آیا می دانید غذاهایی که می خورید می تواند بر درد و علائم آرتروز شما تأثیر بگذارد؟ التهاب ، علت اصلی آرتروز، اغلب به دلیل رژیم غذایی فرد بدتر یا بهتر می شود.

خوردن برخی از غذاهای خاص یا مکمل‌های غذایی برای کسانی که مبتلا به آرتروز هستند امکان پذیر نیست، اما طبق بنیاد آرتروز، رژیم‌های خاص می‌توانند علائم افراد را بهبود ببخشند. مصرف یک رژیم غذایی متعادل و مغذی ممکن است از آسیب بیشتر مفاصل جلوگیری کند. برخی از غذاها دارای قابلیت ضد التهابی هستند که می‌توانند به کاهش علائم کمک کنند در حالی که غذاهای دیگر ممکن است التهاب را تقویت کنند.

آرتروز

آرتروز یک بیماری شایع است که شامل التهاب مزمن در مفاصل است. بسته به نوع آن باعث درد و آسیب به مفاصل، استخوان‌ها و سایر اعضای بدن می‌شود.

این شرایط می تواند بر روی هر مفصل در بدن تأثیر بگذارد، اما افراد اغلب آن را در زانوها، دست ها، باسن یا ستون فقرات مشاهده می کنند.

بیش از 100 نوع آرتروز وجود دارد و آرتروز مفاصل، شایع‌ترین نوع بیماری مفاصل است. در حقیقت، تا 40٪ از مردان و 47٪ از زنان ممکن است در طول زندگی خود آرتروز داشته باشند. فرد می‌تواند از طریق رژیم غذایی برای حفظ وزن متوسط استفاده کند که ممکن است به التهاب کمک کند و همچنین فشار بر مفاصل را کاهش دهد. بعضی از انواع آرتروز دارای غذاهای محرک خاص است. به عنوان مثال، غذاهایی که سرشار از پورین است می‌تواند به حمله نقرس کمک کند.

انواع آرتروز

• آرتریت روماتوئید (RA)
• آرتریت پسوریازیس
• آرتریت روماتویید جوانان
• نقرس
• لوپوس
• اسپوندیلیت آنکیلوزان

رژیم غذایی مناسب می‌تواند به روش‌های زیر به بهبود و درمان آرتروز کمک کند

• کاهش التهاب و جلوگیری از آسیب

یک رژیم غذایی مغذی و متعادل ابزار لازم را برای جلوگیری از آسیب بیشتر مفاصل به بدن می‌دهد. این ابزار برای افراد مبتلا به آرتروز ضروری است.

برخی از غذاها باعث کاهش التهاب در بدن می شوند و پیروی از یک رژیم ضد التهابی می‌تواند علائم بیماری ها را بهبود بخشد. خوردن آنتی اکسیدان کافی، از جمله ویتامین‌های A، C و E، می‌تواند به جلوگیری از آسیب بیشتر مفاصل کمک کند.

• کاهش کلسترول

افراد مبتلا به آرتروز به احتمال زیاد کلسترول خون بالا دارند و کاهش کلسترول ممکن است علائم این بیماری را بهبود بخشد. در رژیم غذایی مناسب، افراد می‌توانند به سرعت سطح کلسترول خود را بهبود بخشند.

• حفظ وزن سالم

اضافه وزن می‌تواند فشار بیشتری به مفاصل وارد کند و ذخیره اضافی چربی در بدن باعث التهاب بیشتر می‌شود. حفظ وزن سالم می‌تواند علائم آرتروز را کاهش دهد. حفظ وزن مناسب برای برخی از افراد دشوار است، به ویژه کسانی که بیماری آرتروز دارند و این بیماری تحرک آنها را کاهش داده است. برای داشتن تغذیه مناسب، پزشک یا متخصص تغذیه قادر به ارائه مشاوره خواهد بود.

انتخاب‌های غذایی که ممکن است بر علائم آرتروز فرد تأثیر بگذارد

چربی‌های التهابی

انواع مختلفی از چربی باعث افزایش التهاب در بدن می‌شود. طبق بنیاد آرتروز، فرد مبتلا به آرتروز باید موارد زیر را محدود کند:

اسیدهای چرب امگا 6

 اسیدهای چرب امگا 6 در حد متوسط مضر نیستند، اما بسیاری از مردم آمریکا مقدار زیادی از آنها را مصرف می‌کنند. اسیدهای چرب امگا 6 پیش ماده التهاب است و در اسیدهای چرب امگا 3 علائم ضد التهاب وجود دارد. در رژیم غذایی متوسط آمریکایی، مصرف امگا 6 بیش از حد است که باعث افزایش التهاب می‌شود. منابع رایج چربی‌های امگا 6 دانه‌های سویا، ذرت، گلرنگ، آفتابگردان، روغن کانولا، آجیل و گوشت است. برای انتخاب چربی‌های سالم‌تر، سعی کنید با روغن زیتون که در درجه اول چربی اشباع نشده است، غذا بپزید و همچنین ماهی‌های چرب مانند ماهی آزاد، ماهی تن که باعث کاهش التهاب می‌شود بخورید.

چربی اشباع شده

گوشت، کره و پنیر حاوی این نوع چربی هستند. چربی اشباع شده باید کمتر از 10٪ کل کالری دریافتی در روز را در بدن فرد تشکیل دهد.

چربی‌های ترانس

این نوع چربی برای سلامتی انسان مضر است؛ زیرا کلسترول “خوب” را کاهش می‌دهد، کلسترول “بد” و سطح التهاب را افزایش می‌دهد. تولید کنندگان طی چند سال گذشته چربی‌های ترانس را از اکثر غذاهای آماده حذف کرده‌اند، اما برای اطمینان از آن برچسب‌های آنها را بررسی کنید.

قند

یک مطالعه در مواد مغذی نشان می‌دهد که افرادی که به طور منظم نوشابه می‌نوشند، خطر ابتلا به RA را دارند. مصرف بیش از حد قند خطر مرگ ناشی از بیماری قلبی را افزایش می‌دهد. همچنین می‌تواند منجر به چاقی، التهاب و سایر بیماری‌های مزمن شود.

بسیاری از محصولات حاوی قندهای اضافه شده هستند. همیشه برچسب‌های غذایی را روی غلات صبحانه، سس‌ها و نوشیدنی‌های غیر الکلی بررسی کنید، زیرا این مواد ممکن است حاوی مقادیر شگفت انگیز قند اضافه شده باشند.

نوشابه، آب میوه، چای شیرین و سایر نوشیدنی‌های شیرین مقدار زیادی قند در خود دارند. توصیه می‌شود مصرف کل قند اضافه شده را به حداکثر 9 قاشق چای خوری شکر در روز محدود کنید. سعی کنید نوشیدنی‌های شیرین شده را جایگزین نسخه شیرین نشده کنید و طعم دهنده‌های طبیعی مانند لیمو تازه را به نوشیدنی خود اضافه کنید.

Nightshades

Nightshades گروهی از سبزیجات هستند که حاوی ترکیب سولانین است. مطالعات تأیید نکرده‌اند Nightshades می‌تواند باعث درد آرتروز شود، اما پزشکان گفته اند که حذف آنها از رژیم غذایی به بهبود علائم در برخی افراد کمک می‌کند.

سبزیجات Nightshade عبارتند از:

• گوجه فرنگی ها
• فلفل دلمه‌ای
• فلفل تند
• بادمجان
• سیب زمینی ها

بنیاد آرتروز توصیه می‌کند که افرادی که nightshades ممکن است علائم آنها را تشدید کند برای چند هفته آن را از رژیم غذایی خود حذف کنند، سپس نتایج مصرف کردن و مصرف نکردن آنها را مقایسه کنند.

