سرطان یک خطر مهم برای از بین رفتن استخوان و شکستگی استخوان ها است. این امر به دلیل اثر مستقیم سلول‌های سرطانی بر روی اسکلت و همچنین اثرات مضر درمان‌های خاص سرطان بر روی سلول‌های استخوانی است.

تقریباً همه سرطان‌ها می توانند اثرات منفی قابل توجهی بر روی اسکلت بدن بگذارند.  که ممکن است به طور کلی یا در یک قسمت خاص از اسکلت بدن  اثر گذار باشند.

اما ارتباط سرطان و پوکی استخوان چگونه است و چرا بیماران سرطانی در معرض خطر پوکی استخوان هستند؟

از بین رفتن استخوان در ارتباط با سرطان نتیجه عوامل متعدد است.

1- سلول‌های سرطانی می‌توانند به صورت موضعی به بافت‌ها و اعضای اطراف انتشار پیدا کنند و به اصطلاح متاستاز شوند. استخوان ها یکی از شایع‌ترین محل متاستاز در بیماران مبتلابه سرطان هستند. سرطان‌هایی که متاستاز استخوانی دارند شامل مثانه، پستان، کلیه، ریه، ملانوما، پروستات، تیروئید و رحم هستند.

سلول‌های سرطانی که در استخوان رشد می‌کنند، با تحریک تولید استئوکلاست‌ها باعث تخریب بیشتر بافت استخوان میشوند. استئوکلاست‌ها عمل تجزیه استخوان را انجام می‌دهند.

2- روش‌های درمانی سرطان مانند داروهای شیمی‌درمانی و کورتیکواستروئیدها (کورتون)، مهارکننده‌های آروماتاز و… بر سلامت استخوان تاثیر منفی می‌گذارند.

3- برخی از سرطان‌ها (مانند سرطان پروستات یا سرطان سینه) با حذف هورمون‌ها درمان می‌شوند، که این عمل نیز باعث ازبین رفتن استخوان می‌شود.

به همین دلیل، سلامت استخوان به بخش مهم مراقبت از بیماران سرطانی تبدیل شده است، زیرا به بهبود کیفیت زندگی و افزایش طول بیمار کمک می‌کند.

با افزایش سن خطر تخریب استخوان و ابتلا به سرطان افزایش می‌یابد

به طورکلی سرطان بیماری وابسته به سن نیست، اما آمار ابتلا به سرطان در افراد مسن رو به افزایش است. از طرف دیگر سطح استروئیدهای جنسی یعنی استروژن و تستوسترون با افزایش سن، کاهش می‌یابد و این امر تاثیر منفی بر سلامت استخوان‌ها می‌گذارد. طبق تحقیقات انجام گرفته در زنان، سطح استروژن در طی دوره یائسگی و در اثر نارسایی زودهنگام تخمدان‌ها به میزان 85 تا 90٪ افت می‌كند. این هورمون یکی از هورمون‌های ضروری در حفظ سلامت استخوان‌ها است.

کاهش سطح تستوسترون در زنان و مردان نیز با افزایش سن نیز رخ می‌دهد که به نام توقف آندروژن نیز شناخته می‌شود. کاهش تراکم استخوانی از علائم کاهش تستوسترون نیز است.

سرطان‌هایی که به استخوان‌ها آسیب جدی وارد می‌کنند

سرطان پستان

زنانی که تحت درمان سرطان پستان قرار گرفته‌اند به دلایل زیادی در معرض خطر ابتلا به پوکی استخوان و شکستگی قرار دارند. آنها ممکن است تحت درمان محرومیت از استروژن، شیمی درمانی و یا جراحی قرار داشته باشند که باعث از دست رفتن عملکرد تخمدان و در نتیجه افت سطح استروژن شده است. و همانطور که گفته شد، کاهش سطح استروژن که اثر محافظتی بر استخوان دارد، ممکن است منجر به تخریب استخوان شود.

همچنین، در نتیجه درمان سرطان سینه، زنان جوان ممکن است یائسگی زودرس را تجربه کنند، که یکی از عوامل خطر پوکی استخوان است.

