود در سیگار باعث بالا بردن فشار خون تا فاصله نیم ساعت پس از مصرف می‌گردد. بنابراین بهتر است در این فاصله اندازه گیری فشار خون انجام نشود.
• خالی کردن مثانه: مثانه پر میزان فشار خون اندازه گیری شده را اندکی افزایش می‌دهد.
• عدم مصرف کافئین یا الکل:‌ کافئین و الکل هر دو می‌توانند فشار خون فرد را افزایش دهند. بنابراین بهتر است در روزی که اندازه گیری فشار خون صورت می‌گیرد، از مصرف این مواد خودداری شود.

در ادامه راه‌هایی برای کاهش سریع فشار خون و کنترل آن را معرفی می‌کنیم.

تغییر رژیم غذایی

یک رژیم غذایی متعادل و غنی از ترکیبات مغذی می‌تواند در کاهش سریع فشار خون نقش بسزایی داشته باشد.

• کاهش مصرف سدیم: سدیم یک عامل خطر جدی در بیماری پرفشاری خون به شمار می‌آید. سدیم نه تنها در ترکیب نمک که در بسیاری از مواد غذایی دیگر نیز به وفور یافت می‌شود. بنابراین همواره باید به برچسب محصولات غذایی و میزان سدیم به کار رفته در آن‌ها توجه کنید. پزشکان مصرف حداکثر ۲۳۰۰ میلی گرم سدیم در روز را پیشنهاد می‌کنند.
• مصرف کمتر چربی: اگر می‌خواهید میزان چربی دریافتی خود از مواد غذایی را کاهش دهید، سعی کنید از مصرف چربی‌های ترانس و اشباع شده خودداری کنید. 
• مصرف کمتر قند: غذاهای سرشار از قند و شکر می‌توانند باعث بالا رفتن فشار خون و افزایش وزن شوند. به علاوه میزان سدیم این غذاها نیز اغلب زیاد است. 
• پرهیز از مصرف چاشنی‌ها: بسیاری از این چاشنی‌ها حاوی مقادیر زیادی سدیم هستند و بنابراین بهتر است به جای آن‌ها از ادویه‌‎جات و ترکیبات گیاهی استفاده کنید.
• پرهیز از مصرف گوشت قرمز: کاهش مصرف گوشت قرمز، فشار خون شما را کاهش می‌دهد.

مصرف مکمل‌ها

برخی از مکمل‌ها می‌توانند باعث کاهش سریع فشار خون و کنترل بیماری‌ پرفشاری خون گردند. برای مثال مکمل‌های حاوی پتاسیم در پایین آوردن فشار سیستولی و دیاستولی مؤثر شناخته شده‌اند. باید توجه داشته باشید که همواره مصرف مکمل‌ها باید زیر نظر پزشک صورت گیرد. هم چنین به کارگیری روش‌های دیگر در کنار مصرف این ترکیبات می‌تواند سودمندی آن‌ها را دوچندان سازد. 

همچنین بخوانید: آیا پتاسیم در کاهش سریع فشار خون نقش دارد؟

حذف نوشیدنی‌های بالابرنده فشار خون

کاهش مصرف کافئین و یا حذف آن از رژیم غذایی می‌تواند فشار خون شما را در اندازه گیری‌های روتین فشار خون پایین‌تر بیاورد. الکل نیز نوشیدنی دیگری است که مصرف زیاد و طولانی مدت آن موجب بالا رفتن فشار خون، افزایش وزن و افزایش خطر ابتلای فرد به بیماری‌های قلبی می‌گردد.

مصرف داروهای مناسب

داروهای فشار خون مانند بتابلوکرها یا مهارکننده‌های آنزیم مبدل آنژیوتانسین، در پایین آوردن فشار خون و نیز حفظ آن در طولانی مدت نقش دارند. مصرف این داروها زیر نظر پزشک و در مواردی که سایر اقدامات کاهنده فشار خون کارساز نباشند، توصیه می‌شود و اغلب بهتر است درمان دارویی با دیگر راهکارهای تغییر سبک زندگی همراه گردد.

مدیریت استرس در کاهش سریع فشار خون

استرس به طور حاد فشار خون فرد را افزایش می‌دهد. به همین دلیل چنان که پیش‌تر گفتیم، در برخی موارد اندازه گیری‌های فشار خون دستخوش خطای محاسباتی گردیده و حالتی به نام فشار خون روپوش سفید ایجاد می‌شود. استرس طولانی مدت و مزمن نیز در بالا بودن دائمی عدد فشار خون نقش دارد.

برخی از تکنیک‌های مدیریت استرس در زیر آورده شده‌اند:

• روان درمانی
• تکنیک‌های تنفس عمیق
• حتی الامکان دوری از موقعیت‌های استرس آور
• استراتژی‌های مدیریت زمان
• مراقبه و تمرین‌های ذهن آگاهی
• یوگا

همچنین بخوانید: راه‌های مدیریت استرس

عادات رفتاری

برخی از عادات رفتاری سالم می‌توانند مانع از حملات فشار خون و کاهش سریع فشار خون بالا گردند. چند مورد از این دستورالعمل‌ها در زیر آورده شده است:

• ورزش و فعالیتی فیزیکی روزانه: بالا بردن فعالیت فیزیکی روزانه برای سلامت جسمی و روحی افراد مفید است. هر گونه فعالیتی که موجب بالا بردن ضربان قلب شود،‌ به مرور زمان در کاهش فشار خون مؤثر خواهد بود. توصیه پزشکان این است که تمامی افراد بالغ دست کم دو و نیم ساعت در هفته فعالیت فیزیکی با شدت متوسط داشته باشند.
• حفظ وزن متعادل: بی تحرکی و مصرف بیش از حد چربی‌های ناسالم باعث چاقی و متعاقباً افزایش فشار خون افراد می‌شود.
• درمان سایر بیماری‌ها: درمان بیماری‌های زمینه‌ای مانند دیابت و بیماری‌های کلیوی و قطع مصرف داروهایی که موجب افزایش فشار خون می‌شوند، می‌تواند خطر بروز پرفشاری خون را در فرد کاهش دهد.

جمع بندی

فشار خون بالا یک بیماری مزمن بوده و در اغلب موارد نیازمند درمان‌های دارویی طولانی مدت خواهد بود. با این حال اتخاذ برخی از عادات سالم در زندگی روزمره می‌تواند در کاهش سریع فشار خون و پیشگیری از بالا رفتن آن نقشی حیاتی را ایفا کند. در این مقاله سعی کردیم برخی از این موارد را به شما معرفی کنیم. با این حال، مؤثرترین راه برای درمان بیماری پرفشاری خون مراجعه به پزشک و عمل بر طبق توصیه‌های وی خواهد بود.

The post آیا کاهش سریع فشار خون امکان پذیر است؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

به این سردردها، سردرد تنشی می‌گوییم چون باعث دردی گنگ می‌شوند که می‌توان آن را به‌این‌صورت توصیف کرد که انگار درد مانند بندی دور گردن فرد مدام در همه نقاط می‌پیچد. به جای درد ضربانی و تیز میگرن، درد این نوع سردرد، در کل نواحی سر و گردن پخش می‌شود. با اینکه به نظر می‌آید این درد مرتبط با استرس است، دانشمندان مطمئن نیستند عامل این نوع سردرد چیست.

علائم سردرد تنشی

اگر احساس می‌کنید سردرد تنشی دارید، تنها نیستید چون این شایع‌ترین نوع سردرد است که مردم تجربه می‌کنند. اخیرا این نوع سردرد‌ها را سردرد‌های “تنش‌مانند” نامیده‌اند چون در حال حاضر محققان باور دارند مواد شیمیایی مغز ممکن است در این نوع سردرد نقش داشته‌باشند. تخمین زده شده که حدود 90% خانم‌ها و 70% آقایان در زندگی خود، از سردردهای تنش‌مانند رنج می‌برند.

سن شروع سردرد تنشی و مدت زمان آن

ممکن است در هر سنی سردرد تنشی را تجربه کنید اما معمولا در بزرگسالی اتفاق می‌افتد. این نوع سردرد معمولا بین سن‌های 20 تا 50 سال اتفاق می‌افتد. اگر این سردردها در سیکل‌های کمتر از 15 روز اتفاق بیفتند در گروه سردردهای اپیزودیک (سردرد قطع شونده، کمتر از 15 روز در ماه) قرار می‌گیرند. سردردهای تنشی ممکن است از 15 دقیقه تا یک هفته طول بکشند و بر خلاف میگرن، توسط نور، صدا یا حرکت‌هایی مثل بالارفتن از پله و خم‌شدن تشدید نمی‌شوند.

همچنین بخوانید: انواع سردرد و علائم آنها ( بخش اول )

علائم سردرد تنشی

چه سردرد اپیزودیک (سردرد قطع شونده، کمتر از 15 روز در ماه) را تجربه کنید و چه سردرد مزمن، علائم آن یکی است. این علائم شامل درد سر، گردن یا عضلات شانه می‌شود و می‌تواند با سایر اختلالات مانند بی‌خوابی، تحریک‌پذیری و اختلال در تمرکز همراه باشد.

همانطور که بالاتر گفته شد این نوع توزیع درد را می‌توان “شنل-مانند” نامید که در آن درد از دو سمت سر شروع می‌شود و می‌تواند در عضلات گردن نیز حس شود. پس از رد کردن سایر بیماری‌هایی که ممکن است موجب سردرد شوند؛ یعنی درآنها سردرد، عوارض حاصل از بیماری دیگری باشد نه خود بیماری اولیه ، پزشکتان ممکن است دارویی تجویز کند که یا درد شما را کاهش دهد یا از ابتدا آن را متوقف کند.