داشتن دفترچه یادداشت غذایی ممکن است به فرد کمک کند هر واکنشی را که نسبت به یک ماده غذایی خاص دارد، پیگیری کند.

غذاهای سرشار از پورین

برای افرادی که نقرس دارند، پزشک ممکن است رژیم کم پورین همراه با دارو را توصیه کند. پورین موادی در غذاها است که بدن آنها را به اسید اوریک تبدیل می‌کند. اسید اوریک می‌تواند در جریان خون جمع شده و باعث حمله نقرس شود. بر اساس کنترل و پیشگیری از بیماری (CDC)، غذاهای زیر سرشار از پورین هستند:

• گوشت قرمز
• گوشت اندام، مانند جگر
• آبجو و الکل
• گوشت‌های فرآوری شده مانند ژامبون، بیکن
• برخی غذاهای دریایی مانند صدف و گوش ماهی

با این حال، یک بررسی در سال 2018 مشخص کرد که بعضی از سبزیجات غنی از پورین، مانند گل کلم، قارچ و لوبیا، هیچ ارتباطی با خطر نقرس وجود ندارد.

گوشت قرمز

گوشت‌های قرمز از چربی بالاتر و به طور خاص سرشار از چربی اشباع شده است. چربی آن بیشتر از گوشت‌های سفید یا پروتئین گیاهی هستند. مطالعات تحقیقاتی مصرف گوشت قرمز را با افزایش سطح التهاب مرتبط دانسته است که می‌تواند تورم مفصل و علائم آرتروز را بدتر کند.این مطالعه نشان داد که جایگزینی گوشت قرمز با یک وعده مرغ، ماهی، حبوبات یا آجیل با التهاب پایین همراه است.

لبنیات و پنیرهای پرچرب

لبنیات یک گروه غذایی سخت برای حذف کردن است چرا که باعث می‌شود محصولات شما از طیف گسترده‌ای از ماست گرفته تا پنیر، شیر و بستنی همه در این گروه گنجانده شده‌اند، مصرف نشود. اطلاعات تغذیه‌ای، مانند مقدار چربی و شکر، بر اساس نوع محصول به طور قابل توجهی تغییر می‌کند.

به طور کلی، هنگام ابتلا به آرتروز از مصرف لبنیات و چربی‌های کامل با چربی اضافه خودداری کنید، زیرا رژیم غذایی پرچرب با التهاب همراه است.

اگر مشکوک به عدم تحمل یا حساسیت به لبنیات باشید، حذف لبنیات می‌تواند به شما کمک کند تا تحریک خفیف و التهاب از لبنیات بهبود یابد.

شایان ذکر است که برخی از محصولات لبنی مانند ماست و کفیر دارای پروبیوتیک هستند. تحقیقات نشان می‌دهد که پروبیوتیک ها و میکروبیوم روده سالم باعث کاهش التهاب می‌شوند و می‌توانند به علائم آرتروز کمک کنند.

نمک

نمک یک ماده معدنی مهم در رژیم غذایی است، اما در صورت مصرف زیاد می‌تواند برای سلامتی مضر باشد. تحقیقات، مصرف زیاد نمک را با افزایش پاسخ التهابی مرتبط دانسته است و مطالعات نشان داده که خطر ابتلا به آرتریت روماتوئید را افزایش می‌دهد.

به دنبال غذاهایی باشید که سدیم کم داشته و نمکی به آنها اضافه نشده است. از گیاهان و ادویه‌های دیگر مانند فلفل آسیاب شده، پونه کوهی، زیره، سیر خرد شده یا پودر سیر، پودر پیاز و هر مخلوط ادویه‌ای که به هیچ وجه نمکی به آن اضافه نشده، استفاده کنید.

غذاهای سرخ شده

غذاهای سرخ شده در روغن هایی طبخ می‌شوند که سرشار از چربی اشباع و اسیدهای چرب امگا 6 بوده و هر دو با افزایش التهاب و افزایش علائم آرتروز همراه‌ هستند.

در غذاهای سرخ شده غالباً مواد دیگر نیز مانند نان، نمک و شکر اضافه شده وجود دارد که می‌تواند منجر به التهاب شود.

غذاهای خود را کمی تفت داده یا بپزید. با این روش چربی اضافه شده به غذاهای سرخ شده کاهش می‌یابد.

غذاهای کنسرو شده

این غذاها شامل تمام غذاهای کنسروی نیست، اما به طور خاص غذاهای کنسروی سرشار از شکر یا نمک است.

میوه‌های کنسرو شده در شربت سرشار از قند است که باعث افزایش التهاب می‌شود. به دنبال میوه‌ای باشید که بدون شکر اضافه شده یا کنسرو شده باشد.

نمک به عنوان ماده نگهدارنده در میزان استفاده از کنسروها مانند سبزیجات کنسرو شده، گوشت و سوپ استفاده می شود که باعث می‌شود سدیم آنها زیاد باشد. به دنبال محصول با سدیم کم یا بدون نمک اضافه شده باشید و مصرف نمک خود را به 2 گرم در روز برسانید.

الکل

الکل ممکن است خواص ضد التهابی داشته باشد، زیرا انواع دیگر آن مانند شراب قرمز حاوی آنتی اکسیدان است. برای آرتریت روماتوئید، در صورت مصرف متوسط – حد مجاز 170 گرم شراب قرمز در روز- مانعی ندارد. شراب قرمز با محافظت از سلامت مفصل همراه است.

برای انواع دیگر آرتروز، مانند نقرس، الکل می‌تواند باعث افزایش علائم شود. مطالعات انواع الکل را با افزایش خطر ابتلا به نقرس و افزایش حمله‌های نقرس مرتبط دانسته است.

غذاهای حاوی گلوتن

گلوتن گروهی از پروتئین‌های موجود در گندم، جو، چاودار و تریتیکاله (محل تلاقی گندم و چاودار) است. برخی تحقیقات آن را به افزایش التهاب مرتبط می‌دانند و نشان می‌دهند که مصرف غذاهای بدون گلوتن ممکن است علائم آرتروز را کاهش و سبب درمان آرتروز شود.

علاوه بر این، افراد مبتلا به بیماری سلیاک بیشتر در معرض خطر ابتلا به RA قرار دارند. به همین ترتیب، شیوع بیماری سلیاک در افراد مبتلا به بیماری‌های خود ایمنی مانند RA به طور کلی قابل توجه است. یک مطالعه قدیمی و یک ساله در 66 فرد مبتلا به RA نشان داد که یک رژیم غذایی وگان بدون گلوتن به طور قابل توجهی فعالیت بیماری را کاهش می‌دهد و التهاب را بهبود می‌بخشد.

اگرچه این یافته‌ها امیدوارکننده است، اما تحقیقات بیشتری برای تأیید اینکه آیا رژیم بدون گلوتن به افراد مبتلا به آرتروز کمک می‌کند، نیاز است.

غذاهای بسیار فرآوری شده

اقلام فوق العاده فرآوری شده مانند فست فود، غلات صبحانه و کالاهای پخته شده معمولاً غنی از دانه‌های تصفیه شده، قند اضافه شده، مواد نگهدارنده و سایر مواد احتمالی التهابی هستند که همگی علائم آرتروز را بدتر می‌کنند.

تحقیقات نشان می‌دهد که رژیم‌های غربی غنی از غذاهای کاملاً فرآوری شده، ممکن است با ایجاد التهاب و عوامل خطر مانند چاقی، خطر ابتلا به RA را افزایش دهند.

