اختلال در سیستم ایمنی عامل پسوریازیس

متخصصین بهداشت و درمان علت بیماری پوستی پسوریازیس را یک اختلال خودایمنی می‌دانند. اختلال خودایمنی زمانی ایجاد می‌شود که سلول‌های ایمنی بدن به سلول‌های خودی و سالم بدن حمله می‌کنند و آنها را از بین می‌برد.

در پسوریازیس سلول‌های ایمنی T دچار اختلال شده به سلول‌های پوست حمله می‌کنند زیرا آنها را عوامل بیماری‌زا می‌دانند. این سلول‌ها، به کمک سیگنال سلول‌های دیگر را هم دچار این اختلال کرده و باعث التهاب، زخم و کشته‌شدن سلول‌های پوست می‌شوند. از طرفی سرعت حمله سلول‌های ایمنی بسیار سریع‌تر از سرعت ترمیم و بازسازی سلول‌های پوست است. در نتیجه سلول‌های مرده به صورت پوسته های زخم روی هم انباشته شده و به عنوان پلاک های قرمز شناخته می‌شوند. 

این اختلال فقط در پوست اتفاق نمی‌افتد بلکه در کنار دیگر اختلالات خود ایمنی از جمله: آرتروز، آلوپسی، تیروئیدیت پیش می‌آیند. این اختلالات مادام‌العمر هستند و روش درمان قطعی برای آنها وجود ندارد و تنها می‌توان آن‌ها را کنترل کرد. البته در مواردی در کودکان دیده شده که اختلالات در سنین پایین به‌خودی‌خود درمان پسوریازیس صورت می‌گیرد. 

این بیماری ژنتیکی است 

مطالعات نشان داده که بسیاری از بیماری‌های ناشی از اختلال خودایمنی که شامل پسوریازیس هم می‌شود ارثی است و بیشتر در افرادی دیده می‌شود که سابقه بیماری اختلال خودایمنی در تاریخ خانواده آنها وجود داشته است. 

ژنی که باعث انتقال این بیماری می‌شود معروف به پسوریازیس 1 و یا به اختصار PSORS1 شناخته می‌شود. این ژن تا 50 درصد در نتیجه وراثت در بدن فرد وجود دارد. دستورهای موجود در این ژن به سیستم ایمنی دستور می‌دهند تا شناسایی مولکول‌هایی به نام آنتی‌ژن را شناسایی کنند. آنتی‌ژن‌ها باعث بروز پاسخ سیستم ایمنی در بدن می‌شوند و بر سطح مهاجمان خارجی و میکروب‌ها از جمله ویروس و باکتری وجود دارند. 

در اختلالی که در این ژن وجود دارد، پروتئین‌های موجود در سطح سلول به عنوان دشمن و مهاجم شناسایی شده و باعث بروز پاسخ ایمنی و حمله سلول‌های عصبی به این سلول‌های خودی می‌شود. دیگر ژن‌هایی که در این بیماری موثرند ژن‌هایی هستند که عواملی چون التهاب، سلول T و رشد سلول‌های پوستی را کنترل می‌کنند. 

سبک زندگی و عوامل محیطی تأثیرگذار در بیمار 

سبک زندگی نه تنها در این بیماری بلکه در بسیار دیگر از بیماری‌ها نیز تأثیرگذار است. از عوامل مهم محیطی در این بیماری می‌توان به موارد زیر اشاره کرد. 

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن احتمال ابتلا به پسوریازیس را تا 60 درصد افزایش می‌دهد و حتی ممکن است مدت‌زمان درمان را طولانی‌تر کند. سموم موجود در سیگار بر سیستم ایمنی و عملکرد آن تأثیر می‌گذارند از جمله نیکوتین که در سیستم ایمنی اختلال ایجاد می‌کند به خصوص که سلول‌های ایمنی T گیرنده‌های نیکوتینی دارند و به نیکوتین در بدن پاسخ ایمنی می‌دهند.

همچنین بخوانید: اثرات سیگار بر سلامت پوست

هوای سرد 

بیشتر از هوای سرد می‌توان گفت که فصول سرد باعث افزایش احتمال ابتلا به این بیماری می‌شود. زیرا در این فصول افراد بسیار کمتر در معرض جذب اشعه خورشید قرار می‌گیرند. قرار گرفتن در معرض اشعه فرابنفش باعث تحریک تولید ویتامین دی و تقویت سیستم ایمنی بدن می‌شود. همچنان که در درمان پسوریازیس از اشعه ماورا بنفش برای تحریک ساختن ویتامین دی استفاده می‌شود، کمبود آن نیز احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد. در درمان بیماری از مکمل‌های ویتامینی ازجمله ویتامین دی نیز استفاده می‌شود. 

اضطراب و استرس

افزایش اضطراب و استرس در افراد احتمال ابتلا به این بیماری را تا 36 درصد افزایش می‌دهد. دلیل دقیق این مکانیزم هنوز معلوم نیست ولی احتمال می‌رود که دلیل این امر ان باشد که استرس طولانی‌مدت و اضطراب باعث افزایش فعالیت سلول‌های ایمنی می‌شود. از دیگر عوامل تأثیرگذار مصرف الکل، ابتلا به انواع عفونت‌ها و آسیب‌های پوستی است.

همچنین بخوانید: راه‌های مدیریت استرس

 نقش سلامت روده در پسوریازیس 

همان‌طور که احتمالاً از قبل می‌دانستید روده انسان زیستگاه بسیاری از باکتری‌هاست. هنگامی که فعالیت این باکتری‌ها مختل می‌شود در روده باعث التهاب می‌شوند و التهاب نیز می‌تواند به سایر نقاط بدن نفوذ کند و باعث بیماری پسوریازیس و یا تشدید آن شود. 