چگونه سردردهای تنشی را کنترل کنیم

برخلاف سایر انواع سردردهای اولیه که ممکن است در اثر بیماری دیگری به وجود آیند، سردردهای تنشی را می‌توان کنترل کرد یا حداقل با تغییر در فعالیت‌ها و عادات آنها را کمتر کرد. با این 5 روش می‌توانید سردرد تنشی را کنترل کنید:

1. ورزش می‌تواند به درمان سردردهای تنشی کمک کند. فعالیت بدنی می‌تواند عضله‌ها را ریلکس کند و در نتیجه عضله‌های متشنجی که ممکن است منجر به سردرد شوند را آرام کند. ورزش، همچنین، هورمون‌های اندورفین و موادی مانند مورفین ترشح می‌کند که می‌تواند درد را سرکوب کند.
2. ترک سیگار
3. پس‌خوراند زیستی
4. درمان‌های لمسی مانند طب سوزنی، ماساژ و فیزیوتراپی
5. مدیریت استرس از طریق یوگا، مشاوره، مدیتیشن یا اعمال روحانی مثل نماز

همچنین بخوانید: تاثیر تمرینات ورزشی بر حملات میگرن

داروهای سردرد تنشی

برای درمان سردردهای تنشی را‌های زیادی وجود دارد. داروهایی که می‌توان بدون نسخه پزشک تهیه کرد مثل مسکن‌هایی از قبیل استامینوفن، ایبوپروفن و آسپرین معمولا درد را تسکین می‌دهند. البته پزشکان هشدار می‌دهند که بیش از دو بار در هفته به صورت سرخود از این داروها استفاده نکنید چون این خطر وجود دارد که در صورت مصرف بیش از حد، با از بین رفتن اثر دارو پس از هر بار استفاده، بلافاصله سردردها بازگردند.

تمامی داروها که شامل همین داروهایی که بدون نسخه پزشک می‌توان تهیه کرد هم می‌شود، اثرات جانبی دارند که باید به آنها دقت کرد. اگر بیش از اندازه از مسکن‌ها استفاده کنید ممکن است صبح زود با سردرد، بی‌اشتهایی، حالت تهوع، استفراغ و بی‌قراری از خواب بیدار شده یا دچار  زودرنجی، مشکلات حافظه یا تمرکز و حتی افسردگی شوید. به همین دلیل است که پزشکان پیشنهاد می‌کنند کسانی که سردردهای تنشی دارند برای بررسی مشکلات وابسته به روانپزشکی مانند اضطراب، افسردگی یا اضطراب روانی_اجتماعی معاینه شوند.

اگر داروهایی که می‌توان بدون نسخه پزشک تهیه کرد جواب ندادند، ممکن است پزشکتان داروهای ضدافسردگی مانند آمی‌تریپتیلین تجویز کند اما این دارو می‌تواند عوارض جانبی مانند خشکی دهان، تاری دید، تغییرات چشمگیر در فشار خون و افزایش وزن به همراه داشته باشد.  دسته‌ای دیگر از داروها که پزشکان می‌توانند تجویز کنند، داروهای مهارکننده‌ی انتخابی جذب مجدد سروتونین (SSRIs) هستند که مجددا این داروها هم برای درمان افسردگی استفاده شده و شامل پاروکستین (پاکسیل)  و پروزاک (فلوکستین) هستند.

The post علائم، محرک‌ها و روش‌های درمان سردرد تنشی appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

علل شایع

زردی زمانی به وجود می‌آید که بدن نتواند بیلی روبین حاصل از تجزیه سلول‌ها را پردازش کند. معمولا، بیلیروبین از طریق جریان خون به کبد می‌رود و در آنجا با صفرا ترکیب شده و از طریق مجراهای صفراوی به سیستم هاضمه می‌رود تا دفع شود.

بیلیروبین معمولا از طریق مدفوع و همچنین مقدار کمی از آن از طریق ادرار از بدن دفع می‌شود. هنگامیکه در این فرآیندی مشکلی پیش می‌آید، بیلیروبین در خون جمع شده و در پوست رسوب می‌کند. چون بیلیروبین رنگی زرد یا قهوه‌ای مانند دارد، منجر می‌شود پوست زرد رنگ به نظر بیاید.

دلایل زیادی برای زردی وجود دارد و پزشکتان می‌تواند به شما کمک کند بفهمید چرا به زردی مبتلا شده‌اید.

هپاتیت

هپاتیت (التهاب کبد) منجر به آسیب کبد می‌شود و از اینکه بیلی روبین از جریان خون خارج شود جلوگیری می‌کند.

هپاتیت می‌تواند به علت ویروس یا علل غیر ویروسی به وجود بیاید. هپاتیت A بیماری است که انسان از طریق غذا به آن مبتلا می‌شود و معمولا به خودیِ خود از بین می‌رود. 

هپاتیت B و C از طریق خون و مایعات بدن انتقال پیدا می‌کند. اگر این مشکلات درمان نشوند، با گذشت زمان منجر به آسیب کبد می‌شوند.

انسداد مجرای صفراوی

هنگامی که بیلیروبین با صفرا ترکیب شد، باید از طریق مجرای صفراوی به لوزالمعده و از آنجا به روده کوچک برود که از بدن دفع شود. اگر مجرای صفراوی مسدود شود، بیلی روبین از بدن خارج نشده و در آن جمع می‌شود و در نتیجه فرد به زردی مبتلا می‌گردد.

یکی از علل شایع انسداد مجرای صفراوی، سنگ کیسه صفراست. سنگ کیسه صفرا زمانی به وجود می‌آید که صفرای کبد سفت می‌شود. این ممکن است به این دلیل باشد که میزان کلسترول یا بیلیروبین در صفرا بالاست. سنگ کیسه صفرا همچنین ممکن است به این علت به وجود آید که کیسه صفرا به درستی خالی نمی‌شود. وقتی سنگ کیسه صفرا تشکیل می‌شود، ممکن است در مجرای صفراوی گیر کرده و منجر به هیپربیلی روبینمی شود. 

در موارد نادر، بیماری‌هایی مانند سرطان لوزالمعده یا مجرای صفراوی نیز می‌تواند منجر به انسداد مجرای صفراوی شود.

همچنین بخوانید: علائم و نشانه‌های سنگ کیسه صفرا

عوارض جانبی داروها

بعضی از داروها، به خصوص اگر بیش از مقداری که تجویز شده مصرف شوند می‌توانند منجر به آسیب کبد و در نتیجه زردی شوند. شایع‌ترین داروهایی که می‌توانند منجر به زردی شوند عبارتند از:

• استامینوفن (تایلانول)
• داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن
• آمیودارون
• ایزونیازید
• استروئیدهای آنابولیک
• آموکسی‌سیلین-کولولانات

زردی در نوزادان

شایع‌ترین علت زردی در نوزادان، زردی فیزیولوژیکی است. تقریبا همه نوزادان تا اندازه‌ای این نوع زردی را در روزهای اول به دنیا آمدنشان تجربه می‌کنند. این به این علت است که سرعت تجزیه سلول‌های قرمز خون در نوزادان بیشتر است و در نتیجه سطح بیلی روبین در خون آنها افزایش پیدا می‌کند. همچنین چون کبد آنها هنوز به تکامل نرسیده، نمی‌تواند بیلیروبین اضافه را پردازش کند. زردی فیزیولوژیک نوزادان معمولا بعد از یک هفته برطرف می‌شود و به درمان نیاز ندارد.

همچنین بعضی از نوزادان، زردی  ناشی از شیر مادر را تجربه می‌کنند که هنگامی اتفاق می‌افتد که نوزاد به اندازه کافی شیر مادر نمی‌خورد. هنگامی که هنوز شیر مادر تولید نشده، نوزاد، مواد مغذی کمتری دریافت می‌کند و در نتیجه حرکات رود‌ه‌اش نیز کمتر است. این منجر به جذب مجدد بیلی روبینی می‌شود که در روده وجود دارد و در نتیجه بیلی روبین در بدن نوزاد جمع می‌شود.

زردی ممکن است به علت کاروتنمی نیز به وجود آید

کاروتنمی زمانی به وجود می‌آید که کسی بیش از اندازه غذاهای حاوی کاروتن مانند هویج، پاپایا، انبه، زردآلو، طالبی، مارچوبه، چغندر و کال می‌خورد. این باعث تغییر رنگ پوست به رنگی زرد و نارنجی مانند می‌شود. یکی از تفاوت‌های مهمی که باید به آن اشاره کنیم این است که کاروتنمی، پوست را زرد می‌کند اما برخلاف یرقان، رنگ سفیدی چشم را تغییر نمی‌دهد.

ژنتیک

بیماری‌های ژنتکی نادری هستند که می‌توانند منجر به هیپربیلیروبینمی یا همان اختلال متابولیک بیلی‌روبین و زردی شوند.

همچنین بخوانید: کبد را بهتر بشناسید؛ وظایف اصلی کبد چیست؟

سندروم ژیلبرت

سندروم ژیلبرت به علت تغییرات در ژن UGT1A1 به وجود می‌آید و حدود 3 تا 7 درصد آمریکایی‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این بیماری منجر به افزایش بیلیروبین خون می‌شود. مقادیر بیلی روبین اضافه که در این بیماری در خون تولید می‌شوند معمولا کم هستند و منجر به زردی نمی‌شوند.

 بیماری بیشتر افراد مبتلا، در بزرگسالی تشخیص داده می‌شود و اکثر افراد مبتلا به این سندروم هرگز علائمی نشان نمی‌دهند. افزایش مقدار بیلی روبین ممکن است در هنگام استرس‌های جسمی و تمرینات بدنی سنگین، افزایش یابد.