علاوه بر این، در مطالعه‌ای بر روی 56 فرد مبتلا به RA، کسانی که مقادیر بیشتری غذای فرآوری شده مصرف می‌کنند، عوامل خطرزای بیماری‌های قلبی، از جمله سطوح بالاتر هموگلوبین گلیسیته (HbA1c) که یک نشانگر طولانی مدت کنترل قند خون است را افزایش می‌دهند. به همین ترتیب، غذاهای فرآوری شده ممکن است سلامت عمومی شما را بدتر کرده و خطر ابتلا به بیماری‌های دیگر را افزایش دهند.

کربوهیدرات‌های تصفیه شده

محصولات آرد سفید، مانند نان سفید، ماکارونی سفید و کراکر، کربوهیدرات تصفیه شده محسوب می‌شوند. کربوهیدرات‌های تصفیه شده، دانه‌های تصفیه شده نیز نامیده می‌شوند، باعث افزایش گلوکز خون می‌شوند که نشان داده شده است گلوکز باعث افزایش التهاب در بدن می‌شود.

بنیاد آرتروز لیست زیر را به عنوان نوع چربی که می‌تواند التهاب را کاهش دهد، پیشنهاد داده است:

• چربی‌های اشباع نشده

 این روغن شامل روغن زیتون، روغن آووکادو و روغن مغزها و دانه‌ها است. روغن زیتون بسیار بکر حاوی ترکیب اولئوکانتال است که دارای خواص ضد التهابی مشابه ایبوپروفن است.

• اسیدهای چرب امگا 3

ماهی‌های روغنی مانند ماهی آزاد، ساردین و شاه ماهی حاوی اسیدهای چرب امگا 3 وجود دارد. محققان آرتروز توصیه می‌کنند حداقل 2 وعده ماهی روغنی در هفته بخورید. روش دیگر، فرد می‌تواند از مکمل روغن ماهی استفاده کند. مطالعات نشان می‌دهد که مصرف 600 – 1000 میلی گرم روغن ماهی در روز، تورم و درد در مفاصل را کاهش می‌دهد. گیاهخواران می‌توانند اسیدهای چرب امگا 3 را از گردو یا روغن گردو تهیه کنند.

روغن نارگیل نیز ممکن است برای آرتروز مفید باشد. مطالعات بر روی حیوانات نشان می‌دهد که حتی اگر روغن نارگیل چربی اشباع داشته باشد، دارای خواص ضد التهابی است. محققان برای تأیید این فایده در انسانها باید آزمایش‌های بیشتری انجام دهند.

• میوه‌ها و سبزیجات مفید در کنترل و درمان آرتروز

طبق کمیته پزشکان برای پزشک مسئول، برخی از مطالعات نشان می‌دهد که رژیم‌های گیاهی می‌تواند علائم RA را کاهش دهد. بنیاد آرتروز نشان می‌دهد که میوه‌ها و سبزیجات زیر ممکن است برای خصوصیات برای افراد با آرتریت مفید باشد:

1. پیاز، سیر و تره فرنگی: همه اینها حاوی ترکیب ضد التهاب کوئرستین هستند. آن‌ها همچنین حاوی ترکیب گوگردی هستند که ممکن است غضروف را کاهش می‌دهد.
2. سیب زمینی شیرین، کدو و هویج: سبزیجات نارنجی و قرمز دارای کاروتنوئید هستند که کارتنوئیدها حاوی آنتی اکسیدان هستند. برخی تحقیقات کاروتنوئیدها را با خطر کمتری برای ابتلا به RA مرتبط می‌کند، اما این قطعی نیست.
3. سبزیجات با برگ سبز: سبزیجاتی مانند کلم، کلم بروکلی، خردل و اسفناج، حاوی کلسیم هستند که برای سلامتی استخوان‌ها ضروری است. آن‌ها هم حاوی آنتی اکسیدان نیز هستند.
4. مرکبات، توت فرنگی، و میوه کیوی: در حقیقت غذاهای حاوی مقادیر بالاتر از ویتامین C به محافظت از استخوان و غضروف کمک می‌کند.

معرفی یک رژیم ضدالتهاب برای درمان آرتروز

خوردن یک رژیم غذایی ضد التهابی می‌تواند به کسی کمک کند که سالم بماند و از علائم التهاب جلوگیری کند. یکی از رژیم‌های ضد التهابی که تحقیقات بیشتر در مورد آن انجام شده است، رژیم مدیترانه‌ای است.

رژیم غذایی مدیترانه‌ای بر روی غذاهای زیر تمرکز دارد:

• روغن زیتون
• غلات، میوه‌ها و سبزیجات کامل
• گوشت، تخم مرغ و ماهی بدون چربی
• آجیل و دانه‌ها

این رژیم شامل سطح متوسطی از محصولات لبنی است، اما قند، الکل و گوشت قرمز را محدود می‌کند.

طبق توصیه بنیاد آرتروز، توجه داشته باشید که رژیم غذایی مدیترانه‌ای التهاب و درد در مبتلایان به آرتروز را کم می‌کند و باعث محافظت در برابر خطر شکستگی می‌شود.

برخی اوقات رژیم مدیترانه‌ای شما را قادر می‌سازد بدون شمردن کالری یا محدود کردن اندازه آن، وزن خود را کاهش دهید؛ زیرا این رژیم غالباً گیاهی است.

نکات دیگری که ممکن است شخصی در مدیریت درمان آرتروز باشد شامل موارد زیر است

• ورزش کم موثر در درمان آرتروز : این نوع فعالیت به فرد کمک می‌کند بدون آسیب رساندن به مفصل، فعالیت خود را حفظ کند. پیاده روی، شنا یا دوچرخه سواری را انجام دهید.
• روش‌های پخت و پز: بعضی اوقات روش‌های پخت و پز باعث می‌شود مواد مغذی خوراکی‌ها آزاد شوند. بخارپز شدن به جای جوش آمدن، سرخ شدن کم در یک روغن سالم و نه سرخ کردن زیاد، باعث فعال شدن مواد مغذی می‌شود. مایکروویو نیز برای پختن در مدت کوتاهی، مواد مغذی را حفظ می‌کند.
• قرار گرفتن در معرض آفتاب: ویتامین D برای سلامتی ضروری است؛ زیرا طبق بنیاد آرتروز، به بدن کمک می‌کند تا کلسیم را جذب کند. در شرایطی که گاهی از منابع غذایی حاوی ویتامین D استفاده می‌کنید، ساده‌ترین راه برای تهیه ویتامین D این است که مدتی در آفتاب بمانید.

خط آخر

بخاطر داشته باشید که فاکتورهای سبک زندگی مانند میزان فعالیت، وزن بدن و وضعیت استعمال دخانیات نیز برای کنترل و درمان آرتروز بسیار مهم هستند. برای شناسایی عوامل محرک، یک فرد می‌تواند غذاهای مشکوک را برای چند هفته حذف کند و سپس آنها را یک بار دیگر مصرف کند.

کسی که مبتلا به آرتروز است و در تلاش است تا بهترین برنامه غذایی را پیدا کند، باید با یک متخصص تغذیه صحبت کند.

منابع

https://www.arthritis-health.com/blog/kitchen-arthritis-foods-avoid

https://www.medicalnewstoday.com/articles/322603

https://www.medicalnewstoday.com/articles/foods-to-avoid-with-arthritis

https://www.verywellhealth.com/foods-to-avoid-with-arthritis-5090739

https://www.healthline.com/nutrition/foods-to-avoid-arthritis#The-bottom-line

The post چگونه رژیم غذایی می‌تواند به آرتروز کمک کند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

درد لگن به چه معناست؟

یک فرد ممکن است درد را در محل مفصل لگن، عضلات اطراف آن، رباط‌ها، اعصاب و تاندون‌های این ناحیه احساس نماید. لگن یکی از بزرگ‌ترین مفاصل نگهدارنده وزن بدن بوده و محل اتصال مفصل گوی و کاسه‌ای استخوان ران با استخوان خاصره است. این مفصل از دو جزء اساسی تشکیل شده است: یکی سر استخوان ران و دیگری حفره استابولوم (که سر استخوان ران در آن قرار می‌گیرد). 

