درد لگن به چه معناست؟

یک فرد ممکن است درد را در محل مفصل لگن، عضلات اطراف آن، رباط‌ها، اعصاب و تاندون‌های این ناحیه احساس نماید. لگن یکی از بزرگ‌ترین مفاصل نگهدارنده وزن بدن بوده و محل اتصال مفصل گوی و کاسه‌ای استخوان ران با استخوان خاصره است. این مفصل از دو جزء اساسی تشکیل شده است: یکی سر استخوان ران و دیگری حفره استابولوم (که سر استخوان ران در آن قرار می‌گیرد). 

عضلاتی که مفصل لگن را پوشش می‌دهند عبارتند از:

• عضلات گلوتئال که عضلات اصلی تشکیل دهنده ناحیه سرین به شمار می‌آیند.
• عضلات نزدیک کننده (اداکتور) که قسمت داخلی عضلات ران را تشکیل می‌دهند.
• عضله ایلیوپسواس که از قسمت‌های تحتانی کمر منشأ گرفته و به سمت پایین امتداد پیدا می‌کند.
• عضله چهارسر ران که خود از ترکیب چهار بخش عضلانی مختلف تشکیل شده است و قسمت قدامی ران را تشکیل می‌دهد.
• عضلات همسترینگ که مربوط به پشت ران می‌شوند. 

عروق و اعصاب اصلی (مانند اعصاب سیاتیک) نیز از اطراف مفصل لگن عبور می‌کنند. درد لگن ممکن است در نتیجه آسیب به عضلات، تاندون‌ها و رباط‌های مفصلی رخ داده و به قسمت لگن، باسن و بخش فوقانی ران انتشار یابد. در ادامه برخی از علل درد لگن در حین نشستن توضیح داده شده‌اند:

وضعیت بدن در هنگام نشستن

عادات اشتباه در هنگام نشستن می‌توانند موجب درد لگن در حین نشستن شوند. این عادات عبارتند از:

• قوز کردن در هنگام نشستن می‌تواند منجر به بروز درد لگن در فرد گردد. وقتی بدون تکیه مناسب بر روی صندلی می‌نشینید، فشار زیادی به لگن‌های خود وارد آورده و به مرور زمان دچار آسیب در این مفاصل خواهید شد. 
• نشستن به صورت چهارزانو یا خم شدن به یک سمت، فشار وارد آمده بر روی لگن را افزایش داده و موجب بروز درد در این مفاصل می‌گردد. 
• نشستن بر روی سطوح ناهموار مانند یک کوسن یا بالشت که بیش از اندازه نرم باشد، بدن را به یک سمت بیشتر از سمت دیگر متمایل ساخته و فشار غیر یکنواختی را به لگن‌ها وارد می‌آورد. این فشار به مرور زمان نشستن را برای فرد طاقت فرسا می‌سازد. 

تحت فشار قرار گرفتن اعصاب

نشستن به مدت طولانی می‌تواند اعصاب ناحیه لگن را تحت فشار قرار دهد و به اصطلاح فرد را دچار رادیکولوپاتی کند. وارد آمدن هرگونه نیروی غیر عادی به اعصاب لگن به صورت کشیدگی، فشردگی یا به دام افتادن اعصاب در میان بافت‌های دیگر می‌تواند منجر به درد لگن در حین نشستن و نیز دردهای راجعه به ناحیه ران، باسن و کشاله ران گردد. علائم همراه این مشکل شامل تظاهرات عصبی زیر خواهد بود:

• ناتوانی در حرکت دادن عضو
• بی حسی
• احساس گزگز شدن پوست
• احساس سوزش

برای درمان رادیکولوپاتی‌ها روش‌های زیر پیشنهاد می‌شود:

• تمرین‌های کششی
• داروهای ضد التهاب
• کمپرس سرد و گرم
• استراحت

گرفتگی سیاتیک

یکی از علل درد لگن در حین نشستن، آسیب به عصب سیاتیک است. نشستن‌های طولانی مدت می‌تواند منجر به بروز این حالت گردد. عصب سیاتیک طویل‌ترین و نیز پهن‌ترین عصب در کل بدن انسان بوده و از قسمت کمر تا پشت زانوها امتداد می‌یابد. درد ناشی از التهاب و آسیب به عصب سیاتیک به قسمت باسن، انگشتان پا و یا پشت ساق پا گسترش یافته و ماهیتی تیز و تیرکشنده دارد. همچنین ضعف عضلانی و بی حسی نیز ممکن است با آن همراهی داشته باشند. 