سرطان پروستات

در مردهایی که به سرطان پروستات مبتلا می‌شوند، یکی از روش‌های درمان سرطان پروستات، درمان ADT (androgen deprivation therapy)است که به منظور بلوک کردن تولید یا عملکرد هورمون‌های مردانه (تستوسترون) که سبب رشد سلول‌های سرطانی می شوند، انجام می‌گردد.

مطالعات نشان داده است مردانی كه هورمون درمانی یا عمل برداشتن بیضه را انجام داده اند در معرض خطر قابل توجهی از پوکی استخوان قرار دارند.

بنابراین در بیماران مبتلا به سرطان پستان یا سرطان پروستات، کاهش استروئیدهای جنسی است توسط روش‌های درمانی هورمونی، موجب آسیب به بافت استخوانی این افراد می‌شود.

سرطان معده

بیماران مبتلا به سرطان معده که تحت عمل گاسترکتومی قرار گرفته اند در معرض ابتلا به پوکی استخوان هستند. عمل گاستروکتومی باعث کاهش اسیدی شدن معده که برای جذب بهینه کلسیم در روده لازم است، می‌گردد.

استراتژی‌های پیشگیری

مهم است که بیماران تحت معالجه سرطان، از خطری که سلامت استخوان‌هایشان را تهدید می‌کند، آگاهی داشته باشند.

درمان بیماران با برخی داروها مانند بیوفوسفونات خوراکی یا آلندرونات باعث کاهش خطر پوکی استخوان می‌گردد.

ارزیابی بالینی که شامل اسکن DXA است و اقدامات پیشگیرانه شامل توصیه‌های تغذیه‌ای، ورزشی، محدود کردن برخی فعالیتهای جسمی مانند بلند کردن اشیاء سنگین، مصرف مکمل کلسیم و ویتامین D نیز جزو اقدامات پیشگیرانه مهم هستند.

همچنین بخوانید افزایش احتمال ابتلا به سیزده سرطان‌ در افراد چاق

«از اینکه مجله سبک زندگی دکتر دقوقی را انتخاب کردید سپاسگزاریم»

The post ارتباط سرطان و پوکی استخوان چگونه است؟ آنچه افراد مبتلا به سرطان باید بدانند appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

برخی از این عوامل مانند سن بالا، جنس مذکر، قومیت و ژنتیک قابل‌کنترل نیستند و برخی دیگر مانند سیگار کشیدن، وضعیت اجتماعی اقتصادی پایین، فعالیت بدنی پایین، تغذیه نامناسب و عفونت به هلیکوباکتر پیلوری را می‌توان بهبود بخشید. بنابراین حداقل یک‌سوم موارد خطرساز سرطان معده قابل‌پیشگیری است و نیاز به استراتژی طولانی‌مدت دارد.

اما متأسفانه برخلاف شیوع بالای سرطان معده در سراسر جهان، استراتژی‌های جدی برای پیشگیری از سرطان معده در اکثر کشورهای انجام‌نشده است.

در ادامه مقاله اقدامات مؤثر در پیشگیری از سرطان معده توضیح داده‌شده است.

پرهیز از مصرف غذاهای فراوری‌شده

به نظر می‌رسد کاهش چشمگیر سرطان معده در چند دهه گذشته، نتیجه کاهش بسیاری از عوامل خطر شناخته‌شده در رژیم غذایی است، یعنی استفاده بیشتر از فریزر برای نگهداری مواد غذایی به‌جای دودی کردن و نمک‌سود کردن آن‌ها.

بنابراین، اجتناب از رژیم غذایی حاوی غذاهای دودی، ترشی و نمک‌سود شده (مانند گوشت و ماهی شور) نقش مؤثری در کاهش سرطان معده دارد.