طبق تحقیقات انجام شده داشتن رژیم غذایی سالم می‌تواند سلامت روده را تضمین کند. به غیر از این، رژیم مناسب باعث توازن در وزن می‌شود که به‌نوبة خود در کنترل و درمان پسوریازیس به طور موقت تاثیرگذار خواهد بود، زیرا چاقی نیز از عوامل تشدید کننده پسوریازیس محسوب می‌شود. 

عفونت‌ها، مانند کووید 19 می‌تواند پسوریازیس را تشدید کند 

استرپتوکوکوس ها از محرک‌های عفونی پسوریازیس شناخته شده که این عفونت باعث ایجاد و تشدید پسوریازیس از طریق التهاب سیستمیک می‌گردد. مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که این التهاب در صورت ابتلا به کووید 19 به گسترش بیماری‌های دیگر سرعت می‌بخشد.

در درمان پسوریازیس از داروهایی برای سرکوب سیستم ایمنی استفاده می‌شود، این کار باعث نگرانی بیماران از ابتلا به بیماری‌های مزمن دیگر مانند کوید 19 شده ولی مطالعات انجام شده بر روی 1300 نفر نشان داد که روش‌های درمان پسوریازیس خود عاملی خطرناک برای ابتلا و تشدید کوید 19 نیست. ولی کوید 19 باعث تشدید این بیماری در بیماران مبتلا از طریق ایجاد التهاب و عفونت شده است.  

درمان پسوریازیس

شاید گفته شود این بیماری درمان قطعی ندارد، ولی با رعایت سبک زندگی و استفاده از دارو از سرعت انتشار این بیماری کاسته می‌شود و حتی ممکن است تا 90 درصد نیز بهبود پیدا کند. در درمان سرعت رشد سلول‌های پوستی کنترل می‌شود. مواد استفاده شده در این درمان شامل پماد، کرم، نوردرمانی و استفاده از داروهای خوراکی و تزریقی است. 

اینکه کدام روش را استفاده می‌کنید، بسته به شدت بیماری و پوست شما دارد. همچنین بسته به مواردی که ذکر شد ممکن است طول درمان آن در هر شخص متفاوت باشد. چیزی که وجود دارد این است که درمان این بیماری قطعی نیست و ممکن است برگردد.

The post پسوریازیس چیست و سیستم ایمنی در بروز آن چه نقشی دارد؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

علل شایع

زردی زمانی به وجود می‌آید که بدن نتواند بیلی روبین حاصل از تجزیه سلول‌ها را پردازش کند. معمولا، بیلیروبین از طریق جریان خون به کبد می‌رود و در آنجا با صفرا ترکیب شده و از طریق مجراهای صفراوی به سیستم هاضمه می‌رود تا دفع شود.

بیلیروبین معمولا از طریق مدفوع و همچنین مقدار کمی از آن از طریق ادرار از بدن دفع می‌شود. هنگامیکه در این فرآیندی مشکلی پیش می‌آید، بیلیروبین در خون جمع شده و در پوست رسوب می‌کند. چون بیلیروبین رنگی زرد یا قهوه‌ای مانند دارد، منجر می‌شود پوست زرد رنگ به نظر بیاید.

دلایل زیادی برای زردی وجود دارد و پزشکتان می‌تواند به شما کمک کند بفهمید چرا به زردی مبتلا شده‌اید.

هپاتیت

هپاتیت (التهاب کبد) منجر به آسیب کبد می‌شود و از اینکه بیلی روبین از جریان خون خارج شود جلوگیری می‌کند.

هپاتیت می‌تواند به علت ویروس یا علل غیر ویروسی به وجود بیاید. هپاتیت A بیماری است که انسان از طریق غذا به آن مبتلا می‌شود و معمولا به خودیِ خود از بین می‌رود. 

هپاتیت B و C از طریق خون و مایعات بدن انتقال پیدا می‌کند. اگر این مشکلات درمان نشوند، با گذشت زمان منجر به آسیب کبد می‌شوند.

انسداد مجرای صفراوی

هنگامی که بیلیروبین با صفرا ترکیب شد، باید از طریق مجرای صفراوی به لوزالمعده و از آنجا به روده کوچک برود که از بدن دفع شود. اگر مجرای صفراوی مسدود شود، بیلی روبین از بدن خارج نشده و در آن جمع می‌شود و در نتیجه فرد به زردی مبتلا می‌گردد.

یکی از علل شایع انسداد مجرای صفراوی، سنگ کیسه صفراست. سنگ کیسه صفرا زمانی به وجود می‌آید که صفرای کبد سفت می‌شود. این ممکن است به این دلیل باشد که میزان کلسترول یا بیلیروبین در صفرا بالاست. سنگ کیسه صفرا همچنین ممکن است به این علت به وجود آید که کیسه صفرا به درستی خالی نمی‌شود. وقتی سنگ کیسه صفرا تشکیل می‌شود، ممکن است در مجرای صفراوی گیر کرده و منجر به هیپربیلی روبینمی شود. 

در موارد نادر، بیماری‌هایی مانند سرطان لوزالمعده یا مجرای صفراوی نیز می‌تواند منجر به انسداد مجرای صفراوی شود.

همچنین بخوانید: علائم و نشانه‌های سنگ کیسه صفرا

عوارض جانبی داروها

بعضی از داروها، به خصوص اگر بیش از مقداری که تجویز شده مصرف شوند می‌توانند منجر به آسیب کبد و در نتیجه زردی شوند. شایع‌ترین داروهایی که می‌توانند منجر به زردی شوند عبارتند از:

• استامینوفن (تایلانول)
• داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن و ناپروکسن
• آمیودارون
• ایزونیازید
• استروئیدهای آنابولیک
• آموکسی‌سیلین-کولولانات

زردی در نوزادان

شایع‌ترین علت زردی در نوزادان، زردی فیزیولوژیکی است. تقریبا همه نوزادان تا اندازه‌ای این نوع زردی را در روزهای اول به دنیا آمدنشان تجربه می‌کنند. این به این علت است که سرعت تجزیه سلول‌های قرمز خون در نوزادان بیشتر است و در نتیجه سطح بیلی روبین در خون آنها افزایش پیدا می‌کند. همچنین چون کبد آنها هنوز به تکامل نرسیده، نمی‌تواند بیلیروبین اضافه را پردازش کند. زردی فیزیولوژیک نوزادان معمولا بعد از یک هفته برطرف می‌شود و به درمان نیاز ندارد.