سندروم کریگلر-نجار

سندروم کریگلر-نجار که هیپربیلی روبینمی غیر کونژوگه نیز نامیده می‌شود از سندروم گیلبرت، جدی‌تر و شیوعش کمتر است. این سندروم با جهش در ژن UGT1A1 اتفاق می‌افتد و کمتر از یکی از یک میلیون نوزاد به آن مبتلا هستند. در این سندروم مقدار بیلیروبین خون به طور خطرناکی بالاست.

این سندروم دو نوع است. نوع اول شدیدتر است و می‌تواند منجر به کرن‌ایکتروس شود. کرن‌ایکتروس زمانی اتفاق می‌افتد که مقادیر خطرناکی از بیلیروبین در مغز جمع شود. شدت نوع دوم کمتر است و احتمال اینکه به کرن‌ایکتروس تبدیل شود نیز پایین‌تر است. 

زردی نوزاد و اختلال ژنتیکی

با اینکه مدت زمان ابتلای نوزادان به زردی پایین است و به خودی خود برطرف می‌شود، در بعضی موارد، زردی ممکن است نشان‌دهنده مشکلی جدی‌تر باشد. بیماری خودایمنی مانند ناسازگاری Rh، می‌تواند منجر شود سلول‌های خونی نوزاد بیش از اندازه، سریع تجزیه شود.

بیمار‌ی‌های ژنتیکی که منجر به تجزیه سریع گلبول‌های قرمز خون می‌شوند، شامل کمبود گلوکز فسفات دهیدروژناز (کمبود G6PD) و تالاسمی آلفا هستند.

زردی، همچنین، ممکن است در نوزادان مبتلا به فیبروز سیستیک نیز به علت انسداد مجرای صفراوی به وجود آید.

بیماری‌های قلبی و عروقی

هيپربيلي روبينمي ممکن است با بیماری‌های قلبی نیز مرتبط باشد. تحقیقی که در سال 2011 انجام شد نشان داد افرادی که به بیماری‌ قلبی مادرزادی دچار هستند، شانس خیلی بالاتری برای ابتلا به سنگ کیسه صفرا و در نتیجه، اگر این سنگ‌ها در مجرای صفراوی گیر کنند و جریان بیلیروبین و دفع آن را مسدود نمایند، شانس بیشتری برای ابتلا به زردی دارند. 

عوامل خطر مرتبط با سبک زندگی

الکل می‌تواند به کبد آسیب برساند و منجر به هيپربيلی‌روبينمي شود. زردی می‌تواند نشان‌دهنده پانکراتیت یا همان التهاب لوزالمعده باشد. این مشکل معمولا به علت سنگ صفرا یا مصرف الکل به وجود می‌آید. الکل از شایع‌ترین علل ابتلا به هپاتیت است.

الکل می‌تواند نحوه ترشح و دفع صفرا از بدن را تحت تاثیر قرار دهد و به سنگ صفرا، کبد چرب و سیروز بینجامد. کبد چرب زمانی به وجود می آید که چربی در کبد رسوب کند. علت این مشکل، می‌تواند الکل یا چاقی باشد. سیروز یعنی زخم کبدی که به علت آسیب مزمن و اغلب به علت مصرف بیش از اندازه الکل به وجود آید.

همچنین بخوانید: رژیم غذایی در بیماری های کیسه صفرا

ویتامین A اضافی

ویتامین A، یک ویتامین محلول در چربی است که برای بینایی، پوست، استخوان و ایمنی بدن ضروری است. با این وجود، مقادیر بالای آن می‌توانید سمی باشد و منجر به آسیب کبدی شود. مقادیر بالای ویتامین A می‌تواند منجر به التهاب و زخم‌ کبد شود و اجازه ندهد بدن، بیلی روبین را دفع کند.

بیشتر بزرگسالان به 1000 تا 2000 واحد بین‌المللی (IU) ویتامین A در روز نیاز دارند. مقادیر بالای ویتامین  A (بالای 4000 IU) می‌تواند منجر به  آسیب به کبد و زردی شود. پیش از مصرف ویتامین‌ها یا مکمل‌های غذایی باید حتما برچسب روی آنها را بخوانید و پیش از آغاز رژیم غذایی جدید با پزشک خود مشورت کنید.

چکیده

زردی معمولا به علت یک بیماری به وجود می آید که می‌تواند با دارو و درمان برطرف شود. در نوزادان، زرد شدن پوست معمولا موقتی است و جای نگرانی ندارد. با پزشکتان درباره اولین باری که متوجه شدید پوست یا سفیدی چشمتان زرد شده صحبت کنید تا علت زردی خود را پیدا کنید و بر اساس آن درمان مناسب را آغاز کنید.

The post همه چیز درباره زردی پوست appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

سندروم تخمدان پلی‌کیستیک چیست؟

سندروم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) یک مشکل هورمونی است که  زنان در سال‌های فرزندآوری (از 15 تا 44 سال) به آن مبتلا می‌شوند. بین 2/2 تا 7/26 زنان این گروه سنی، به PCOS مبتلا هستند.

بسیاری از زنان، سندروم تخمدان پلی‌کیستیک دارند اما از آن آگاه نیستند. در یکی از مطالعات، این نتیجه حاصل شد که نزدیک به 70 درصد زنان، از اینکه به این مشکل مبتلا هستند اطلاع ندارند.

PCOS بر تخمدان‌های زنان اثر می‌گذارد، یعنی عضو تولید مثلی که استروژن و پروژسترون یا به عبارت دیگر هورمون‌هایی که دوره قاعدگی را تنظیم می‌کنند، ترشح می‌کند. تخمدان مقدار بسیار کمی از هورمونی‌ مردانه به نام آندروژن را نیز تولید می‌کند.

تخمدان‌ها، تخمک‌هایی ترشح می‌کنند که توسط اسپرم بارور می‌شوند. به آزاد شدن ماهانه این تخمک‌ها، تخمک‌گذاری می‌گویند.

هورمون محرکه فولیکولی و هورمون رنگدانه‌ساز که در غده هیپوفیز ترشح می‌شوند، تخمک‌گذاری را کنترل می‌کنند.

هورمون محرکه فولیکولی، تخمدان را تحریک می‌کند که فولیکول تولید کند. فولیکول یک کیسه حاوی تخمک است. سپس هورمون رنگدانه‌ساز تخمدان را تحریک می‌کند که یک تخمک بالغ آزاد کند.

PCOS یک سندروم یا به عبارت دیگر گروهی از علائم است که بر رحم و تخمک‌گذاری اثر می‌گذارد و سه نوع متفاوت دارد:

• کیست تخمدان
• بالا رفتن هورمون مردانه
• قاعدگی نامنظم 

در PCOS تعداد زیادی کیسه کوچک پر از مایع در تخمدان رشد می‌کنند. کلمه “پلی‌کیستیک” یعنی “تعداد زیادی کیست”.

این کیسه‌ها در واقع همان فولیکول‌ها هستند که در خود تخمک‌های نابالغ را حمل می‌کنند. این تخمک‌ها هرگز به اندازه‌ای رشد نمی‌کنند که منجر به تخمک‌گذاری شوند.

عدم تخمک‌گذاری باعث تغییر در سطح استروژن، پروژسترون، هورمون محرکه فولیکولی و هورمون رنگدانه‌ساز می‌شود. سطح پروژسترون از حد معمول پایین‌تر می‌آید و میزان آندروژن از حد معمول بالاتر می‌رود.

میزان بیش از اندازه هورمون‌های مردانه، چرخه قاعدگی را دچار اختلال می‌کند و در نتیجه زنانی که به این سندروم مبتلا هستند، کمتر از حد معمول دوره‌های قاعدگی را تجربه می‌کنند. 

همچنین بخوانید: رژیم غذایی در سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

علائم شایع سندروم تخمدان پلی‌کیستیک

• قاعدگی نامنظم
• خونریزی زیاد: ممکن است در زمان قاعدگی خونریزی بیشتر از حد طبیعی باشد.
• رویش مو: روی صورت و بدن بیش از 70 درصد زنانی که به این مشکل مبتلا هستند، مو رشد می‌کند.
• جوش: هورمون‌های مردانه می‌توانند پوست را از حد معمول چرب‌تر کنند و موجب ایجاد آکنه در قسمت‌هایی از بدن مانند صورت و سینه شوند.
• افزایش وزن: بیش از 80 درصد زنانی که به این مشکل مبتلا هستند اضافه وزن دارند.
• کچلی با الگوی مردانه: موی سر نازک می‌شود و ممکن است بریزد.
• تیر‌‌گی پوست: ممکن است لکه‌های تیره در نقاطی مانند گردن ظاهر شوند.
• سردرد: تغییرات هورمونی ممکن است در بعضی زنان منجر به سردرد شود.

کلسترول نوعی چربی است که توسط بدن ساخته و توسط رژیم‌ غذایی به بدن وارد می‌شود. سطح کلسترول غیرطبیعی، ناسالم است و می‌تواند منجر به بیماری‌های قلبی و عروقی شود. اگر سندروم تخمدان پلی‌کیستیک داشته باشید، شانس ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی به علت شیوع چاقی و مقاومت به انسولین در زنان مبتلا به این سندروم بالاتر می‌رود.

 تقریبا 70% زنانی که مبتلا به سندروم تخمدان پلی‌کیستیک هستند، دیس‌لیپیدمی دارند که می‌تواند به علت میزان بیش از حد تری‌گلیسیرید و کمبود  لیپوپروتئین با چگالی بالا (کلسترول خوب) به وجود بیاید.