عضلاتی که مفصل لگن را پوشش می‌دهند عبارتند از:

• عضلات گلوتئال که عضلات اصلی تشکیل دهنده ناحیه سرین به شمار می‌آیند.
• عضلات نزدیک کننده (اداکتور) که قسمت داخلی عضلات ران را تشکیل می‌دهند.
• عضله ایلیوپسواس که از قسمت‌های تحتانی کمر منشأ گرفته و به سمت پایین امتداد پیدا می‌کند.
• عضله چهارسر ران که خود از ترکیب چهار بخش عضلانی مختلف تشکیل شده است و قسمت قدامی ران را تشکیل می‌دهد.
• عضلات همسترینگ که مربوط به پشت ران می‌شوند. 

عروق و اعصاب اصلی (مانند اعصاب سیاتیک) نیز از اطراف مفصل لگن عبور می‌کنند. درد لگن ممکن است در نتیجه آسیب به عضلات، تاندون‌ها و رباط‌های مفصلی رخ داده و به قسمت لگن، باسن و بخش فوقانی ران انتشار یابد. در ادامه برخی از علل درد لگن در حین نشستن توضیح داده شده‌اند:

وضعیت بدن در هنگام نشستن

عادات اشتباه در هنگام نشستن می‌توانند موجب درد لگن در حین نشستن شوند. این عادات عبارتند از:

• قوز کردن در هنگام نشستن می‌تواند منجر به بروز درد لگن در فرد گردد. وقتی بدون تکیه مناسب بر روی صندلی می‌نشینید، فشار زیادی به لگن‌های خود وارد آورده و به مرور زمان دچار آسیب در این مفاصل خواهید شد. 
• نشستن به صورت چهارزانو یا خم شدن به یک سمت، فشار وارد آمده بر روی لگن را افزایش داده و موجب بروز درد در این مفاصل می‌گردد. 
• نشستن بر روی سطوح ناهموار مانند یک کوسن یا بالشت که بیش از اندازه نرم باشد، بدن را به یک سمت بیشتر از سمت دیگر متمایل ساخته و فشار غیر یکنواختی را به لگن‌ها وارد می‌آورد. این فشار به مرور زمان نشستن را برای فرد طاقت فرسا می‌سازد. 

تحت فشار قرار گرفتن اعصاب

نشستن به مدت طولانی می‌تواند اعصاب ناحیه لگن را تحت فشار قرار دهد و به اصطلاح فرد را دچار رادیکولوپاتی کند. وارد آمدن هرگونه نیروی غیر عادی به اعصاب لگن به صورت کشیدگی، فشردگی یا به دام افتادن اعصاب در میان بافت‌های دیگر می‌تواند منجر به درد لگن در حین نشستن و نیز دردهای راجعه به ناحیه ران، باسن و کشاله ران گردد. علائم همراه این مشکل شامل تظاهرات عصبی زیر خواهد بود:

• ناتوانی در حرکت دادن عضو
• بی حسی
• احساس گزگز شدن پوست
• احساس سوزش

برای درمان رادیکولوپاتی‌ها روش‌های زیر پیشنهاد می‌شود:

• تمرین‌های کششی
• داروهای ضد التهاب
• کمپرس سرد و گرم
• استراحت

گرفتگی سیاتیک

یکی از علل درد لگن در حین نشستن، آسیب به عصب سیاتیک است. نشستن‌های طولانی مدت می‌تواند منجر به بروز این حالت گردد. عصب سیاتیک طویل‌ترین و نیز پهن‌ترین عصب در کل بدن انسان بوده و از قسمت کمر تا پشت زانوها امتداد می‌یابد. درد ناشی از التهاب و آسیب به عصب سیاتیک به قسمت باسن، انگشتان پا و یا پشت ساق پا گسترش یافته و ماهیتی تیز و تیرکشنده دارد. همچنین ضعف عضلانی و بی حسی نیز ممکن است با آن همراهی داشته باشند. 

درمان علامتی گرفتگی سیاتیک از طریق انجام ورزش‌های کششی مناسب و مصرف داروهای مسکن و ضدالتهاب صورت می‌گیرد.

همچنین بخوانید: رژیم ضد التهاب دکتر ویل

بورسیت

بورسیت به التهاب بورس‌ها یا کیسه‌های حاوی مایع مفصلی در اطراف مفاصل گفته می‌شود که می تواند یکی از دلایل درد لگن در حین نشستن باشد. بورس‌ها از اصطکاک میان استخوان‌ها، عضلات و تاندون‌ها جلوگیری به عمل می‌آورند. اصطکاک دائم و طولانی مدت میان این اجزای حرکتی موجب التهاب غشاهای مفصلی و در نتیجه ایجاد بورسیت می‌شود. درد ناشی از التهاب بورس‌ها به ناحیه لگن و ران انتشار یافته و اغلب در هنگام بلند شدن از روی صندلی و پس از نشستن‌های طولانی مدت شایع است. گاهی اوقات درد آنقدر شدید است که با خواب فرد تداخل ایجاد می‌کند.

درمان بورسیت شامل مصرف داروهای ضد التهاب و ضد درد، فیزیوتراپی، استفاده از آتل و بریس، کمپرس سرد و گرم، ورزش، استراحت و جراحی می‌گردد.  

علل درد لگن در حین نشستن؛ التهاب تاندون

یکی دیگر از علل درد لگن در حین نشستن التهاب تاندون است. تاندون‌ها به بافت‌های فیبری گفته می‌شوند که عضلات را به استخوان‌ها متصل می‌کنند. التهاب این بافت‌ها خصوصاً در ناحیه عضله ایلیوپسواس به درد لگن می‌انجامد. این درد گاهی در کشاله ران و یا در قسمت قدامی لگن نیز احساس می‌گردد. درمان التهاب تاندون شامل موارد زیر است:

• استراحت، قرار دادن یخ بر روی محل درد، انواع کمپرس‌ها و بالا نگه داشتن پا
• فیزیوتراپی و کاردرمانی
• آتل، بریس و یا اسلینگ‌‌ها
• داروهای ضد التهاب و ضد درد
• تزریق کورتون
• جراحی

آرتروز

آرتروز (استئوآرتریت) یکی از شایع‌ترین انواع التهاب مفصل و حالتی مزمن است که در آن غضروف مفاصل از بین رفته و بین استخوان‌ها اصطکاک زیادی به وجود می‌آید. این اصطکاک باعث ایجاد درد، خشکی مفاصل و ناتوانی در حرکت می‌شود. درد لگن در بیماران مبتلا به آرتروز در ناحیه کشاله ران، باسن و در قسمت داخلی زانو یا ران احساس می‌گردد. درمان‌هایی که برای آرتروز پیشنهاد می‌شود شامل ورزش، کاهش وزن و درمان‌های جراحی در موارد شدید خواهد بود.