همچنین بعضی از نوزادان، زردی  ناشی از شیر مادر را تجربه می‌کنند که هنگامی اتفاق می‌افتد که نوزاد به اندازه کافی شیر مادر نمی‌خورد. هنگامی که هنوز شیر مادر تولید نشده، نوزاد، مواد مغذی کمتری دریافت می‌کند و در نتیجه حرکات رود‌ه‌اش نیز کمتر است. این منجر به جذب مجدد بیلی روبینی می‌شود که در روده وجود دارد و در نتیجه بیلی روبین در بدن نوزاد جمع می‌شود.

زردی ممکن است به علت کاروتنمی نیز به وجود آید

کاروتنمی زمانی به وجود می‌آید که کسی بیش از اندازه غذاهای حاوی کاروتن مانند هویج، پاپایا، انبه، زردآلو، طالبی، مارچوبه، چغندر و کال می‌خورد. این باعث تغییر رنگ پوست به رنگی زرد و نارنجی مانند می‌شود. یکی از تفاوت‌های مهمی که باید به آن اشاره کنیم این است که کاروتنمی، پوست را زرد می‌کند اما برخلاف یرقان، رنگ سفیدی چشم را تغییر نمی‌دهد.

ژنتیک

بیماری‌های ژنتکی نادری هستند که می‌توانند منجر به هیپربیلیروبینمی یا همان اختلال متابولیک بیلی‌روبین و زردی شوند.

همچنین بخوانید: کبد را بهتر بشناسید؛ وظایف اصلی کبد چیست؟

سندروم ژیلبرت

سندروم ژیلبرت به علت تغییرات در ژن UGT1A1 به وجود می‌آید و حدود 3 تا 7 درصد آمریکایی‌ها را تحت تاثیر قرار می‌دهد. این بیماری منجر به افزایش بیلیروبین خون می‌شود. مقادیر بیلی روبین اضافه که در این بیماری در خون تولید می‌شوند معمولا کم هستند و منجر به زردی نمی‌شوند.

 بیماری بیشتر افراد مبتلا، در بزرگسالی تشخیص داده می‌شود و اکثر افراد مبتلا به این سندروم هرگز علائمی نشان نمی‌دهند. افزایش مقدار بیلی روبین ممکن است در هنگام استرس‌های جسمی و تمرینات بدنی سنگین، افزایش یابد.

سندروم کریگلر-نجار

سندروم کریگلر-نجار که هیپربیلی روبینمی غیر کونژوگه نیز نامیده می‌شود از سندروم گیلبرت، جدی‌تر و شیوعش کمتر است. این سندروم با جهش در ژن UGT1A1 اتفاق می‌افتد و کمتر از یکی از یک میلیون نوزاد به آن مبتلا هستند. در این سندروم مقدار بیلیروبین خون به طور خطرناکی بالاست.

این سندروم دو نوع است. نوع اول شدیدتر است و می‌تواند منجر به کرن‌ایکتروس شود. کرن‌ایکتروس زمانی اتفاق می‌افتد که مقادیر خطرناکی از بیلیروبین در مغز جمع شود. شدت نوع دوم کمتر است و احتمال اینکه به کرن‌ایکتروس تبدیل شود نیز پایین‌تر است. 

زردی نوزاد و اختلال ژنتیکی

با اینکه مدت زمان ابتلای نوزادان به زردی پایین است و به خودی خود برطرف می‌شود، در بعضی موارد، زردی ممکن است نشان‌دهنده مشکلی جدی‌تر باشد. بیماری خودایمنی مانند ناسازگاری Rh، می‌تواند منجر شود سلول‌های خونی نوزاد بیش از اندازه، سریع تجزیه شود.

بیمار‌ی‌های ژنتیکی که منجر به تجزیه سریع گلبول‌های قرمز خون می‌شوند، شامل کمبود گلوکز فسفات دهیدروژناز (کمبود G6PD) و تالاسمی آلفا هستند.

زردی، همچنین، ممکن است در نوزادان مبتلا به فیبروز سیستیک نیز به علت انسداد مجرای صفراوی به وجود آید.

بیماری‌های قلبی و عروقی

هيپربيلي روبينمي ممکن است با بیماری‌های قلبی نیز مرتبط باشد. تحقیقی که در سال 2011 انجام شد نشان داد افرادی که به بیماری‌ قلبی مادرزادی دچار هستند، شانس خیلی بالاتری برای ابتلا به سنگ کیسه صفرا و در نتیجه، اگر این سنگ‌ها در مجرای صفراوی گیر کنند و جریان بیلیروبین و دفع آن را مسدود نمایند، شانس بیشتری برای ابتلا به زردی دارند. 

عوامل خطر مرتبط با سبک زندگی

الکل می‌تواند به کبد آسیب برساند و منجر به هيپربيلی‌روبينمي شود. زردی می‌تواند نشان‌دهنده پانکراتیت یا همان التهاب لوزالمعده باشد. این مشکل معمولا به علت سنگ صفرا یا مصرف الکل به وجود می‌آید. الکل از شایع‌ترین علل ابتلا به هپاتیت است.

الکل می‌تواند نحوه ترشح و دفع صفرا از بدن را تحت تاثیر قرار دهد و به سنگ صفرا، کبد چرب و سیروز بینجامد. کبد چرب زمانی به وجود می آید که چربی در کبد رسوب کند. علت این مشکل، می‌تواند الکل یا چاقی باشد. سیروز یعنی زخم کبدی که به علت آسیب مزمن و اغلب به علت مصرف بیش از اندازه الکل به وجود آید.