مصرف میوه‌ها و سبزیجات تازه نیز خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش می‌دهد. دراین‌بین، مرکبات (مانند پرتقال، لیمو و گریپ‌فروت) اهمیت بیشتری دارند، اما گریپ‌فروت و آب‌میوه گریپ‌فروت می‌تواند سطح خونی داروهای خاص را تغییر دهد، بنابراین قبل از مصرف آن باید این موضوع را پا پزشک مطرح کرد.

بنا بر توصیه انجمن سرطان آمریکا پیروی از یک رژیم غذایی سالم با تأکید بر غذاهای گیاهی خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش می‌دهد.به عنوان مثال:

• خوردن حداقل 2.5 فنجان سبزی‌ها و میوه‌ها در روز،
• مصرف غلات کامل به‌جای آردهای تصفیه‌شده
• و خوردن ماهی، مرغ یا لوبیا به‌جای گوشت فرآوری شده و گوشت قرمز

تأثیر مکمل‌های غذایی در پیشگیری از سرطان معده

مطالعاتی که در مورداستفاده از مکمل‌های غذایی برای کاهش خطر ابتلا به سرطان معده انجام‌شده است، تاکنون نتایج متفاوتی داشته‌اند.

برخی مطالعات پیشنهاد کرده‌اند که ترکیبی از مکمل‌های آنتی‌اکسیدان (ویتامین A، C و E و سلنیوم معدنی) ممکن است خطر ابتلا به سرطان معده در افرادی که دارای تغذیه نامناسب هستند را کاهش دهد. اما اکثر مطالعات انجام‌شده در مورد افرادی که مشکل تغذیه ندارند، در مورد مصرف مکمل‌ها بر پیشگیری از سرطان معده، هیچ مزیتی را معرفی نکردند.

حفظ وزن مطلوب بدن

اضافه‌وزن یا چاقی ممکن است به افزایش خطر و فعالیت جسمی منظم به کاهش خطر ابتلا به سرطان معده منجر می‌شوند. علاوه بر این، کاهش وزن و فعالیت بیش‌ازحد نیز تأثیر منفی بر سلامت معده خواهد گذاشت. با توجه به این موضوع، انجمن سرطان آمریکا توصیه می‌کند که تعادل کالری مصرفی را در نظر بگیریم و بر این اساس، فعالیت بدنی منظم و سبک زندگی سالم را در پیش بگیریم.

اجتناب از مصرف دخانیات

استفاده از توتون و تنباکو می‌تواند خطر ابتلا به سرطان proximal معده (بخشی از معده که نزدیک مری است) را افزایش دهد.

درمان عفونت هلیکوباکتر پیلوری

باکتری هلیکوباکتر پیلوری یکی از مهم‌ترین عوامل خطر ابتلا به سرطان معده است. اقدامات پیشگیرانه شامل پیشگیری از عفونت به این باکتری و تشخیص به‌موقع عفونت، تا حد زیادی خطر ابتلا به سرطان معده را کاهش می‌دهد.

راه‌های تشخیص عفونت به هلیکوباکترپیلوری

• آزمایش خون بر اساس آنتی‌بادی هلیکوباکتر: اگر نتیجه آزمایش مثبت شود، به اين معني است که این باکتری در بدن شخص وجود دارد يا درگذشته عفونت داشته است.
• نمونه‌برداری از معده (بیوپسی): جهت بررسی نمونه برای آلوده بودن به هلیکوباکتر پیلوری از نمونه برداری معده به کمک آندوسکوپی استفاده می‌شود.
• آزمایش تنفس اوره: در این آزمایش، شخص مایع حاوی اوره رادیواکتیو می‌نوشد. اگر معده آلوده به هلیکوباکتر باشد، ترکیب شیمایی اوره تغییر خواهد کرد. سپس از طریق تنفس فرد این تغییرات شیمیایی مورد آزمایش قرار می‌گیرد.

مصرف آسپرین

استفاده از آسپیرین یا سایر داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (NSAID ها) مانند ایبوپروفن یا ناپروکسن، احتمال خطر سرطان معده را کاهش می‌دهد. پزشکان و محققان کاهش خطر ابتلا به سرطان را در بیمارانی که این داروها را برای درمان بیماری‌هایی مانند آرتروز و کاهش تورم، درد و تب مصرف می‌کنند، مشاهده کرده‌اند.