درمان علامتی گرفتگی سیاتیک از طریق انجام ورزش‌های کششی مناسب و مصرف داروهای مسکن و ضدالتهاب صورت می‌گیرد.

همچنین بخوانید: رژیم ضد التهاب دکتر ویل

بورسیت

بورسیت به التهاب بورس‌ها یا کیسه‌های حاوی مایع مفصلی در اطراف مفاصل گفته می‌شود که می تواند یکی از دلایل درد لگن در حین نشستن باشد. بورس‌ها از اصطکاک میان استخوان‌ها، عضلات و تاندون‌ها جلوگیری به عمل می‌آورند. اصطکاک دائم و طولانی مدت میان این اجزای حرکتی موجب التهاب غشاهای مفصلی و در نتیجه ایجاد بورسیت می‌شود. درد ناشی از التهاب بورس‌ها به ناحیه لگن و ران انتشار یافته و اغلب در هنگام بلند شدن از روی صندلی و پس از نشستن‌های طولانی مدت شایع است. گاهی اوقات درد آنقدر شدید است که با خواب فرد تداخل ایجاد می‌کند.

درمان بورسیت شامل مصرف داروهای ضد التهاب و ضد درد، فیزیوتراپی، استفاده از آتل و بریس، کمپرس سرد و گرم، ورزش، استراحت و جراحی می‌گردد.  

علل درد لگن در حین نشستن؛ التهاب تاندون

یکی دیگر از علل درد لگن در حین نشستن التهاب تاندون است. تاندون‌ها به بافت‌های فیبری گفته می‌شوند که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. التهاب این بافت‌ها خصوصاً در ناحیه عضله ایلیوپسواس به درد لگن می‌انجامد. این درد گاهی در کشاله ران و یا در قسمت قدامی لگن نیز احساس می‌گردد. درمان التهاب تاندون شامل موارد زیر است:

• استراحت، قرار دادن یخ بر روی محل درد، انواع کمپرس‌ها و بالا نگه داشتن پا
• فیزیوتراپی و کاردرمانی
• آتل، بریس و یا اسلینگ‌‌ها
• داروهای ضد التهاب و ضد درد
• تزریق کورتون
• جراحی

آرتروز

آرتروز (استئوآرتریت) یکی از شایع‌ترین انواع التهاب مفصل و حالتی مزمن است که در آن غضروف مفاصل از بین رفته و بین استخوان‌ها اصطکاک زیادی به وجود می‌آید. این اصطکاک باعث ایجاد درد، خشکی مفاصل و ناتوانی در حرکت می‌شود. درد لگن در بیماران مبتلا به آرتروز در ناحیه کشاله ران، باسن و در قسمت داخلی زانو یا ران احساس می‌گردد. درمان‌هایی که برای آرتروز پیشنهاد می‌شود شامل ورزش، کاهش وزن و درمان‌های جراحی در موارد شدید خواهد بود.

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی مزمن است و در نتیجه کارکرد اشتباه سیستم ایمنی و حمله آن به بافت‌های خودی ایجاد می‌شود. آرتریت روماتوئید در مفصل لگن با علائمی از قبیل خشکی و تورم لگن و کشاله ران و درد شدید تظاهر یافته است و اغلب به طور قرینه هر دوی این مفاصل را درگیر می‌کند. درمان‌های آن عبارتند از:

• داروهای ضد التهاب و ضد درد
• کمپرس‌های سرد و گرم
• محصولات موضعی مانند کرم‌ها، ژل‌ها و برچسب‌ها
• توازن میان استراحت و ورزش

جمع بندی

بسیاری از افراد با درد لگن در حین نشستن دست و پنجه نرم می‌کنند. عوامل متعددی از قبیل وضعیت نشستن نادرست، بی تحرکی به مدت طولانی و فشار غیر طبیعی بر مفصل لگن می‌تواند موجب بروز چنین دردی شود. پروسه‌های التهابی و تحت فشار قرار گرفتن اعصاب نیز می‌توانند در بروز این مشکل دخیل دانسته شوند. در مواردی که درد شدید و مقاوم بوده و علت روشنی برای آن وجود ندارد، مراجعه سریع به پزشک از اهمیت بسزایی برخوردار خواهد بود.