پزشکتان می‌تواند سطح غیر عادی کلسترول در خون را با آزمایش خون مورد بررسی قرار دهد. 4 جزء چربی هستند که در بخش لیپید جواب آزمایش خون قابل مشاهده خواهند بود: سطح کلسترول کلی، لیپوپروتئین با چگالی کم (LDL)،  لیپوپروتئین با چگالی زیاد (HDL) و تری‌گلیسیرید.

همچنین بخوانید: کاهش کلسترول با ورزش

سطح کلسترول کل

بر اساس گفته برنامه ملی آموزش کلسترول در آمریکا، سطح کلسترول کلی باید کمتر از 200 mg/dL (5/17  mmol/L) باشد. سطوح بین 200 mg/dL و 239 mg/dL (18/6-17/5 mmol/L) مرزی به حساب می آیند و عدد بالای 240 mg/dL (21/6 mmol/L) سطح کلسترول بالا به حساب می‌آید.

کلسترول بالا می‌تواند شما را در معرض خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی قرار دهد. لیپوپروتئین کم‌ چگالی، نوع مضر کلسترول است که توسط کبدتان تولید شده و از طریق خون به قسمت‌های مختلف بدن می‌رود. در مقادیر بالا، می‌تواند در دیواره‌های عروق خونی جمع شده و منجر به انسداد شود.

راهنماهای فعلی برای سطح LDL به شکل زیر است:

• مطلوب: کمتر از 100 mg/dL (6/2 mmol/L)
• بالای حد طبیعی: بین 100 تا 129  mg/dL (6/2 تا 34/3 mmol/L)
•  نسبتا بالا: بین 130 تا 159 mg/dL (36/3 تا 13/4 mmol/L) 
• بالا: 160 تا 189 mg/dL (14/4 تا 90/4 mmol/L)
• بسیار بالا: بالای 190 mg/dL (91/4 mmol/L)

لیپوپروتئین پرچگالی و تری‌گلیسیرید

لیپوپروتئین پرچگالی، همان کلسترول خوب است که در مقادیر کافی، از ساخته‌شدن کلسترول بد در رگ‌های خونی جلوگیری می‌کند. میزان کلسترول پرچگالی باید بالای 40 mg/dL (04/1 mmol/L) باشد. کمبود کلسترول خوب می‌تواند منجر به بیماری‌های قلبی شود.

تری‌گلیسیرید، چربی را در جریان خون ذخیره می‌کند. بدن شما بعدا از این چربی برای تامین انرژی استفاده می‌کند. وقتی تری‌گلیسیرید خون شما بالا باشد، بدن شما آن را جای دیگری ذخیره می‌کند که بعدا از آن استفاده کند. به خصوص اگر به انسولین مقاومت داشته باشید، میزان تری‌گلیسیرید خونتان افزایش می‌یابد. سطح بالای تری‌گلیسیرید خطر ابتلا به بیماری‌های قلبی را افزایش می‌دهد.

همچنین بخوانید: لیپوپروتئین-آ Lipoprotein (a) چیست؟

درمان تری‌گلیسیرید بالا

اگر سطح تری‌گلیسیرید خونتان بالا باشد، پزشکتان ممکن است پیشنهاد دهد سبک زندگی خود را تغییر دهید.

کاهش مصرف چربی‌های اشباع به کمتر از 7% کل کالری‌های دریافتی مهم است. منابع چربی‌های اشباع معمولا محصولات حیوانی مانند گوشت قرمز، ماکیان فرآوری‌شده و کره هستند. به جای این محصولات، از چربی‌های غیر اشباع مانند روغن زیتون، آجیل ها، دانه‌ها و آووکادو استفاده کنید. رژیم غذایی سرشار از میوه و سبزیجات که شامل فیبر و عناصر غذایی گیاهی است نیز مهم است.

به علاوه، مصرف دو گرم از استانول های گیاهی (موادی که به صورت طبیعی در میوه و سبزیجات یافت می‌شوند) نیز می‌تواند شانس ابتلا به بیماری‌های قلبی و عروقی را کاهش دهد.

کاهش وزن، افزایش فعالیت بدنی یا ورزش و ترک سیگار، همگی می‌توانند دست به دست هم داده و سطح کلسترول خونتان را بهبود دهند. با این وجود، اگر این کارها موثر واقع نشوند، پزشکتان ممکن است برایتان استاتین، دارویی که کلسترول خون را کاهش می‌دهد، تجویز کند.

The post آیا بین کلسترول بالا و سندروم تخمدان پلی‌کیستیک (PCOS) رابطه ای وجود دارد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

اکثر اوقات تاری نتیجه واکنشی موقتی است و معمولا به خودیِ خود از بین نمی‌رود. اگر علاوه بر تاری دید، علائم دیگری نیز داشته‌باشید یا تاری دیدتان خوب نشود، باید بلافاصله به دکتر مراجعه کنید، به خصوص اگر این تغییرات به‌صورت ناگهانی اتفاق بیفتند. 

در ادامه، چند علت و روش درمان تاری دید را بررسی می‌کنیم.

انواع تاری دید

تعدادی از مشکلات بینایی مانند عیوب انکساری، موجب تاری دید می‌شوند و شامل موارد زیر هستند:

• نزدیک‌بینی (مایوپیا)
• دوربینی (هایپروپیا)
• آستیگماتیسم
• پیرچشمی

تمامی این مشکلات بینایی، دیدن را برای ما سخت می‌کنند. بعضی‌وقت‌ها مردم حتی نمی‌دانند که بینایی‌شان مشکل دارد.

درمان عیوب انکساری شایع بینایی شامل تجویز عینک یا لنز می‌شود. جراحی لیزر چشم نیز می‌تواند عیوب انکساری را برطرف کند.

علائم تاری دید

علائم عیوب انکساری شامل موارد زیر است:

• دید مه‌آلود و تار
• تنبلی چشم
• نیاز به تنگ‌کردن چشم‌ها یا نزدیک‌کردن پلک‌ها به هم برای دیدن اجسام دور‌
• سردرد
• دوبینی
• خستگی چشم
• مشکل در خواندن متون کاغذی و دیجیتال

تاری دیدی که ناشی از مشکلی غیر از عیوب انکساری باشد با عینک و لنز درمان نمی‌شود.

اگر تار می‌بینید، معمولا متوجه می‌شوید که دیدتان به شفافیت قبل نیست. شاید متوجه شوید که بینایی‌تان تیره شده و واضح نیست. مردم ممکن است فکر کنند تاری دید دارند، در حالیکه، در حقیقت، مشکلشان چیز دیگری است. مانند:

• دید تونلی
• دوبینی
• مگس‌پران چشم (فلوتر)
• کج و معوج دیدن تصاویر

همچنین بخوانید: تاثیر بیماری تیروئید بر چشم یا تیروئید چشمی

معاینه

 معاینه منظم چشم ضروری است.  بینایی‌سنج یا چشم‌پزشک می‌توانند مشکلات چشم را پیش از اینکه بدتر شوند شناسایی کنند. همچنین می‌توانند بگویند مشکل بینایی شما به خاطر مسئله‌ای در چشمتان است یا یک بیماری غیر مرتبط با چشم. اگر مشکل از چشم‌هایتان نباشد، آنها شما را به پزشک عمومی یا متخصص دیگری ارجاع می‌دهند.

اگر تاری دید با سایر علائم جسمی همراه باشد، باید سریعا به پزشک مراجعه کنید چون ممکن است ناشی از بیماری جدی باشد.

علل و روش درمان

برخی علل تاری دید بی‌خطر هستند اما برخی دیگر به دخالت درمانی نیاز دارند. در ادامه چندی از علل احتمالی تاری دید را بررسی می‌کنیم.

خستگی چشم

خیره‌شدن به صفحه کامپیوتر در تمام طول روز و بررسی اسناد کاغذی در نور کم می‌تواند چشم را خسته کند و موجب تاری دید شود. استراحت دادن به چشم‌ها، دید شما را به حالت اول باز می‌گرداند.

قرمزی چشم (ورم ملتحمه)

قرمزی چشم (ورم ملتحمه) زمانی اتفاق می‌افتد که چشم‌ها به خاطر عفونت یا حساسیت آسیب می‌بینند. علائم این مشکل شامل التهاب، قرمزی و ترشح هستند. ترشح ممکن است به علت تاری دید به وجود آید. ممکن است قرمزی چشم نیاز به درمان دارویی نداشته باشد اما اگر معلوم شود علتش عفونت باکتریایی است، ممکن است دکتر قطره‌ آنتی‌بیوتیک تجویز کند.

دیابت کنترل‌نشده

دیابت می‌تواند مشکلات زیادی برای چشم به وجود آورد که شامل گلوکوم ، آب مروارید و ادم ماکولا می‌شود. حتی اگر بیماری چشمی مرتبط با دیابت نداشته باشید هم ممکن است دیدتان مشکل پیدا کند. دیابت کنترل‌نشده می‌تواند منجر به تاری دید شود.

معمولا وقتی قند خون ثابت می‌شود، دید به حالت عادی باز می‌گردد. با این وجود مهم است که برای جلوگیری از مشکلات آینده حتما مشکل، ریشه‌یابی شود.

خون در چشم

هایفما (hyphema) زمانی اتفاق می‌افتد که خون جلوی چشم جمع می‌شود. خون جمع‌شده می‌تواند موجب انسداد بینایی و تاری دید شود. این اتفاق معمولا در اثر صدمه جدی به وجود می‌آید اما می تواند نتیجه اختلالات لختگی خون یا سرطان نیز باشد.

سایر علائمش نیز شامل حساسیت به نور و درد چشم است. معمولا درمان این بیماری به وسیله استراحت و محافظت از چشم تا زمان خوب‌شدن است.