همچنین بخوانید: رژیم غذایی در بیماری های کیسه صفرا

ویتامین A اضافی

ویتامین A، یک ویتامین محلول در چربی است که برای بینایی، پوست، استخوان و ایمنی بدن ضروری است. با این وجود، مقادیر بالای آن می‌توانید سمی باشد و منجر به آسیب کبدی شود. مقادیر بالای ویتامین A می‌تواند منجر به التهاب و زخم‌ کبد شود و اجازه ندهد بدن، بیلی روبین را دفع کند.

بیشتر بزرگسالان به 1000 تا 2000 واحد بین‌المللی (IU) ویتامین A در روز نیاز دارند. مقادیر بالای ویتامین  A (بالای 4000 IU) می‌تواند منجر به  آسیب به کبد و زردی شود. پیش از مصرف ویتامین‌ها یا مکمل‌های غذایی باید حتما برچسب روی آنها را بخوانید و پیش از آغاز رژیم غذایی جدید با پزشک خود مشورت کنید.

چکیده

زردی معمولا به علت یک بیماری به وجود می آید که می‌تواند با دارو و درمان برطرف شود. در نوزادان، زرد شدن پوست معمولا موقتی است و جای نگرانی ندارد. با پزشکتان درباره اولین باری که متوجه شدید پوست یا سفیدی چشمتان زرد شده صحبت کنید تا علت زردی خود را پیدا کنید و بر اساس آن درمان مناسب را آغاز کنید.

The post همه چیز درباره زردی پوست appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

اگزمای صورت، خود را به شکل‌های مختلفی نشان می‌دهد. مثلا:

• التهاب
• سوزش
• کهیر
• کبودی
• درد
• خارش

با اینکه افراد مبتلا می‌توانند علائم بیماری را کنترل کنند، راه‌حل قطعی برای درمان وجود ندارد؛ اگزما برطرف می‌شود و مجددا عود می‌کند. پزشکان این وضعیت را زبانه‌کشی یا عود اگزما می‌نامند. 

در کودکان، معمولا صورت، اولین جایی است که در آن علائم بیماری، خود را نشان می‌دهد. این بیماری معمولا از سن 6 ماهگی تا 5 سالگی بروز پیدا می‌کند.

در این مقاله می‌آموزیم چطور اگزمای صورت را درمان کنیم. همچنین می‌گوییم چه زمانی فرد مبتلا به این بیماری باید به پزشک مراجعه کند. 

نکات و ترفندهایی که به فرد مبتلا به اگزما کمک می‌کنند به شرح زیر است:

1. ابتدا اطمینان حاصل کنید که علائم واقعا مربوط به اگزما هستند

 بیماری‌های دیگر مانند درماتیت سبوره ای و پسوریازیس، علائمی مشابه اگزما دارند اما روش درمان آنها متفاوت است؛ مثلا درمان درماتیت سبورئیک، معمولا بیشتر روی برداشتن پوسته‌های سر و استفاده از کرم‌های ضد قارچ متمرکز است. غالبا خارش پسوریازیس، از اگزما کمتر است و پینه‌های ضخیم و متورم روی پوست ایجاد می‌کند.

پزشک ‌می‌تواند با معاینه فرد، تشخیص دهد که بیماری او اگزما است یا خیر.

2. بهداشت را رعایت کنید

رعایت بهداشت می‌تواند به افراد کمک کند‌ علائم اگزما را مدیریت کنند و کاهش دهند. فرد مبتلا باید صورتش را مرتبا بدون استفاده از صابون یا محصولات معطری که موجب خشک شدن بیش از حد یا تورم پوست می‌شوند، بشوید. باید با آب ولرم به مدت کوتاه دوش بگیرند، به جای استفاده از حوله به پوست خود تا هنگام خشک شدن، ضربه‌های ملایم بزنند و بلافاصله پس از دوش‌گرفتن، از کرم مرطوب‌کننده استفاده کنند.

استفاده منظم از کرم‌های آبرسان، می‌تواند پوست را درمان کند و از خشکی زیاد آن جلوگیری کند. همچنین استحمام منظم می تواند به کاهش التهاب و باکتری پوستی برخی مبتلایان کمک کند.

والدین و پرستاران کودک باید بعد از هر وعده غذا اطمینان حاصل کنند که دهان و صورت نوزاد کاملا تمیز شده است. آنها باید از استفاده از دستمال‌های مرطوب موجود در بازار اجتاب کنند.

همچنین بخوانید: شایع‌ترین بیماری‌های پوستی کدامند؟

3. محرک‌های احتمالی را شناسایی و از آنها اجتناب کنید

افراد می‌توانند با اجتناب از موادی که ممکن است باعث التهاب پوست شوند، مانند صابون، روغن‌های گیاهی و محصولات معطر، پوست خود را بهبود بخشند. 

از یک سو قرارگیری در معرض آفتاب می‌تواند التهاب صورت را کاهش دهد و اگزما را بهبود بخشد، از سوی دیگر دمای بالا و قرارگیری در معرض خورشید می‌تواند موجب عود بیماری شود.  

سایر محرک‌های احتمالی بیماری به شرح زیر است:

• ذرات گرد‌ و خاک؛
• محصولات پاک‌کننده؛
• آلودگی هوا؛
• لاک ناخن؛
• جواهرات؛
• رنگ مو؛
• رنگ دیوار؛
• گیاهان؛
• حیوانات خانگی؛
• کرم ضد آفتاب؛
• برخی داروها.

شناسایی محرک‌ها و اجتناب از آنها می‌تواند به بهبودی بیماری کمک کنند.