The post چه عواملی موجب درد لگن در حین نشستن می‌گردند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

درد زانو ناشی از آرتروز چه حسی دارد؟

با فشار و کشیدگی زیادی که طی سالیان روی زانوی ما وارد می‌شود، جای تعجب نیست که بسیاری از مردان و زنان در سنین مختلف از درد زانو شکایت کنند. اگرچه مطمئناً دلایل جدی‌تری برای به وجود آمدن درد زانو وجود دارد، اما در بسیاری از افراد، درد زانو موقتی بوده و تقریباً بی‌ضرر است. با این حال اگر فکر می‌کنید درد زانوی شما ممکن است ناشی از آرتروز زانو باشد، در اینجا چند مورد از علائم و نشانه‌های چنین دردی را بیان می‌کنیم که می‌بایست مراقب بروز آنها باشید.

علائم و نشانه های آرتروز زانو:

شروع تدریجی درد

در برخی موارد ممکن است درد آرتروز زانو به طور ناگهانی به وجود بیایید، اما در بیشتر موارد این درد به تدریج ایجاد می‌شود و درد آن بیشتر می‌شود. 

سفتی مفصل

یکی از شایع‌ترین علائم آرتروز زانو این است که زانوی اکثر بیماران سفت می‌شود. این مسئله اغلب بعد از مدت طولانی بی‌تحرک بودن به وجود می‌آید مانند بی‌تحرکی به دلیل خوابیدن یا مسافرت با ماشین یا هواپیما. بالعکس سفتی روزمره زانو که ممکن است هنگام بیدار شدن از خواب یا در مواقع دیگر ایجاد شود، سفتی ایجاد شده به واسطه آرتروز زانو معمولاً طولانی‌تر و شدیدتر است.

تورم و التهاب

در برخی بیماران که نوع خاصی از آرتروز را دارند ممکن است در اطراف مفصل تورم، قرمزی، گرمی و حساسیت به لمس وجود داشته باشد. این علائم می‌تواند به خاطر مایع مفصلی یا دیگر مسائل ایجاد شوند.

محدودیت در حرکت مفصل

در مردان و زنانی که دچار آرتروز زانو شده‌اند، انجام فعالیت‌هایی که زمانی به راحتی و سادگی انجام می‌دادند ممکن است با محدودیت و درد همراه بوده و برایشان سخت یا غیر ممکن شده باشد. پیاده‌روی، دویدن یا سوار شدن و خارج شدن از اتومبیل اغلب می‌تواند برای بیماران مبتلا به آرتروز زانو چالش‌برانگیز باشد. آسیب ‌دیدن و از بین رفتن غضروف معمولاً باعث ایجاد چنین مشکلی می‌شود.

همچنین بخوانید: همه چیز درباره ی آرتروز و استئوآرتریت

روش‌های درمان درد آرتروز زانو چیست؟

1- وزن خود را کنترل کنید

وزن شما می‌تواند تاثیر زیادی در بروز علائم آرتروز داشته باشد. اضافه وزن فشار زیادتری به مفاصل، به خصوص زانو، ران‌ و مچ پا وارد می‌کند. کالج روماتولوژی و بنیاد آرتروز آمریکا به شدت توصیه کرده است که در صورت داشتن استئوآرتریت، آرتروز زانو و اضافه وزن یا چاقی، وزن خود را کاهش دهید.

پزشک و متخصص تغذیه شما می‌تواند برای بهبود این بیماری وزنی را مشخص کرده و برنامه‌ای بچیند تا به آن وزن دست یابید.