نوریت اپتیک

هنگامی که عصب‌های بینایی ورم می‌کنند یا آسیب می‌بینند موجب تاری دید می‌شوند. علائم نوریت اپتیک شامل تاری، کم‌رنگی دید و همچنین احساس درد با حرکت چشم است. در بعضی افراد، التهاب به‌ خودیِ خود از بین می‌رود. درمان این بیماری ممکن است با کورتیکواستروئیدها انجام شود.

یووئیت (uveitis)

این مشکل زمانی اتفاق می‌افتد که لایه میانی چشم اذیت می‌شود. ایریتیس نیز اصطلاحی است که گاهی همراه با ئوئیت به کار می‌رود و به معنی التهاب عنبیه (قسمت رنگی) چشم است.

این مشکل می‌تواند منجر به تاری دید و آسیب بافت و در نهایت نابینایی شود. سایر علائمش قرمزی چشم، حساسیت به نور و مگس‌پرانی چشم است. قطر‌ه‌های چشم می‌توانند به درمان التهاب کمک کنند.

جداشدگی شبکیه

جداشدگی شبکیه مشکلی جدی است و نیاز به درمان فوری دارد. هنگامی که شبکیه از چشم جدا می‌شود، دید انسان تار می‌شود. پیش از اینکه این اتفاق بیفتد، فرد ممکن است علائمی مثل مگس‌پرانی چشم، دیدن سایه و سایر مشکلات بینایی را تجربه کند. روش درمان این مشکل، عمل جراحی است.

سکته

یکی از علائم احتمالی سکته، تاری دید است. همچنین افراد ممکن است در تمرکز کردن هم مشکل پیدا کنند. سایر علائم سکته شامل تغییر در صورت، مشکل در صحبت‌کردن، ضعف پا، مشکل تعادل و سرگیجه می‌شود. سکته، نیازمند درمان فوری است.

اختلال پیشرونده ماکولا

کسانی که دچار اختلال ماکولا هستند مرکز را تار، اما محیط را خوب می‌بینند.  اختلال ماکولا یکی از علل شایع از دست‌دادن بینایی در بزرگسالان است. بسته به نوع اختلال، ممکن است درمان‌هایی وجود داشته باشد. بعضی داروها روند پیشرفت بیماری را کند می‌کنند.

گلوکوم

گلوکوم بیماری است که در آن عصب بینایی آسیب می‌بیند. از دو نوع ‌ گلوکومی که وجود دارد، یکی به نام آب سیاه می‌تواند منجر به تاری دید حاد یا موقتی شود. نام دیگر این بیماری، گلوکوم زاویه بسته است.

حمله حاد ممکن است موجب افزایش فشار ناگهانی شود که نیاز به درمان فوری دارد. اگر این مشکل درمان‌نشده باقی بماند ممکن است منجر به نابینایی شود. سایر علائم حمله حاد شامل تاری دید ناگهانی، حالت تهوع، استفراغ، درد شدید و سردرد می‌شود.

هنگامی که آسیب گلوکوما اتفاق می‌افتد، دیگر نمی‌توان آن را به حالت قبل بازگرداند. کنترل روند بیماری با قطره، جراحی لیزری و جراحی ترابکولکتومی (کاهش فشر دل چشم) ممکن است.

چکیده

تاری دید می‌تواند علل متفاوتی داشته باشد. آلرژی و حساسیت می‌توانند منجر به تاری دید موقتی شوند. بیماری‌های جدی مانند گلاکومی و جداشدگی شبکیه نیز می‌توانند منجر به تاری دید شوند و به درمان فوری نیاز دارند.

متاسفانه خیلی از مردم تا زمانی که خیلی دیر شده و به چشمشان آسیب دائمی رسیده متوجه تاری دید خود نمی‌شوند. به همین دلیل است که معاینه منظم چشم مهم است. در بعضی موارد، اگر مشکل زود ریشه‌یابی شود، می‌توان روند پیشرفت آن را کند کرد.

The post تمام عواملی که باعث تاری دید می شوند appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

علت شایع انجام این جراحی، سنگ‌ صفرا است اما ممکن است به علت بیماری‌های متفاوت دیگری که مرتبط با کیسه صفرا هستند نیز، این کار انجام شود. دو نوع جراحی کوله سیستکتومی وجود دارد. یکی از این جراحی‌ها که کمتر تهاجمی است لاپاراسکوپی نام دارد و دیگری جراحی باز است. در این مقاله درباره این جراحی‌ها بیشتر می‌آموزیم.

کیسه صفرا چیست؟

کیسه صفرا یک عضو گلابی شکل و توخالی بدن است که درست زیر کبد، در سمت راست شکم قرار گرفته‌است و به عنوان مخزنی برای نگهداری و ترشح صفرا در روده کوچک کار می‌کند.

کبد، صفرا (یک مایع غلیظ به رنگ زرد-سبز) را می‌سازد، این مایع سپس راه خود را در طی یک ساختار لوله‌مانند به نام مجرای صفراوی طی می‌کند تا یا در کیسه صفرا ذخیره شود (برای استفاده بعدی) یا در روده کوچک ترشح شود که به اوبدن در هضم چربی‌هایی که از طریق غذا وارد بدن شده کمک کند.

هدف کوله سیستکتومی

بیماری‌های زیادی در ارتباط با کیسه صفرا وجود دارند که می‌توانند به وسیله کوله سیستکتومی درمان شوند.

سنگ کیسه صفرا

مشکلی به نام سنگ کیسه صفرا، یکی از شایع‌ترین دلایل انجام کوله سیستکتومی است. مواد داخل صفرا ممکن است سفت شده و سنگ‌های سختی به ابعاد متفاوت (از اندازه دانه غلات گرفته تا سنگ‌هایی به اندازه توپ پینگ پونگ) تشکیل ‌دهند. این سنگ‌ها به دلایل مختلفی مانند کلسترول بالا یا نمک زیاد در صفرا به وجود می‌آیند. 

تقریبا 15% افراد 50 ساله و بالاتر به این مشکل دچار می‌شوند.

وقتی صفرا در طول سیستم صفراوی حرکت می‌کند، (اعضای بدن و مجراها در دفع و ذخیره‌سازی صفرا نقش دارند)، معمولا سنگ‌های کوچکی در مجرای صفراوی که کیسه صفرا را به روده کوچک متصل می‌کند، گیر می‌کنند. این مسئله ممکن است باعث ایجاد درد  شدید یا مشکلات دیگری مانند پانکراتیت (التهاب پانکراس) شود. معمولا درمان سنگ صفرا با برداشتن کیسه صفرا انجام می‌شود.

سایر بیماری‌ها

سایر بیماری‌هایی که ممکن است منجر به برداشتن کیسه صفرا شود شامل موارد زیر است:

• پانکراتیت صفراوی حاد (یک بیماری که زندگی افراد را تهدید می‌کند و ممکن است در افرادی که دچار سنگ صفرا هستند به وجود آید)
• دیسکینزی صفراوی (هنگامیکه کیسه صفرا به درستی خالی نمی‌شود و منجر به درد شدید، تهوع و حساسیت به غذاهای چرب می‌گردد)
• التهاب کیسه صفرا (کوله سیستیت)
• پولیپ‌های بزرگ کیسه صفرا

علائم بیماری‌های مرتبط با کیسه صفرا

برخی از علائم شایع بیماری‌های کیسه صفراوی که ممکن است منجر به کوله سیستکتومی شود، شامل موارد زیر است:

• سوءهاضمه
• حالت تهوع و استفراغ
• درد شکم شدید
• تب
• زردی (زرد شدن رنگ پوس و سفیدی چشم به علت مسدود شدن مجرای صفراوی)

همچنین بخوانید: علائم و نشانه‌های سنگ کیسه صفرا

انواع عمل‌های جراحی کوله سیستکتومی

معمولا دو نوع عمل جراحی کوله سیستکتومی برای برداشتن کیسه صفرا انجام می‌شود. اولی به روش باز است. این روش، قبلا روش معمول جراحی کیسه صفرا بود که چون با برش بدن بیمار همراه بود، زخم‌های آن برای خوب شدن به زمان بیشتری نیاز داشتند. بر اساس مطالعه‌ای که در 2017 انجام شد، روش جراحی باز پیش از سال 1991 رواج داشت و شامل 2 تا 6 روز بستری در بیمارستان پس از عمل جراحی می‌شد.

همچنین ممکن بود کوله سیستکتومی شامل کلانژیوگرام حین عمل نیز بشود. کلانژیوگرام یک ویدیو زنده اشعه ایکس از مجراهای صفراوی بدست می‌داد که حین جراحی گرفته می‌شد. کلانژیوگرام برای این انجام می‌شود که بتوان وجود یا عدم وجود سنگ‌های صفراوی را بررسی کرد و همچنین جراح بتواند خیلی خوب مجرای صفراوی مشترک (قسمتی که گاهی تشخیص آن از سایر قسمت‌ها به علت ساختار فشرده‌شان سخت است) را ببیند.

دومین نوع جراحی که امروزه شایع است، کمتر تهاجمی است و با استفاده از تکنیک لاپاراسکوپی انجام می‌شود. در جراحی لاپاروسکوپی از وسیله‌ای به نام لاپاراسکوپ با یک دوربین کوچک استفاده می‌شود. این جراحی با کمک ابزارهای بسیار کوچک و یک دوربین انجام می‌شود تا پزشک بتواند به خوبی محل جراحی را ببیند.

لاپاراسکوپی می‌تواند کارهای درمانی مانند برداشتن کیسه صفرا را پس از ایجاد چند برش کوچک (بین نیم تا یک سانتی‌متر) توسط جراح انجام دهد. این برش‌ها برای ورود این ابزارها به شکم (و همچنین ایجاد محلی برای خارج کرده کیسه صفرا از بدن) ایجاد می‌شوند. امروزه، 92% جراحی‌های کوله سیستکتومی از راه لاپاراسکوپی انجام می‌شوند.