4. از داروها به درستی استفاده کنید

داروهای قابل خرید بدون نسخه پزشک و همچنین نسخه‌های تجویزی پزشکان می‌توانند به کنترل خارش پوست کمک کنند. پزشکان و داروسازها می‌توانند موثرترین راه استفاده از این داروها را به افراد نشان دهند. 

متخصصان سلامت ممکن است پیشنهاد کنند قبل از استفاده از کرم‌های موضعی یا مرطوب‌کننده‌ها، به مدت 30 دقیقه، از ماسک‌های خنک‌کننده پوست استفاده کنید یا یک ساعت قبل از رویدادهای ورزشی و سایر فعالیت‌های فیزیکی، یک آنتی‌هیستامین غیر خواب‌آور بخورند چون عرق می‌تواند موجب تشدید اگزما شود.

5. برای جلوگیری از خارش‌های شبانه، اقدام کنید

بسیاری از افراد مبتلا به اگزما به علت خارش نمی‌توانند راحت بخوابند. برای التیام خارش، فرد می‌تواند:

• اواخر بعدازظهر یا ابتدای شب از داروهای موضعی استفاده کند. 
• روی بالشت خنک‌کننده بخوابد.
• با ماسک خنک‌کننده بخوابد.
• با استفاده از مرطوب‌کننده‌ هوا، از خشک شدن هوای خانه جلوگیری کند.

پتوی مرطوب، به خصوص در کاهش خارش کودکان و نوزادان موثر است.

6. سعی کنید پوست خود را نخارانید

اگزما ممکن است در بعضی افراد موجب خارش شدید شود، اما خاراندن، اگزما را تشدید می‌کند. از آنجایی که برای افراد سخت است خود را نخارانند، باید حتما ناخن‌های خود را تا حد امکان کوتاه نگاه ‌دارند.

دستکش‌های ضد خارش، می‌توانند به نوزادان مبتلا به اگزمای صورت کمک کند که صورت خود را نخارانند.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

بعضی افراد می‌توانند با خود‌-مراقبتی، این بیماری را مدیریت کنند. برای برخی افراد دیگر، اما کمک پزشک نیاز است.

اگر مشکلات زیر را داشتید، حتما باید به پزشک مراجعه کنید:

• اگر خارش به ندرت متوقف می‌شود.
• اگر مناطق بزرگی از پوست ملتهب هستند.
• اگر پوست خونریزی کرده یا ترشحاتی از آن خارج می‌شود.
• اگر قسمت‌های مبتلای پوست درد می‌کنند یا کبود شده‌اند.
• اگر پوسته‌های نازک روی پوست تشکیل شده‌است.
• اگر خوابتان مختل شده‌است.

همچنین بخوانید: سلامتی پوست و تغذیه.مواد غذایی که برای پوست مضر هستند

مراجعه به پزشکانی مانند متخصص پوست، آلرژی یا پزشک عمومی می‌تواند به مبتلایان کمک کند بیماری خود را بیشتر بشناسند و اقدامات موثرتری در جهت بهبود آن انجام دهند. پزشک می‌تواند تشخیص بدهد که بیماری مراجعه‌کننده اگزماست یا چیزی شبیه آن که نیازمند درمانی متفاوت است.

پس از تشخیص، پزشک می‌تواند با ارائه راهکار درمان جامع، به مبتلایان بگوید چطور می‌توانند اگزما را درمان کنند. راهکار درمان می‌تواند شامل داروهای قابل خرید بدون نسخه پزشک یا تنها با نسخه پزشک باشند.

پزشکان می‌توانند به افراد مبتلا کمک کنند محرک‌هایی که موجب تشدید بیماری می‌شوند شناسایی کنند و از آنها بپرهیزند یا به حداقل برسانند.

چکیده

به گروهی از بیماری‌ها که موجب التهاب و خارش شدید پوست می‌شوند، اگزما می‌گویند. این بیماری می‌تواند در هر نقطه از بدن پدید آید اما ابتلای صورت به این بیماری از دیگر نقاط، آزاردهنده‌تر است. اگزما مرتبا روی پوست بچه‌های کوچک ایجاد می‌شود اما بزرگسالان نیز ممکن است به این بیماری دچار شوند. 

برای به حداقل رساندن اثر اگزما روی پوست، افراد باید:

• اطمینان حاصل‌کنند که بیماری آنها اگزماست نه یک بیماری مشابه دیگر.
• مواظب باشند که آن را وخیم‌تر نکنند.
• برای درمان پوست اقدام کنند.

شناسایی و پرهیز از محرک‌ها، رعایت نکات بهداشتی و مرطوب نگه داشتن پوست گام‌های کلیدی کاهش اگزمای صورت هستند.

The post 6 راه رهایی از اگزما appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

انواع آکنه

همه جوش‌ها مثل هم نیستند. آکنه را می‌توان به جوش های قرمز و جوش های سرسیاه یا جوش های سرسفید دسته‌بندی کرد. این نوع دسته‌بندی مهم است زیرا روش درمان هر نوع جوش متفاوت است. تعداد جوش های سرسیاه و سرسفید روی صورت و شانه‌ها که در اصطلاح پزشکی به آنها کومدون (comedones) می‌گویند، می‌تواند بیشتر از جوش های قرمز چرکی باشد. تمیز نگه‌داشتن پوست می‌تواند به بهبود این بیماری کمک کند. بنابراین کسب اطلاعات بیشتر در مورد علت بروز کومدون‌ها و نحوه درمان آنها، گامی به سمت داشتن پوستی شفاف‌تر‌ خواهد بود.

جوش های سرسیاه

هر فولیکول مو یک تار مو و یک غده سباسه (sebaceous gland) دارد. وظیفه غدد سباسه تولید چربی (سبوم) است که به نرمی پوست کمک می کند. سلول های مرده پوست و این چربی ها در دهانه فولیکول های مو در سطح پوست جمع می شوند و یک برآمدگی به نام کومدو (comedo) ایجاد میکنند. اگر پوست روی این برآمدگی ها بسته بماند، جوش سرسفید ایجاد می شود و  وقتی پوست روی این برآمدگی ها باز شود در معرض هوا به رنگ سیاه در می آیند و جوش های سر سیاه را تشکیل می دهند.