کاهش فشار حاصل از وزن بالا می‌تواند:

• باعث بهبود حرکت شود
• درد را کم کند
• از آسیب‌های احتمالی آینده جلوگیری کند

با استفاده از سیستم نوبت دهی زیر می توانید برای دریافت نوبت مشاوره آنلاین کاهش وزن اقدام کنید:

2- به اندازه کافی ورزش کنید

اگر آرتروز دارید ورزش می‌تواند به شما کمک کند تا:

• وزنتان را کنترل کنید
• مفاصلتان انعطاف‌پذیر باقی بماند
• عضلات اطراف مفاصلتان تقویت شوند و در نتیجه پشتیبان مفاصل برای تحمل فشار باشند

پزشکان اکیداً توصیه می‌کنند که می‌بایست یک برنامه ورزشی مناسب داشته باشید. ورزش زیر نظر یک مربی یا در کنار شخص دیگر ممکن است بسیار مفید باشد، زیرا انگیزه را افزایش می‌دهد.

همچنین بخوانید: تاثیر ورزش بر بیماری آرتروز

برخی از ورزش‌های مناسب برای این دسته از بیماران عبارتند از:

• پیاده‌روی
• دوچرخه‌سواری
• تای چی
• ورزش‌های آبی
• شنا

3- از سرد و گرم درمانی استفاده کنید

سرما و گرما درمانی می‌تواند به تسکین درد و التهاب آرتروز کمک کند.

• گرما درمانی می‌تواند شامل دوش آب گرم به مدت طولانی در صبح برای کمک به کاهش سفتی و استفاده از پتو برقی یا پد گرم‌کننده مرطوب برای کاهش درد شبانه باشد.
• سرما درمانی می‌تواند به تسکین درد، تورم و التهاب مفاصل و آرتروز زانو کمک کند. یک بسته یخ ژله‌ای یا یک کیسه سبزیجات منجمد را درون یک حوله بپیچید و برای تسکین سریع درد آن را به مفاصلی که درد می‌کنند بمالید. به هیچ عنوان خود یخ را مستقیما به پوست نمالید.
• کپسایسین از فلفل تند به دست می‌آید و ترکیبی از برخی پماد‌ها و کرم‌های موضعی است که می‌توانید بدون نسخه پزشک آن را خریداری کنید. این محصولات گرمایی ایجاد می‌کنند که می‌تواند درد مفاصل را تسکین دهد.

4- طب سوزنی را امتحان کنید

طب سوزنی یک درمان باستانی چینی است و سوزن‌های نازکی را در نقاط خاصی از بدن شما فرو می‌کنند. طبیب‌ها می‌گویند در این روش مسیر انرژی در آن نقاط تغییر کرده و تعادل به بدن بازمی‌گردد. طب سوزنی ممکن است درد آرتروز را کاهش دهد و کالج روماتولوژی و بنیاد آرتروز آمریکا آن را مشروط به رعایت مواردی خاص توصیه می‌کند.

 با وجود این که شواهد کافی برای تایید مفید بودن این روش درمانی وجود ندارد، با این حال خطر آسیب‌دیدگی در طب سوزنی کم است. برای انجام این روش درمانی حتماً پیش متخصصی بروید که دارای مجوز است.

همچنین بخوانید: آیا کاهش وزن با طب سوزنی امکان پذیر است؟

5- برای تحمل درد از مدیتیشن استفاده کنید

استفاده از تکنیک‌های مدیتیشن و آرام‌سازی ممکن است به کاهش استرس و درد آرتروز کمک کرده و بدین صورت بتوانید با دردتان کنار بیایید. کم شدن استرس می‌تواند به کاهش التهاب نیز کمک کند. کالج روماتولوژی و بنیاد آرتروز آمریکا، ورزش یوگا و تای چی را پیشنهاد می‌کند. در این ورزش‌ها تکنیک‌های مدیتیشن، آرام‌سازی و تنفس با ورزش‌های تماس پایین ترکیب می‌شوند.

طی مطالعات صورت گرفته توسط موسسه ملی بهداشت (NIH) مشخص شده است که انجام مدیتیشن ذهن‌آگاهی برای برخی از افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی مفید است. اضطراب، استرس و افسردگی همگی از عوارض شایع بیماری‌هایی هستند که باعث درد مزمنی مانند آرتروز می‌شوند.