مزایای کوله سیستکتومی با لاپاراسکوپی

یکی از بزرگترین مزیت‌های کوله سیستکتومی از طریق لاپاراسکوپی این است که تعداد روزهای بستری بیمار پس از جراحی از 2 تا 6 روز، به مرخصی در همان روز جراحی (یا نهایتا یک روز بستری) کاهش می‌یابد. مطالعه‌ای در سال 2015، درباره مزایای لاپاراسکوپی موارد زیر را عنوان کرد:

• استفاده از بیهوشی اپیدورال (که در واقع شانس بیماری‌های پس از جراحی را نسبت به بیهوشی عمومی کاهش می‌دهد)
• این جراحی برای بیمار مقرون به صرفه‌تر است
• بیمار پس از جراحی دچار درد کمتری می‌شود
• خونریزی حین جراحی کمتر است
• دوره نقاهت و بستری در بیمارستان کوتاه‌تر است
• جای زخم کمتری می‌ماند و زخم بهتر درمان می‌شود

علل جراحی کوله سیستکتومی باز

دلالیل زیادی وجود دارد که باعث شود جراح، این عمل را به صورت باز انجام داده و آن را به لاپاراسکوپی ترجیح دهد. این دلایل شامل موارد زیر است:

• چاقی
• پانکراتیت (التهاب پانکراس)
• آسیب شدید کیسه صفرا (مانند جای زخم و التهاب)
• بارداری (در سه ماهه سوم)
• مشکلات شدید کبدی
• وجود بافت آسیب دیده در شکم به علت جراحی‌های قبلی
• مشکل در دیدن آناتومی فرد در جراحی لاپاروسکوپی
• خونریزی پیش‌بینی نشده که نتوان حین جراحی لاپاروسکوپی کنترل کرد
• هر گونه مشکل دیگر که منجر شود جراح تشخیص دهد جراحی باز برای فرد ایمن‌تر است (ممکن است پزشک بعد از اینکه لاپاراسکوپی شروع شد و توانست به خوبی آناتومی را ببیند، چنین تصمیمی بگیرد)

همچنین بخوانید: رژیم غذایی در بیماری های کیسه صفرا

قبل از جراحی

اقدامات زیادی هست که جراح پیش از جراحی، دستور به انجام آنها می‌دهد. این اقدامات شامل موارد زیر است:

• بر اساس دستور جراح، از خوردن و آشامیدن پرهیز کنید.
• شب قبل از عمل دوش بگیرید (ممکن است از شما بخواهد از شوینده ضدعفونی‌کننده استفاده کنید).
• صبح روز عمل فقط از داروهایی استفاده کنید که جراحتان به شما گفته است (فقط با مقدار کمی آب).
• دستورالعمل‌های پزشک در رابطه با اینکه پیش از جراحی از خوردن چه داروهایی پرهیز کنید را دنبال کنید (مانند داروهای رقیق‌کننده خون و سایر داروها).
• هماهنگ کنید که پس از جراحی یک نفر با ماشین شما را به خانه برساند.

عمل جراحی

عمل جراحی لاپاراسکوپی

مراحل جراحی لاپاراسکوپی جهت کوله سیستکتومی به شرح زیر است:

1. شما را بیهوش می‌کنند.
2. یک برش کوچک نزدیک ناف ایجاد می‌کنند تا از طریق آن یک پورت (یک وسیله کوچک که برای پرکردن شکم با گاز کربن دی اکسید، یک راه ورودی باز می‌کند. این گاز برای این وارد شکم می‌شود که شکم برای دیدن کیسه صفرا، مجراهای صفراوی و اعضای مجاور، تا حد ممکن منبسط شود)
3. از طریق این ورودی، یک دوربین کوچک وارد شده و تصویری که می‌گیرد روی یک نمایشگر در اتاق جراحی پخش می‌شود.
4. سایر ورودی‌ها برای جایگذاری ابزارهای کوچک هستند.
5. کیسه صفرا جدا شده و از طریق یکی از سه یا چهار برش، از بدن خارج می‌شود.
6. جراح، برش‌ها را با بخیه‌های کوچک، منگنه یا چسب جراحی که با خوب شدن زخم‌ها به صورت خودکار ناپدید می‌شوند (یعنی لازم نیست بعد جراحی آنها را بردارند)، می‌بندد.

جراحی رباتیک

ممکن است جراح از یک ربات جراحی برای انجام عمل کوله سیستکتومی استفاده کند. این ربات از طریق یک پلتفرم نمایشگر، توسط جراح هدایت می‌شود. تفاوت اصلی این روش با هدایت ابزارها با دست این است که جراح، ربات را هدایت می‌کند که از ابزارهایی که با آن کیسه صفرا را بر می‌دارند، استفاده کند. به این نوع جراحی، جراحی رباتیک می‌گویند.

پیشرفت تکنولوژی منجر به ساخت ابزراهای کوچک و عکس‌برداری با کیفیت‌تر حین جراحی لاپاراسکوپی شده است. این موارد به جراح اجازه می‌دهد بدن را دقیق‌تر تشریح کند و میزان خونریزی به حداقل برسد.

عمل جراحی باز 

تفاوت اصلی جراحی باز با جراحی از طریق لاپاراسکوپی این است که در جراحی باز باید برش بزرگتری به اندازه 15/24 سانتی‌متر در سمت راست شکم (زیر قفسه سینه) ایجاد شود. سپس بافت عضله جهت مشاهده کیسه صفرا کنار زده شده و این کیسه از طریق ابزارهای بزرگتر (نسبت به ابزارهایی که در لاپاراسکوپی استفاده می‌شوند) برداشته می‌شود. عمل جراحی کوله سیستکتومی باز معمولا یک تا دو ساعت طول می‌کشد.

پس از جراحی

پس از جراحی، بیمار معمولا بعد از اینکه مجددا بتواند به صورت عادی غذا بخورد و مایعات بنوشد و  همچنین بدون کمک راه برود مرخص می‌شود. معمولا افرادی که جراحی لاپاراسکوپی انجام می‌دهند، همان روز از بیمارستان مرخص می‌شوند و پس از یک هفته کاملا بهبود می‌یابند.

پس از کوله سیستکتومی باز، معمولا بیمار، 2 تا سه روز در بیمارستان بستری می‌شود و سپس به خانه باز می‌گردد. معمولا پس از حددو 4 تا 6 هفته، بهبودی کامل حاصل می‌شود.

معمولا دو تا سه هفته بعد از عمل، بیمار مجددا توسط پزشک معاینه می‌شود.

درد

معمولا داروهای ضد درد بدون نسخه توصیه می‌شوند. گاهی برای چند روز اول پس از کوله سیستکتومی، داروهای مسکن تجویز می‌شوند. این داروها معمولا برای جراحی‌های باز که نسبت به جراحی لاپاراسکوپی درد بیشتری دارند تجویز می‌شوند. حتما توصیه‌های پزشک راجع به اینکه چه داروهایی مصرف کنید و چند وقت یکبار مصرف کنید را رعایت کنید.

کمپرس سرد می‌تواند برای تسکین درد پس از جراحی استفاده شود. حتما از پرستاری که شما را مرخص می‌کند برسید چطور می‌توانید بدون آسیب به پوست از این کمپرس‌ استفاده کنید.

فعالیت

معمولا، یک هفته بعد از جراحی لاپاروسکوپی می‌توان به فعالیت‌های معمول پرداخت اما حتما با جراح یا متخصص راجع به اینکه چه زمانی می‌توانید به فعالیت‌هایی مانند وزنه‌برداری یا تمرین بدنی سنگین بپردازید مشورت کنید.

عوارض

پس از جراحی باز یا لاپاراسکوپی ممکن است عوارض متفاوتی را تجربه کنید که به شرح زیر است:

• درد خفیف شانه (به علت استفاده از گاز کربن‌دی‌اکسید جهت منبسط کردن محل جراحی)
• عفونت
• خونریزی
• نشت صفرا
• آسیب مجرای صفراوی مشترک (ساختار لوله‌مانند که صفرا را به روده کوچک می‌برد)
• آسیب ساختارهای نزدیک به محل جراحی (مانند روده کوچک)
• عوارض بیهوشی (مانند ذات‌الریه)
• فتق (قسمت کوچکی از روده از دیوار عضله بیرون می‌زند)

چه زمانی با پزشک تماس بگیریم

دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است نیاز باشد با پزشک خود پس از لاپاراسکوپی تماس بگیرید:

• درد، قرمزی، خون یا چرک در محل یکی از برش‌ها
• حالت تهوع یا استفراغ شدید (به خصوص زمانی که از بلع غذا جلوگیری می‌کند)
• افزایش درد (به خصوص اگر درد پس از مصرف مسکن کاهش نیابد)
• ورم شکم
• زردی (زرد شدن رنگ پوست یا سفیدی چشم)
• تب ( بالای 101 درجه)
• زهکشی با بوی بد محل برش
• مشکلات تنفسی یا سرفه‌ای که قطع نشود

The post هر آنچه باید درباره جراحی کوله سیستکتومی بدانید appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

سیستم اسکلتی‌عضلانی از عضله، استخوان، مفاصل، غضروف و تاندون تشکیل شده است. این سیستم، بدن فرد را نگه می‌دارد، به او کمک می‌کند حرکت کند و از اعضای بدنش محافظت می‌کند.