آرتریت روماتوئید

آرتریت روماتوئید یک بیماری التهابی مزمن است و در نتیجه کارکرد اشتباه سیستم ایمنی و حمله آن به بافت‌های خودی ایجاد می‌شود. آرتریت روماتوئید در مفصل لگن با علائمی از قبیل خشکی و تورم لگن و کشاله ران و درد شدید تظاهر یافته است و اغلب به طور قرینه هر دوی این مفاصل را درگیر می‌کند. درمان‌های آن عبارتند از:

• داروهای ضد التهاب و ضد درد
• کمپرس‌های سرد و گرم
• محصولات موضعی مانند کرم‌ها، ژل‌ها و برچسب‌ها
• توازن میان استراحت و ورزش

جمع بندی

بسیاری از افراد با درد لگن در حین نشستن دست و پنجه نرم می‌کنند. عوامل متعددی از قبیل وضعیت نشستن نادرست، بی تحرکی به مدت طولانی و فشار غیر طبیعی بر مفصل لگن می‌تواند موجب بروز چنین دردی شود. پروسه‌های التهابی و تحت فشار قرار گرفتن اعصاب نیز می‌توانند در بروز این مشکل دخیل دانسته شوند. در مواردی که درد شدید و مقاوم بوده و علت روشنی برای آن وجود ندارد، مراجعه سریع به پزشک از اهمیت بسزایی برخوردار خواهد بود.

The post چه عواملی موجب درد لگن در حین نشستن می‌گردند؟ appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

علائم شایع روماتیسم مفصلی شامل موارد زیر است:

• درد مفصل یا التهاب
• خشکی بدن
• خستگی

شدت این علائم ‌‌می‌تواند متفاوت باشد و در دوران عود بیماری افزایش پیدا کند و در دوره‌های بهبود بهتر شود یا از بین برود. عود این بیماری می‌تواند از چند ساعت تا چند هفته یا بیشتر طول بکشد. تاثیرش نیز بر افراد مختلف متفاوت است.

دارو می‌تواند به بعضی افراد کمک کند از عود کردن بیماری یا بدتر شدن آن جلوگیری کنند. روش‌های درمانی پزشکی و خانگی نیز می‌توانند به مدیریت علائم در این دوران کمک کنند.

در این مقاله، درباره اینکه افراد چطور می‌توانند علائم بازگشت مجدد این بیماری را کاهش دهند یا مدیریت کنند، صحبت می‌کنیم.

کنار آمدن با روماتیسم مفصلی

عود روماتیسم مفصلی می‌تواند تاثیر چشمگیری بر سلامت روانی و جسمی فرد و کیفیت کلی زندگی او داشته باشد. رویکردها و نکاتی که در ادامه می‌آیند، می‌تواند به مدیریت برخی از مشکلاتی که ممکن است به وجود بیایند، کمک کنند.

درمان‌های خانگی

درمان‌های خانگی متعددی می‌توانند به مدیریت این بیماری کمک کنند. در زیر نکات را می‌بینید که می‌توانید در خانه رعایت کنید:

اولین نشانه‌ها را شناسایی کنید

شناسایی اولین نشانه‌های بازگشت بیماری می ‌تواند از شدت‌گرفتن آن جلوگیری کند. همیشه مشخص نیست که چه چیزی منجر به بازگشت مجدد بیماری می‌شود، اما ممکن است محرک‌های شایعی وجود داشته‌باشد.

یادداشت‌برداری می‌تواند به شناسایی الگوهای شایع کمک کند. این می‌تواند به فرد کمک کند جهت مدیریت  بیماری، مثلا با استراحت مجدد، اقداماتی انجام دهد.

استراحت

وقتی بیماری برمی‌گردد، فرد باید میزان فعالیتش را کم کند. ممکن است نیاز باشد برای مدتی استراحت مطلق کند.

داشتن استراتژی‌، پیش از آغاز عود بیماری ممکن است مفید باشد. این استراتژی‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• هماهنگی برای دورکاری، اگر شغل فرد اجازه این را بدهد
• آگاه‌کردن اعضای خانواده یا پرستار که بتوانند خود را برای وقوع این مشکل آماده کنند
• حصول اطمینان از اینکه تا زمانیکه علائم کاهش پیدا کنند غذا و داروی کافی در خانه هست

ورزش ملایم

فکر ورزش در هنگام اوج بیماری ممکن است اضطراب‌آور باشد اما ورزش آرام می‌تواند از خشکی بدن جلوگیری کند.

به عنوان مثال فرد می‌تواند تمرین‌های کششی ساده و زنجیره حرکات انجام بدهد و دست‌ها و پاهایش را به جنبش وا دارد.

ورزش‌های آبی و قدم‌زدن نیز برای بسیاری از افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی مناسب است. با این وجود ممکن است انجامش در دوران عود بیماری ممکن نباشد. متخصصان حوزه سلامت می‌توانند به فرد کمک کنند برنامه ورزشی خوبی تدارک ببیند.

همچنین بخوانید: تاثیر ورزش بر بیماری آرتروز

کیسه آب گرم یا سرد

کیسه‌های آب گرم یا سرد می‌توانند به کاهش درد مفصل و التهاب کمک کنند. افراد می‌توانند به محض مشاهده علائم بیماری، شروع به استفاده از این کیسه‌ها کنند و در طول مدت عود بیماری نیز به استفاده از آنها ادامه دهند.

هرگز کیسه آب گرم یا سرد را به صورت مستقیم روی پوست قرار ندهید. به جای آن، قبل از قرار دادن کیسه روی نقطه درد، دور آن حوله بپیچید.

رژیم غذایی

پیروی از رژیم غذایی ضد التهابی می‌تواند به پیشگیری از عود بیماری و بهبود علائم حین بیماری کمک کند.

نکاتی که باید رعایت شوند شامل موارد زیر است:

• محدود کردن استفاده از غذاهای فرآوری شده، شکر تصفیه شده و چربی‌های اضافه
• مصرف انواع میوه و سبزیجات
• مصرف فیبر کافی
• محدود کردن مصرف الکل

غذاهای سودمند برای این افراد موارد زیر هستند:

• غذاهای سرشار از امگا-3 مانند بذرکتان، دانه‌‌های چیا، گردو، ماهی سالمون و ماهی تن
• غذاهای سرشار از آنتی‌اکسیدان مثل انواع میوه‌ها و سبزیجات
• غلات کامل که فیبر و سایر مواد مغذی بدن را تامین می‌کنند
• روغن‌های گیاهی مانند روغن زیتون
• آجیل و دانه‌ها
• ادویه‌هایی مانند زنجبیل، دارچین و زردچوبه

مکمل‌های غذایی

بر اساس اعلامیه بنیاد آرتریت آمریکا، بعضی مکمل‌های گیاهی می‌توانند به کاهش علائم روماتیسم مفصلی کمک کنند که شامل موارد زیر هستند:

• کورکومین، ماده سازنده زردچوبه
• زنجبیل
• روغن ماهی یا امگا-3 با EPA و DHA
• کپسایسین موجود در کرم‌ها و ژل‌ها جهت استفاده روی پوست
• گاما اسید لینولنیک (GLA) ، یک نوع اسید چرب امگا 6 با خواص ضد التهابی
• گیاه پنجه گربه (Uncaria tomentosa) ، که دارای خواص ضد التهابی است

ویتامین‌ها و مکمل‌های معدنی زیر نیز ممکن است مفید باشند:

• کلسیم
• کرومیوم
• مس
• آهن
• فولات
• منیزیم
• سلنیوم
• سدیم
• روی
• ویتامین‌های ب شامل: ب-1، ب-2، ب-3، ب-6 و ب-12
• ویتامین‌هایA،C، D، E و K  

اغلب، شواهد کافی برای اینکه نشان بدهد این محصولات برای بیماری خاصی ایمن یا مفید هستند وجود ندارد. مردم همیشه باید اطمینان حاصل کنند که این محصولات را منبعی قابل اطمینان خریداری می‌کنند.