همچنین مصرف داروهای ضدالتهابی می‌توانند خطر ابتلا به پولیپ روده بزرگ و سرطان روده بزرگ را کاهش دهند. بااین‌حال نباید این داروها را به‌منظور جلوگیری از سرطان معده استفاده کرد، زیرا آن‌ها موجب خونریزی داخلی و سایر خطرات بالقوه سلامتی در برخی افراد می‌شوند.

همچنین بخوانید:

عوامل خطر تهدیدکننده سرطان معده

سرطان معده چگونه درمان می‌شود

علائم سرطان معده چیست و برای تشخیص سرطان معده چه آزمایش‌هایی انجام می‌شود؟

The post پیشگیری از سرطان معده appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

یک عامل خطر چیزی است که خطر ابتلا به سرطان را افزایش می‌دهد. عوامل خطر شامل عوامل رفتاری، شرایط زندگی، ژنتیکی و یا نوعی ماده باشد.

برخی از عوامل خطر، مانند سیگار کشیدن و نوع تغذیه، قابل‌کنترل هستند و برخی دیگر مانند سن، نژاد و سابقه خانوادگی غیرقابل تغییر هستند؛ اما داشتن یک عامل خطر یا حتی چندین عامل خطر، به این معنی نیست که شخص به آن بیماری مبتلا می‌شود، بلکه بسیاری از افراد باوجود داشتن عوامل خط، به سرطان مبتلا نمی‌شوند و در مقابل کسی که عوامل شناخته‌شده‌ای نداشته است، به سرطان مبتلا می‌گردد.

دانشمندان و محققان عوامل متعددی شناسایی کرده‌اند که احتمال ابتلا به سرطان معده را افزایش می‌دهد. عوامل خطر ابتلا به سرطان عبارت‌اند از:

جنسيت

سرطان معده در مردان بیشتر از زنان است.

سن

خطر ابتلا به سرطان معده با سن افزایش می‌یابد. شیوع شدید سرطان معده در افراد بالای 50 سال است و اکثر افراد مبتلابه سرطان معده در سن 60 تا 80 سالگی قرار دارند.

قومیت و مکان جغرافیایی

سرطان معده در ژاپن، چین، آمریکای جنوبی و مرکزی و اروپای شرقی رایج‌تر است و در شمال و غرب آفریقا، آسیای مرکزی جنوبی و آمریکای شمالی شیوع کمتری دارد. سیاه‌پوستان آمریکایی و سرخ‌پوستان آمریکایی جز نژادهایی هستند که بیشترین تعداد ابتلا به سرطان معده را داشته‌اند.

مشاغل خاص

احتمال ابتلا به سرطان معده در کارگران صنایع زغال‌سنگ، فلز و صنایع لاستیک بیشتر است. این به این دلیل است که آن‌ها در معرض مواد سرطان‌زایی هستند که در این صنایع استفاده می‌شود.

عفونت هلیکوباکتر پیلوری

عفونت با باکتری هلیکوباکتر پیلوری (H pylori) به‌عنوان یکی از علل اصلی سرطان معده، به‌ویژه سرطان در قسمت پایین معده است.

هلیکوباکتر پیلوری یک نوع معمول از باکتری‌های موجود در معده است. این باکتری می‌تواند التهاب، زخم و تغییراتی در سلول‌های دیواره معده ایجاد کند. عفونت طولانی‌مدت معده با این میکروب ممکن است منجر به التهاب (گاستریت اتورفیک معده) و تغییرات پیش سرطانی در پوشش داخلی معده شود.

احتمال ابتلا به سرطان معده و لنفوم معده در افرادی که آلوده به این باکتری هستند بیشتر از افرادی است که این میکروب را در معده خود ندارند. بااین‌حال، بسیاری از افرادی که این میکروب را در معده خود حمل می‌کنند، هرگز مبتلابه سرطان نمی‌شوند.