6- یک رژیم غذایی سالم داشته باشید

یک رژیم غذایی حاوی میوه‌های تازه، سبزیجات و خوراکی‌‌های سالم می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی بدن و سلامتتان کمک کند. برخی شواهد نشان می‌دهد که استفاده از رژیم غذایی مناسب می‌تواند افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی و استئوآرتریت از جمله آرتروز زانو را تحت تاثیر قرار دهد. رژیم‌های گیاهی آنتی‌اکسیدان‌هایی را فراهم می‌کنند که با از بین بردن رادیکال‌های آزاد بدن می‌توانند به کاهش التهاب کمک کنند.

از طرف دیگر، یک رژیم غذایی غنی از گوشت قرمز، غذاهای فرآوری‌شده، چربی، قند و نمک ممکن است التهاب را که یکی از علائم آرتروز است تشدید کند. این غذاها می‌توانند باعث بیماری‌های دیگری مانند چاقی، کلسترول بالا، فشار خون بالا، بیماری قلبی و سایر عوارض دیگر شوند بنابراین برای افراد مبتلا به آرتروز مفید نیستند. توصیه‌های پزشکی موجود در رابطه با استئوآرتریت، مصرف ویتامین D یا مکمل‌های روغن ماهی را به عنوان یک روش درمانی پیشنهاد نکرده‌اند، اما مصرف غذاهای حاوی این مواد مغذی به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متعادل ممکن است به سلامت عمومی بدن کمک کند.

The post 6 راه برای درمان آرتروز زانو appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

عفونت مفاصل هنگامی اتفاق می‌افتد که این مایع بیش‌ازحد در اطراف مفصل تجمع یابد. زمانی که تجمع مایع مفصلی در زانو اتفاق بیفتد به آن تورم یا آب‌آوردگی زانو میگویند.

قسمت‌های درگیر در این عارضه شامل

• پرده زلالی زانو (لایه زلالی نرم و لغزان که زانو را می‌پوشاند)
• استخوان‌های مفصل زانو (کشکک، ران، درشت‌نی و نازک‌نی)
• غضروف مفصل زانو

علائم آب‌آوردگی زانو

در بیشتر موارد التهاب زانو دریکی از دو پا اتفاق می‌افتد و احساس سنگینی در زانوی متورم نسبت به‌زانوی سالم وجود درد. دیگر علائم و نشانه‌های آب‌آوردگی زانو عبارت‌اند از:

• تورم و قرمزی پوست اطراف کشکک زانو
• درد و حساسیت به لمس، به‌ویژه هنگامی‌که وزن بدن روی زانوی آسیب‌دیده قرار گیرد.
• حس گرمای بیشتر در زانوی متورم
• خشکی و سفت شدن مفصل زانو و دشواری در صاف کردن یا خم کردن زانو
• دشواری در راه رفتن، استفاده از پله و سایر فعالیت‌های روزمره

علل به وجود آورنده آب‌آوردگی زانو

• استفاده بیش‌ازحد از مفصل
• پارگی رباط و منیسک زانو
• شکستن استخوان
• عفونت باکتریایی
• بورسیت زانو (التهاب کیسه بورس زانو)
• آرتروز و روماتیسم مفصلی
• نقرس
• کیست‌ها یا تومورها

مایع مفصلی معمولاً از گلبول‌های سفید و برخی از مواد شیمیایی که گلبول‌های سفید آزاد می‌کنند، گلبول‌های قرمز و روان کننده‌ها تشکیل‌شده است. هنگامی‌که آسیبی به‌زانو وارد می‌شود، پاسخ طبیعی بدن تولید مایعات بیشتر برای محافظت از آن است که این ممکن است موجب آب‌آوردگی زانو گردد.

چه افرادی درخطر آب‌آوردگی زانو هستند؟

علاوه بر اعمال تنش و آسیب فیزیکی به‌زانو مواردی وجود دارند که احتمال ابتلا به تورم زانو را افزایش می‌دهند:

سن: احتمال ایجاد مشکلات زانو با افزایش سن افزایش میابد.

ورزش: ورزش‌های پربرخورد نظیر کشتی، بسکتبال، فوتبال و راگبی می‌توانند زانوها را تحت‌فشار قرار دهند.