هرکسی که می‌خواهد از مکمل استفاده کند باید با پزشک درباره مفید بودن آن مشورت کند به خصوص اگر داروهای دیگری نیز مصرف می‌کند.

همچنین بخوانید: همه چیز درباره ی آرتروز و استئوآرتریت

سلامت روان

تحقیقی که در سال 2017 انجام شد نشان داد بیش از 86% مبتلایان رماتیسم مفصلی، اضطراب و سایر عوامل روانی را محرک بازگشت بیماری می‌دانند.

کاهش سطح استرس تا حد امکان می‌تواند به مدیریت یا پیشگیری از عود بیماری کمک کند. بعضی از راه‌های انجام این کار شامل موارد زیر است:

• مدیتیشن
• نفس عمیق
• ورزش‌های ذهنی و بدنی مانند یوگا و تای‌چی
• گوش‌دادن به موسیقی یا انجام سایر فعالیت‌‌هایی که فرد از آن‌ها لذت می‌برد

افراد مبتلا به روماتیسم شانس بیشتری برای ابتلا به افسرگی و اضطراب دارند. کسانیکه احتمال ابتلا به افسردگی می‌دهند باید با پزشک مشورت کنند.

مشاوره می‌تواند موجب مدیریت استرس، اضطراب و افسردگی شود. برخی تحقیقات نشان می‌دهند، درمان افسردگی می‌تواند منجر به کاهش اثر روماتیسم مفصلی شود.

دارو

پزشکان می‌توانند انواع مختلفی از داروها را برای روماتیسم مفصلی تجویز کنند. بعضی از این داروها از عود کردن بیماری جلوگیری می‌کنند یا آن را کاهش می‌دهند. بعضی داروهای دیگر، علائم را هنگام وقوع بیماری مدیریت می‌کنند.

درمان علائم

داروهای کاهش التهاب و درد شامل موارد زیر می‌شوند:

• کورتیکواستروئید
• داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن
• استامینوفن
• داروهای ایمونوساپرسانت

این داروها پیشرفت روماتیسم مفصلی را می‌کاهند و با جلوگیری از پاسخ التهابی بدن از آسیب مفصلی جلوگیری می‌کنند. این داروها، به نام داروهای ضدروماتیسمی اصلاح‌کننده بیماری (DMARDs)  نیز شناخته می‌شوند.

آمپول متوترکسات نیز به تنهایی یا در کنار سایر داروها پیشنهاد می‌شود. 

داروهای بیولوژیکی

این داروها نسل جدیدی از DMARD ها هستند که مانند مولکول‌های ایمنی بدن رفتار می‌کنند و شامل بازدارنده‌های فاکتور نکروز تومور و بازدارنده‌های غیر فاکتور نکروز تومور هستند. ‌ 

داروهای بیولوژیکی قسمت‌های مشخصی از سیستم ایمنی را جهت مهار پاسخ التهابی هدف می‌گیرند. 

عود روماتیسم مفصلی چگونه است؟

کسانی که روماتیسم مفصلی دارند، علائم بازگشت بیماری را به شکل‌های مختلفی تجربه می‌کنند اما معمولا این علائم می‌روند و بازمی‌گردند.

علائم عود بیماری ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• افزایش درد مفصل
• خستگی
• ورم
• خشکی بدن
• مفاصل حساس
• التهاب
• خلق پایین
• احساس مریضی
• عرق شبانه یا تب
• کاهش وزن

علائم رماتیسم مفصلی ممکن است عصبی و گیج‌کننده باشند. ممکن است بر کیفیت خواب فرد و انجام کارهای روزمره‌اش تاثیر بگذارند.

دوره عود بیماری چقدر طول می‌کشد؟

مدت زمانی عود بیماری ممکن است از چند ساعت تا چند روز و هفته طول بکشد. اگر بعد از 7 روز خوب نشد، فرد باید به پزشک مراجعه کند. پزشک ممکن است داروهای فرد را تغییر بدهد.

قبل از عود روماتیسم مفصلی فرد ممکن است احساس خستگی کند یا حس کند حالش خوب نیست.

معمولا در دوره عود بیماری، علائم تا رسیدن به اوج رو به وخامت می‌روند. بعد از عبور از اوج بیماری، علائم کاهش می‌یابند و سپس کاملا از بین می‌روند.

تناوب و شدت بازگشت بیماری در افراد متفاوت فرق دارد. با روش‌های درمانی ممکن است فرد ماه‌ها یا سال‌ها بدون علائم باشد، در حالیکه بعضی افراد دیگر ممکن است در فراصل زمانی کمتر، عود مجدد بیماری را تجربه کنند.

همچنین بخوانید: 6 راه برای درمان آرتروز زانو

علل بازگشت بیماری روماتیسم مفصلی

بازگشت بیماری ممکن است قابل پیش‌بینی یا غیرقابل پیش‌بینی باشد. عود بیماری زمانی رخ می‌دهد که عاملی، فعالیت بیماری را تحریک کند یا به عبارت دیگر میزان التهاب افزایش پیدا کند.

بازگشت‌های قابل پیش‌بینی معمولا در پاسخ به یک یا چند محرک به وقوع می‌پیوندند.

برخی بازگشت‌ها هیچ دلیل واضحی ندارند و ممکن است فرد نتواند تشخیص بدهد چرا شروع شده‌اند. همین مسئله پرهیز از این مشکل را سخت می‌کند.

در سال 2017، پژوهشی که روی 274مبتلا به روماتیسم مفصلی در کلینیکی در ترکیه کار می‌کرد نشان داد موارد زیر به نظر، علائم افراد را تشدید می‌کنند:

• استرس روانی یا جسمی
• عفونت
• سانحه فیزیکی
• تغییرات فصلی
• برخی غذاها مانند گوشت قرمز و برخی ترکیبات موجود در غذاهای فرآوری‌شده
• سیگار
• اختصاص مدت زمان زیاد به ایستادن یا عدم تحرک

افرادی که عود بیماری‌شان قابل پیش‌بینی است، می‌توانند برای پیشگیری از آن یا کاهش شدتش احتیاط کنند.

چکیده

روماتیسم مفصلی یک بیماری مزمن است که در حال حاضر درمانی ندارد. علائمش می‌آیند و می‌روند و بنابراین دوره‌های عود بیماری و دوره بهبود مشاهده می‌شوند.

دارو و اصلاح سبک زندگی می‌توانند از عود بیماری جلوگیری کنند و همچنین در حین بیماری به مدیریت علائم یا کاهش آنها کمک کنند.

فرد می‌تواند با کمک پزشک برنامه متناسب با نیازهایش برای مدیریت علائم و شرایط ترتیب دهد.

The post نکاتی برای مقابله با عود کردن روماتیسم مفصلی appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

درد زانو ناشی از آرتروز چه حسی دارد؟

با فشار و کشیدگی زیادی که طی سالیان روی زانوی ما وارد می‌شود، جای تعجب نیست که بسیاری از مردان و زنان در سنین مختلف از درد زانو شکایت کنند. اگرچه مطمئناً دلایل جدی‌تری برای به وجود آمدن درد زانو وجود دارد، اما در بسیاری از افراد، درد زانو موقتی بوده و تقریباً بی‌ضرر است. با این حال اگر فکر می‌کنید درد زانوی شما ممکن است ناشی از آرتروز زانو باشد، در اینجا چند مورد از علائم و نشانه‌های چنین دردی را بیان می‌کنیم که می‌بایست مراقب بروز آنها باشید.

علائم و نشانه های آرتروز زانو:

شروع تدریجی درد

در برخی موارد ممکن است درد آرتروز زانو به طور ناگهانی به وجود بیایید، اما در بیشتر موارد این درد به تدریج ایجاد می‌شود و درد آن بیشتر می‌شود. 