برخی از عواملی که می‌توانند احتمال بروز آکنه و جوش های سرسیاه را افزایش دهند، عبارتند از:

• تولید بیش از حد چربی توسط بدن
• تجمع باکتری‌های پروپیونی آکنه بر روی پوست (Propionibacterium)
• تحریک فولیکول‌های مو وقتی سلول‌های پوستی مرده به طور منظم نمی‌ریزند
• تغییرات هورمونی که باعث افزایش تولید چربی در سنین نوجوانی، دوران قاعدگی یا هنگام مصرف قرص‌های ضد بارداری ایجاد می‌شود
• مصرف برخی داروها مانند کورتیکواستروئیدها، لیتیوم یا آندروژن‌ها

برخی از افراد معتقدند که آنچه می‌خورید یا می‌نوشید می‌تواند باعث جوش زدن شوند. لبنیات و غذاهایی مانند کربوهیدرات‌ها که سطح قند خون را افزایش می‌دهند ممکن است در جوش درآوردن نقش داشته باشند، اما محققان همچنان متقاعد نشده‌اند که یک ارتباط قوی بین خوردن غذا و ایجاد جوش وجود دارد.

جوش های سرسفید

جوش های سرسفید یا کومدون های بسته (closed comedones) فولیکول‌ها یا منافذ موی بسته هستند. در جوش های سر‌سفید منافذ توسط یک لایه نازک از پوست پوشیده شده‌اند که برآمدگی چربی و سلول های مرده را در زیر سطح پوست به دام می‌اندازد. از آنجا که این برآمدگی در معرض هوا قرار نمی‌گیرد رنگ آن سفید یا گاهی متمایل به زرد (رنگ طبیعی روغن و سلول‌های مرده پوست) می‌شود، به همین دلیل به آن “جوش سر‌سفید” می‌گویند.

 دلایل ایجاد جوش های سر‌سفید مانند دلایل بروز انواع دیگر آکنه می‌باشد. اغلب، غدد به دلیل تغییرات در تولید هورمون های بدن، بیش از حد سبوم تولید می‌کنند. این مشکل می‌تواند در دوران بارداری، یائسگی، قاعدگی و البته بلوغ رخ دهد.

همچنین بخوانید: رژیم غذایی در سندرم تخمدان پلی کیستیک (PCOS)

مراقبت از پوست

کلید موفقیت در مراقبت از پوست برای جلوگیری از آکنه، پایداری است؛ درمان جوش یک شبه اتفاق نخواهد افتاد. اما استفاده از روش‌های خوب مراقبت از پوست به بهبود روزمره و پیوسته سلامت فولیکول کمک می‌کند.

از آنجا که جوش به دلیل خوردن برخی غذاها ایجاد نمی‌شود، محدود کردن رژیم غذایی کار مفیدی نیست. از آنجا که به دلیل “کثیف بودن” روی پوست نیز جوش ایجاد نمی‌شود، بیش از حد تمیز کردن پوست نیز کمکی به درمان جوش نمی‌کند و حتی می‌تواند پوست را تحریک کرده و آکنه را بدتر کند. از مواد آرایشی که روغن دارند نباید استفاده شود زیرا می‌تواند باعث تجمع روغن در فولیکول‌ها شود. به جای آن می‌توان از مواد آرایشی آبرسان که دارای برچسب غیر کومدوژنیک هستند با خیال راحت استفاده کرد.

همچنین بخوانید: چگونه جوش‌های صورت را از بین ببریم؟

روش درمان

درمان جوش های سرسفید و سر‌سیاه به زمان نیاز دارد. اکثر درمان‌ها چندین هفته تا چند ماه طول می‌کشند تا تغییر محسوسی دیده شود.

بنزوئیل پراکسید

 بنزوئیل پراکسید اثر ضد باکتریایی دارد و ممکن است باعث کاهش واکنش شیمیایی مخاط غشای مو شود. این دارو ممکن است برآمدگی هایی که باعث ایجاد جوش می‌شوند را کاهش دهد. بنزوئیل پراکسید می‌تواند برای جوش های کم یا جلوگیری از جوش درآوردن بیشتر، مورد استفاده قرار گیرد. 

رتینوئیدها

معمولاً برای جوش های سرسیاه و سرسفید داروهای رتینوئید موضعی را تجویز می‌کنند. انواع رتینوئیدها عبارتند از ترتینوئین (رتین‌آ، آویتا، رنووا)، آداپالن (دیفرین) یا تازاروتن (تازوراک). رتینوئیدها از مشتقات ویتامین A هستند و باعث افزایش جایگزینی سلول‌های قدیمی با سلول‌های جدید و کاهش “چسبندگی” سلول‌های مرده می‌شوند. آنها به دفع مواد وصل‌شده کمک‌ می‌کنند و منافذ پوست را به حالت طبیعی برمی‌گردانند. رتینوئیدها می‌توانند تحریک‌کننده باشند، بنابراین جهت استفاده از آنها می‌بایست از دستور‌العمل‌های خاصی پیروی کرد.

ایزوترتینوئین (رآكوتان)

ایزوترتینوئین برای جوش های شدید کیستیک استفاده می‌شود و عوارض جانبی زیادی نیز دارد. در صورتی که به صورت صحیح استفاده شود برای درمان کومدون‌ها بسیار موثر است، اما معمولاً برای آکنه خفیف استفاده نمی‌شود. با این حال برای درمان آکنه کیستیک، آکوتان می‌تواند بهبودی قابل توجهی ایجاد کند و این بهبودی نیز تا مدت‌های طولانی پس از درمان نیز دوام خواهد آورد. آکوتان می‌تواند باعث به وجود آمدن نقایص مادرزادی شدید و همچنین عوارض جانبی دیگری شود و هنگام استفاده از این دارو می‌بایست به صورت ماهانه آزمایش خون گرفته شود. مصرف این دارو در بارداری و شیردهی ممنوع است.