لنفوم معده

افراد مبتلابه نوع خاصی از لنفوم معده که به‌عنوان لنفوم بافت لنفوئیدی مرتبط با مخاط (MALT)  شناخته می‌شوند، درخطر ابتلا به سرطان معده قرار دارند. این احتمالاً به این دلیل است که لنفوم MALT معده به‌واسطه عفونت با باکتری‌های H پیلوری ایجاد می‌شود.

سیگار کشیدن

سیگار کشیدن خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش می‌دهد، به‌ویژه سرطان‌های قسمت فوقانی معده که نزدیک مری است. میزان سرطان معده در افراد سیگاری دو برابر افراد غیر سیگاری است و هرچه میزان مصرف و طول مدت استعمال سیگار بیشتر باشد، احتمال ابتلا به سرطان معده افزایش می‌یابد.

قرار گرفتن در معرض دود سیگار نیز خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش می‌دهد.

رژیم غذایی

خطر ابتلا به سرطان معده در افرادی که در رژیم غذایی خود از غذاهای دودی شده، ماهی و گوشت نمک‌سود و ترشی سبزی‌ها استفاده می‌کنند، بیشتر است.

نیترات‌ها و نیتریت‌ها موادی هستند که معمولاً در گوشت‌های فراوری‌شده یافت می‌شود. آن‌ها می‌توانند توسط باکتری‌های خاصی از قبیل هلیکوباکتر پیلوری به ترکیباتی تبدیل شوند که عامل سرطان هستند.

از سوی دیگر، خوردن مقدار زیادی میوه و سبزی تازه سبب کاهش خطر ابتلا به سرطان معده می‌شود.

نوشیدن الکل

نوشیدن الکل خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش می‌دهد، به‌خصوص در مصرف بیش از 3 نوشیدنی در روز.

قرار گرفتن در معرض اشعه یونیزاسیون

افرادی که در معرض پرتوهای ناشی از فعالیت هسته‌ای قرار دارند در معرض خطر ابتلا به سرطان معده هستند، مانند ژاپنی‌هایی که در معرض انفجار بمب اتمی قرار گرفتند. همچنین برخی پرتودرمانی‌ها مانند پرتودرمانی با رادیو ایزوتوپ برای درمان سرطان تیروئید خطر ابتلا به سرطان معده را افزایش می‌دهد.

سابقه خانوادگی سرطان معده

خطر ابتلا به سرطان معده در افرادی که خانواده و اقوام درجه‌یک (والدین، خواهر، برادر و فرزند) آن‌ها مبتلابه این سرطان بوده‌اند زیاد است. این رابطه به علت شرایط ژنتیکی ارثی و همچنین سبک زندگی مشابه مانند رژیم غذایی، سیگار کشیدن و عفونت هلیکوباکتر است.

پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی (FAP)

پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی (FAP) عمدتاً ناشی از جهش ژن آدنوماتوز پوليپوز کولي  (APC) است. افراد مبتلابه FAP تعداد زیادی پولیپ (صدها تا هزار عدد) به نام آدنوم تولید می‌کنند. اکثر پولیپ ها در پوشش روده بزرگ و مقعد و بخش کمتری در معده و روده کوچک ایجاد می‌شود

سرطان ارثی منتشرشده معده

سرطان ارثی منتشر شده معده نوعی بیماری ارثی و نادر است که در اثر جهش در ژن CDH1 رخ می‌دهد. خطر ابتلا به سرطان معده در افراد مبتلابه این بیماری حدود 70 تا 80 درصد است. زنان مبتلابه این سندروم در معرض ابتلا به سرطان پستان نیز هستند.

گروه خونی A

به دلایل ناشناخته، افراد دارای گروه خونی نوع A در معرض خطر ابتلا به سرطان معده هستند.

کم‌خونی پرنیشیوس (Pernicious anemia)

برخی از سلول‌های موجود در مخاط معده به‌طور معمول ماده‌ای به نام فاکتور داخلی (IF) ترشح می‌کنند که برای جذب ویتامین B12 غذا ضروری است.