سفتی مفصل

یکی از شایع‌ترین علائم آرتروز زانو این است که زانوی اکثر بیماران سفت می‌شود. این مسئله اغلب بعد از مدت طولانی بی‌تحرک بودن به وجود می‌آید مانند بی‌تحرکی به دلیل خوابیدن یا مسافرت با ماشین یا هواپیما. بالعکس سفتی روزمره زانو که ممکن است هنگام بیدار شدن از خواب یا در مواقع دیگر ایجاد شود، سفتی ایجاد شده به واسطه آرتروز زانو معمولاً طولانی‌تر و شدیدتر است.

تورم و التهاب

در برخی بیماران که نوع خاصی از آرتروز را دارند ممکن است در اطراف مفصل تورم، قرمزی، گرمی و حساسیت به لمس وجود داشته باشد. این علائم می‌تواند به خاطر مایع مفصلی یا دیگر مسائل ایجاد شوند.

محدودیت در حرکت مفصل

در مردان و زنانی که دچار آرتروز زانو شده‌اند، انجام فعالیت‌هایی که زمانی به راحتی و سادگی انجام می‌دادند ممکن است با محدودیت و درد همراه بوده و برایشان سخت یا غیر ممکن شده باشد. پیاده‌روی، دویدن یا سوار شدن و خارج شدن از اتومبیل اغلب می‌تواند برای بیماران مبتلا به آرتروز زانو چالش‌برانگیز باشد. آسیب ‌دیدن و از بین رفتن غضروف معمولاً باعث ایجاد چنین مشکلی می‌شود.

همچنین بخوانید: همه چیز درباره ی آرتروز و استئوآرتریت

روش‌های درمان درد آرتروز زانو چیست؟

1- وزن خود را کنترل کنید

وزن شما می‌تواند تاثیر زیادی در بروز علائم آرتروز داشته باشد. اضافه وزن فشار زیادتری به مفاصل، به خصوص زانو، ران‌ و مچ پا وارد می‌کند. کالج روماتولوژی و بنیاد آرتروز آمریکا به شدت توصیه کرده است که در صورت داشتن استئوآرتریت، آرتروز زانو و اضافه وزن یا چاقی، وزن خود را کاهش دهید.

پزشک و متخصص تغذیه شما می‌تواند برای بهبود این بیماری وزنی را مشخص کرده و برنامه‌ای بچیند تا به آن وزن دست یابید.

کاهش فشار حاصل از وزن بالا می‌تواند:

• باعث بهبود حرکت شود
• درد را کم کند
• از آسیب‌های احتمالی آینده جلوگیری کند

با استفاده از سیستم نوبت دهی زیر می توانید برای دریافت نوبت مشاوره آنلاین کاهش وزن اقدام کنید:

2- به اندازه کافی ورزش کنید

اگر آرتروز دارید ورزش می‌تواند به شما کمک کند تا:

• وزنتان را کنترل کنید
• مفاصلتان انعطاف‌پذیر باقی بماند
• عضلات اطراف مفاصلتان تقویت شوند و در نتیجه پشتیبان مفاصل برای تحمل فشار باشند

پزشکان اکیداً توصیه می‌کنند که می‌بایست یک برنامه ورزشی مناسب داشته باشید. ورزش زیر نظر یک مربی یا در کنار شخص دیگر ممکن است بسیار مفید باشد، زیرا انگیزه را افزایش می‌دهد.

همچنین بخوانید: تاثیر ورزش بر بیماری آرتروز

برخی از ورزش‌های مناسب برای این دسته از بیماران عبارتند از:

• پیاده‌روی
• دوچرخه‌سواری
• تای چی
• ورزش‌های آبی
• شنا

3- از سرد و گرم درمانی استفاده کنید

سرما و گرما درمانی می‌تواند به تسکین درد و التهاب آرتروز کمک کند.

• گرما درمانی می‌تواند شامل دوش آب گرم به مدت طولانی در صبح برای کمک به کاهش سفتی و استفاده از پتو برقی یا پد گرم‌کننده مرطوب برای کاهش درد شبانه باشد.
• سرما درمانی می‌تواند به تسکین درد، تورم و التهاب مفاصل و آرتروز زانو کمک کند. یک بسته یخ ژله‌ای یا یک کیسه سبزیجات منجمد را درون یک حوله بپیچید و برای تسکین سریع درد آن را به مفاصلی که درد می‌کنند بمالید. به هیچ عنوان خود یخ را مستقیما به پوست نمالید.
• کپسایسین از فلفل تند به دست می‌آید و ترکیبی از برخی پماد‌ها و کرم‌های موضعی است که می‌توانید بدون نسخه پزشک آن را خریداری کنید. این محصولات گرمایی ایجاد می‌کنند که می‌تواند درد مفاصل را تسکین دهد.

4- طب سوزنی را امتحان کنید

طب سوزنی یک درمان باستانی چینی است و سوزن‌های نازکی را در نقاط خاصی از بدن شما فرو می‌کنند. طبیب‌ها می‌گویند در این روش مسیر انرژی در آن نقاط تغییر کرده و تعادل به بدن بازمی‌گردد. طب سوزنی ممکن است درد آرتروز را کاهش دهد و کالج روماتولوژی و بنیاد آرتروز آمریکا آن را مشروط به رعایت مواردی خاص توصیه می‌کند.

 با وجود این که شواهد کافی برای تایید مفید بودن این روش درمانی وجود ندارد، با این حال خطر آسیب‌دیدگی در طب سوزنی کم است. برای انجام این روش درمانی حتماً پیش متخصصی بروید که دارای مجوز است.

همچنین بخوانید: آیا کاهش وزن با طب سوزنی امکان پذیر است؟

5- برای تحمل درد از مدیتیشن استفاده کنید

استفاده از تکنیک‌های مدیتیشن و آرام‌سازی ممکن است به کاهش استرس و درد آرتروز کمک کرده و بدین صورت بتوانید با دردتان کنار بیایید. کم شدن استرس می‌تواند به کاهش التهاب نیز کمک کند. کالج روماتولوژی و بنیاد آرتروز آمریکا، ورزش یوگا و تای چی را پیشنهاد می‌کند. در این ورزش‌ها تکنیک‌های مدیتیشن، آرام‌سازی و تنفس با ورزش‌های تماس پایین ترکیب می‌شوند.

طی مطالعات صورت گرفته توسط موسسه ملی بهداشت (NIH) مشخص شده است که انجام مدیتیشن ذهن‌آگاهی برای برخی از افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی مفید است. اضطراب، استرس و افسردگی همگی از عوارض شایع بیماری‌هایی هستند که باعث درد مزمنی مانند آرتروز می‌شوند.

6- یک رژیم غذایی سالم داشته باشید

یک رژیم غذایی حاوی میوه‌های تازه، سبزیجات و خوراکی‌‌های سالم می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی بدن و سلامتتان کمک کند. برخی شواهد نشان می‌دهد که استفاده از رژیم غذایی مناسب می‌تواند افراد مبتلا به روماتیسم مفصلی و استئوآرتریت از جمله آرتروز زانو را تحت تاثیر قرار دهد. رژیم‌های گیاهی آنتی‌اکسیدان‌هایی را فراهم می‌کنند که با از بین بردن رادیکال‌های آزاد بدن می‌توانند به کاهش التهاب کمک کنند.