قبلا کایروپراکتیک بر این اعتقاد بود که مشکلات سیستم اسکلتی‌عضلانی از طریق اعصاب مرکزی منجر به بیماری می‌شود. در حال حاضر این روش درمان به صورت رسمی چنین ادعایی را قبول ندارد.

این مقاله به بررسی این روش درمان و همچنین شواهد علمی که جهت اثبات اثرگذاری‌اش وجود دارد می‌پردازد. همچنین درباره ایمنی این روش و آنچه باید از جلسه درمانی کایروپراکتیک انتظار داشته باشید توضیحاتی ارائه می‌دهد.

کایروپراکتیک چیست؟

کلمه کایروپراکتیک از کلمه یونانی cheir (دست‌ها) و praxis (تمرین) می آید. همانطور که از اسمش مشخص است، این، یک نوع روش درمانی است که با دست انجام می‌شود.

درمان کایروپراکتیک، با فشار آوردن به ستون فقرات یا سایر قسمت‌های بدن، توسط پزشک کایروپراکتیک دارای صلاحیت یا درمانگر کایروپراکتیک انجام می‌شود. این فشار منجر می‌شود، درمانگر، وضعیت قرارگیری بدن را تنظیم و تصحیح کند.

هدف کایرو پراکتیک این است که درد را کاهش دهد و منجر به بهبود فعالیت‌های مکانیکی یا نحوه راه‌رفتن فرد شود.

اساس کایروپراکتیک

کایروپراتیک مدرن بر اساس مدل درمان ستون فقرات است اما در تئوری‌هایی ریشه دارد که کمتر از نظر علمی تایید شده‌اند.

از نظر تاریخی، درمانگران کایروپراکتیک بر این باور بودند که نامیزان بودن ستون فقرات منجر به بیماری می‌شود. این مشکل از طریق سیستم اعصاب مرکزی و چیزی به نام “خرد ذاتی یا  Innate knowledge” به وجود می‌آمد.

نام این تئوری “مشکل افتادگی مهره (vertebral subluxation complex)” بود.  نخستین درمانگران اعتقاد داشتند 95 درصد بیماری‌ها از این طریق به وجود می‌آمدند. آنها فکر می‌کردند دستکاری کایروپراتیکی مشکلات سیستم اسکلتی‌عضلانی را برطرف می‌کند و در نتیجه موجب درمان بیماری‌ها می‌شود.

به عقیده دانشمندان، این باور از شواهد علمی کافی برخوردار نبود. همچنین، درمانگران کایروپراکتیک اولیه به ابتلا به بیماری از طریق میکروب و همچنین ایمن‌سازی اعتقاد نداشتند. در نتیجه، از نظر جامعه علمی، کایروپراکتیک از مشروعیت لازم برخوردار نبود.

کایروپراکتیک از آن زمان پیشرفت کرده و به عنوان درمانی برای دردهای اسکلتی‌عضلانی مورد پذیرش بیشتری واقع شده‌است.

همچنین بخوانید: حرکات اصلاحی اسکولیوز

در سال 2009، یک مقاله که در مجله کایرو پراکتیک و استئوپاتی منتشر شد به بررسی نظریه مشکل افتادگی مهره پرداخت. این مقاله نتیجه گرفت که برای اثبات رابطه علت و معلولی، شواهد کمی وجود دارد. این یعنی؛ اینکه درمانگران کایرو پراکتیک ادعا کنند بیماری‌ها از این طریق به وجود می‌آیند، غیرعلمی بود. 

در 2014، انجمن بین المللی آموزش کایروپراکتیک بیانیه‌ای صادر کرده و به روشنی اعلام کرد، این حرفه دیگر نظریه مشکل افتادگی مهره را قبول ندارد:

“مشکل افتادگی مهره به عنوان یک ساختار حیاتی که آن را منشا همه مشکلات بدانیم توسط شواهد رد شده است. این موضوع در مباحث درسی جدید کایروپراکتیک فقط به عنوان پیشینه این درمان مطرح می‌شود و تدریس آن از اهمیتی بیش از این برخوردار نیست”.

این بیانیه همچنین در ادامه گفت که تعدادی از موسسات آموزش کایروپراکتیک  از ماموریت ایمن‌سازی سازمان جهانی بهداشت حمایت می‌کنند.

در سال 2016، مقاله‌ای که درباره کایروپراکتیک و درمان‌های دستی چاپ شده بود از رویکردی جدید به کایروپراکتیک صحبت می‌کرد که عناصر مخرب و غیر علمی سابق کایروپراکتیک را حذف کرده است. این عناصر غیر علمی شامل موارد زیر بودند:

• تبعیت از این ایدئولوژی ناقص که بر خرد ذاتی و حیات‌گرایی متمرکز بود
• ادعای درمان بیماری‌های احشایی و غیر اسکلتی‌عضلانی
• تبلیغات ضد واکسن
• تبلیغات ضد دارو و ضد پزشکی
• بی اعتنایی به تحقیق کلینیکی، درمان بر پایه شواهد و اثرات درمانی نامشخص مانند تاریخ طبیعی و اثر دارونما

این مقاله، یک برنامه 10 قسمتی برای مدرن‌سازی این حرفه ارائه داد. این برنامه به خصوص بر این نکته تاکید می‌کرد که نیاز است درمانگران کایروپراکتیک فقط و فقط به درمان مشکلات اسکلتی‌عضلانی با تاکید بر درد ستون فقرات بپردازند.

درمانگران کایروپراکتیک مدرن، از این اعتقاد دست کشیدند که درمان ستون فقرات می‌تواند بیماری‌های نامرتبط را نیز درمان کند.

انواع درمانگران کایروپراکتیک

با اینکه حرفه کایرو پراکتیک دچار تکامل شده، هنوز برخی از درمانگران این رشته به فرضیات غیر علمی معتقدند.

پیش از اینکه با درمانگران کایرو پراکتیک قرار ملاقات بگذارید، بهتر است تحقیق کنید درمانگر مورد نظر شما رویکرد سنتی دارد یا مدرن. به این روش می‌توانید درباره نوع درمانی که می‌خواهید از این درمانگر دریافت کنید تصمیم آگاهانه بگیرید.

افرادی که دارای مشکلات اسکلتی‌عضلانی هستند باید درمان های زیر را نیز در نظر بگیرند:

• فیزیوتراپی
• ورزش درمانی
• سایر درمان‌های دارویی

خوب است پیش از اینکه تصمیم بگیرید از کدام روش درمانی استفاده کنید با یک پزشک مشورت کنید.

آنچه باید از جلسه درمانی کایروپراکتیک انتظار داشته باشید

ممکن است درمانگر در اولین نوبت ویزیت مراجع، از او سوالاتی درباره درد اسکلتی‌عضلانی‌اش بپرسد.

سپس درمانگر، با تمرکز بر ستون فقرات فرد، وضعیت بدنی او را معاینه می‌کند. او ممکن است از او رادیولوژی یا MRI گرفته تا دقیق‌تر انتخاب کند چه درمانی برای فرد ضروری است.

اگر نیاز به درمان باشد، درمانگر یک برنامه درمانی را تدوین می‌کند. این درمان معمولا شامل استفاده از دست یا یک دستگاه جهت اعمال فشار کنترل‌شده بر مفصل است. هدف از این کار این است که کیفیت و بازه حرکات بدنی افزایش یابد.

سایر درمان‌هایی که درمانگر کایرو پراکتیک ممکن است ارائه دهد به شرح زیر است:

• درمان گرم و سرد
• تحریک الکتریکی
• تکنینک‌های ریلکسیشن
• ورزش
• مشاوره درباره عوامل وابسته به سبک زندگی که بر سلامت اسکلتی‌عضلانی تاثیر می‌گذارند
• مکمل‌های غذایی

آیا کایروپراکتیک جواب می‌دهد؟

شواهدی که اثبات می‌کنند کایرو پراکتیک ممکن است برای مشکلات زیر موثر باشد، در حال افزایش است:

• گردن‌درد: بر اساس مقاله‌ای در سال 2017، مداخله های کایرو پراکتیکی در محل کار می‌توانند درد گردن که توسط کارمندان گزارش شده‌اند را کاهش دهند.
• درد پایین کمر: مطالعه‌ای که در سال 2016 انجام شد نشان می‌دهد شواهدی وجود دارند که بر اساس آنها کایرو پراکتیک ممکن است برای دردهای پایین کمر موثر باشد. مقاله‌ای در سال 2017 دریافت که درمان‌هایی که ستون فقرات را دستکاری می‌کنند می‌توانند درد پایین کمر را کاهش داده و عملکرد آن را بهبود بخشند.
• درد سینه: مقاله‌ای در سال 2016 دریافت که کایرو پراکتیک برای درد سینه از خودمدیریتی مقرون به صرفه‌تر است و می‌تواند برای کسانی که در سینه خود درد نامشخص دارند، رویکرد ابتدایی خوبی باشد. 

چون این حرفه تکامل پیدا کرده، به عنوان یک روش درمانی مکمل، مشروعیت پیدا کرده است. در برخی کشورها، این درمان، یکی از درمان‌های پزشکی رایج است.

در سوئیس، کایرو پراکتیک، یک حرفه پزشکی اصلی به حساب می‌آید. در مقاله‌ای در سال 2016، نوشته شده بود، دوره درمانی که درمانگران کایروپراکتیک می‌گذرانند آنها را به متخصص مراقبت اولیه از ستون فقرات تبدیل می‌کند.

شواهدی وجود ندارد که نشان دهد، کایروپراتیک برای سایر بیماری‌های نامرتبط با سیستم اسکلتی‌عضلانی نیز موثر است.