کمبود فاکتور داخلی موجب کمبود ویتامین B12 می‌شود و درنتیجه بدن نمی‌تواند گلبول‌های قرمز جدید بسازند. این وضعیت کم‌خونی پرنیشیوس نامیده می‌شود. افراد مبتلابه این بیماری در معرض ابتلا به سرطان معده هستند.

سندرم لینچ

سندرم لینچ که به‌عنوان سرطان غیر پولیپی کلورکتال نیز شناخته می‌شود یک اختلال ژنتیکی ارثی است که در اثر جهش در برخی ژن‌ها رخ می‌دهد و خطر ابتلا به سرطان کولورکتال، سرطان معده و برخی سرطان‌های دیگر را افزایش می‌دهد.

سندرم Li-Fraumeni

افراد جوان مبتلابه این سندروم در معرض ابتلا به سرطان معده هستند. سندرم Li-Fraumeni توسط جهش در ژن TP53 ایجاد می‌شود.

سابقه جراحی معده

خطر سرطان‌های معده در افرادی که به دلیل غیر سرطانی مانند زخم معده، جراحی معده داشته‌اند و بخشی از معده حذف‌شده، افزایش می‌یابد. معمولاً چند سال پس از جراحی معده، سرطان معده بروز می‌کند.

جراحی معده ممکن است موجب کاهش اسید معده شود و زمانی که میزان اسید معده کمتر می‌شود، تعداد باکتری‌های تولیدکننده نیتریت افزایش می‌یابد. بازگشت صفرا از روده کوچک به معده پس از جراحی نیز ممکن است موجب التهاب معده شود و به افزایش خطر ابتلا به سرطان کمک کند.

بیماری منتریه (Menetrier disease)

در این بیماری لایه مخاط معده به‌صورت پیچیده و بیش‌ازحد رشد می‌کند و باعث شکل‌گیری چین‌های بزرگ در معده می‌شود. این عارضه ترشح اسید معده را کاهش می‌دهد.

عفونت با ویروس آپشتین بار (EBV)

عفونت با EBV خطر ابتلا به لنفوم غیر هوچکین در معده و خطر ابتلا به آدنوکارسینوم را افزایش می‌دهد.

نقص ایمنی متغیر شایع (CVID)

افراد مبتلابه CVID در معرض ابتلا به سرطان معده و لنفوم معده هستند. سیستم ایمنی فرد مبتلابه CVID نمی‌تواند در واکنش به میکروب‌ها به‌اندازه کافی آنتی‌بادی تولید کند و درنتیجه دچار عفونت‌های مکرر و همچنین سایر مشکلات، ازجمله گاستریت آتروفیک و کم‌خونی پرینشیوس هستند.

همچنین بخوانید

علائم سرطان معده چیست و برای تشخیص سرطان معده چه آزمایش‌هایی انجام می‌شود؟

سرطان معده چگونه درمان می‌شود

پیشگیری از سرطان معده

The post عوامل خطر تهدیدکننده سرطان معده appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

معده بخش مهمی از سیستم گوارش است. این عضو عضلانی و کیسه‌مانند در قسمت فوقانی شکم قرار دارد. در معده، مواد غذایی با شیره معده مخلوط می‌شوند. شیره معده مایعی اسیدی و رقیق است که توسط غدد موجود در پوشش داخلی معده ترشح می‌شود و نقش مهمی در هضم مواد غذایی دارد.

گاهی سلول‌های معده تغییر می‌کنند، رشد نمی‌کنند و یا عملکرد معمول ندارند. این تغییرات ممکن است منجر به تومورهای غیر سرطانی مانند پولیپ شوند یا شرایط پیش سرطانی ایجاد کنند به این معنی که سلول‌ها هنوز به سرطان تبدیل نشده‌اند اما اگر به‌موقع تشخیص داده نشوند به سلول‌های سرطانی تبدیل می‌گردند.