از طرف دیگر، یک رژیم غذایی غنی از گوشت قرمز، غذاهای فرآوری‌شده، چربی، قند و نمک ممکن است التهاب را که یکی از علائم آرتروز است تشدید کند. این غذاها می‌توانند باعث بیماری‌های دیگری مانند چاقی، کلسترول بالا، فشار خون بالا، بیماری قلبی و سایر عوارض دیگر شوند بنابراین برای افراد مبتلا به آرتروز مفید نیستند. توصیه‌های پزشکی موجود در رابطه با استئوآرتریت، مصرف ویتامین D یا مکمل‌های روغن ماهی را به عنوان یک روش درمانی پیشنهاد نکرده‌اند، اما مصرف غذاهای حاوی این مواد مغذی به عنوان بخشی از یک رژیم غذایی متعادل ممکن است به سلامت عمومی بدن کمک کند.

The post 6 راه برای درمان آرتروز زانو appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.

عفونت مفاصل هنگامی اتفاق می‌افتد که این مایع بیش‌ازحد در اطراف مفصل تجمع یابد. زمانی که تجمع مایع مفصلی در زانو اتفاق بیفتد به آن تورم یا آب‌آوردگی زانو میگویند.

قسمت‌های درگیر در این عارضه شامل

• پرده زلالی زانو (لایه زلالی نرم و لغزان که زانو را می‌پوشاند)
• استخوان‌های مفصل زانو (کشکک، ران، درشت‌نی و نازک‌نی)
• غضروف مفصل زانو

علائم آب‌آوردگی زانو

در بیشتر موارد التهاب زانو دریکی از دو پا اتفاق می‌افتد و احساس سنگینی در زانوی متورم نسبت به‌زانوی سالم وجود درد. دیگر علائم و نشانه‌های آب‌آوردگی زانو عبارت‌اند از:

• تورم و قرمزی پوست اطراف کشکک زانو
• درد و حساسیت به لمس، به‌ویژه هنگامی‌که وزن بدن روی زانوی آسیب‌دیده قرار گیرد.
• حس گرمای بیشتر در زانوی متورم
• خشکی و سفت شدن مفصل زانو و دشواری در صاف کردن یا خم کردن زانو
• دشواری در راه رفتن، استفاده از پله و سایر فعالیت‌های روزمره

علل به وجود آورنده آب‌آوردگی زانو

• استفاده بیش‌ازحد از مفصل
• پارگی رباط و منیسک زانو
• شکستن استخوان
• عفونت باکتریایی
• بورسیت زانو (التهاب کیسه بورس زانو)
• آرتروز و روماتیسم مفصلی
• نقرس
• کیست‌ها یا تومورها

مایع مفصلی معمولاً از گلبول‌های سفید و برخی از مواد شیمیایی که گلبول‌های سفید آزاد می‌کنند، گلبول‌های قرمز و روان کننده‌ها تشکیل‌شده است. هنگامی‌که آسیبی به‌زانو وارد می‌شود، پاسخ طبیعی بدن تولید مایعات بیشتر برای محافظت از آن است که این ممکن است موجب آب‌آوردگی زانو گردد.

چه افرادی درخطر آب‌آوردگی زانو هستند؟

علاوه بر اعمال تنش و آسیب فیزیکی به‌زانو مواردی وجود دارند که احتمال ابتلا به تورم زانو را افزایش می‌دهند:

سن: احتمال ایجاد مشکلات زانو با افزایش سن افزایش میابد.

ورزش: ورزش‌های پربرخورد نظیر کشتی، بسکتبال، فوتبال و راگبی می‌توانند زانوها را تحت‌فشار قرار دهند.

کار: نصاب فرش و موکت، باغبان‌ها، افرادی که مصالح کف خانه را نصب می‌کنند و دیگر متخصصانی که نیاز به گذراندن زمان زیادی کار کردن روی زانو دارند، درخطر تورم زانو هستند.

وزن: وزن بیش‌ازحد مفاصل زانو را تحت تأثیر قرار می‌دهد و می‌تواند منجر به درد، سایش مفاصل زانو گردد.

وضعیت سلامتی: نقرس، آرتروز و روماتیسم مفصلی و عفونت مفاصل می‌توانند باعث تورم زانو گردند. کمبود ویتامین و مواد معدنی عوارض متعاقب صدمه را با احتمال بالاتری به وجود خواهند آورد.

نحوه درمان آب‌آوردگی زانو

اکثر درمان‌های تورم مفصل زانو بر اساس علت به وجود آورنده این عارضه انجام می‌شود، بنابراین ممکن است درمان برای هر فرد متفاوت باشد.

در ابتدای کار پزشک با بررسی سوابق پزشکی شامل هرگونه مشکلات قبلی، استخوانی و…و سبک زندگی مانند فعالیت‌های بدنی که درگیر آن هستید (ورزش و کار) به علل آب‌آوردگی زانو پی می‌برد. همچنین یک معاینه فیزیکی کامل مانند چک کردن دامنه حرکت پا به تشخیص دقیق‌تر پزشک کمک می‌کند.

سپس ممکن است پزشک بخواهد مایع داخل مفصل را با استفاده از سوزن بیرون بکشد (آسپیراسیون مفصلی). این عمل به‌صورت سرپایی ودر مطب قابل انجام است.

مایع را می‌توان برای موارد زیر آزمایش کرد:

• باکتری‌هایی که ممکن است باعث عفونت شوند
• کریستال، پروتئین و گلوکز که ممکن است نقرس یا سایر شرایط را نشان دهند
• سلول‌های خون که ممکن است آسیب را نشان دهند

درمان بر اساس علت آن ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• داروهای ضدالتهاب، ضد درد و ضد نقرس
• آنتی‌بیوتیک‌ها اگر عفونت وجود دارد
• تزریق بی‌حسی موضعی طولانی اثر و کورتیکواستروئیدهای خوراکی یا آن‌هایی که مستقیماً به مفصل زانو تزریق می‌شوند
• بیرون کشیدن مایع داخل مفصلی (بزل مفصل) با استفاده از سوزن نازک و بلند که به‌طور موقت فشار را کاهش می‌دهد و گاهی اوقات با تزریق یک کورتیکواسترویید همراه است.
• آرتروسکوپی، یک روش که در آن یک لوله دوربین‌دار به داخل مفصل زانو وارد می‌شود تا به اقدامات تشخیصی و درمانی کمک کند
• فیزیوتراپی برای بهبود انعطاف‌پذیری و ایجاد قدرت در عضلات اطراف مفصل زانو
• اگر مفصل زانو به درمان‌های دیگر پاسخ ندهد، جراحی حذف کیسه بورس ممکن است ضروری باشد. جراحی جایگزینی زانو گزینه‌ای برای موارد حادتر است.

رژیم غذایی مناسب در درمان آب‌آوردن زانو

طی دوره درمان مصرف مواد غذایی حاوی پروتئین بالا مانند گوشت، مرغ، ماهی و لبنیات توصیه می‌شود همچنین مصرف مایعات فراوان برای جلوگیری از یبوست ناشی از کم‌تحرکی.

پیشگیری از آب‌آوردن زانو

درحالی‌که همیشه نمی‌توان مانع از آب‌آوردگی زانو شد، چند اقدام مهم وجود دارد که می‌تواند به کاهش احتمال ابتلا به این عارضه کمک کند

• رسیدن به وزن مناسب و حفظ وزن سالم
• تمرینات ورزشی مناسب برای تقویت عضلات اطراف مفصل زانو
• استفاده از محافظ‌های زانو kneepads هنگام انجام ورزش‌های پربرخورد یا کار روی زانو.
• اجتناب از حرکات ناگهانی زانو
• اقدام جهت درمان به‌موقع زانوهای آسیب‌دیده

The post آب‌آوردگی زانو از علت تا درمان appeared first on مجله تغذیه ، سلامتی و سبک زندگی با دکتر دقوقی.