ایمنی کایروپراکتیک

تنظیم و تطبیق (اجاستمنت) کایروپراکتیک شامل دستکاری ستون فقرات می‌شود. این کار ممکن است عوارض خفیفی شامل موارد زیر داشته باشد:

• افزایش درد
• گرفتگی ماهیچه
• سردرد
• خستگی

مطالعه‌ای که در سال 2007 انجام شد به بررسی ایمنی کایروپراکتیک برای گردن‌درد پرداخت. این مطالعه دریافت اگرچه عوارض جانبی شایعی وجود دارد اما در موارد کمی این عوارض شدید یا طولانی‌مدت هستند.

این مطالعه نتیجه گرفت فواید درمان کایروپراکتیک برای گردن‌درد از خطرات احتمالی آن بیشتر است.

تحقیقات همچنین نشان می‌دهند که انجام این عمل برای درمان دردهای پایین کمر نیز بی خطر و ایمن است. تحقیقی که در سال 2016 انجام شد هیچگونه عوارض جدی برای درمان کایروپراکتیک دردهای پایین کمر نیافت.

The post هر آنچه باید درباره کایروپراکتیک بدانید appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

اگزمای صورت، خود را به شکل‌های مختلفی نشان می‌دهد. مثلا:

• التهاب
• سوزش
• کهیر
• کبودی
• درد
• خارش

با اینکه افراد مبتلا می‌توانند علائم بیماری را کنترل کنند، راه‌حل قطعی برای درمان وجود ندارد؛ اگزما برطرف می‌شود و مجددا عود می‌کند. پزشکان این وضعیت را زبانه‌کشی یا عود اگزما می‌نامند. 

در کودکان، معمولا صورت، اولین جایی است که در آن علائم بیماری، خود را نشان می‌دهد. این بیماری معمولا از سن 6 ماهگی تا 5 سالگی بروز پیدا می‌کند.

در این مقاله می‌آموزیم چطور اگزمای صورت را درمان کنیم. همچنین می‌گوییم چه زمانی فرد مبتلا به این بیماری باید به پزشک مراجعه کند. 

نکات و ترفندهایی که به فرد مبتلا به اگزما کمک می‌کنند به شرح زیر است:

1. ابتدا اطمینان حاصل کنید که علائم واقعا مربوط به اگزما هستند

 بیماری‌های دیگر مانند درماتیت سبوره ای و پسوریازیس، علائمی مشابه اگزما دارند اما روش درمان آنها متفاوت است؛ مثلا درمان درماتیت سبورئیک، معمولا بیشتر روی برداشتن پوسته‌های سر و استفاده از کرم‌های ضد قارچ متمرکز است. غالبا خارش پسوریازیس، از اگزما کمتر است و پینه‌های ضخیم و متورم روی پوست ایجاد می‌کند.

پزشک ‌می‌تواند با معاینه فرد، تشخیص دهد که بیماری او اگزما است یا خیر.

2. بهداشت را رعایت کنید

رعایت بهداشت می‌تواند به افراد کمک کند‌ علائم اگزما را مدیریت کنند و کاهش دهند. فرد مبتلا باید صورتش را مرتبا بدون استفاده از صابون یا محصولات معطری که موجب خشک شدن بیش از حد یا تورم پوست می‌شوند، بشوید. باید با آب ولرم به مدت کوتاه دوش بگیرند، به جای استفاده از حوله به پوست خود تا هنگام خشک شدن، ضربه‌های ملایم بزنند و بلافاصله پس از دوش‌گرفتن، از کرم مرطوب‌کننده استفاده کنند.

استفاده منظم از کرم‌های آبرسان، می‌تواند پوست را درمان کند و از خشکی زیاد آن جلوگیری کند. همچنین استحمام منظم می تواند به کاهش التهاب و باکتری پوستی برخی مبتلایان کمک کند.

والدین و پرستاران کودک باید بعد از هر وعده غذا اطمینان حاصل کنند که دهان و صورت نوزاد کاملا تمیز شده است. آنها باید از استفاده از دستمال‌های مرطوب موجود در بازار اجتاب کنند.

همچنین بخوانید: شایع‌ترین بیماری‌های پوستی کدامند؟

3. محرک‌های احتمالی را شناسایی و از آنها اجتناب کنید

افراد می‌توانند با اجتناب از موادی که ممکن است باعث التهاب پوست شوند، مانند صابون، روغن‌های گیاهی و محصولات معطر، پوست خود را بهبود بخشند. 

از یک سو قرارگیری در معرض آفتاب می‌تواند التهاب صورت را کاهش دهد و اگزما را بهبود بخشد، از سوی دیگر دمای بالا و قرارگیری در معرض خورشید می‌تواند موجب عود بیماری شود.  

سایر محرک‌های احتمالی بیماری به شرح زیر است:

• ذرات گرد‌ و خاک؛
• محصولات پاک‌کننده؛
• آلودگی هوا؛
• لاک ناخن؛
• جواهرات؛
• رنگ مو؛
• رنگ دیوار؛
• گیاهان؛
• حیوانات خانگی؛
• کرم ضد آفتاب؛
• برخی داروها.

شناسایی محرک‌ها و اجتناب از آنها می‌تواند به بهبودی بیماری کمک کنند.

4. از داروها به درستی استفاده کنید

داروهای قابل خرید بدون نسخه پزشک و همچنین نسخه‌های تجویزی پزشکان می‌توانند به کنترل خارش پوست کمک کنند. پزشکان و داروسازها می‌توانند موثرترین راه استفاده از این داروها را به افراد نشان دهند. 

متخصصان سلامت ممکن است پیشنهاد کنند قبل از استفاده از کرم‌های موضعی یا مرطوب‌کننده‌ها، به مدت 30 دقیقه، از ماسک‌های خنک‌کننده پوست استفاده کنید یا یک ساعت قبل از رویدادهای ورزشی و سایر فعالیت‌های فیزیکی، یک آنتی‌هیستامین غیر خواب‌آور بخورند چون عرق می‌تواند موجب تشدید اگزما شود.

5. برای جلوگیری از خارش‌های شبانه، اقدام کنید

بسیاری از افراد مبتلا به اگزما به علت خارش نمی‌توانند راحت بخوابند. برای التیام خارش، فرد می‌تواند:

• اواخر بعدازظهر یا ابتدای شب از داروهای موضعی استفاده کند. 
• روی بالشت خنک‌کننده بخوابد.
• با ماسک خنک‌کننده بخوابد.
• با استفاده از مرطوب‌کننده‌ هوا، از خشک شدن هوای خانه جلوگیری کند.

پتوی مرطوب، به خصوص در کاهش خارش کودکان و نوزادان موثر است.

6. سعی کنید پوست خود را نخارانید

اگزما ممکن است در بعضی افراد موجب خارش شدید شود، اما خاراندن، اگزما را تشدید می‌کند. از آنجایی که برای افراد سخت است خود را نخارانند، باید حتما ناخن‌های خود را تا حد امکان کوتاه نگاه ‌دارند.

دستکش‌های ضد خارش، می‌توانند به نوزادان مبتلا به اگزمای صورت کمک کند که صورت خود را نخارانند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

بعضی افراد می‌توانند با خود‌-مراقبتی، این بیماری را مدیریت کنند. برای برخی افراد دیگر، اما کمک پزشک نیاز است.

اگر مشکلات زیر را داشتید، حتما باید به پزشک مراجعه کنید:

• اگر خارش به ندرت متوقف می‌شود.
• اگر مناطق بزرگی از پوست ملتهب هستند.
• اگر پوست خونریزی کرده یا ترشحاتی از آن خارج می‌شود.
• اگر قسمت‌های مبتلای پوست درد می‌کنند یا کبود شده‌اند.
• اگر پوسته‌های نازک روی پوست تشکیل شده‌است.
• اگر خوابتان مختل شده‌است.

همچنین بخوانید: سلامتی پوست و تغذیه.مواد غذایی که برای پوست مضر هستند

مراجعه به پزشکانی مانند متخصص پوست، آلرژی یا پزشک عمومی می‌تواند به مبتلایان کمک کند بیماری خود را بیشتر بشناسند و اقدامات موثرتری در جهت بهبود آن انجام دهند. پزشک می‌تواند تشخیص بدهد که بیماری مراجعه‌کننده اگزماست یا چیزی شبیه آن که نیازمند درمانی متفاوت است.

پس از تشخیص، پزشک می‌تواند با ارائه راهکار درمان جامع، به مبتلایان بگوید چطور می‌توانند اگزما را درمان کنند. راهکار درمان می‌تواند شامل داروهای قابل خرید بدون نسخه پزشک یا تنها با نسخه پزشک باشند.

پزشکان می‌توانند به افراد مبتلا کمک کنند محرک‌هایی که موجب تشدید بیماری می‌شوند شناسایی کنند و از آنها بپرهیزند یا به حداقل برسانند.

چکیده

به گروهی از بیماری‌ها که موجب التهاب و خارش شدید پوست می‌شوند، اگزما می‌گویند. این بیماری می‌تواند در هر نقطه از بدن پدید آید اما ابتلای صورت به این بیماری از دیگر نقاط، آزاردهنده‌تر است. اگزما مرتبا روی پوست بچه‌های کوچک ایجاد می‌شود اما بزرگسالان نیز ممکن است به این بیماری دچار شوند. 

برای به حداقل رساندن اثر اگزما روی پوست، افراد باید:

• اطمینان حاصل‌کنند که بیماری آنها اگزماست نه یک بیماری مشابه دیگر.
• مواظب باشند که آن را وخیم‌تر نکنند.
• برای درمان پوست اقدام کنند.

شناسایی و پرهیز از محرک‌ها، رعایت نکات بهداشتی و مرطوب نگه داشتن پوست گام‌های کلیدی کاهش اگزمای صورت هستند.

The post 6 راه رهایی از اگزما appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.