در بدترین حالت تغییرات در سلول‌های معده موجب سرطان می‌شود. سرطان معده یک تومور بدخیم است که در سلول‌های معده شروع می‌شود و به سایر نقاط بدن گسترش می‌یابد (متاستاز).

سرطان معده در جهان به‌عنوان پنجمین سرطان شایع در سال 2018 شناخته شده است که در مردان شیوع بیشتری دارد. این اختلال، یک بیماری چندعاملی است به این معنی که براثر وجود عوامل متعدد مانند عوامل عفونی، محیطی، ژنتیکی و فردی به وجود می‌آید. برای مطالعه عوامل خطر سرطان معده کلیک کنید

انواع سرطان معده

تومورهای غیر سرطانی معده

تومور غیر سرطانی یا خوش‌خیم، سلول‌های سرطانی هستند که به سایر قسمت‌های بدن گسترش نمی‌یابند. این نوع تومورها معمولاً تهدید جدی برای زندگی بیمار نیستند. آن‌ها معمولاً با جراحی برداشته می‌شوند و در اغلب موارد، بیماری قابل بازگشت نیست.

پولیپ معده

پولیپ‌های معده شایع‌ترین تومورهای غیر سرطانی معده هستند که در پوشش داخلی معده رشد می‌کنند. پولیپ‌ها ممکن است به شکل قارچ با یک سر و یک ساقه (پولیپ پایه دار) باشند و یا اینکه بدون ساقه به دیواره داخلی معده متصل هستند.

انواع مختلف پولیپ معده شامل پولیپ غدد لنفاوی، پولیپ‌های هیپرپلازی، پولیپ فیبروئید التهابی، پولیپ هامارتوماتوز و پولیپ xanthoma هستند که در اندازه و میزان سفتی با یکدیگر متفاوت‌اند.

انواع دیگر تومورهای غیر سرطانی معده بسیار نادر هستند. این موارد عبارت‌اند از:

• تومور استرومال دستگاه گوارش (GIST: (GIST های کوچک غیر سرطانی‌اند، اما نوع بزرگ آن‌ها اغلب سرطانی هستند
• لیپوم: ساخته‌شده از بافت و توده چربی.
• لیومیوم: ساخته‌شده از سلول‌های عضلانی صاف
• تومورهای اعصاب محیطی
• همانژیوم: از عروق خونی غیرطبیعی تشکیل شده است.
• لنفانژیوم: در عروق لنفاوی رشد می‌کند
• گلوموس تومور: در اطراف رگ‌های خونی ایجاد می‌شود
• فیبروما: ساخته‌شده از بافت فیبری
• تومورهای کیستی: زمانی ایجاد می‌شود که یک غده آزادکننده مخاط معده مسدود شود.

عوامل خطر تومورهای غیر سرطانی معده

• التهاب معده
• بیماری‌های ارثی
• زخم شدن معده
• داروهای کاهنده اسید معده
• سندرم پولیپوزیز

حالت پیش سرطان

حالت پیش سرطان معده، حالتی از تغییرات در سلول‌های معده است که مستعد تبدیل به سلول‌های سرطانی هستند و اگر آن‌ها به‌موقع درمان نشوند ممکن است که به سرطان تبدیل شوند.

انواع حالت پیش سرطان معده عبارت‌اند از:

دیسپلازی اپی تلیال معده (Gastric epithelial dysplasia)

دیسپلازی اپیتلیال معده زمانی رخ می‌دهد که سلول‌های دیواره معده (مخاط) تغییر می‌کند و غیرطبیعی می‌شود، این سلول‌های غیرطبیعی ممکن است درنهایت تبدیل به آدنوکارسینوم، شایع‌ترین نوع سرطان معده شوند.

دیسپلازی اپیتلیال معده به دو نوع تقسیم می‌شود:

دیسپلازی درجه پایین (Dysplasia low-grade): سلول‌های غیرطبیعی به‌آرامی تغییر و رشد می‌کنند. خطر ابتلا به سرطان در این نوع کم است و ممکن است به حالت عادی بازگردد (رنج).