کار: نصاب فرش و موکت، باغبان‌ها، افرادی که مصالح کف خانه را نصب می‌کنند و دیگر متخصصانی که نیاز به گذراندن زمان زیادی کار کردن روی زانو دارند، درخطر تورم زانو هستند.

وزن: وزن بیش‌ازحد مفاصل زانو را تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند منجر به درد، سایش مفاصل زانو گردد.

وضعیت سلامتی: نقرس، آرتروز و روماتیسم مفصلی و عفونت مفاصل می‌توانند باعث تورم زانو گردند. کمبود ویتامین و مواد معدنی عوارض متعاقب صدمه را با احتمال بالاتری به وجود خواهند آورد.

نحوه درمان آب‌آوردگی زانو

اکثر درمان‌های تورم مفصل زانو بر اساس علت به وجود آورنده این عارضه انجام می‌شود، بنابراین ممکن است درمان برای هر فرد متفاوت باشد.

در ابتدای کار پزشک با بررسی سوابق پزشکی شامل هرگونه مشکلات قبلی، استخوانی و…و سبک زندگی مانند فعالیت‌های بدنی که درگیر آن هستید (ورزش و کار) به علل آب‌آوردگی زانو پی می‌برد. همچنین یک معاینه فیزیکی کامل مانند چک کردن دامنه حرکت پا به تشخیص دقیق‌تر پزشک کمک می‌کند.

سپس ممکن است پزشک بخواهد مایع داخل مفصل را با استفاده از سوزن بیرون بکشد (آسپیراسیون مفصلی). این عمل به‌صورت سرپایی ودر مطب قابل انجام است.

مایع را می‌توان برای موارد زیر آزمایش کرد:

• باکتری‌هایی که ممکن است باعث عفونت شوند
• کریستال، پروتئین و گلوکز که ممکن است نقرس یا سایر شرایط را نشان دهند
• سلول‌های خون که ممکن است آسیب را نشان دهند

درمان بر اساس علت آن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• داروهای ضدالتهاب، ضد درد و ضد نقرس
• آنتی‌بیوتیک‌ها اگر عفونت وجود دارد
• تزریق بی‌حسی موضعی طولانی اثر و کورتیکواستروئیدهای خوراکی یا آن‌هایی که مستقیماً به مفصل زانو تزریق می‌شوند
• بیرون کشیدن مایع داخل مفصلی (بزل مفصل) با استفاده از سوزن نازک و بلند که به‌طور موقت فشار را کاهش می‌دهد و گاهی اوقات با تزریق یک کورتیکواسترویید همراه است.
• آرتروسکوپی، یک روش که در آن یک لوله دوربین‌دار به داخل مفصل زانو وارد می‌شود تا به اقدامات تشخیصی و درمانی کمک کند
• فیزیوتراپی برای بهبود انعطاف‌پذیری و ایجاد قدرت در عضلات اطراف مفصل زانو
• اگر مفصل زانو به درمان‌های دیگر پاسخ ندهد، جراحی حذف کیسه بورس ممکن است ضروری باشد. جراحی جایگزینی زانو گزینه‌ای برای موارد حادتر است.

رژیم غذایی مناسب در درمان آب‌آوردن زانو

طی دوره درمان مصرف مواد غذایی حاوی پروتئین بالا مانند گوشت، مرغ، ماهی و لبنیات توصیه می‌شود همچنین مصرف مایعات فراوان برای جلوگیری از یبوست ناشی از کم‌تحرکی.

پیشگیری از آب‌آوردن زانو

درحالی‌که همیشه نمی‌توان مانع از آب‌آوردگی زانو شد، چند اقدام مهم وجود دارد که می‌تواند به کاهش احتمال ابتلا به این عارضه کمک کند

• رسیدن به وزن مناسب و حفظ وزن سالم
• تمرینات ورزشی مناسب برای تقویت عضلات اطراف مفصل زانو
• استفاده از محافظ‌های زانو kneepads هنگام انجام ورزش‌های پربرخورد یا کار روی زانو.
• اجتناب از حرکات ناگهانی زانو
• اقدام جهت درمان به‌موقع زانوهای آسیب‌دیده

The post آب‌آوردگی زانو از علت تا درمان appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.