تخلیه‌سازی

یک پزشک یا متخصص زیبایی ممکن است برای جوش های سرسیاه از روش تخلیه‌‌سازی جوش و پاک‌سازی استفاده کند. برخی از افراد مایلند محتویات داخل جوش های سرسیاه و سرسفید خود را تخلیه کنند. بسیاری از فروشگاه‌ها نیز دستگاهی را می‌فروشند که جوش را می‌مکد. برای جوش های سرسیاه، دهانه مکنده در اطراف جوش سرسیاه قرار می‌گیرد و سپس فشاری به سمت پایین و جوانب اعمال می‌شود.

برای جوش های سرسفید می‌بایست قبل از مکش روی جوش شکافی ایجاد شود. اگر تصمیم دارید محتویات جوش های سرسیاه و سر‌سفید خود را تخلیه کنید، حتماً این کار را به روش درست انجام دهید. دستگاه مکنده باید سالم باشد و تخلیه باید به آرامی و با دقت انجام شود. اگر برای تخلیه‌سازی شک دارید، یک متخصص زیبایی را پیدا کنید تا این کار را برای شما انجام دهد. تخلیه‌سازی نباید روی جوش های ملتهب انجام شود زیرا منجر به ایجاد زخم می‌شود.

سخن آخر

جوش های سرسفید و سرسیاه نوعی آکنه هستند که بسیاری از افراد دچار آن می‌شوند. روش‌های درمانی خوبی نیز برای آن وجود دارد، بنابراین نیازی نیست که با این بیماری بسوزید و بسازید. یک ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی نیز می‌تواند درمان ابتدایی آکنه را شروع کرده و موارد خفیف تا متوسط آن را درمان کند. اگر شدیداً جوش در می‌آورید یا روش‌های درمانی ابتدایی روی شما جواب نداده است، برای دریافت درمان‌های بیشتر به یک متخصص پوست مراجعه کنید.

The post جوش های سرسیاه و سرسفید را بهتر بشناسید appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

آفتاب سوختگی معمولاً درجه یک یا درجه دو است که به عمق و مقدار ناحیه آسیب دیده پوست بستگی دارد. در این مقاله علائم و نشانه‌های آفتاب سوختگی درجه یک و دو و برخی از روش‌های درمان بررسی می‌شوند. همچنین به روش‌های کاهش خطر آفتاب سوختگی نیز پرداخته خواهد شد.

آفتاب سوختگی درجه یک

نوع درجه یک به لایه خارجی پوست آسیب می‌رساند و معمولاً طی چند روز خوب می‌شود. فردی با آفتاب سوختگی درجه یک ممکن است علائم پوستی زیر را مشاهده کند که معمولاً پس از 4 ساعت قرار گرفتن در معرض نور خورشید پدیدار ‌می‌شوند:

• قرمزی پوست، که بیشتر در پوست روشن دیده می‌شود
• احساس گرما یا تنگنا
• تورم یا تاول زدن
• کوفتگی

همچنین ممکن است حدود 3 تا 8 روز بعد، محل آفتاب سوختگی پوست بیندازد. علائم دیگری نیز وجود دارند که ممکن است همراه با آفتاب سوختگی درجه یک دیده شوند. این علائم شامل سردرد، افزایش دمای بدن، خستگی و حالت تهوع است. بهبود پوست از آفتاب سوختگی درجه یک ممکن است یک هفته طول بکشد. افراد مبتلا به آفتاب سوختگی می‌توانند موارد زیر را نیز برای کاهش علائم امتحان کنند:

• برای تسکین درد، سردرد یا تب از پاراستامول، ایبوپروفن یا استامینوفن استفاده کنید.
• با نوشیدن آب فراوان به سلول‌های بدن آب برسانید.
• دوش آب سرد بگیرید.
• روی ناحیه آسیب دیده کمپرس سرد بگذارید.
• تا بهبودی کامل آفتاب سوختگی از قرار گرفتن در معرض نور آفتاب بپرهیزید.
• کرم مرطوب‌کننده، آلوئه‌ورا یا پماد هیدروکورتیزون را که نیازی به نسخه ندارد در منطقه آسیب دیده بمالید.
• برای جلوگیری از عفونت، مناطق تاول‌زده را به آرامی پانسمان کرده و از پماد ضد عفونی‌کننده یا پماد هیدروکورتیزون در ناحیه آسیب دیده استفاده کنید.

آفتاب‌سوختگی درجه دو

آفتاب سوختگی درجه دو ممکن است به لایه خارجی پوست نفوذ کرده و به لایه زیرین آن که درم (derm) نامیده می‌شود آسیب برساند. بهبود آن ممکن است هفته‌ها طول بکشد و یا نیاز به درمان خاصی داشته باشد. فردی با آفتاب سوختگی درجه دو ممکن است علائم زیر را مشاهده کند:

• پوست قرمز پررنگ، به ویژه روی پوست روشن
• تورم و تاول یک ناحیه بزرگ از پوست
• پوست براق و مرطوب
• درد
• تغییر رنگ به سفید در ناحیه سوختگی

افرادی که دچار آفتاب سوختگی درجه دو هستند می‌توانند برای کاهش علائم خود مراحل مشابه آفتاب سوختگی درجه یک را دنبال کنند. با این حال بهتر است از یک متخصص مشاوره بگیرند.