دیسپلازی درجه بالا (high-grade dysplasia): سلول‌های غیرطبیعی به‌سرعت تغییر و رشد می‌کنند. خطر ابتلا به سرطان در این نوع زیاد است.

عوامل خطر شرایط پیش سرطان

• عفونت با هلیکوباکتر پیلوری ((Helicobacter pylori
• گاستریت اتورفیک معده: التهاب مزمن معده وجود دارد و درعین‌حال سلول‌های معده از بین می‌روند
• متاپلازی روده: پوشش بافت معده از بین می‌رود و جای آن را پوشش بافت روده می‌گیرد.

آدنوم معده

آدنوم معده یک نوع پولیپ ساخته‌شده از سلول‌های غیرطبیعی (غیرمعمول) غدد لنفاوی دیواره داخلی معده است. آدنوم معده معمولاً در قسمتی از معده به وجود می‌آید که دچار التهاب مزمن شده است.

معمولاً اندازه پولیپ آدنوم کمتر از 2 سانتیمتر است و اگر بزرگ‌تر از 2 سانتی‌متر شوند، زخم گردند و یا دچار دیسپلازی با درجه بالا شوند ممکن است که به سرطان تبدیل شوند. اگر این عارضه بدون درمان باقی بماند، ممکن است به آدنوکارسینوم، شایع‌ترین نوع سرطان معده تبدیل شود

عوامل خطر زیر باعث افزایش احتمال ابتلا به آدنوم معده می‌شود:

• پولیپوز آدنوماتوز خانوادگی: بیماری خانوادگی که موجب بروز صدها تا هزاران پلیپ در روده بزرگ و رکتوم می‌شود.
• گاستریت اتورفیک معده
• متاپلازی روده

تومورهای سرطانی معده

تومور سرطانی معده یا تومورهای بدخیم، سلول‌های سرطانی هستند که می‌توانند رشد کنند و به تخریب بافتهای اطراف بپردازد. همچنین می‌توانند به سایر قسمت‌های بدن گسترش یابد یا متاستاز شود.

سرطان معده اولیه

سرطان معده معمولاً در مخاط معده آغاز می‌شود و همان‌طور که رشد می‌کند به لایه‌های عمیق‌تر معده حمله می‌کنند و حتی از آن عبور می‌کنند. هنگامی‌که تومور فقط مخاط و زیر مخاط را درگیر کند، سرطان معده به‌عنوان سرطان معده اولیه شناخته می‌شود.

ادنوکارسینومای معده (Adenocarcinoma)

حدود 90٪ تا 95٪ سرطان‌های معده از نوع ادنوکارسینوما هستند. این سرطان، سلول‌های غدد مخاط معده را مبتلا می‌کند.

تومورهای استرومائی دستگاه گوارش (GIST)

این نوع سرطان نادر است و سلول‌های بینابینی کاخال (ICC) در دیواره معده را مبتلا می‌کند. ICC سلول‌های اختصاصی در دستگاه گوارش است. GIST معده به دو صورت خوش‌خیم و بدخیم هستند.

سرطان لنفوم معده

سرطان لنفوم نوعی سرطان است که در آن لنفوسیت‌ها (نوعی گلبول سفید) موردحمله قرار می‌گیرد. سرطان بافت لنفاوی لایه مخاطی معده (MALT) شایع‌ترین نوع لنفوم معده است. لنفوم های معده به‌طورمعمول لنفوم غیر هوچکین هستند. لنفوم MALT معده غالباً ناشی از عفونت با هلیکوباکتر پیلوری است. برای درمان این نوع سرطان باید در ابتدا هلیکوباکتر را از بین ببرند.

تومور کارسینوئید یا نورواندوکرین دستگاه گوارش

این نوع سرطان از سلول‌های تولیدکننده هورمون در معده شروع می‌شوند. تومورهای نورواندوکرین دستگاه گوارش می‌توانند به‌آرامی رشد کنند یا تهاجمی شوند. اکثر این تومورها به اندام‌های دیگر گسترش نمی‌یابند.

The post انواع سرطان معده appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.