در صورتی که پوست تاول زده، متورم شده یا علائم گرمازدگی و گرماخستگی دیده شود، فرد باید با پزشک تماس بگیرد. این علائم شامل موارد زیر است:

• دمای بالای بدن
• احساس گرما و لرز
• خستگی
• سرگیجه
• حالت تهوع
• سردرد
• گرفتگی عضلات
• پریشانی
• تشنج
• لکنت زبان
• نفس نفس زدن یا افزایش نبض

برای دریافت نوبت ویزیت آنلاین کلیک کنید

آفتاب سوختگی درجه دو ممکن است چندین هفته طول بکشد تا بهبود یابد. برای درمان آن ممکن است به پماد و پانسمان سوختگی از طرف پزشک نیاز باشد. گاهی اوقات افرادی که دچار آفتاب سوختگی شدید می‌شوند می‌بایست بیمارستان بروند، به خصوص اگر احساس گرمازدگی هم داشته باشند.

برای درمان آفتاب سوختگی درجه دو شاید از روش‌های زیر نیز استفاده شود:

• استفاده از کمپرس یخ، دوش آب سرد یا کمپرس خنک برای پایین آوردن دمای بدن
• نوشیدن آب سرد برای خنک کردن معده و دستگاه گوارش
• داروهای ضد تشنج یا شل‌کننده عضله برای کنترل لرز و تشنج
• هدایت خون از قلب و ریه‌ها به یک ماشین خاص، خنک کردن آن و سپس بازگرداندن آن به بدن

کودکان و نوزادانی که دچار آفتاب سوختگی شدید شده‌اند می‌بایست حتما زیر نظر یک متخصص مداوا شوند.

چگونه می‌توان از پوست خود در مقابل خورشید محافظت کرد?

1. هر روز از عینک‌آفتابی استفاده کنید، حتی اگر هوا ابری باشد.
2. حداقل 15 تا 30 دقیقه قبل از بیرون رفتن حداقل 30 گرم ضد آفتاب بزنید، معادل دو انگشت کامل. 
3. همچنین از کرم یا رژ لب حاوی ضد آفتاب با ضریب محافظت در برابر آفتاب (SPF) حداقل 30 استفاده کنید.
4. کرم ضد آفتابی را انتخاب کنید که پوست را از اشعه‌های فرابنفش UVA  و UVB محافظت ‌می‌کند. اطمینان حاصل کنید که در برابر آب نیز مقاوم بوده و ضریب محافظت در برابر آفتاب آن 30 یا بالاتر باشد. سایر کرم‌های ضد آفتاب ممکن است از آفتاب‌سوختگی جلوگیری کنند اما شما را از سرطان پوست محافظت نمی‌کنند.  
5. هر دو ساعت یکبار ضد آفتاب بزنید. اگر شنا می‌روید یا زیاد عرق می‌کنید، هر یک ساعت این کار را انجام دهید.
6. زمانی که اطراف آب و شن و ماسه هستید بیشتر احتیاط کنید. این سطوح منعکس‌کننده اشعه‌های مخرب خورشید هستند و این احتمال آفتاب‌سوختگی را افزایش می‌دهد.
7. بدن نوزادان زیر 6 ماه را کاملاً با لباس بپوشانید و آنها را در سایه نگه دارید.
8. در صورت امکان در ساعات 10:00 صبح تا 4:00 عصر کمتر زیر نور آفتاب بروید زیرا در این ساعات تابش نور آفتاب شدیدتر می‌شود. از قانون سایه پیروی کنید؛ یعنی اگر سایه شما کوتاه‌تر از شما باشد‌، اشعه خورشید در قوی‌ترین حالت خود است و شما می‌بایست به زیر یک سایه بروید.
9. در صورت امکان پیراهن آستین بلند و شلوار بلند بپوشید. لباس‌های تیره ضخیم نسبت به پارچه‌های سفید یا نازک، نور آفتاب را بیشتر مسدود می‌کنند. جهت محافظت بیشتر پوست از لباس‌هایی استفاده کنید که از موادی ضد آفتاب تهیه شده‌اند.
10. از کلاهی که روی صورت، گردن و گوش‌های شما سایه می‌اندازد و همینطور عینک آفتابی استفاده کنید. عینک‌های آفتابی با لنزهایی که 99٪ تا 100٪ اشعه ماوراء بنفش را جذب می‌کنند، می‌توانند از چشم و پوست اطراف آن محافظت کنند.
11. اگر از داروهایی استفاده می‌کنید که باعث حساسیت شما در برابر آفتاب می‌شوند، بیشتر احتیاط کنید. این داروها شامل انواع خاصی از آنتی‌بیوتیک‌ها، ضد التهاب‌ها، ضد قارچ‌ها، داروهای فشار خون و شیمی درمانی می‌شود.

چه زمانی برای آفتاب‌سوختگی باید به دکتر مراجعه کنیم؟

• بیش از 20 درصد بدن شما به خاطر سوختگی تاول زده باشد. پزشک می‌تواند پس از بررسی سوختگی در صورت نیاز درمان اضافه تجویز کند. درمان می‌تواند شامل تجویز داروی التهاب یا پماد برای سرعت بخشیدن به روند بهبودی باشد.
• سوختگی همراه با تب شدید، لرز یا حالت تهوع باشد. اینها می‌تواند نشانه‌هایی از آفتاب‌زدگی باشد که برای رفع کم آبی شدید نیاز به تزریق وریدی مایعات است. همچنین ممکن است برای کاهش درد به استروئیدها یا داروهای دیگر نیاز باشد.
• علائم عفونت مانند تورم، چرک یا تاول‌هایی روی پوست شما پدیدار شده که با گذشت زمان زرد یا قرمز می‌شوند. پوسته شدن محل آفتاب سوختگی می‌تواند پوست جدید را در معرض میکروب‌ها قرار دهد. این می‌تواند باعث عفونت شود که در نتیجه به آنتی‌بیوتیک نیاز خواهد بود.

The post آفتاب سوختگی و تمام آن چیزی که نیاز است بدانید! appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.